பல நாட்கள் யுத்தம் — இந்த ஒரே சொற்றொடர் பல வருடங்களை உள்ளடக்குகிறது: 2:11 இன் ஏழரை வருடங்கள், அதிலிருந்து 2:10 இன் இரண்டு வருடங்களுக்கு எந்தப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறதோ அதைக் கழித்தது. கிபியோனுக்குப் பின்பு கதைசொல்லி எந்தப் போர்களையும் கூறுவதில்லை; திசையை மட்டும் கூறுகிறார்: தாவீது மென்மேலும் வலிமை பெற்றுக்கொண்டே வந்தான்; சவுலின் குடும்பத்தார்களோ வரவர பலவீனப்பட்டுப்போனார்கள். இது 1 சாமுவேல் 2:26, 3:19 இன் மாதிரி — அங்கே சிறுவனாகிய சாமுவேல் வளர, ஏலியின் குடும்பம் வீழ்ச்சியடைகிறது — இப்போது இரண்டு ராஜகுடும்பங்களைக் குறித்துச் சொல்லப்படுகிறது. தேவனுடைய தெரிந்தெடுப்பு மெதுவாக நிறைவேறுகிறது, அதை ஒரே வாக்கியத்தில் சொல்வதோடு வசனப்பகுதி திருப்தியடைகிறது.

தாவீது பலத்தினால் வெற்றிபெறுவதாக வாசகர்கள் இந்த வாக்கியத்தை வாசிக்கக்கூடாது. 2 ஆம் அதிகாரத்துக்குப் பின்பு இஸ்போசேத்துக்கு எதிராக அவன் பதிவுசெய்யப்பட்ட எந்தப் போரையும் நடத்துவதில்லை; சவுலின் குடும்பம் உள்ளிருந்தே பலவீனமடைகிறது — அப்னேரின் சண்டை (வச. 7-11), இஸ்போசேத்தின் பயம் (வச. 11), இறுதியாக அதன் சொந்தப் படைத்தலைவர்கள் இருவர் (4:2). யெகோவாவின் வாக்குத்தத்தம் பெரும்பாலும் அதை எதிர்க்கிறவற்றின் சுய அழிவினாலேயே நிறைவேறுகிறது. அது கடினமான இரக்கம், ஆனால் சவுலின் குடும்பத்தின் இரத்தம் தாவீதின் கைகளில் படாமல் அது காக்கிறது — அந்தக் குடும்பத்தைத் தப்பவிடுவதாக அவன் யோனத்தானுக்கு ஆணையிட்டிருந்தான் (1 சாமுவேல் 20:15-16; 24:21-22).

ஆறு தாய்களிடம் ஆறு மகன்கள் (வச. 2-5): அகினோவாமிடம் அம்னோன்; அபிகாயிலிடம் கீலேயாப்; மாக்காளிடம் அப்சலோம்; ஆகீத்திடம் அதோனியா; அபித்தாளிடம் செப்பத்தியா; எக்லாளிடம் இத்ரேயாம். இந்தப் பட்டியல் புத்தகத்தின் துயரங்களுக்கு ஒரு நாற்றங்கால். அம்னோன் தாமாருக்குத் தீங்கு செய்வான் (அதி. 13); அப்சலோம் அவனைக் கொன்று கலகம் செய்வான் (அதி. 13-18); தாவீது மரிக்கும்போது அதோனியா சிங்காசனத்திற்குக் கைநீட்டுவான் (1 இராஜாக்கள் 1). 1 நாளாகமம் 3:1 இல் கீலேயாப் தானியேல் என்று அழைக்கப்படுகிறான், வாசகர்கள் இந்த இரண்டு பெயர்களையும் பலவிதமாக விளக்குகிறார்கள்; அவனைக் குறித்து மீண்டும் ஒருபோதும் கேள்விப்படுவதில்லை, அவன் இளவயதிலேயே இறந்திருக்கலாம் என்று சிலர் ஊகிக்கிறார்கள். இந்த ஆய்வு அந்த வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது, அதைத் தீர்ப்பதில்லை.

கெசூரின் ராஜாவான தல்மாய் மகளான மாக்காள் — கலிலேயாக் கடலுக்குக் கிழக்கே இருந்த ஒரு சிறிய அராமிய ராஜ்யத்தோடு ஓர் அரசியல் திருமணம் (1 சாமுவேல் 27:8 இன் தெற்கு கெசூரியர்கள் அல்ல); அப்சலோம் அங்கே தன் தாய்வழித் தாத்தாவிடம் ஓடிப்போவான் (13:37). எப்ரோனிலேயே ஆறு மனைவிகள் என்பது உபாகமம் 17:17 இன் அவன் அநேகம் மனைவிகளைத் திருமணம் செய்யவேண்டாம் என்பதை ஏற்கனவே கடந்துவிட்டது, 5:13 இன்னும் அதிகமானவர்களைச் சேர்க்கும். கதைசொல்லி எந்தக் கருத்தும் இல்லாமல் இதைப் பதிவுசெய்கிறார்; வரப்போகும் அதிகாரங்களில் மகன்களே அவருக்காக அந்தக் கருத்தைப் பதிவுசெய்வார்கள்.

சவுலின் குடும்பம் ஒரு பெண்ணின் காரணமாக உடைகிறது. ஆயாவின் மகளான ரிஸ்பாள் — அவள் மீண்டும் தோன்றுவாள், கற்பாறையின்மேல் தன் மகன்களின் உடல்களிலிருந்து பறவைகளை விரட்டிக்கொண்டு (21:8-11), புத்தகத்தின் மிகத் துணிச்சலான நபர்களில் ஒருத்தியாக. அவளோடு உறவுகொண்டதாக இஸ்போசேத் அப்னேர்மேல் குற்றம் சுமத்துகிறான். அந்த உலகத்தில் இறந்த ராஜாவின் மறுமனையாட்டி அவனுடைய வாரிசுக்கு உரியவள், அவளை எடுத்துக்கொள்வது அவனுடைய இடத்தை உரிமைகோருவதாகும் (ஒப்பிடுக 16:21-22; 1 இராஜாக்கள் 2:22); அப்னேர் அப்படிச் செய்தானா, அந்த நோக்கத்தோடுதான் செய்தானா என்பதை வசனப்பகுதி சொல்வதில்லை. அப்னேரின் பதில் (வச. 8) எந்த உண்மையையும் மறுப்பதில்லை; அது குற்றச்சாட்டையே தாக்குகிறது.

நான் யூதாவைச் சேர்ந்த ஒரு நாயின் தலையா? — பல வருடங்களாக ஒரு பெலவீனமான ராஜாவைத் தாங்கி வந்து, இப்போது ஒரு பெண்ணிற்காக குற்றம் சாட்டப்படுகிற மனிதனுடைய கோபமே அப்னேருடையது. அவனுடைய பேச்சு (வச. 8) ஓர் அறிக்கையும்கூட: அவன் இஸ்போசேத்தைத் தாவீதின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்திருக்க முடியும், ஆனால் உம்மை தாவீதின் கையில் ஒப்புக்கொடுக்காமல் இருந்தான். பின்பு ஆணை (வச. 9-10): யெகோவா தாவீதுக்கு ஆணையிட்டபடியே அவன் செய்வான். அப்னேருக்குத் தெரிந்திருந்தது. சவுலின் மகனைத் தாங்கி நிறுத்திய படைத்தலைவனுக்கு, தேவன் யாரைத் தெரிந்தெடுத்தார் என்பது ஆரம்பம் முதலே தெரிந்திருந்தது, அவமதிக்கப்படும்போது மட்டுமே அவன் அதைச் சொல்கிறான். இந்த ஆய்வு வியப்பில்லாமல் இதைக் குறிப்பிடுகிறது; சத்தியத்தை அறிந்தும் தாமதமாக, தவறான காரணங்களுக்காக அதன்படி நடக்கும் மனிதர்களால் வேதம் நிறைந்திருக்கிறது.

யெகோவா தாவீதுக்கு ஆணையிட்டபடியே (வச. 9) — அப்னேர் ஒரு தெய்வீக ஆணையைக் குறிப்பிடுகிறான், 18 ஆம் வசனத்தில் மூப்பர்களுக்கு அதன் உள்ளடக்கம் சொல்லப்படுகிறது: என்னுடைய தாசனான தாவீதின் கைகளினால், என்னுடைய மக்களான இஸ்ரவேலை... மீட்டு இரட்சிப்பேன். சாமுவேல் புத்தகத்தில் முன்பு அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் எதுவும் பதிவுசெய்யப்படவில்லை; சாமுவேல் செய்த அபிஷேகம் (1 சாமுவேல் 16), சவுலின் சொந்த ஒப்புதல்கள் (1 சாமுவேல் 24:20) ஆகியவற்றின் மூலம் பரவலாக அறியப்பட்டதை அப்னேர் சுருக்கமாகச் சொல்லியிருக்கலாம், அல்லது புத்தகம் பாதுகாக்காத ஒரு தேவவாக்கை. வசனப்பகுதி தராததை இந்த ஆய்வு சேர்ப்பதில்லை. தெளிவானது இதுதான்: தேவனுடைய வார்த்தையின்படி ராஜ்யம் தாவீதுடையது என்று இஸ்ரவேலின் படைத்தலைவன் நம்பினான்.

