சிலர் தைரியத்தோடும் விசுவாசத்தோடும் முன்னே பாய்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் வலிமையானவர்களாகத் தோன்ற உரத்த வாக்குறுதிகளைக் கொடுக்கிறார்கள். இருவகையினரையும் ஒரே குடும்பத்தில் வைத்தால் சிக்கல் தொடர்கிறது. 'வேலை முடியும்வரை யாரும் சாப்பிடக்கூடாது' என்று ஒரு தகப்பன் அறிவிக்கிறார்; அந்த விதியைக் கேள்விப்படாத அவருடைய மகனோ ஏற்கனவே அந்த நாளை வென்று, சிற்றுண்டிக்காக நின்றுவிட்டான். தகப்பன் தன் மானத்தைக் காப்பாரா, தன் மகனைக் காப்பாரா என்று எல்லாரும் காத்திருக்கிறார்கள். 1 சாமுவேல் 14 அந்தக் கதையே, உயிர்-மரணப் பந்தயமாக நடக்கிறது. 'அநேகரைக்கொண்டாகிலும் கொஞ்சம்பேரைக்கொண்டாகிலும்' தேவனால் இரட்சிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை ஒன்றை மட்டுமே கொண்டு யோனத்தான் ஒரு செங்குத்துப் பாறையில் ஏறுகிறான். அதே வேளையில் அவன் தகப்பன் சவுல், யாராலும் காக்க முடியாத ஓர் ஆணையால் முழுச் சேனையையும் கட்டுகிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி — இஸ்ரவேலின் கதை. சவுலின் ஆட்சிக்கு இப்போது இரண்டு முகங்கள். யோனத்தானில் நம்பிக்கையுள்ள விசுவாசம் எப்படி இருக்கும் என்று பார்க்கிறோம்; சவுலில், விதிகளைப் பெருக்கி, தான் காக்க வேண்டியதையே ஏறக்குறைய அழித்துவிடும் பதற்றமான மதப்பற்று. இஸ்ரவேல் ஒரு பெரிய வெற்றியைப் பெறுகிறது; ஆனால் ராஜாவின் அதிகாரம் அமைதியாகப் பலவீனமடைகிறது — ஜனங்கள் அவன் தீர்ப்பை மீறுகிறார்கள். அவனுடைய ஆட்சியின் முக்கியப் பதிவு ஏற்கனவே எழுதப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதுபோல, சவுலின் யுத்தங்களையும் குடும்பத்தையும் பற்றிய ஒரு சுருக்கத்தோடு இந்த அதிகாரம் முடிகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோனத்தானின் துணிவான விசுவாசத்தைச் சவுலின் அவசரமான, சுயநலமான ஆணையோடு ஒப்பிட்டுக் காட்டுவது; தேவனுக்கு உரிய ஒரு வெற்றியையும், தீர்ப்புத்திறன் தளர்ந்துவரும் ஒரு ராஜாவையும் காட்டுவது.
- 14:1–15 — தன் தகப்பனிடம் சொல்லாமல், யோனத்தானும் அவன் ஆயுததாரியும் இரண்டு செங்குத்தான கற்பாறைகளுக்கு இடையிலுள்ள பெலிஸ்தக் காவல்நிலையத்துக்குக் கடந்துபோகிறார்கள். 'எங்களிடம் ஏறி வாருங்கள்' என்ற எதிரியின் ஏளனத்தைத் தேவனுடைய அடையாளமாக எடுத்துக்கொண்டு, கைகளாலும் கால்களாலும் ஏறி, ஏறக்குறைய இருபது பேரைக் கொல்கிறார்கள். பாளயம் முழுவதும் பீதி பரவுகிறது; பூமி அதிர்கிறது.
- 14:16–23 — பெலிஸ்தச் சேனை கரைந்துபோவதைச் சவுலின் காவற்காரர் காண்கிறார்கள். தேவனிடம் விசாரிக்கச் சவுல் பெட்டியை (கிரேக்க மூலபாடம் 'ஏபோத்' என்று வாசிக்கிறது) வரவழைக்கிறான்; பின்பு அதை நிறுத்திவிட்டு யுத்தத்தில் சேருகிறான். பெலிஸ்தரிடம் சேவித்துவந்த எபிரெயரும், மலைகளில் ஒளிந்திருந்த மனிதர்களும் சேர்ந்துகொள்கிறார்கள்; அந்நாளில் கர்த்தர் இஸ்ரவேலை இரட்சிக்கிறார்.
- 14:24–35 — சாயங்காலம்வரை சாப்பிடக்கூடாது என்று சவுல் சேனையை ஓர் ஆணைக்குட்படுத்தியிருக்கிறான். அதை அறியாத யோனத்தான் சிறிது தேனைச் சுவைத்துப் புத்துணர்ச்சி பெற்று, தன் தகப்பன் தேசத்தைக் கலங்கப்பண்ணினான் என்கிறான். பசியால் வாடிய வீரர்கள் பின்பு கைப்பற்றிய மிருகங்களை அடித்து, இரத்தத்தோடு சாப்பிடுகிறார்கள்; சவுல் இதை நிறுத்தி, தன் முதல் பலிபீடத்தைக் கட்டுகிறான்.
- 14:36–46 — இரவில் எதிரியைப் பின்தொடர்வதைப் பற்றிச் சவுல் கேட்கும்போது தேவன் பதில் கொடுக்கவில்லை. சீட்டு யோனத்தான்மேல் விழுகிறது; அவன் தேனைச் சுவைத்ததை ஒப்புக்கொள்கிறான்; அவன் சாக வேண்டும் என்று சவுல் ஆணையிடுகிறான். ஜனங்கள் மறுக்கிறார்கள்: இந்த இரட்சிப்பைப் பெற்றுத்தந்தவனுடைய தலைமயிரில் ஒன்றும் தரையில் விழாது. அவர்கள் யோனத்தானை மீட்கிறார்கள்; பின்தொடர்தல் முடிகிறது.
- 14:47–52 — சவுலின் ஆட்சியின் ஒரு சுருக்கம்: மோவாப், அம்மோன், ஏதோம், சோபா, பெலிஸ்தர், அமலேக்கு ஆகியோருக்கு எதிராகச் சுற்றிலும் யுத்தங்கள்; அவனுடைய மகன்களும் மகள்களும்; அவனுடைய சேனாதிபதி அப்னேர்; பெலிஸ்தரோடு இடைவிடாத யுத்தம் — ஆகவே தான் காணும் ஒவ்வொரு பலசாலியையும் சவுல் தன் படையில் சேர்த்துக்கொள்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: 1 சாமுவேல் 14:6 · அதனால் என்ன: அநேகரைக்கொண்டாகிலும் கொஞ்சம்பேரைக்கொண்டாகிலும் இரட்சிப்பதற்குக் கர்த்தருக்குத் தடையில்லை என்ற யோனத்தானின் வார்த்தைகள், நூற்றாண்டுகளாக எண்ணிக்கையில் குறைந்த சிறிய குழுக்களை ஊக்கப்படுத்தியிருக்கின்றன. ஆனால் இந்த அதிகாரத்தின் எச்சரிப்பும் அதே அளவு கூர்மையானது: பிறரைக் கவரவோ கட்டுப்படுத்தவோ செய்யப்படும் மத ஆணைகள், அவை சேவிக்க வேண்டிய மக்களையே காயப்படுத்தக்கூடும். நம்முடைய வைராக்கியம் பிறருக்குச் சேவை செய்கிறதா, அல்லது நம் சொந்தத் தோற்றத்தை மட்டுமே காக்கிறதா என்று அது கேட்கிறது.