காலம் நிறைவேறினபோது — தேவன் ஆயத்தப்படுத்திய துல்லியமான வரலாற்றுத் தருணம்: நற்செய்திக்குக் கிரேக்க மொழி, ஊழியப் பாதைகளுக்கு ரோம சமாதானம், பிரசங்கத்திற்காக எங்கும் சிதறியிருந்த யூத ஜெப ஆலயங்கள், உச்சத்தில் இருந்த மேசியா எதிர்பார்ப்பு.

ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்தவரும், நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டவருமாகி — ஏழு வார்த்தைகளில் மனுவுருவாதல். அவர் முழுமையாக மனிதனாகவும் முழுமையாக யூதனாகவும் ஆனார்; தாம் நிறைவேற்ற வந்த அதே நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டவராகப் பிறந்தார்.

இரண்டு நோக்கங்கள் — மீட்டுக்கொள்ளுதல் (கிரயம் கொடுத்து வெளியே வாங்குதல்), புத்திரசுவிகாரம் (பிள்ளையாக வைத்தல்). ரோமர்களின் தத்தெடுப்பு வழக்கம், தத்தெடுக்கப்பட்ட மகனுக்கு இயல்பாகப் பிறந்தவனைப்போல முழுச் சட்ட உரிமைகளையும் கொடுத்தது. விசுவாசிகளுக்கும் அப்படியே: வெறுமனே மன்னிக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல, பிள்ளைகளாக நிலைநிறுத்தப்பட்டவர்கள்.

வரிசையைக் கவனியுங்கள்: நீங்கள் பிள்ளைகளாக இருக்கிறதினால், ஆவியானவர் கொடுக்கப்படுகிறார். ஆவியானவர் நம்மைப் பிள்ளைகளாக்குவதற்காக அல்ல, நாம் ஏற்கனவே பிள்ளைகளாக இருப்பதால் வருகிறார்.

அப்பா — அராமிய மொழியில், தகப்பனைக் குறிக்கக் குழந்தை பயன்படுத்தும் நெருக்கமான சொல். இயேசு கெத்செமனேயில் அதைப் பயன்படுத்தினார் (மாற்கு 14:36). இப்பொழுது அதே ஆவியானவரால், அதே சொல் விசுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு இருதயத்திலிருந்தும் எழும்புகிறது.

முழுச் சுதந்திரத்தின் தனிப்பட்ட உடைமை: தேவனுடைய வாரிசு. தேவன் கொடுக்கும் சில ஆசீர்வாதங்களின் வாரிசு மட்டுமல்ல. தேவனுக்கே வாரிசு.

பவுல் வாக்கியத்தின் நடுவில் தம்மைத் திருத்திக்கொள்கிறார் — அல்லது தேவனாலே அறியப்பட்டிருக்க. ஆழமான சத்தியம்: நாம் அவரை அறிவதைவிட, அவர் நம்மை அறிவதே அதிக அடிப்படையானது.

பெலன் இல்லாததும் வெறுமையானதுமான — கலாத்தியர் திரும்பிப்போக விரும்பிய மதச் சட்டதிட்டங்கள். பவுல் அவற்றை முன்னேற்றமாக அல்ல, பின்னடைவாகக் காட்டுகிறார்.

கலாத்தியாவில் பவுலுடைய ஆரம்பகால ஊழியத்தைப் பற்றிய ஒரு பார்வை — ஒருவேளை அந்த சரீர பலவீனம் (வச. 13) அவருடைய கண்கள் சம்பந்தப்பட்டதாக இருந்திருக்கலாம். கலாத்தியர் அவரை அளவுக்கு மிஞ்சிய கனிவோடு நேசித்திருந்தார்கள். அந்தப் பாக்கியம் எங்கே போயிற்று என்று அவர் கேட்கிறார்.

ஒரு மேய்ப்புப் பாடம்: ஒரு உறவிலிருந்து பாசம் வடிந்துபோகும்போது, அதை மென்மையாகப் பெயரிட்டுச் சொல்வது தகுந்தது.

போதகர்கள் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் திரும்பத்திரும்ப வரும் வசனம். உண்மையைச் சொல்வது, அன்பான திருத்தத்தைக்கூட ஒரு தாக்குதலைப்போல உணரச்செய்யலாம். சத்தியம் பின்வாங்கவேண்டும் என்று இந்த வசனம் சொல்லவில்லை; குறைவான அன்போடு அல்ல, அதிக அன்போடு அதைச் சொல்லவும், சிலர் அதைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வார்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவும் அது நம்மை அழைக்கிறது.

மீண்டும் கர்ப்பவேதனைப்படுகிறேன் — மேய்ப்பனுடைய அன்பின் பிரசவ வேதனை. கலாத்தியர் ஒருமுறை மறுபடியும் பிறந்தார்கள் என்பதில் பவுல் திருப்தியடையவில்லை; கிறிஸ்து அவர்களுக்குள் உருவாக வேண்டும் என்று விரும்புகிறார் — அவருடைய குணம் அவர்கள் வாழ்க்கையில் காணக்கூடியவிதமாக நிலைபெற வேண்டும் என்று.

இந்த வசனம் மேய்ப்பு ஊழியத்தின் இலக்கை வரையறுக்கிறது: சபையின் அளவு அல்ல, கிறிஸ்தவப் பரபரப்பு அல்ல, கிறிஸ்துவால் உருவாக்கப்பட்ட மக்களே.

உருவகக் கதை: ஆகார் = பழைய உடன்படிக்கை, சீனாய் மலை, பூமிக்குரிய எருசலேம், அடிமைத்தனம். சாராள் = புதிய உடன்படிக்கை, பரலோக எருசலேம், சுதந்திரம்.

மேலான எருசலேம் — விசுவாசியின் உண்மையான தாய்நாட்டைக் குறிக்கும் புதிய ஏற்பாட்டுச் சொல்வழக்கு (எபிரெயர் 12:22; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:2). அது நாம் ஒருநாள் போய்ச்சேரும் இடம் மட்டுமல்ல; அது ஏற்கனவே நம்முடைய தாயாக இருக்கிறது.