பலவீனத்தில் பலம்

பல வாசகர்கள் ஒரு மருத்துவமனைப் படுக்கையின் அருகே அமர்ந்து, வராத ஒரு சுகத்துக்காக ஜெபித்திருக்கிறார்கள் — ஒரு தாயின் செயலிழக்கும் சிறுநீரகங்களுக்காக, ஒரு பிள்ளையின் வலிப்புகளுக்காக, தங்கள் சொந்த நீண்டகால நோய்க்காக. அவர்களுடைய விசுவாசம் மிகச் சிறியதாக இருக்க வேண்டும் என்று சிலரிடம் இரக்கமின்றிச் சொல்லப்பட்டது. 2 கொரிந்தியர் 12 அந்தக் கொடுமைக்கு ஓர் அமைதியான பதில். இதை எழுதும் மனிதர், பெரும்பாலான விசுவாசிகள் ஒருபோதும் காணாத தரிசனங்களைக் கண்டிருந்தார். ஆனாலும் தம் மாம்சத்தில் ஒரு முள் என்று அவர் அழைத்த வேதனையான ஒன்றைச் சுமந்தார்; அதை நீக்கும்படி மூன்றுமுறை கர்த்தரிடம் கெஞ்சினார்; இல்லை என்று பதில் வந்தது. அதற்குப் பதிலாக அவர் பெற்றது, அவர் ஒருபோதும் மறக்காத ஒரு வாக்கியம்: என் கிருபை உனக்குப் போதும். பவுல் ஜெபிப்பதை நிறுத்தவில்லை; முள் நீங்கியதா என்பதைக் கொண்டு தேவனுடைய அருகாமையை அளப்பதை நிறுத்தினார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — பலவீனமான மனிதர்களில் உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் பலத்தால் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படும் சபை. இங்கே பவுலின் 'புத்தியீனனின் உரை' அதன் திருப்புமுனையை அடைகிறது. அவருடைய போட்டியாளர்கள் வெளிப்படுத்துதல்களைக் குறித்துப் பெருமையாகப் பேசினார்கள்; அவருக்கும் அவை உண்டு, ஆனால் அவற்றின்மேல் அவர் கட்டமாட்டார். நிருபத்தின் உச்சம் தரிசனம் அல்ல, மறுப்பு; அது சிலுவையின் மாதிரியையே எதிரொலிக்கிறது — அங்கே இயேசு பலவீனத்தில் சிலுவையில் அறையப்பட்டார், ஆனாலும் தேவனுடைய வல்லமையால் பிழைத்திருக்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆவிக்குரிய அனுபவங்கள் ஒரு அப்போஸ்தலரின் தகுதிச் சான்று அல்ல என்றும், தேவனுடைய வல்லமை பலவீனத்திலேயே மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது என்றும் காட்டுவது — பின்பு பவுலின் வரவிருக்கும் மூன்றாம் சந்திப்புக்குக் கொரிந்தியரை ஆயத்தப்படுத்துவது.

• 12:1–6 — வேறொருவரைப் பற்றிப் பேசுவதுபோல, பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மூன்றாம் வானம் வரைக்கும், பரதீசுக்குள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, சொல்லக்கூடாத வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிறிஸ்துவுக்குள்ளான ஒரு மனிதனைப் பற்றிப் பவுல் பேசுகிறார். அதைக் குறித்து அவர் மேன்மைபாராட்டலாம்; ஆனால் அவர்கள் தம்மிடம் காண்பதற்கும் கேட்பதற்கும் மேலாக யாரும் தம்மை எண்ணாதபடி, அப்படிச் செய்யமாட்டார்.
• 12:7–10 — அவர் பெருமையடையாதபடி, அவரைக் குட்டும்படி சாத்தானுடைய தூதனாகிய ஒரு முள் அவருடைய மாம்சத்தில் கொடுக்கப்பட்டது. அது தம்மை விட்டு நீங்கும்படி மூன்றுமுறை கெஞ்சினார். கர்த்தர் பதிலளித்தார்: என் கிருபை உனக்குப் போதும், பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும். ஆகவே பவுல் பலவீனங்களைக் குறித்து மேன்மைபாராட்டுவார்; ஏனெனில் அவர் பலவீனமாயிருக்கும்போதே பலமுள்ளவராயிருக்கிறார்.
• 12:11–13 — கொரிந்தியரே அவரை இந்தப் புத்தியீனத்துக்குள் தள்ளினார்கள்; அவர்கள் அவருக்காகப் பேசியிருக்க வேண்டும். ஒரு அப்போஸ்தலரின் அடையாளங்கள் அவர்கள் நடுவே பொறுமையுடன் நடப்பிக்கப்பட்டன. அவருடைய ஒரே 'குறை', அவர் ஒருபோதும் அவர்களுக்குப் பணப் பாரமாக இருக்கவில்லை என்பதுதான்.
• 12:14–21 — மூன்றாம் முறை வர அவர் ஆயத்தமாயிருக்கிறார், இன்னும் அவர்களுடைய பணத்தை வாங்கமாட்டார் — பெற்றோர்தான் பிள்ளைகளுக்காகச் சேர்த்துவைக்கிறார்கள், பிள்ளைகள் பெற்றோருக்காக அல்ல. அவரோ தீத்துவோ அவர்களைச் சுரண்டவில்லை. தாம் வரும்போது சண்டைகளையும், பொறாமையையும், மனந்திரும்பாத ஒழுக்கக்கேட்டையும் காண்பாரோ என்று அஞ்சுகிறார்.

முக்கிய வசனம்: 2 கொரிந்தியர் 12:9  ·  அதனால் என்ன: வலுவான விசுவாசம் எப்போதும் கண்ணுக்குத் தெரியும் வெற்றியை உண்டாக்கும் என்ற எண்ணத்தை இந்த அதிகாரம் மென்மையாக அவிழ்க்கிறது. பவுலுக்குத் தரிசனங்கள் இருந்தன, ஆனாலும் முள்ளும் இருந்தது. அவர் நேர்மையாக ஜெபித்தார், தாம் விரும்பாத ஒரு பதிலை ஏற்றுக்கொண்டார், அங்கேயே கிறிஸ்துவின் பலத்தைக் கண்டார். நாள்பட்ட நோய், ஊனம், அல்லது நீங்காத ஒரு பாரத்துடன் வாழும் எவருக்கும், அது ஆறுதல் பரிசு அல்ல; சுவிசேஷம் மிக உண்மையானது என்று பவுல் கண்ட இடம் அதுவே.