தாண் துவங்கிப் பெயெர்செபாவரை — வடக்கிலிருந்து தெற்குவரை தேசம் முழுவதும் (நியாயாதிபதிகள் 20:1). To translate the kingdom (ராஜ்யத்தைக் கடத்துதல்) என்பது ராஜ்யத்தை ஒரு குடும்பத்திலிருந்து இன்னொரு குடும்பத்திற்கு மாற்றுவதற்கு KJV பயன்படுத்தும் சொல் (நம்முடைய தமிழ்ப் பாடம் “மாற்றி” என்கிறது). இஸ்போசேத் அப்னேருக்குப் பயப்பட்டதால், அதன்பின்பு ஒரு பதிலும் அவனுக்குச் சொல்லாமலிருந்தான் (வச. 11): ராஜா தன் படைத்தலைவனுக்குப் பயப்படுகிறான் — ஒரே வாக்கியப் பகுதியில் சவுலின் குடும்பத்தின் முழு நிலைமை. ஒரே மனிதனால் தாங்கப்படும் சிங்காசனம், அந்த மனிதன் கையை எடுக்கும்போது விழுந்துவிடுகிறது.

அப்னேரோடு உடன்படிக்கை செய்ய தாவீது வைக்கும் ஒரே நிபந்தனை (வச. 13) மீகாள் — அவளுக்காக அவன் அப்னேரிடம் அல்ல, அவளைத் தன் அதிகாரத்தில் வைத்திருக்கும் இஸ்போசேத்திடம் ஆளனுப்புகிறான், சவுலின் சொந்த மகனே சவுலின் மகளைத் திருப்பிக் கொடுக்கும்படி. நான் பெலிஸ்தர்களுடைய 100 நுனித்தோல்களைப் பரிசமாகக் கொடுத்து, விவாகம்செய்த — சவுல் கேட்ட பரிசம் (1 சாமுவேல் 18:25), அதைத் தாவீது இரட்டிப்பாக்கினான் (18:27). அவள் சட்டப்படி அவனுடையவள்; தாவீது இறந்துபோனவன்போல சவுல் அவளை பல்த்திக்குக் கொடுத்தான் (1 சாமுவேல் 25:44). தாவீது ஒரு மனைவியையும், வெளிப்படையாக ஓர் உரிமையையும், திரும்பப் பெறுகிறான்: ராஜாவின் மருமகன், மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறான்.

அந்தக் கோரிக்கையில் அன்பைக் குறித்த எந்த வார்த்தையும் பதிவுசெய்யப்படவில்லை, இந்த ஆய்வு எதையும் கற்பனை செய்யாது. மீகாள் தாவீதை நேசித்தாள் (1 சாமுவேல் 18:20), அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றினாள் (19:11-17); இப்போது அவள் என்ன உணருகிறாள் என்பது 6 ஆம் அதிகாரம்வரை சொல்லப்படுவதில்லை, அங்கே அது அவமதிப்பு. 16 ஆம் வசனம் உணர்வை மற்ற மனிதனுக்குக் கொடுக்கிறது: அவள் கணவன் பகூரிம்வரை அவளுக்கு பின்னே அழுதுகொண்டு வந்தான், அப்னேர் அவனை நோக்கி நீ திரும்பிப்போ என்று சொல்லும்வரை. இந்த முழுப் பரிவர்த்தனையிலும் பல்த்தியேலின் கண்ணீர் மட்டுமே கண்ணீர். எந்த உரிமையும் இல்லாத ஒரு மனிதன்மேல் ராஜாவின் உரிமைகளின் விலை எப்படி விழுந்தது என்பதை வேதம் வாசகருக்குக் காட்டுகிறது.

