வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
சகரியா 7 — சடங்கை அல்ல, கீழ்ப்படிதலையே
பெத்தேலிலிருந்து வந்த ஒரு குழு ஆசாரியர்களிடமும் தீர்க்கதரிசிகளிடமும் கேட்கிறது: நாங்கள் இத்தனை வருடங்களாகச் செய்ததுபோல ஐந்தாம் மாதத்திலே அழுது, ஒடுக்கத்திலிருக்க வேண்டுமோ? யெகோவாவின் எதிர்க்கேள்விகள் வேரைத் தொடுகின்றன: நீங்கள் இந்த எழுபது வருடங்களாக ஐந்தாம் மாதத்திலும் ஏழாம் மாதத்திலும் உபவாசித்துத் துக்கங்கொண்டாடினபோது, நீங்கள் எனக்கென்றுதானா உபவாசித்தீர்கள்? நீங்கள் சாப்பிடுகிறபோதும் குடிக்கிறபோதும் உங்களுக்கென்றல்லவா சாப்பிடுகிறீர்கள்? முந்தின தீர்க்கதரிசிகள் ஏற்கனவே அதைச் சொல்லியிருந்தார்கள்: உண்மையாக நியாயந்தீர்த்து, அவனவன் தன்தன் சகோதரனுக்குத் தயவும் இரக்கமும் செய்யுங்கள்; விதவையையும் திக்கற்ற பிள்ளையையும் பரதேசியையும் சிறுமையானவனையும் ஒடுக்காதிருங்கள்; உங்களில் ஒருவனும் தன் சகோதரனுக்கு விரோதமாகத் தன் இருதயத்தில் தீங்கு நினைக்காதிருக்கட்டும். ஆனால் அவர்கள் கவனிக்க மனதில்லாமல், தங்கள் தோளை முரட்டுத்தனமாக விலக்கி, தங்கள் காதுகளை அடைத்துக்கொண்டு, தங்கள் இருதயத்தை வைரக்கல்லைப்போலக் கடினமாக்கினார்கள் — ஆகையால் மகா கடுங்கோபம் உண்டானது, இன்பமான தேசம் பாழாக்கப்பட்டது.
“சேனைகளின் யெகோவா சொல்லுகிறது என்னவென்றால், நீங்கள் உண்மையாக நியாயந்தீர்த்து, அவனவன் தன்தன் சகோதரனுக்குத் தயவும் இரக்கமும் செய்து,”
— சகரியா 7:9
- v.1-3 உபவாசங்களைக் குறித்த கேள்வி
- v.4-7 நீங்கள் எனக்கென்றுதானா உபவாசித்தீர்கள்?
- v.8-10 யெகோவா கேட்பது என்ன
- v.11-14 வைரக்கல்லான இருதயமும் சுழல்காற்றும்
ஒரு சடங்குக் கேள்விக்கான பதில் ஒரு நெறிமுறைக் கட்டளை. நாட்காட்டியைக் குறித்துக் கேட்கப்பட்ட தேவன், நீதிமன்றங்களையும் இரக்கத்தையும் குறித்துப் பேசுகிறார் — மீகா, ஏசாயா, ஆமோஸ் தந்த அதே பதில்; புதினாவிலும் வெந்தயத்திலும் தசமபாகம் செலுத்தியவர்களுக்கு இயேசு தந்த அதே பதில்.
உண்மையாக நியாயந்தீர்த்து... தயவும் இரக்கமும் — நீதியும் மென்மையும் இணைந்தவை; ஒன்று மற்றொன்றை ரத்து செய்வதில்லை. உடன்படிக்கை மார்க்கம் எப்போதும் இந்த இரு கால்களில்தான் நின்றிருக்கிறது; சடங்கு இவற்றுக்குச் சேவை செய்யவே கொடுக்கப்பட்டது, ஒருபோதும் இவற்றுக்குப் பதிலாக அல்ல.
பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களின் பாரம்பரிய நால்வர் — விதவை, திக்கற்ற பிள்ளை, பரதேசி, சிறுமையானவன் — பதிலடி கொடுக்கும் திறன் குறைந்தவர்கள்; ஆகையால் ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான நீதியின் துல்லியமான அளவுகோல்.
கட்டளை கைகளிலிருந்து இருதயத்திற்கு இறங்குகிறது: உங்களில் ஒருவனும்... தன் இருதயத்தில் தீங்கு நினைக்காமலும். தேவன் கற்பனைக்கும் சட்டம் இயற்றுகிறார். ஒடுக்குதல் நகரவாசலில் நிறைவேற்றப்படுவதற்கு வெகு காலத்திற்கு முன்பே எண்ணங்களில் கருக்கொள்கிறது.
