- 2 இராஜாக்கள் 25 BSB ↗
- 2 நாளாகமம் 36 BSB ↗
- எரேமியா 52 BSB ↗
சில நீண்ட நாவல்கள் ஒரு யுத்தத்தோடு அல்ல, அதற்கு முன் வந்த அனைத்தையும் நீங்கள் வாசிக்கும் விதத்தையே மாற்றும் சிறிய, அமைதியான ஒரு காட்சியோடு முடிகின்றன. இராஜாக்களின் புத்தகங்கள் சரியாக அதையே செய்கின்றன. நான்கு நூற்றாண்டுகால ராஜாக்களுக்குப் பின், இந்த அதிகாரம் முற்றுகை, பஞ்சம், குருடாக்கப்பட்ட ஒரு ராஜா, எரியும் ஒரு ஆலயம் ஆகியவற்றைச் சொல்கிறது. பின்பு, அதன் கடைசி நான்கு வசனங்களில், கேமரா பல பத்தாண்டுகள் முன்னோக்கி, வெகு தொலைவுக்கு நகர்கிறது: பாபிலோனிலுள்ள ஒரு கைதிக்குப் புதிய வஸ்திரங்கள் கொடுக்கப்பட்டு, அவன் விடுதலையாக்கப்பட்டு, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ராஜாவின் பந்தியில் சாப்பிட அழைக்கப்படுகிறான். ராஜ்யம் போய்விட்டது. ஆனாலும் தாவீதின் வம்சம், எப்படியோ, இன்னும் சுவாசித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது மூன்றாம் பகுதியின் ராஜ்யக் கதையின் முடிவு; சிறையிருப்புக்குள் திரும்பும் அச்சாணி. சாலொமோன் கட்டிய ஆலயம் சுட்டெரிக்கப்படுகிறது; தேசம் வெறுமையாக்கப்படுகிறது; தாவீதுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் தோற்றுப்போனதுபோலத் தோன்றுகிறது. மூன்று புத்தகங்கள் அதைச் சொல்கின்றன — இராஜாக்கள், நாளாகமம், எரேமியா 52 — ஒவ்வொன்றும் அழிவுக்கு அப்பால் சுட்டிக்காட்டி முடிகிறது: விடுதலையான ஒரு ராஜா, தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவித்து இளைப்பாறும் ஒரு தேசம், வீடு திரும்பும் பாதையைத் திறக்கும் ஒரு பெர்சியக் கட்டளை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமும் அதன் ஆலயமும் அழிக்கப்பட்டதைத் தீர்க்கதரிசிகள் நெடுங்காலமாக எச்சரித்து வந்ததன் விளைவாகப் பதிவுசெய்வது; அதே சமயம் ஒவ்வொரு விவரிப்பையும் நம்பிக்கையின் ஓர் இழையோடு முடிப்பது — யோயாக்கீனின் விடுதலை, நாளாகமத்தில் கோரேசின் கட்டளை.
- 2 இராஜாக்கள் 25:1–7 — சிதேக்கியாவின் ஒன்பதாம் வருஷத்தில் முற்றுகை தொடங்குகிறது. பஞ்சம் நகரத்தைப் பிடிக்கிறது; மதில் உடைக்கப்படுகிறது; ராஜா ஓடிப்போய், எரிகோவின் அருகே பிடிக்கப்பட்டு, ரிப்லாவில் நேபுகாத்நேச்சாரிடம் கொண்டுவரப்படுகிறான்; அங்கே அவனுக்கு முன்பாக அவனுடைய குமாரர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள்; அவன் குருடாக்கப்பட்டு வெண்கல விலங்குகளோடு பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்படுகிறான்.
