உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள் | வரிசையில் கதை

வாசிக்க

2 கொரிந்தியர் 13 BSB ↗

ஒரு பெரிய தேர்வுக்கு முன்பு, ஒரு நல்ல ஆசிரியர் சில சமயம் சொல்வார்: உங்கள் தவறுகளை நான் கண்டுபிடிக்கும் வரை காத்திருக்காதீர்கள் — இன்றிரவு உட்கார்ந்து உங்கள் சொந்த வேலையைச் சரிபாருங்கள். அது ஒரு எச்சரிக்கை, ஆனால் ஒரு தயவும்கூட; ஏனெனில் தன்னைத்தானே திருத்திக்கொள்ளும் மாணவன் பகிரங்கமாகத் திருத்தப்பட வேண்டியதில்லை. பவுல் 2 கொரிந்தியரை அந்த மனநிலையில் முடிக்கிறார். அவர் மூன்றாம் முறையாக வருகிறார்; இன்னும் மாற மறுக்கும் எவரிடமும் உறுதியாக நடந்துகொள்வார். கிறிஸ்து தம் மூலம் பேசுகிறார் என்பதற்குக் கொரிந்தியர் சான்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர் கேள்வியைத் திருப்புகிறார்: நீங்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களோ என்று உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள். பின்பு, கடினமானதைச் சொன்ன பிறகு, முழு வேதாகமத்திலுமுள்ள மிக அன்பான ஆசீர்வாதங்களில் ஒன்றுடன் முடிக்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — கிறிஸ்துவின் கீழ் தன்னைத்தானே ஆளக் கற்றுக்கொள்ளும் சபை. கொரிந்துவுடனான நீண்ட, புயல் நிறைந்த கடிதப் போக்குவரத்து இங்கே முடிகிறது. பவுலின் தற்காப்பு முழுவதும் ஓடும் மாதிரி — பலவீனமும் வல்லமையும், சிலுவையும் உயிர்த்தெழுதலும் — அவருடைய எச்சரிக்கையையும் வடிவமைக்கிறது. விரைவில் அவர் நேரில் கொரிந்துவுக்குச் சென்று (அப்போஸ்தலர் 20:2–3), மூன்று மாதங்கள் தங்கி, அங்கிருந்து சுவிசேஷத்தைப் பற்றிய தம் மிக முழுமையான விளக்கத்தை எழுதுவார்: ரோமருக்கு எழுதிய நிருபம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உறுதியான ஆனால் அன்பான எச்சரிக்கையுடன் நிருபத்தை முடிப்பது; பவுலை அல்ல, தங்களைத் தாங்களே சோதிக்கும்படி கொரிந்தியரைக் கேட்பது; கர்த்தராகிய இயேசு, தேவன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரின் நாமத்தில் அவர்களை ஆசீர்வதிப்பது.

வசனம் வசனமாக

13:1–4 — இது அவருடைய மூன்றாம் சந்திப்பாக இருக்கும்; இரண்டு மூன்று சாட்சிகளுடைய வாக்கினால் ஒவ்வொரு குற்றச்சாட்டும் தீர்க்கப்பட வேண்டும். கிறிஸ்து தம்மில் பேசுகிறார் என்பதற்குச் சான்று வேண்டுபவர்களுக்கு அது கிடைக்கும். கிறிஸ்து பலவீனத்தினால் சிலுவையில் அறையப்பட்டார், ஆனாலும் தேவனுடைய வல்லமையினால் பிழைத்திருக்கிறார் — பவுல் இரண்டிலும் பங்குகொள்கிறார்.
13:5–10 — நீங்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களோ என்று உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள் என்று பவுல் வலியுறுத்துகிறார். தாம் தோற்றவர்போலத் தோன்றினாலும் அவர்கள் சரியானதைச் செய்யும்படி ஜெபிக்கிறார்; இடிப்பதற்கு அல்ல, கட்டியெழுப்புவதற்குக் கொடுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, தாம் வரும்போது கடுமையாக இருக்க வேண்டியிராதபடி இப்போது எழுதுகிறார்.
13:11–14 — இறுதி வாழ்த்துகள்: சந்தோஷமாயிருங்கள், சீர்பொருந்த நாடுங்கள், ஒருவரையொருவர் உற்சாகப்படுத்துங்கள், ஏகமனதாயிருங்கள், சமாதானமாயிருங்கள்; அப்பொழுது அன்புக்கும் சமாதானத்துக்கும் காரணராகிய தேவன் உங்களோடே இருப்பார். பரிசுத்த முத்தத்தோடே ஒருவரையொருவர் வாழ்த்துங்கள். கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் கிருபையும், தேவனுடைய அன்பும், பரிசுத்த ஆவியின் ஐக்கியமும் உங்கள் அனைவரோடுங்கூட இருப்பதாக.

இது என்ன காட்டுகிறதுஇறுதி ஆசீர்வாதம் கர்த்தராகிய இயேசுவையும், தேவனையும், பரிசுத்த ஆவியானவரையும் ஒன்றாகப் பெயரிடுகிறது — பின்னாளில் கிறிஸ்தவ ஆராதனை வளர்த்தெடுத்த மும்மடங்கு மாதிரியின் மிக ஆரம்பகால உதாரணங்களில் ஒன்று; இயேசுவின் மரணத்துக்குப் பின் ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் எழுதப்பட்டது.

ஆதாரம் எங்கே நிற்கிறதுகொரிந்தியர் எப்படிப் பதிலளித்தார்கள் என்று நிருபம் சொல்லவில்லை; கிரேக்கில் பவுல் பின்னாளில் தங்கிய மூன்று மாதங்களும் (அப்போஸ்தலர் 20:2–3) ரோமர் நிருபத்தின் அமைதியும் நெருக்கடி தணிந்தது என்று சுட்டுகின்றன; ஆனால் அது ஒரு ஊகம். பிற்காலத் திரித்துவக் கோட்பாட்டை இந்த வசனத்துக்குள் முழுமையாகப் பின்னோக்கி வாசிக்கக்கூடாது.

முக்கிய வசனம்: 2 கொரிந்தியர் 13:14 · அதனால் என்ன: மற்றவர்கள் — குறிப்பாகத் தலைவர்கள் — உண்மையானவர்களா என்று சரிபார்ப்பதில் ஆவிக்குரிய ஆற்றலைச் செலவிடுவது எளிது. பவுல் அதைத் தடைசெய்யவில்லை; ஆனால் முதலில் விளக்கை உள்நோக்கித் திருப்புகிறார். உறுதியும் மென்மையும் ஒரே பத்தியில் அமர முடியும் என்றும் காட்டுகிறார்: எச்சரிக்கையும் ஆசீர்வாதமும் ஒரே அன்பிலிருந்து வருகின்றன. பல சபைகள் இன்றும் அவருடைய இறுதி வார்த்தைகளுடன் ஆராதனையை முடிக்கின்றன.

← பலவீனத்தில் பலம்மாம்சத்தில் முள்ளையும் தம் மூன்றாம் சந்திப்பைப் பற்றிய பவுலின் பயங்களையும் (2 கொரிந்தியர் 12) நீங்கள் இப்போதுதான் வாசித்தீர்கள். அடுத்து, பவுல் கொரிந்துவை அடைந்து, அங்கிருந்து ரோமிலுள்ள விசுவாசிகளுக்கு எழுதுகிறார் (ரோமர் 1).சுவிசேஷத்தைக் குறித்து வெட்கப்படேன் →

ஆதாரங்கள் & மேலும் படிக்க