மூன்று அசைவுகளில் எதிர்ப்பின் உடற்கூறு: கவனிக்க மனதில்லாமல் (சித்தம்), தோளை முரட்டுத்தனமாக விலக்கி (நுகத்தடியிலிருந்து நழுவும் எருதைப்போல), காதுகளை அடைத்துக்கொண்டு (புலன்). வசனம் 12 அதை நிறைவு செய்கிறது: இருதயத்தை மிகவும் கடினமாக்கினார்கள் — ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் வைரக்கல்லைப்போல — படிப்படியாக அடையப்பட்ட கடினம், ஒவ்வொரு படியும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
யாரும் வைரக்கல்லாகப் பிறப்பதில்லை. வசனம் 12-ன் கல் இருதயம், ஒரு மறுக்கப்பட்ட கேட்டலில் தொடங்கிய ஒரு செயல்முறையின் முடிவு. புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு உணர்த்துதலும் ஒரு பூச்சு அரக்கு.
கேட்கப்படாத கூக்குரலின் நீதி: அவர் கூப்பிட்டபோது அவர்கள் கேட்கவில்லை; அப்படியே அவர்கள் கூப்பிட்டபோது அவரும் கேட்கவில்லை. ஜெபம் கேட்கப்படுவது வார்த்தை கேட்கப்படுவதோடு பிணைந்திருக்கிறது — தேவனுக்கு நாம் மூடும் காதையே அவர் நமக்கு மூடுகிறார்.
இது தேவன் சிறுமனம் கொள்வது அல்ல; ஆரம்பத்திலிருந்தே அறிவிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கைப் பரஸ்பரத்தன்மை (நீதிமொழிகள் 1:24-28). இந்த எச்சரிக்கையின் இரக்கம் என்னவென்றால், அது அடுத்த தலைமுறைக்கு, வேறுவிதமாகத் தேர்ந்தெடுக்க நேரம் இருக்கும்போதே சொல்லப்படுகிறது.
உங்கள் மத வழக்கங்களை இந்த ஆராய்கிற கேள்வியால் — ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் இரட்டிக்கப்பட்ட கேள்வி — சோதித்துப் பாருங்கள்: எனக்கென்றுதானா? தேவனை நோக்கியிருப்பதை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; அமைதியாகச் சுய நினைவுகூரலாக மாறிப்போனதைத் திசைதிருப்புங்கள். பின்பு வசனம் 11-ன் உடற்கூற்றைத் தலைகீழாகப் பின்தொடருங்கள் — எங்கே மறுத்தீர்களோ, மீண்டும் கேளுங்கள்; எங்கே தோள் விலகியதோ, மீண்டும் நுகத்தை ஏற்றுங்கள்; எங்கே காதுகள் அடைபட்டனவோ, மீண்டும் திறங்கள் — மென்மை ஒரு நினைவாகவும் வைரக்கல் பொருளாகவும் மாறுவதற்கு முன்பே.
இந்த அதிகாரத்தின் கோரிக்கைகள் — உண்மையான நியாயம், தயவு, இரக்கம், தீங்கு நினைக்காத இருதயம் — ஒரே ஒரு வாழ்க்கையை மட்டுமே விவரிக்கின்றன: கிறிஸ்துவினுடையதை; அவரே ஏசாயா 58-ன் உண்மையான உபவாசத்தையும் அனுசரித்தார் — சுமைகளை அவிழ்த்து, அப்பத்தைப் பகிர்ந்தார். வசனம் 13-ன் பயங்கரத்திற்கும் அவரே பதில்: சிலுவையில் அவருடைய கூக்குரல் பதிலற்றுப்போனது — ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? — நம்முடையது ஒருபோதும் அப்படி ஆகாதபடிக்கு.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
ஆலயம் எரிக்கப்பட்டதையும் (மரபுப்படி) கெதலியாவின் கொலையையும் நினைவுகூர்ந்து, எழுபது வருடங்களாகத் தாங்களே ஏற்படுத்திக்கொண்ட உபவாசங்கள் — அவை யாருடையவை என்று தேவன் கேட்கிறார்: எனக்கென்றுதானா? மதச் சடங்குகள் பல பத்தாண்டுகளாகச் சுயத்தையே சுற்றி வரலாம்: நம் துக்கம், நம் ஒழுக்கம், நம் நினைவு நாட்கள்.
ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் இரட்டிக்கப்பட்ட எனக்கென்று என்பதே இந்த அதிகாரத்தின் ஆராய்கிற சொற்றொடர். எந்த ஒரு பக்தியின் சோதனையும் — உபவாசமானாலும் விருந்தானாலும் (வ. 6) — அதன் திசையே. தேவனை நோக்கி இல்லாதது, ஆராதனை உடை அணிந்த சுயபராமரிப்பு மட்டுமே.