- 2 இராஜாக்கள் 25:8–21 — ஒரு மாதத்திற்குப் பின் நேபுசராதான் ஆலயத்தையும், அரமனையையும், பெரிய வீடுகளையும் சுட்டெரித்து, மதில்களை இடித்து, ஜனங்களைச் சிறைப்படுத்திக்கொண்டுபோகிறான்; மிக ஏழ்மையானவர்களை விவசாயம் செய்ய விட்டுவைக்கிறான். வெண்கலத் தூண்களும் பெரிய தொட்டியும் உலோகத்திற்காக உடைக்கப்படுகின்றன; பிரதான ஆசாரியனும் மற்றத் தலைவர்களும் ரிப்லாவில் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
- 2 இராஜாக்கள் 25:22–26 — யூதனாகிய கெதலியா மிஸ்பாவில் அதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டு, பாபிலோனைச் சேவித்துப் பிழைத்திருக்கும்படி ஜனங்களைத் தூண்டுகிறான். ராஜ வம்சத்தைச் சேர்ந்த இஸ்மவேல் அவனைப் படுகொலை செய்கிறான்; பழிவாங்கப்படுவோம் என்று பயந்து மீதியிருந்த ஜனங்கள் எகிப்துக்கு ஓடிப்போகிறார்கள்.
- 2 இராஜாக்கள் 25:27–30 — யோயாக்கீன் சிறைப்பட்ட முப்பத்தேழாம் வருஷத்தில், பாபிலோனின் புதிய ராஜாவாகிய ஏவில்மெரொதாக் (அமேல்-மர்தூக்) அவனைச் சிறையிலிருந்து விடுவித்து, சிறைப்பட்ட மற்ற ராஜாக்களுக்கு மேலாக அவனுடைய ஆசனத்தை உயர்த்தி, அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் ராஜ பந்தியில் அவனுக்கு ஒழுங்கான படி கொடுக்கிறான்.
- எரேமியா 52:1–34 — எரேமியாவின் புத்தகம் ஏறக்குறைய அதே விவரிப்போடு முடிகிறது; சிதேக்கியா சாகும்வரை சிறையில் இருந்தான் என்பதைச் சேர்த்து, மொத்தம் 4,600 பேரைக் கொண்ட மூன்று நாடுகடத்தல்களைப் பட்டியலிடுகிறது (52:28–30). கெதலியாவின் சம்பவத்தை அது விட்டுவிடுகிறது; அதை எரேமியா 40–41 விரிவாகச் சொல்கிறது.
- 2 நாளாகமம் 36:1–23 — நாளாகமம் யூதாவின் கடைசி நான்கு ராஜாக்களையும் விரைவாகக் கடந்துசென்று, தேவனுடைய தூதர்களைப் பரியாசம்பண்ணிய தலைவர்களையும், ஆசாரியர்களையும், ஜனங்களையும் குற்றம்சாட்டுகிறது. அது வீழ்ச்சியைச் சுருக்கமாகச் சொல்லி, சிறையிருப்பை எழுபது வருஷங்களாகத் தேசம் தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவித்ததாக விளக்கி, பெர்சியாவின் கோரேஸ், சிறைப்பட்டவர்களைப் போய்க் கட்டும்படி அழைப்பதோடு முடிகிறது.
- கி.மு. 586: மிகப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் தேதி (எட்வின் தீலேயும் மற்ற அநேகரும்); 2 இராஜாக்கள் 25:2, 25:8-லுள்ள ஆட்சியாண்டுத் தரவுகளை ஒரு விதமாக வாசிப்பது.
- கி.மு. 587: கணிசமான எண்ணிக்கையிலான வரலாற்றாசிரியர்கள் விரும்புவது; யூதாவின் ஆட்சியாண்டு எப்போது தொடங்கியது அல்லது நேபுகாத்நேச்சாரின் வருஷங்கள் எப்படி எண்ணப்படுகின்றன என்பதைப் பற்றி வேறொரு அனுமானத்தோடு அதே தரவுகளை வாசிப்பது.
முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 25:9 · அதனால் என்ன: வேதாகமம் தன் மிக மோசமான நாளை மறைக்கவில்லை. தேவன் வாசம்பண்ணுவதாகச் சொல்லப்பட்ட அதே வீடு எரிக்கப்பட்டது உட்பட, அதை மூன்று முறை சொல்கிறது. ஆனாலும் மூன்று விவரிப்புகளில் ஒன்றும் சாம்பலில் முடியவில்லை: ஒரு கைதி ராஜாவின் பந்தியில் போஷிக்கப்படுகிறான்; ஓர் அந்நியப் பேரரசன் சிறைப்பட்டவர்களை வீடு திரும்பச் சொல்கிறான். இங்கே நம்பிக்கை என்பது இழப்பை மறுப்பது அல்ல; துக்கம் நேர்மையாகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட பின் வருவதுதான் அது.