அவள் கணவன் — தாவீதின் வாயில் அவள் என்னுடைய மனைவியான மீகாள் (வச. 14) என்றாலும், கதைசொல்லி பல்த்தியேலுக்கு அந்தப் பட்டத்தைக் கொடுக்கிறார். லாயிசின் மகனான பல்த்தியேல் (வச. 15) என்பவன் 1 சாமுவேல் 25:44 இன் பல்த்தி, அவனுடைய பெயரின் முழு வடிவத்தில். அவன் அழுதுகொண்டு பகூரிம்வரை அவள் பின்னே போகிறான் — அது எருசலேமுக்குக் கிழக்கே சாலையிலுள்ள ஒரு கிராமம், இன்னொரு இருண்ட நாளில் தாவீதைக் காணும் (16:5; 17:18). நீ திரும்பிப்போ என்றான்; அவன் திரும்பிப் போய்விட்டான். அப்னேரின் சில வார்த்தைகள், ஒரு மனிதன் வேதத்திலிருந்து வெளியே நடந்துபோய்விடுகிறான்.

இந்த வசனம் பெரும்பாலும் கடந்துபோகப்படுகிறது, இந்த ஆய்வு வேண்டுமென்றே இதனருகே நிற்கிறது. வேதாகமம் தான் பதிவுசெய்யும் எல்லாவற்றையும் அங்கீகரிப்பதில்லை; இந்த விஷயத்தை ஏற்பாடு செய்த தரப்பினருக்குக் கொடுக்காத ஒரு மென்மையோடு பல்த்தியேலை நோக்கி இதைப் பதிவுசெய்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தைப்போலவே தாவீதைக் கனம்பண்ணும் வாசகர்களும் இதை உணரவேண்டும். ராஜாக்களுக்கு உரிமைகள் உண்டு, உரிமைகளைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பாதிக்கப்படுகிறவர்கள் உண்டு, வேதம் அவர்களுடைய பெயர்களைச் சொல்கிறது.

அப்னேர் சமாதானத்தோடு அனுப்பப்பட்டிருந்தான் — இந்தச் சொற்றொடர் மூன்று முறை திரும்பத் திரும்ப வருகிறது (வச. 21, 22, 23), தாவீது வாக்குக் கொடுத்திருந்தான் என்று வாசகர் அறியும்படி. கொள்ளைப்பொருட்களோடு ஒரு படையெடுப்பிலிருந்து திரும்பிய யோவாப் ராஜாவைக் கடிந்துகொள்கிறான் (வச. 24-25): அப்னேர் உம்மை மோசம் போக்கவும் வந்தான். ஒருவேளை யோவாப் அப்படி நம்பியிருக்கலாம்; மூப்பர்களோடு அப்னேர் நடந்துகொண்டதைக் (வச. 17-19) கதைசொல்லி உண்மையானதாகக் காட்டுகிறார். பின்பு, தாவீதுக்குத் தெரியாமல் (வச. 26), யோவாப் அப்னேரை சீரா என்னும் கிணறுவரை ஆளனுப்பித் திரும்ப அழைத்து, இரகசியமாகப் பேசப்போகிறவன்போல, அவனை வாசலின் நடுவே ஒரு பக்கமாக அழைத்துப்போய், ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி அவனை ஐந்தாம் விலா எலும்புக்குக் கீழ் குத்துகிறான் (நம்முடைய தமிழ்ப் பாடம் “வயிற்றிலே” என்கிறது) — ஆசகேலுக்குப் பட்ட காயமே (2:23).

தன்னுடைய தம்பி ஆசகேலுடைய இரத்தப்பழியை வாங்க. கதைசொல்லி யோவாபின் நோக்கத்தைச் சொல்கிறார், 30 ஆம் வசனம் அபிசாயையும் சேர்க்கிறது. ஆனால் ஆசகேல் யுத்தத்தில், எச்சரிக்கைக்குப் பின்பு இறந்தான், எப்ரோன் ஓர் அடைக்கலப்பட்டணம் (யோசுவா 20:7), அங்கே உண்மையான கொலையாளியும் நியாயம் விசாரிக்கப்படும்வரை பழிவாங்குகிறவனிடமிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டான் (எண்ணாகமம் 35:22-25). யோவாபின் செயல் இரத்தப்பழி வாங்குவது பற்றிய எந்தச் சட்டத்திற்கும் பொருந்துவதில்லை; அது அதன் சாக்கில் செய்யப்பட்ட கொலை, தாவீது அதை அப்படியே அழைக்கிறான் (வச. 39). வாசகர்கள் இரண்டாவது நோக்கத்தையும் கவனித்திருக்கிறார்கள்: அப்னேர் யோவாபைவிட உயர்ந்த பதவி பெற்றிருப்பான். வசனப்பகுதி ஆசகேலின் பெயரை மட்டுமே சொல்கிறது; வசனப்பகுதி ஆதரிப்பதை மட்டுமே இந்த ஆய்வு சொல்கிறது.

