ஒரு இந்தியச் செய்தித்தாளில் எந்த மணமகன்/மணமகள் தேவை விளம்பரத்தை வாசித்தாலும், தகுதிகளின் ஒரு பட்டியலைக் காண்பீர்கள்: நல்ல குடும்பம், பொறியாளர், சிவப்பு நிறம், நல்ல நிலையில், சொந்த வீடு. அந்த வகை எல்லாருக்கும் தெரியும். 2 கொரிந்தியர் 11இல் பவுல் தம் சொந்தப் பட்டியலை எழுதத் தள்ளப்படுகிறார், ஏனெனில் கொரிந்துவுக்கு வருகை தந்த பிரசங்கிகள் தங்களுடையதை ஊர்வலமாகக் காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். அவர் அதைச் செய்வதை வெறுக்கிறார், அப்படியே சொல்கிறார் — அதை ஒரு புத்தியீனனைப் போலப் பேசுதல் என்கிறார். பின்பு பழங்கால உலகின் மிக விசித்திரமான சுயவிவரக் குறிப்பை எழுதுகிறார். கௌரவங்களுக்கும் வெற்றிகளுக்கும் பதிலாக, சவுக்கடிகள், கல்லெறிதல்கள், கப்பற்சேதங்கள், தூக்கமில்லாத இரவுகள், பசி, குளிர் ஆகியவற்றைப் பட்டியலிட்டு, தப்பியோடுவதற்காக ஒரு நகர மதிலிலிருந்து கூடையில் இறக்கிவிடப்பட்ட கதையுடன் முடிக்கிறார். அவர்களுக்குத் தகுதிச் சான்றுகள் வேண்டுமென்றால், இவைதான் அவருடையவை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ஒரு கதாநாயகனைப் போல் சிறிதும் தோன்றாத ஒரு மனிதரால் சுமக்கப்பட்ட சுவிசேஷம். ரோம உலகில், ஒருவருடைய சாதனைகளைப் பகிரங்கமாகப் பெருமையாகப் பேசுவது சாதாரணமானதும் எதிர்பார்க்கப்பட்டதுமாக இருந்தது. பவுல் அந்த வடிவத்தைத் தலைகீழாக்குகிறார். அவருடைய கஷ்டங்களின் பட்டியல், அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் கடந்துபோகும் ஆண்டுகளின் அரிய காட்சிகளையும் நமக்குத் தருகிறது; அது 12ஆம் அதிகாரத்துக்கு ஆயத்தப்படுத்துகிறது — அங்கே எல்லாவற்றிலும் பலவீனமான தருணமே தேவனுடைய பலம் வெளிப்படும் இடமாகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கொரிந்தியரிடம் கட்டணம் வசூலித்து, தகுதிச் சான்றுகளால் அவர்களைக் கவர்ந்துகொண்டிருந்த போட்டியாளர்களை அம்பலப்படுத்துவது; ஒரு அப்போஸ்தலரின் சான்றை மறுவரையறை செய்வது: அந்தஸ்து அல்ல, சபைகளுக்காக உண்மையுடன் அனுபவிக்கும் பாடுகள்.
- 11:1–6 — கொஞ்சம் புத்தியீனத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ளும்படி பவுல் அவர்களைக் கேட்கிறார். தன் மகளை ஒரே புருஷனாகிய கிறிஸ்துவுக்கு நியமித்து, அவள் வழிவிலகிப் போவாளோ என்று அஞ்சும் ஒரு தகப்பனைப் போன்ற வைராக்கியத்தை அவர் உணர்கிறார். பேச்சில் பயிற்சியில்லாதவராயிருந்தாலும், இந்த 'மிகப் பிரதான அப்போஸ்தலருக்கு' அவர் குறைந்தவர் அல்ல.
- 11:7–15 — அவர்களுக்கு இலவசமாகப் பிரசங்கித்தது தவறா? கொரிந்துவுக்குப் பாரமாயிராதபடி அவர் மற்ற சபைகளிடமிருந்து உதவி பெற்றார்; தொடர்ந்து அப்படியே செய்வார். அவருடைய போட்டியாளர்கள் மாறுவேடமிட்ட கள்ள அப்போஸ்தலர் — இது ஆச்சரியமில்லை, ஏனெனில் சாத்தானும் ஒளியின் தூதனுடைய வேஷத்தைத் தரித்துக்கொள்கிறான்.
- 11:16–21 — கொரிந்தியர் புத்தியீனரை — தங்களை அடிமைப்படுத்தி, சுரண்டி, கன்னத்தில் அறைகிறவர்களையும்கூட — சந்தோஷமாய்ப் பொறுத்துக்கொள்வதால், பவுலும் கொஞ்சம் மேன்மைபாராட்டுவார்; ஆனாலும் தாம் கர்த்தருக்கேற்றபடி அல்ல, புத்தியீனனாகவே பேசுகிறார் என்று ஒப்புக்கொள்கிறார்.
- 11:22–29 — அவர்கள் எபிரெயரா, இஸ்ரவேலரா, ஆபிரகாமின் சந்ததியா, கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரரா? அவரும் அப்படியே — அதற்கு மேலும்: அடிக்கடி சிறைவாசம், ஒன்று குறைய நாற்பது அடியாக ஐந்துமுறை, மூன்றுமுறை மிலாறுகளால் அடி, ஒருமுறை கல்லெறி, மூன்றுமுறை கப்பற்சேதம், ஒரு இரவும் பகலும் கடலில் அலைந்தது, எங்கும் ஆபத்துகள், எல்லாச் சபைகளைக் குறித்தும் அனுதினமும் கவலை.
- 11:30–33 — மேன்மைபாராட்ட வேண்டுமென்றால், தம் பலவீனத்தைக் குறித்தே மேன்மைபாராட்டுவார். தமஸ்குவில் அரேத்தா ராஜாவின் கீழிருந்த அதிபதி அவரைப் பிடிக்க நகரத்தைக் காவல் வைத்தான்; அவர் மதிலிலுள்ள ஒரு ஜன்னல் வழியாகக் கூடையில் இறக்கிவிடப்பட்டுத் தப்பினார்.
முக்கிய வசனம்: 2 கொரிந்தியர் 11:30 · அதனால் என்ன: தம் மதிப்பு பட்டங்களிலும் பலன்களிலும் தங்கியிருக்கும் எவருக்கும் — பிரசங்கியானாலும் தொழில்முறை நிபுணரானாலும் — பவுலின் பட்டியல் சங்கடமான வாசிப்பு. அவர் தம் யூதப் பாரம்பரியத்தையோ தம் உழைப்பையோ இகழவில்லை; அவை சான்றாக இருக்க அனுமதிக்க மட்டுமே மறுக்கிறார். சான்று விலை கொடுக்கும் அன்பு: மற்றவர்களைக் குறித்துக் கவலைப்பட்டு விழித்திருக்கும் இரவுகள். அந்த அளவுகோலைப் போலியாகக் காட்டுவது இன்றும் கடினம்.