முதலாளி உண்மையில் என்ன விரும்புகிறார் என்று தங்களுக்குத் தெரியும் என்று நினைப்பவர்கள் எல்லா அலுவலகத்திலும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அருவருப்பான காரியத்தை அமைதியாகச் செய்துவிட்டு, எல்லாரும் நினைத்துக்கொண்டிருந்ததையே தாங்கள் செய்ததாக உறுதியாக நம்பி, நன்றியை எதிர்பார்த்து வந்து நிற்கிறார்கள். சில நேரம் முதலாளி அவர்களுக்கு வெகுமதி தருகிறார்; அன்றுமுதல் உண்மையான விதிகள் என்ன என்று எல்லாருக்கும் தெரிந்துவிடுகிறது. சில நேரம் முதலாளி மறுக்கிறார்; அந்த மறுப்பு எந்தப் பேச்சையும்விட அந்தத் தலைவரைப் பற்றி அதிகம் சொல்லுகிறது. 2 சாமுவேல் 4இல், பேராசைகொண்ட இரண்டு மனிதர்கள் தாவீதின் போட்டியாளனுடைய தலையை அவனிடம் கொண்டுவந்து, புகழ்ச்சிக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள். அடுத்துத் தாவீது செய்வது, அவன் எப்படிப்பட்ட ராஜாவாக இருக்க எண்ணுகிறான் என்பதைக் காட்டுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நாம் மூன்றாம் பகுதியில் — இஸ்ரவேலின் கதையில் — சவுலின் வீட்டிலிருந்து தாவீதின் வீட்டுக்கு நடக்கும் வேதனையான கைமாற்றத்தில் இருக்கிறோம். சவுலின் மரணத்துக்குப் பின் கோத்திரங்கள் பிரிந்தன: யூதா எப்ரோனில் தாவீதைப் பின்பற்றியது; மற்றவர்கள் சவுலின் உயிரோடிருந்த மகனுக்கு விசுவாசமாக இருந்தார்கள். அந்தப் பக்கத்தை ஒன்றாகத் தாங்கிப்பிடித்த சேனாதிபதியாகிய அப்னேர் இப்போதுதான் கொல்லப்பட்டான். இப்போது கடைசித் தடையும் விழுகிறது; யார் ஆளுவார் என்பது மட்டுமல்ல, எப்படி ஆளுவார் என்பதே கதை திரும்பத் திரும்பக் கேட்கும் கேள்வி. தாவீதின் கைகள் சவுலின் இரத்தம் படாமல் இருக்க வேண்டும்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தாவீது இஸ்ரவேல் முழுவதையும் ஆளுவதற்கு வழியைத் தெளிவாக்குவது; அதே நேரம், அவன் கொலையால் சிங்காசனத்தைக் கைப்பற்றவில்லை என்று வலியுறுத்துவது. வடக்குக் கோத்திரங்கள் தாங்களாகவே தாவீதிடம் வரும் அடுத்த வாசிப்புக்கு இந்த அதிகாரம் மேடையமைக்கிறது.
- 4:1–3 — அப்னேரின் மரணச் செய்தி இஸ்போசேத்தின் தைரியத்தைக் குலைத்து, இஸ்ரவேல் முழுவதையும் கலங்கச்செய்கிறது. பென்யமீனியப் பட்டணமாகிய பேரோத்தைச் சேர்ந்த பானா, ரேகாப் என்னும் இரண்டு கொள்ளைப்படைத் தலைவர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; யார் செயல்படப்போகிறார்கள் என்பதைக் கதை அமைதியாக அமைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.
- 4:4 — ஒரு இடைக்குறிப்பு: சவுல், யோனத்தான் ஆகியோரின் மரணச் செய்தி வந்தபோது யோனத்தானின் மகனாகிய மேவிபோசேத்துக்கு ஐந்து வயது; அவனை வளர்த்தவள் ஓடும்போது அவனைக் கீழே விழவிட்டதால் அவன் முடவனானான். அவனே சவுலின் வம்சத்தில் கடைசியானவன்; அவன் 9ஆம் அதிகாரத்தில் மீண்டும் வருவான்.
- 4:5–8 — மத்தியான வெயிலில் இஸ்போசேத் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருக்கும்போது, சகோதரர்கள் அவன் வீட்டுக்குள் நுழைந்து, அவனை அவன் படுக்கையிலேயே கொன்று, அவன் தலையோடு இரவு முழுவதும் பயணம்செய்து எப்ரோனுக்கு வருகிறார்கள். சவுலின்மேல் தேவன் சரிக்கட்டிய பழி என்று சொல்லி அதைத் தாவீதிடம் ஒப்படைக்கிறார்கள்.
- 4:9–12 — சவுலைக் கொன்றதாகச் சொன்ன மனிதனைத் தான் கொல்லுவித்ததைத் தாவீது அவர்களுக்கு நினைப்பூட்டுகிறான். ஒரு குற்றமற்ற மனிதனை அவன் சொந்தப் படுக்கையிலேயே கொல்வது அதைவிட மோசமானது; ஆகவே அவன் அவர்களைக் கொல்லுவித்து, எப்ரோனில் பகிரங்கமாகக் காட்சிக்கு வைக்கிறான்; இஸ்போசேத்தின் தலையை அப்னேரின் கல்லறையில் அடக்கம்செய்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: 2 சாமுவேல் 4:11 · அதனால் என்ன: தாங்கள் ஒருபோதும் வெளிப்படையாகக் கட்டளையிடாத விளைவுகளை அனுபவிக்கும் தலைவர்கள் ஏராளம். தாவீது அந்தப் பரிசை மறுக்கிறான்; இன்றும் பொருந்தும் ஒரு கருத்தைக் கதை சொல்லுகிறது: உயர்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, எப்படி உயருகிறோம் என்பதும் அவ்வளவு முக்கியம். இந்த அதிகாரம் தாவீதை ஒரு பரிசுத்தவானாக்கவில்லை; பிற்கால அதிகாரங்கள் அவனுடைய சொந்த அதிகார துஷ்பிரயோகங்களைக் காட்டும். ஆனாலும் இங்கே, வேறொருவரின் வன்முறையால் ஆதாயம் பெறுவதற்கு எதிராக அவன் தெளிவான ஒரு கோட்டை வரைகிறான்.