பல இந்தியக் குடும்பங்களில் திருமணக் காலம் வருவதற்கு முன்பே அந்தக் கேள்வி வந்துவிடுகிறது. ஒரு விசேஷத்தில் ஒரு அத்தை, காய்கறிக் கடையில் ஒரு அண்டை வீட்டுக்காரர்: "அப்போ, நல்ல செய்தி எப்போ?" இருபத்தைந்து வயதைக் கடந்த திருமணமாகாத பெண்ணுக்கோ, மறுமணம் செய்ய வேண்டாம் என்று தீர்மானித்த ஒரு விதவனுக்கோ, ஒரு திருமணம் கதவைத் திறக்கும்வரை வாழ்க்கை ஒரு காத்திருப்பு அறையில் காத்திருப்பதுபோலத் தோன்றலாம். 7ஆம் அதிகாரம் மிகவும் வேறுவிதமாக வாசிக்கிறது. கொரிந்தியர் பவுலுக்குக் கேள்விகள் நிறைந்த ஒரு கடிதம் எழுதியிருந்தார்கள்; முதல் கேள்வி திருமணத்தையும் பாலுறவையும் பற்றியது. அவருடைய பதில் திருமணத்தை ஒரு பரஸ்பரப் பிணைப்பாகத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கிறது — பின்பு, இன்றைய வாசகர்கள் பலருக்கு வியப்பூட்டும் விதமாக, திருமணமாகாத நிலையை ஒரு காத்திருப்பு அறையாக அல்ல, ஒரு வரமாகப் பேசுகிறது — அவரே விரும்பும் ஒரு வரமாக.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோம உலகத்திற்குள் புதிய குடும்பங்களை உருவாக்கும் சபை. இங்கிருந்து நிருபம் கொரிந்தியர் அனுப்பிய கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கிறது ("இப்பொழுது … குறித்து"). பவுலின் அறிவுரை, படைப்பின் வரமான திருமணத்திற்கும் (6ஆம் அதிகாரத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஆதியாகமம் 2) வரப்போகும் புதிய படைப்புக்கும் இடையே அமைந்திருக்கிறது — அங்கே "இவ்வுலகத்தின் வேஷம் கடந்துபோகிறது". அந்தக் கடைசிக் காலத் தொடுவானமே, அவர் திருமணத்தைக் கனப்படுத்தியும், கவனச்சிதறலற்ற திருமணமாகாத வாழ்க்கையைப் பாராட்டவும் முடிவதை விளக்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாலுறவு, திருமணம், விவாகரத்து, திருமணமாகாத நிலை பற்றிய கொரிந்தியரின் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பது; திருமணத்தின்மேலான துறவுச் சந்தேகத்தையும் அதைப் பற்றிய அலட்சியப் பார்வையையும் திருத்துவது; கடந்துபோகும் யுகத்தின் வெளிச்சத்தில் ஒருவருடைய அழைப்பில் திருப்தியாயிருக்கப் போதிப்பது.
- 7:1–9 — "ஸ்திரீயைத் தொடாமலிருக்கிறது மனுஷனுக்கு நல்லது" என்ற அவர்களுடைய வாசகத்தை எடுத்துக்கொண்டு அதற்கு வரம்பிடுகிறார்: கணவனும் மனைவியும் தங்கள் சரீரங்களை ஒருவருக்கொருவர் சமமாகக் கடன்பட்டிருக்கிறார்கள்; சம்மதத்தோடு சிறிது காலத்திற்கேயன்றி ஒருவரையொருவர் வஞ்சிக்கக்கூடாது. எல்லோரும் தம்மைப் போல இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்; ஆனால் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வரம் உண்டு; இச்சையால் வேகிறவர்கள் திருமணம் செய்ய வேண்டும்.
- 7:10–16 — கர்த்தருடைய கட்டளையை ஒப்படைத்து, மனைவி கணவனை விட்டுப் பிரியக்கூடாது, கணவனும் மனைவியைத் தள்ளிவிடக்கூடாது என்கிறார். அவிசுவாசிகளை மணந்தவர்களுக்குத் தம் சொந்தத் தீர்ப்பைச் சேர்க்கிறார்: வாழ்க்கைத்துணை சம்மதித்தால் சேர்ந்திருங்கள், ஏனெனில் விசுவாசியின் மூலம் குடும்பம் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறது; ஆனால் அவிசுவாசி பிரிந்துபோனால், விசுவாசி கட்டுப்பட்டவர் அல்ல.
- 7:17–24 — பொது விதி: தேவன் உங்களை அழைத்தபோது இருந்த நிலையிலேயே நிலைத்திருங்கள். விருத்தசேதனமும் ஒன்றுமில்லை, விருத்தசேதனமில்லாமையும் ஒன்றுமில்லை; தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்வதே காரியம். ஒரு அடிமை கவலைப்படக்கூடாது — ஆனாலும் விடுதலை சாத்தியமானால், அதைப் பெற்றுக்கொள் — ஏனெனில் அடிமை கர்த்தருடைய விடுதலையாளன், சுதந்திரன் கிறிஸ்துவின் அடிமை.
- 7:25–35 — ஒருபோதும் திருமணமாகாதவர்களைக் குறித்து அவரிடம் கட்டளை இல்லை, அறிவுரை மட்டுமே: இப்போதுள்ள நெருக்கடியின் நிமித்தமும், காலம் குறுகியிருப்பதாலும், இருக்கிறபடியே இருப்பது நல்லது. திருமணம் பாவமல்ல, ஆனால் அது ஒருவருடைய கவலைகளைப் பிரிக்கிறது; அவர்கள் கவலையற்றவர்களாகக் கர்த்தருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.
- 7:36–40 — ஒரு கன்னிகைக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டவன், தன் மனதில் உறுதியாயிருந்தால், அவளை மணப்பது நல்லது, மணக்காமலிருப்பது இன்னும் நல்லது. ஒரு விதவை மறுமணம் செய்யச் சுதந்திரமுள்ளவள், கர்த்தருக்குள் மட்டுமே; ஆனாலும் அவள் இருக்கிறபடியே இருந்தால் அதிக பாக்கியவதியாயிருப்பாள் என்று பவுல் கருதுகிறார் — தமக்கும் தேவ ஆவியானவர் உண்டு என்று அவர் நம்புகிறார்.
முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 7:7 · அதனால் என்ன: திருமணம் கட்டாயமாகத் தோன்றக்கூடிய ஒரு பண்பாட்டிலுள்ள வாசகர்களுக்கு, திருமணமாகாத நிலையைப் பவுல் அமைதியாகக் கனப்படுத்துவது குறிப்பிடத்தக்கது; திருமணத்திற்குள் கடமைகள் இருபக்கமும் சமமாகச் செல்கின்றன என்ற அவருடைய வலியுறுத்தலும் அப்படியே. எந்தத் தீர்ப்புகள் இயேசுவிடமிருந்து வருகின்றன, எவை தம் சொந்தக் கருத்து என்று குறிப்பதிலும் அவர் கவனமாக இருக்கிறார் — பிறருடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கிறிஸ்தவர்கள் அறிவுரை சொல்லும்போது பின்பற்றத் தகுந்த நேர்மை.