ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ಕಾಲ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನೆರೆಯವರು: "ಹಾಗಾದರೆ, ಸಿಹಿಸುದ್ದಿ ಯಾವಾಗ?" ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ದಾಟಿದ ಅವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಗೆ, ಅಥವಾ ಮರುಮದುವೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಧುರನಿಗೆ, ಮದುವೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವವರೆಗೆ ಜೀವನ ಒಂದು ಕಾಯುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಬಹುದು. 7ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬಹಳ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೊರಿಂಥದವರು ಪೌಲನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಅವನ ಉತ್ತರ ವಿವಾಹವನ್ನು ಒಂದು ಪರಸ್ಪರ ಬಂಧವಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ — ಮತ್ತು ನಂತರ, ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ಓದುಗರಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವಂತೆ, ಅವಿವಾಹಿತ ಜೀವನವನ್ನು ಕಾಯುವ ಕೋಣೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ವರವಾಗಿ — ತಾನೇ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡುವ ವರವಾಗಿ — ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಐದನೇ ಅಂಕ — ರೋಮನ್ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಹೊಸ ಮನೆತನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಭೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಪತ್ರ ಕೊರಿಂಥದವರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ("ಈಗ … ಕುರಿತು") ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲನ ಸಲಹೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಿವಾಹದ ವರ (6ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆದಿಕಾಂಡ 2) ಮತ್ತು "ಈ ಲೋಕದ ಈಗಿನ ರೂಪವು ಗತಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ" ಎನ್ನುವ ಬರಲಿರುವ ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿ — ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದೆ. ಅವನು ವಿವಾಹವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದ ಅವಿವಾಹಿತ ಜೀವನವನ್ನು ಏಕೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಬಲ್ಲನು ಎಂಬುದನ್ನು ಆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿಗಂತ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಲೈಂಗಿಕತೆ, ವಿವಾಹ, ವಿಚ್ಛೇದನ ಮತ್ತು ಅವಿವಾಹಿತ ಜೀವನದ ಕುರಿತ ಕೊರಿಂಥದವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು — ವಿವಾಹದ ಬಗೆಗಿನ ವೈರಾಗ್ಯಪರ ಸಂಶಯವನ್ನೂ ಅದರ ಬಗೆಗಿನ ಅಸಡ್ಡೆಯ ನೋಟವನ್ನೂ ತಿದ್ದುತ್ತಾ, ಗತಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಯುಗದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕರೆಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾ.
- 7:1–9 — "ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಮುಟ್ಟದಿರುವುದು ಪುರುಷನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು" ಎಂಬ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಅವನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಮಿತಿ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ: ಗಂಡನೂ ಹೆಂಡತಿಯೂ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಮಾನವಾಗಿ ಬದ್ಧರು; ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ಹೊರತು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ವಂಚಿಸಬಾರದು. ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನಂತೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ವರವಿದೆ; ಕಾಮತಾಪದಿಂದ ಉರಿಯುವವರು ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು.
- 7:10–16 — ಕರ್ತನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ, ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಗಲಬಾರದು, ಗಂಡನು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾದವರಿಗೆ ಅವನು ತನ್ನದೇ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಸಂಗಾತಿ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಮೂಲಕ ಕುಟುಂಬ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೆ ವಿಶ್ವಾಸಿ ಬದ್ಧನಲ್ಲ.
- 7:17–24 — ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮ: ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದಾಗ ನೀವಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರಿ. ಸುನ್ನತಿಯಾಗಲಿ ಸುನ್ನತಿಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯಾಗಲಿ ಏನೂ ಅಲ್ಲ; ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮುಖ್ಯ. ದಾಸನು ಕಳವಳಪಡಬಾರದು — ಬಿಡುಗಡೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆದುಕೋ — ಏಕೆಂದರೆ ದಾಸನು ಕರ್ತನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದವನು, ಸ್ವತಂತ್ರನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಾಸನು.
- 7:25–35 — ಎಂದೂ ಮದುವೆಯಾಗದವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಆಜ್ಞೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಸಲಹೆ: ಈಗಿನ ಸಂಕಟದ ನಿಮಿತ್ತವೂ ಕಾಲವು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಇರುವುದರಿಂದಲೂ, ಇರುವಂತೆಯೇ ಇರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಮದುವೆ ಪಾಪವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬನ ಕಾಳಜಿಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
- 7:36–40 — ಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವಾದವನು ಅವಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದರೆ ಮದುವೆಯಾಗದಿರುವುದು ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ವಿಧವೆ ಮರುಮದುವೆಯಾಗಲು ಸ್ವತಂತ್ರಳು, ಕರ್ತನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ; ಆದರೂ ಅವಳು ಇರುವಂತೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವಳು ಎಂದು ಪೌಲನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ — ಮತ್ತು ತನಗೂ ದೇವರಾತ್ಮನಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 7:7 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ವಿವಾಹ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದು ಅನಿಸಬಹುದಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಓದುಗರಿಗೆ, ಅವಿವಾಹಿತ ಜೀವನವನ್ನು ಪೌಲನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ; ವಿವಾಹದೊಳಗೆ ಹೊಣೆಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅವನ ಒತ್ತಾಯವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಯೇಸುವಿನಿಂದ ಬಂದವು, ಯಾವುವು ತನ್ನದೇ ವಿವೇಚನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಜಾಗರೂಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ — ಕ್ರೈಸ್ತರು ಇತರರ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ಕೊಡುವಾಗ ಅನುಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇದು.