கதைசொல்லி 5 ஆம் வசனம்வரை அவனுடைய பெயரைக்கூடச் சொல்வதில்லை: சவுலின் மகன் அப்னேர் இறந்துபோனதைக் கேட்கிறான், அவனுடைய கைகள் பெலன் இல்லாமல் போனது. இஸ்போசேத்திடம் இருந்ததெல்லாம் அப்னேரே — அப்னேர் அவனை மகனாயீமுக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோனான், ராஜாவாக்கினான், படையைத் தாங்கினான், பயமுறுத்தி வாயடைக்கச் செய்தான் (3:11) — யோவாப் அவனைக் கொல்லுவதற்கு முன்பே அப்னேர் தாவீதின் பக்கம் போய்விட்டிருந்தான். இந்த ராஜா தன் ஒரே ஆதாரம் இரண்டு முறை நீக்கப்பட்ட மனிதன். இஸ்ரவேலர்கள் அனைவரும் கலங்கினார்கள்: வடக்கிற்குத் தலைவனும் இல்லை, திட்டமும் இல்லை.

இரண்டு படைத்தலைவர்களும் உடனே அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார்கள் (வச. 2-3), பேரோத்தைக் குறித்த ஒரு பக்கக் குறிப்போடு: பென்யமீனின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்பட்டது, ஆனாலும் அதன் மக்கள் கித்தாயீமுக்கு ஓடிப்போய், இந்தநாள்வரைக்கும் அங்கே வாழ்கிறார்கள். யோசுவாவை ஏமாற்றி உடன்படிக்கை செய்யவைத்த நான்கு கிபியோனியப் பட்டணங்களில் பேரோத்தும் ஒன்று (யோசுவா 9:17), சில வாசகர்கள் பேரோத்தியர்களின் ஓட்டத்தைச் சவுல் கிபியோனியர்களைக் கொன்றதோடு (21:1-2) இணைக்கிறார்கள், அப்படியானால் ரிம்மோனின் மகன்களுக்குச் சவுலின் குடும்பத்தின்மேல் பகை இருந்திருக்கும். வசனப்பகுதி அப்படிச் சொல்வதில்லை; இந்த ஆய்வு அந்த வாய்ப்பைக் குறிப்பிட்டு விட்டுவிடுகிறது.

ஒரு சிறுவனை அறிமுகப்படுத்தக் கதைசொல்லி கதையிலிருந்து வெளியே வருகிறார். யெஸ்ரயேலிலிருந்து — கில்போவாவுக்குக் கீழுள்ள பள்ளத்தாக்கிலிருந்து — செய்தி வந்தபோது யோனத்தானின் மகன் ஐந்து வயது உள்ளவனாக இருந்தான், 1 சாமுவேல் 31:7 இன் பீதியில் அவனுடைய செவிலியர் அவனை எடுத்துக்கொண்டு ஓடினாள், அவன் விழுந்து முடவன் ஆனான். அப்னேரின் மரணத்திற்கும் இஸ்போசேத்தின் மரணத்திற்கும் இடையில் இந்த வசனம் இங்கே வைக்கப்பட்டிருப்பது, இஸ்போசேத் விழும்போது சவுலின் குடும்பம் வெறுமையாகாது என்று வாசகருக்குச் சொல்லவே: ஒரு வாரிசு இருக்கிறான், ஒரு முடமான சிறுவன், தாவீது யோனத்தானின் குடும்பத்திற்கு ஆணையிட்டிருக்கிறான் (1 சாமுவேல் 20:14-17).

அவனுக்கு மேவிபோசேத் என்று பெயர். 1 நாளாகமம் 8:34 இலும் 9:40 இலும் அவன் மெரிபால்; இஸ்போசேத் விஷயத்தில் உள்ளதுபோல (2:8), போசேத் வடிவம் பாகால் உள்ள ஒரு பெயருக்குப் பதிலாக வைக்கப்பட்டது என்று அநேகர் கருதுகிறார்கள், ஆனாலும் அந்த விஷயம் நிச்சயமானதல்ல. 9 ஆம் அதிகாரம் அவனை ராஜாவின் மகன்களில் ஒருவனைப்போல தாவீதின் பந்திக்குக் கொண்டுவரும் (9:11). இப்போதைக்குச் சவுலின் குடும்பத்தின் கதை ஒரு பையிலுள்ள தலையோடு முடிவதில்லை, யோனத்தானுக்காக (9:1) காட்டப்படும் தயவோடு முடிகிறது என்பதற்கு அடையாளமாகக் கதைசொல்லி அவனை இங்கே நடுகிறார்.

