இரவுத் தரிசனங்கள் தொடங்கிய இடத்திலேயே முடிகின்றன — பூமியைச் சுற்றிப்பார்க்கும் குதிரைகளோடு — ஆனால் குதிரைவீரர்கள் போர் இரதங்களாகிவிட்டார்கள், அவை வெண்கல மலைகளின் நடுவாக புறப்படுகின்றன: தேவனுடைய அசையாத, நிலையான ஆலோசனைகள். சரித்திரத்தின் சக்திகள் அவர் வார்த்தெடுத்த வாசல்கள் வழியாகவே வெளியேறுகின்றன.

இவ்வாறு தரிசனத் தொடர் கண்காணிப்பிலிருந்து (1:10) நிறைவேற்றுதலுக்கு (6:7) ஓடுகிறது: தேவன் முதலில் பூமியை அவதானித்து நடக்கிறார், பின்பு நியாயத்தீர்ப்பில் அதன்மேல் சவாரி செய்கிறார். இடையிலிருந்த எதுவும் அவருடைய கைக்கு வெளியே இருக்கவில்லை.

என் கோபத்தைச் சாந்தப்படுத்தியது — வடதேசமாகிய பாபிலோன், மகா ஒடுக்குவோன், கடைசியில் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டது; தெய்வீகக் கோபம் திருப்தியடைந்து ஓய்ந்திருக்கிறது. தேவனுடைய கோபம் ஒரு சினம் அல்ல, ஒரு தீர்ப்பு; நீதி நிறைவேற்றப்படுவதால் அது சாந்தப்படுத்தப்படலாம்.

சிறைப்பட்டவர்களுக்கு இது 2-ம் அதிகாரத்தின் வடதேசத்திலிருந்து ஓடிவாருங்கள் என்பதற்குப் பின்னால் இருந்த ஆபத்து-நீங்கியது என்ற அறிவிப்பு: அவர்களைப் பிடித்துவைத்திருந்த வல்லமை முடிந்துவிட்டது. தேவனுடைய மக்களைத் தடுத்துவைக்கும் ஒவ்வொரு பாபிலோனுக்கும் கறுப்புக் குதிரைகளோடு ஒரு சந்திப்பு நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நியாயப்பிரமாணத்தில் முன்மாதிரியில்லாத ஒரு செயல்: கிரீடங்கள் — ராஜகிரீடங்கள், பன்மையில், வெள்ளியும் பொன்னுமானவை — ஒரு ஆசாரியனின் தலையிலே. இஸ்ரவேலின் அரசியல்சாசனம் கிரீடத்தையும் ஏபோத்தையும் கண்டிப்பாகப் பிரித்து வைத்திருந்தது (உசியாவின் குஷ்டரோகம் அந்த எல்லையைக் காத்தது); இங்கே தேவன் தாமே அந்த இணைப்பைக் கட்டளையிடுகிறார்.

இந்தச் செயல் வேண்டுமென்றே முன்மாதிரியானது: வரப்போகிறவர் மட்டுமே சொந்தமாக்கக்கூடியதை யோசுவா அணிகிறான். சீனாய் முதல் பிரிக்கப்பட்டிருந்த பதவிகள் ஒரே தலையின்மேல் ஒன்றாக முத்திரையிடப்படுகின்றன — உலோகத்தில் வடிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனமாக.

இதோ, ஒரு மனிதன் — பிலாத்துவின் அறியாமல் சொன்ன வார்த்தைகள் (யோவான் 19:5) முதலில் மேசியாவைத் தேவன் முறையாக அறிமுகப்படுத்திய வார்த்தைகளே. கிளை தம்முடைய ஸ்தானத்திலிருந்து முளைத்தெழும்புகிறார் — தாழ்மையாய், இயல்பாய், பெத்லகேமின் ஈசாயின் வேரிலிருந்து; சாம்ராஜ்யப் பகட்டோடு இறங்கி வருவதில்லை.

அவர் யெகோவாவுடைய ஆலயத்தைக் கட்டுவார் — கிறிஸ்தவர்கள் இதை செருபாபேலின் கட்டடத்தைக் (ஏற்கெனவே நடந்துகொண்டிருந்தது) கடந்து உண்மையான ஆலயத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதாக வாசிக்கிறார்கள்: மூன்று நாட்களில் எழுப்பப்பட்ட அவருடைய சரீரம், அவர்மேல் கட்டப்படும் சபையாகிய உயிருள்ள ஆலயம்.

இந்த வசனம் பதவியின்மேல் பதவியைக் குவிக்கிறது: கட்டுநர், மகிமையைச் சுமப்பவர், சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கும் ஆளுநர், தம்முடைய சிங்காசனத்தின்மேல் ஆசாரியர். மெல்கிசேதேக்கின் முறைமை நிறைவேறுகிறது — பலியும் ஆளுகையும் ஒரே நபரில்; ராஜாவின் அதிகாரத்தோடு பரிந்துபேசுகிறவர்.

இவ்விரண்டின் நடுவாகச் சமாதானத்தின் ஆலோசனை — அவரில் ஒன்றிணைந்த ஆசாரியத்துவத்திற்கும் ராஜத்துவத்திற்கும் நடுவே; இரக்கமும் மாட்சிமையும் உடன்படுகின்றன. அதன் பின்னால், சமாதானம் விலைகொடுத்து வாங்கப்படுவதற்கு முன்பே திட்டமிடப்பட்ட, பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் இடையிலான நித்திய ஆலோசனை.

தூரத்திலுள்ளவர்கள் — திரும்பிவந்த மீதியானவர்களுக்கு அப்பால், இஸ்ரவேலுக்கு அப்பால்: புறஜாதியார், அருகில் கொண்டுவரப்பட்டு, கட்டடத்தில் சேர்க்கப்பட்டவர்கள். எபேசியருக்குப் பவுல் எழுதிய வார்த்தைகள் — முன்னே தூரத்தில் இருந்த நீங்கள் — இந்த வாக்குத்தத்தத்தின் மேற்கோள்போல வாசிக்கப்படுகின்றன.

ஆசாரிய-ராஜாவுக்கு முடிசூட்டும் இந்த அதிகாரம், எல்லாத் தூரங்களிலிருந்தும் வரும் உழைப்பாளிகள் அவருடைய கட்டுமானத்தில் சேர்வதோடு முடிகிறது. கிளையிடம் வருகிற எவரும் அவர் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஆலயத்தின் வேலையில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள்.