ஆதியாகமம் 12 இன் அதே பொய். இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு. அதே வகையான நெருக்கடி திரும்பும்போது, நாம் விட்டுவிட்டோம் என்று நினைக்கும் பாவங்கள் சற்று வேறுபட்ட உடைகளில் சில நேரங்களில் மீண்டும் தோன்றுகின்றன.

விரைவில் ஈசாக்கைப் பலியிடும் சோதனைக்கு உள்ளாகப்போகும் மனிதன், இங்கே இன்னும் வஞ்சகத்தால் தன்னைக் காத்துக்கொள்வதோடு போராடிக்கொண்டிருக்கிறான். உண்மையான பரிசுத்தவான்கள் சில பகுதிகளில் வளர்ந்துகொண்டிருக்கும்போதே, வேறு சில பகுதிகளில் முதிர்ச்சியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆபிரகாமின் மகத்தான அதிகாரத்திற்கு (22) முன்பாக, அவனுடைய திரும்பத் திரும்ப வரும் தோல்வி (20) வருகிறது.

தேவனுடைய காக்கும் கிருபையைக் குறித்த திடுக்கிடவைக்கும் ஒரு பார்வை. அறியாமையினால் அபிமெலேக்கு தீமையைச் செய்ய நினைத்தான்; ஆனால் அதை அவன் செய்யாதபடி தேவனே தடுத்தார். நீ எனக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்யாமலிருக்க உன்னைத் தடுத்தேன்.

நமக்குத் தெரியாமலேயே நம்மில் ஒவ்வொருவரும் எத்தனை பாவங்களிலிருந்து காக்கப்பட்டிருக்கிறோம்? தம்முடைய மக்களைத் தேவன் காப்பது பெரும்பாலும் மற்றவர்கள்மேல் வைக்கப்படும் கட்டுப்பாட்டின் வழியாகவே நடக்கிறது. விளைவை நாம் காண்கிறோம்; அதை இன்னும் மோசமாகாதபடி காத்த இரக்கத்தை நாம் எப்போதும் காண்பதில்லை.

வேதாகமத்தில் தீர்க்கதரிசி (எபிரெயம் நாபி) என்ற சொல் முதன்முறையாகப் பயன்படுத்தப்படுவது இங்கே — அது ஆபிரகாமுக்குப் பொருந்துகிறது. தீர்க்கதரிசி முதன்மையாக எதிர்காலத்தைச் சொல்பவன் அல்ல; தேவன் யார் மூலமாகப் பேசுகிறாரோ, மற்றவர்களுக்காக ஜெபிக்கிறவனுமான மனிதனே அவன்.

இந்த அதிகாரத்தில் தன் நன்னெறித் தோல்வியின் நடுவிலும், ஆபிரகாம் இன்னும் தேவன் ஜெபங்களுக்குப் பதிலளிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவே இருக்கிறான். தேவனுடைய கிருபைவரங்களும் அழைப்பும் மாறாதவைகளே (ரோமர் 11:29). ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட தோல்வியினாலும் தேவனுக்கு அவன் பயன்படுவது இல்லாமல்போவதில்லை.

தான் சென்றிருந்த இடத்தைக் குறித்து ஆபிரகாம் மிக மோசமானதையே ஊகித்து, அந்த ஊகத்தின்படி செயல்பட்டான். அவன் தவறாக இருந்தான். ஒரு கனவுக்குக் கீழ்ப்படியும் அளவுக்கு அபிமெலேக்கு தேவனுக்குப் பயந்தான்; ஆபிரகாமின் முன்முடிவு அவனைத் தவறாக மதிப்பிட்டது.

நம்மைக் காத்துக்கொள்ள நாம் சொல்லும் பல பொய்கள், ஆதாரமற்றவை என்று நிரூபணமாகும் பயங்களின்மேல் கட்டப்பட்டவை. நேராக நடக்க விசுவாசத்திற்குச் சிறந்த சூழ்நிலைகள் தேவையில்லை. யார் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாலும் அது நேராகவே நடக்கிறது.

ஆபிரகாமின் பொய்யோடு தொடங்கிய அதிகாரம், அவன் ஆபத்துக்குள்ளாக்கிய அதே வீட்டாரை அவனுடைய ஜெபம் குணமாக்குவதோடு முடிகிறது. தேவன் குறைபாடுள்ள ஊழியர்களைப் பயன்படுத்துகிறார். பொய்யை எழுதிய அதே கை ஜெபத்தையும் எழுதியது.

சாராள் மலடியாக இருந்தாள்; அபிமெலேக்கின் வீட்டாரும் மலடாக இருந்தார்கள்; அவர்களுடைய கருவளம் திரும்பக் கொடுக்கப்படுவதோடு அதிகாரம் முடிகிறது. அடுத்த அதிகாரத்திலேயே சாராளின்மேல் தாம் காண்பிக்கப்போகும் வல்லமையை, தேவன் அபிமெலேக்கின் வீட்டின்மேல் முன்கூட்டியே காண்பித்ததுபோல இருக்கிறது.