தேவாலயத்தின் தங்கம் உண்மையில் மங்கவில்லை — தங்கம் மங்குவதில்லை. ஒருகாலத்தில் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தது இப்போது உடைந்து மிதிக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் காட்சியே இது.

பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் கற்கள் சகல வீதிகளின் முனையிலும் — பரிசுத்தமாக இருந்தது இப்போது சாதாரணக் குப்பையாகிவிட்டது. பரிசுத்தம் பறிக்கப்படுதலின் இந்தச் சித்திரம் வெறும் அழிவைவிட அதிக வேதனையானது.

சீயோனின் இளைஞர்கள் — முன்பு விலையேறப்பெற்றவர்கள் — இப்போது சாதாரண மண்பாண்டங்களைவிட அதிக மதிப்பில்லாதவர்களாக எண்ணப்படுகிறார்கள். இந்தச் சித்திரம் மதிப்பின் சரிவு, வெறும் உயிரிழப்பு அல்ல.

புதிய ஏற்பாட்டில் ஒரு எதிரொலி: இந்தப் பொக்கிஷத்தை மண்பாண்டங்களில் பெற்றிருக்கிறோம் (2 கொரிந்தியர் 4:7). பவுல் இந்த முரணில் தேவனுடைய ஞானத்தைக் காணும் இடத்தில், இங்கே அது நியாயத்தீர்ப்பின் அவமானம்.

திகைக்கவைக்கும் ஒப்பீடு. தெய்வீகக் கோபத்துக்குப் பழமொழியாகிவிட்ட சோதோமின் முடிவு, எருசலேமின் முடிவோடு ஒப்பிடும்போது உண்மையில் இரக்கம் கலந்ததாக இருந்தது — சோதோம் ஒரு நிமிடத்தில் மாண்டது; எருசலேம் மெதுவாக மாள்கிறது.

இதன் உட்பொருள் கடினமானது ஆனால் வேதாகமத்துக்கு ஏற்றது: அதிக வெளிச்சத்தை அசட்டைசெய்தால் அதிக நியாயத்தீர்ப்பு வரும். எருசலேமுக்குத் தேவாலயம், தீர்க்கதரிசிகள், உடன்படிக்கை இருந்தன; சோதோமுக்கு இயற்கை வெளிப்பாடு மட்டுமே இருந்தது.

வாசகர் பார்க்காமல் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்ள விரும்பும் வசனம். இரக்கமுள்ள — ஆங்கில (KJV) உரையில் இங்கே pitiful என்ற சொல் உள்ளது; பழைய ஆங்கிலத்தில் அதன் பொருள் "மனதுருக்கமுள்ள". இயல்பாக மென்மையான தாய்மார்கள் சொல்லமுடியாத செயல்களுக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள். இது உபாகமம் 28:53-57 இல் முன்னறிவிக்கப்பட்டது; அதன் நிறைவேறுதலைத் தீர்க்கதரிசி பதிவுசெய்தான்.

வேதம் கொடுமையைப் பெயரிட்டுச் சொல்லப் பின்வாங்குவதில்லை. அது மறுப்பையும் நம்பிக்கையிழப்பையும் இரண்டையும் நிராகரிக்கிறது.

தேசத்தின் வீழ்ச்சிக்கு முதன்மைக் காரணம் தலைமைத்துவத்தின் தோல்வி என்று இந்த வசனம் துல்லியமாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இஸ்ரவேலை தேவனிடம் வழிநடத்த நியமிக்கப்பட்டவர்களே, அவளை விக்கிரகாராதனைக்குள் நடத்தி, குற்றமில்லாதவர்களின் இரத்தத்தைச் சிந்தினார்கள்.

வேதாகமத்தின் ஒரு நிலையான கொள்கை: மேய்ப்பர்கள் கெட்டுப்போகும்போது ஆடுகள் சிதறடிக்கப்படுகின்றன. ஒரு மக்களுக்கு அதன் சட்டங்களைவிட அதன் தலைமைத்துவமே அதிக முக்கியம்.

யூதா விடுதலைக்காக எகிப்தை நோக்கிப் பார்த்திருந்தது (ஒப்பிடுக எரேமியா 37). இந்த வசனம் அந்த நம்பிக்கையின் வீண்தன்மையை அறிக்கையிடுகிறது: காப்பாற்றமுடியாத மக்களுக்காக.

இந்தக் கொள்கை எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருந்தும்: தேவனுக்குப் பதிலாக எந்தப் பூமிக்குரிய விடுவிப்பவர்மேல் வைக்கப்படும் நம்பிக்கையும் இறுதியில் ஏமாற்றமளிக்கும்.

யெகோவாவால் அபிஷேகம்செய்யப்பட்டவன் — நேபுகாத்நேச்சாரால் பிடிக்கப்பட்ட ராஜாவாகிய சிதேக்கியா (2 இராஜாக்கள் 25:5-7). மக்கள் எந்த மனித நிழலின்கீழ் வாழ நம்பியிருந்தார்களோ, அந்த நிழல் விழுந்ததைக்குறித்து இந்த வசனம் புலம்புகிறது.

பல கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் அபிஷேகம்செய்யப்பட்டவன் என்பதில், பெரிய அபிஷேகம்செய்யப்பட்டவராகிய கிறிஸ்துவை முன்னோக்கிச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு முன்னடையாளத்தைக் காண்கிறார்கள்; அவருடைய நிழல் தேசங்களின் நித்திய அடைக்கலம்.

இடிபாடுகளின் நடுவில் ஒரு வியப்பூட்டும் நம்பிக்கை. முடிந்தது — நிறைவேறியது. தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டுவிட்டது; அது மீண்டும் நடக்காது. சீயோனுக்கு ஒரு எதிர்காலம் உண்டு.

ஏதோம் சீயோனின் வீழ்ச்சியைப் பரியாசம்பண்ணினதால் அதன் பெயர் சொல்லப்படுகிறது (ஒப்பிடுக ஒபதியா). தேவனுடைய மக்கள்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பைக் கண்டு களிகூருகிறவர்கள் தங்கள்மேலேயே நியாயத்தீர்ப்பை வரவழைக்கிறார்கள்.