கேள்விப்பட்டபோது தாவீதின் முதல் வார்த்தை ஓர் அறிவிப்பு: நேரின் மகனான அப்னேரின் இரத்தத்திற்காக, என்மேலும் என்னுடைய ராஜ்ஜியத்தின் மேலும் யெகோவாவுக்கு முன்பாக என்றைக்கும் பழியில்லை (வச. 28). இரண்டாவது, யோவாபின் குடும்பத்தின்மேல் ஒரு சாபம் — நோய், முடம், வன்முறையான மரணம், பசி — உடன்படிக்கையை மீறுகிறவர்கள்மேல் நியாயப்பிரமாணம் கூறிய வகையான சாபம் (உபாகமம் 28). இந்த ஆய்வு அதன் கடுமையையும் இந்த உண்மையையும் குறிப்பிடுகிறது: தாவீது யோவாபுக்கு மரணதண்டனை கொடுப்பதில்லை. அவனைச் சபிக்கிறான், படைத்தலைவனாகவே வைத்துக்கொள்கிறான். அமலேக்கியனை ஒரு மணிநேரத்தில் கொல்லுவித்த ராஜா, தன் சொந்தப் படைத்தலைவனைத் தொட முடியவில்லை.

39 ஆம் வசனம் காரணத்தைச் சொல்கிறது, அது தாவீதின் ஆட்சியின் மிக வெளிப்படையான வாக்கியம்: நான் ராஜாவாக அபிஷேகம்செய்யப்பட்டவனாக இருந்தபோதும், நான் இன்னும் பெலவீனன்; செருயாவின் மகன்களான இந்த மனிதர்கள் என்னுடைய பெலத்திற்கு மிஞ்சினவர்களாக இருக்கிறார்கள். தன் சொந்த வீட்டில் நியாயம் செய்யும் அளவுக்கு அபிஷேகம் அவனைப் பலப்படுத்தவில்லை. அவன் யோவாபை தேவனிடம் ஒப்படைக்கிறான் — அந்தத் தீங்கைச் செய்தவனுக்கு யெகோவா... சரிக்கட்டுவாராக — தன் மரணப்படுக்கையில் அவனைச் சாலொமோனிடம் ஒப்படைப்பான் (1 இராஜாக்கள் 2:5-6), சாலொமோன் அவனைப் பலிபீடத்தின் அருகே கொல்லுவிக்கிறான் (1 இராஜாக்கள் 2:28-34). அந்தச் சாபம் நிறைவேற ஒரு தலைமுறை ஆனது. வாசகர்கள் அந்தப் பெலவீனத்தையும், வசனப்பகுதி அதை ஒப்புக்கொள்ளும் நேர்மையையும் இரண்டையும் காணவேண்டும்.

தாவீது தன்னால் முடிந்ததைச் செய்கிறான்: பொதுவான துக்கம் கொண்டாடக் கட்டளையிடுகிறான், யோவாபையே உங்கள் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு, சாக்கு உடை அணிந்து, அப்னேருக்கு முன்னாக நடந்து துக்கங்கொண்டாடுங்கள் (வச. 31) என்பதற்குக் கீழ்ப்படியச் செய்கிறான், பாடைக்குப் பின்னே செல்கிறான், கல்லறையின் அருகில் அழுகிறான், ஒரு சிறிய புலம்பல் பாடுகிறான். மதிகெட்டவன் சாகிறதுபோல, அப்னேர் செத்துப்போனானோ? — பழைய ஏற்பாட்டு அர்த்தத்தில் மதிகெட்டவன் என்பவன் தன் சொந்த மதியீனத்தால் கேடான முடிவுக்கு வருகிறவன்; அப்னேர் அப்படிப்பட்டவன் அல்ல. உன்னுடைய கைகள் கட்டப்படவும் இல்லை; உன்னுடைய கால்களில் விலங்கு போடப்படவும் இல்லை (வச. 34): அவன் பிடிபட்ட குற்றவாளி அல்ல; அக்கிரமக்காரர்களுடைய கையில் இறக்கிறதுபோல இறந்தாயே. கொலையாளிகளின் தலைவன் அருகில் நிற்க, ராஜா கல்லறையின் அருகிலேயே கொலையாளிகளை அக்கிரமக்காரர்கள் என்று பெயரிடுகிறான்.

