ಕೆಲವರು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿ ಕಾಣಲು ಜೋರಾದ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ಬಗೆಯವರನ್ನು ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ತೊಂದರೆ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ತಂದೆ, 'ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ತಿನ್ನಬಾರದು' ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ನಿಯಮವನ್ನು ಎಂದೂ ಕೇಳದ ಅವನ ಮಗ ಆಗಲೇ ದಿನವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ತಿನ್ನಲು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನೋ ಮಗನನ್ನು ಉಳಿಸುವನೋ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. 1 ಸಮುವೇಲನು 14 ಜೀವನ್ಮರಣದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅದೇ ಕಥೆ. ದೇವರು 'ಅನೇಕರಿಂದಾಗಲಿ ಕೆಲವರಿಂದಾಗಲಿ' ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಯೋನಾತಾನನು ಒಂದು ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅತ್ತ ಅವನ ತಂದೆ ಸೌಲನು ಯಾರೂ ಪಾಲಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಇಡೀ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ — ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆ. ಸೌಲನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಈಗ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿವೆ. ಯೋನಾತಾನನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ನಂಬಿಕೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ; ಸೌಲನಲ್ಲಿ, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ, ತಾನು ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದದ್ದನ್ನೇ ಬಹುತೇಕ ನಾಶಮಾಡುವ ಆತಂಕದ ಧಾರ್ಮಿಕತೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಒಂದು ಮಹಾ ವಿಜಯ ಗಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅರಸನ ಅಧಿಕಾರ ಮೌನವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ಜನರು ಅವನ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯ ದಾಖಲೆ ಈಗಾಗಲೇ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ, ಅಧ್ಯಾಯ ಸೌಲನ ಯುದ್ಧಗಳ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಒಂದು ಸಾರಾಂಶದೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೋನಾತಾನನ ಧೀರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸೌಲನ ಆತುರದ, ಸ್ವಾರ್ಥದ ಪ್ರಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ತೋರಿಸಲು — ದೇವರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಒಂದು ವಿಜಯವನ್ನೂ, ವಿವೇಚನೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾ.
- 14:1–15 — ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳದೆ, ಯೋನಾತಾನನೂ ಅವನ ಆಯುಧವಾಹಕನೂ ಎರಡು ಕಡಿದಾದ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಹೊರಠಾಣೆಗೆ ದಾಟುತ್ತಾರೆ. 'ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಬನ್ನಿ' ಎಂಬ ಶತ್ರುವಿನ ಹೀಯಾಳಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರ ಗುರುತಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೈಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿ, ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಪಾಳೆಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗಾಬರಿ ಹರಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನೆಲ ನಡುಗುತ್ತದೆ.
- 14:16–23 — ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಸೈನ್ಯ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸೌಲನ ಕಾವಲುಗಾರರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಸೌಲನು ಮಂಜೂಷವನ್ನು (ಗ್ರೀಕ್ ಪಠ್ಯ 'ಏಫೋದ್' ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ) ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಬಳಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ರಿಯರೂ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದವರೂ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆ ದಿನ ಕರ್ತನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 14:24–35 — ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಾರದೆಂದು ಸೌಲನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಯೋನಾತಾನನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೇನನ್ನು ರುಚಿನೋಡಿ ಚೈತನ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆ ದೇಶವನ್ನು ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಸೈನಿಕರು ನಂತರ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ರಕ್ತಸಹಿತ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಸೌಲನು ಇದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
- 14:36–46 — ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಬಗ್ಗೆ ಸೌಲನು ಕೇಳಿದಾಗ ದೇವರು ಯಾವ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಚೀಟು ಯೋನಾತಾನನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಅವನು ಜೇನನ್ನು ರುಚಿನೋಡಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಸಾಯಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಸೌಲನು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಜನರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದವನ ತಲೆಯ ಒಂದು ಕೂದಲೂ ಉದುರಬಾರದು. ಅವರು ಯೋನಾತಾನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವಿಕೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
- 14:47–52 — ಸೌಲನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಒಂದು ಸಾರಾಂಶ: ಮೋವಾಬ್, ಅಮ್ಮೋನ್, ಎದೋಮ್, ಚೋಬ, ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಮತ್ತು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಗಳು; ಅವನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು; ಅವನ ಸೇನಾಪತಿ ಅಬ್ನೇರ; ಮತ್ತು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧ — ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಕಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನೂ ಸೌಲನು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಸಮುವೇಲನು 14:6 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಅನೇಕರಿಂದಾಗಲಿ ಕೆಲವರಿಂದಾಗಲಿ ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಕರ್ತನನ್ನು ಯಾವುದೂ ತಡೆಯಲಾರದು ಎಂಬ ಯೋನಾತಾನನ ಮಾತುಗಳು, ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವಾದ, ಎದುರಾಳಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ತೀಕ್ಷ್ಣ: ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಅಥವಾ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹರಕೆಗಳು, ಅವು ಸೇವಿಸಬೇಕಾದ ಜನರಿಗೇ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿ ಇತರರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆಯೋ ಎಂದು ಅದು ಕೇಳುತ್ತದೆ.