பின்பு சூரியன் மறையும்வரை உபவாசம் (வச. 35), அப்னேர் பயன்படுத்திய அதே ஆணையோடு (வச. 9). மக்கள் எல்லோரும் அதைக் கவனித்தார்கள், அது அவர்கள் பார்வைக்கு நன்றாயிருந்தது... அப்னேரைக் கொன்றுபோட்டது ராஜாவால் உண்டாகவில்லை என்று அந்த நாளிலே... இஸ்ரவேலர்கள் அனைவரும் அறிந்துகொண்டார்கள் (வச. 36-37). அப்போது காற்றில் இருந்திருக்கவேண்டிய ஒரு சந்தேகத்திற்குக் கதைசொல்லி பதில் கொடுக்கிறார் — அப்னேர் தன் வேலையை முடித்த பின்பு தாவீதே அவனைக் கொல்லுவித்தான் என்று — தாவீதின் பகிரங்கத் துக்கத்தின் மூலம் பதில் கொடுக்கிறார். மக்கள் ஏற்றுக்கொண்டதுபோலவே இந்த ஆய்வும் கதைசொல்லியின் வார்த்தையை ஏற்றுக்கொள்கிறது; பண்டைய உலகத்தில், இன்றும் போலவே, ராஜாவின் குற்றமின்மை கண்ணால் காணப்பட்டால்தான் நம்பப்பட்டது என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

இன்றையதினம் இஸ்ரவேலில் பிரபுவும் பெரிய மனிதனுமான ஒருவன் விழுந்தான் என்று அறியீர்களா? (வச. 38) — அப்னேரைக் குறித்த தாவீதின் மதிப்பீடு: இஸ்போசேத்தை ராஜாவாக்கியவன், ஆகிலாவில் கேலிசெய்யப்பட்டவன், தாவீதுக்கு ராஜ்யத்தைக் கொடுக்க எப்ரோனுக்கு வந்தவன். பல வருடங்களாக அவன் எதிர்த்த ராஜாவே அவனை பெரிய மனிதன் என்று அழைக்கிறான். பின்பு அறிக்கை: நான் ராஜாவாக அபிஷேகம்செய்யப்பட்டவனாக இருந்தபோதும், நான் இன்னும் பெலவீனன். தைலம் அவன் தலையின்மேல் இருக்கிறது, யூதா அவனுக்கு முடிசூட்டியிருக்கிறது, இஸ்ரவேல் அவன் பக்கமாக வந்துகொண்டிருக்கிறது — ஆனாலும் அவனால் தன் சொந்த சகோதரியின் மகன்களை ஆள முடியவில்லை. நேர்மையான வாசகர் அதிகாரத்தைக் குறித்து வேதத்திலுள்ள மிக உண்மையான வசனங்களில் ஒன்றாக இதைக் காண்பார்.

அந்தத் தீங்கைச் செய்தவனுக்கு யெகோவா அவனுடைய தீங்கிற்கு ஏற்றபடிச் சரிக்கட்டுவாராக. தாவீது 1 சாமுவேல் 24:12, 26:10 இன் கொள்கையைச் சார்ந்துகொள்கிறான் — நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடையது — ஆனால் இங்கே நியாயந்தீர்க்க வேண்டியவனாக இருந்தும் தீர்க்க முடியாமல்போன ஒரு ராஜாவால் அது சொல்லப்படுகிறது, அந்த வசனத்திற்கு வேறொரு தொனி இருக்கிறது. சபை அதை விசுவாசமாகவும் தோல்வியாகவும் வாசித்திருக்கிறது: விசுவாசம், ராஜாவால் செய்ய முடியாததை தேவன் செய்வார் என்று; தோல்வி, ராஜா முயற்சி செய்யவில்லை என்று. செருயாவின் மகன்கள் இறுதிவரை தாவீதுக்கு பெலத்திற்கு மிஞ்சினவர்களாக இருப்பதை 2 சாமுவேல் காட்டும் (16:10; 19:22), வேறொரு ராஜா அமரும்வரை யோவாபின் இரத்தப்பழி தீர்க்கப்படாமலே இருக்கும்.