நண்பகல் வெய்யில் நேரத்தில் (வச. 5), ஓய்வு நேரத்தில், ராஜா படுக்கையின்மேல் ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டிருந்தான். அந்தச் சகோதரர்கள் கோதுமை வாங்க வருகிறவர்கள்போல வருகிறார்கள் — இந்த வசனத்தின் எபிரெயம் கடினமானது, பண்டைய கிரேக்கப் பாடம் இதை வேறுவிதமாகச் சொல்கிறது (கோதுமை புடைத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு வாசல்காவல் பெண் தூங்கிவிட்டாள்); KJV எபிரெயப் பாடத்தை உள்ளபடியே பின்பற்றுகிறது. எப்படி வாசித்தாலும் அந்தப் படைத்தலைவர்கள் ஒரு சாதாரண வீட்டு வேலையின் பெயரில் உள்ளே நுழைந்து, தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனை ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி ஐந்தாம் விலா எலும்புக்குக் கீழ் குத்துகிறார்கள் (நம்முடைய தமிழ்ப் பாடம் “வயிற்றிலே” என்கிறது) — ஆசகேலுக்கும் அப்னேருக்கும் பட்ட காயம் (2:23; 3:27).

7 ஆம் வசனம் அதைத் திரும்பச் சொல்லி முடிக்கிறது: அவனைக் குத்திக் கொன்றுபோட்டு, அவனுடைய தலையை வெட்டிப்போட்டார்கள், அந்தத் தலையை ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி இரவுமுழுவதும் சமவெளி வழியாக எடுத்துக்கொண்டுபோகிறார்கள் (நம்முடைய தமிழ்ப் பாடம் “பாலைவனம் வழியாக” என்கிறது) — கிபியோனுக்குப் பின்பு அப்னேர் நடந்துபோன அதே யோர்தான் பள்ளத்தாக்கு (2:29). இது உண்மையில் என்னவோ அதைத் தவிர வேறொன்றாக இந்த ஆய்வு காட்டிக்கொள்வதில்லை. இரண்டு அதிகாரிகள் தங்கள் சொந்த ராஜாவை அவனுடைய படுக்கையிலேயே, அவனுடைய போட்டியாளனிடமிருந்து எதிர்பார்த்த பரிசுக்காகக் கொலைசெய்கிறார்கள், தாவீது பேசும்வரை ஆதரவாகவோ எதிராகவோ ஒரு வார்த்தையும் இல்லாமல் கதைசொல்லி அதை வெறுமனே சொல்கிறார்.

அந்தப் பேச்சு மீண்டும் அமலேக்கியனுடைய பேச்சே, இறையியல் சேர்க்கப்பட்டு. உம்முடைய உயிரை வாங்கத்தேடின உம்முடைய எதிரியாக இருந்த சவுல் — தாவீதின் உயிரை வாங்கத் தேடியவன் சவுல், இஸ்போசேத் அல்ல, அவன் ஒருபோதும் நேரடியாகத் தாவீதோடு போரிடவில்லை; அந்தச் சகோதரர்கள் தகப்பனின் குற்றத்தை மகன்மேல் சுமத்துகிறார்கள். இன்றையதினம் யெகோவா ராஜாவான எங்களுடைய ஆண்டவனுக்காகச் சவுலின் கையிலும் அவனுடைய குடும்பத்தார்களின் கையிலும் பழிவாங்கினார் — தாங்கள் தேவனுடைய கருவிகள் என்று அவர்கள் உரிமைகோருகிறார்கள். அந்த வார்த்தைகள் எவ்வளவு பக்தியானவை, எவ்வளவு பொய்யானவை என்று வாசகர்கள் கேட்கவேண்டும்: படுக்கையில் கொலைசெய்து அதை யெகோவாவின் பழிவாங்குதல் என்று அழைக்கும் மனிதர்கள்.

தாவீதின் மனிதர்கள் சொன்னதுபோல தேவன் சவுலை அவன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தபோது (1 சாமுவேல் 24:4; 26:8) தாவீது சவுலின் உயிரை எடுக்க மறுத்தான், யெகோவா தங்கள் நடுவில் நியாயம் விசாரிப்பார் என்று சவுலிடம் சொன்னான் (1 சாமுவேல் 24:12). இப்போது தேவனுடைய பக்கத்தைத் தங்கள் கைகளில் எடுத்துக்கொண்டதன் விளைவை இரண்டு மனிதர்கள் அவனிடம் கொண்டுவந்து நன்றியை எதிர்பார்க்கிறார்கள். தேவனையும் தன் சொந்த மனிதர்களையும் தவிர யாரும் பார்க்காத குகையில் தாவீது சொன்னதை உண்மையாகவே அர்த்தப்படுத்தினானா என்பதற்கு இந்த அதிகாரம் ஒரு சோதனை. ஆம், அர்த்தப்படுத்தினான்.

தாவீதின் பதில் என்னுடைய ஆத்துமாவை எல்லாத் துன்பத்திற்கும் விலக்கிமீட்ட யெகோவா (வச. 9) வின் ஜீவனைக்கொண்டு இடும் ஆணையோடு தொடங்குகிறது — சவுலின் வருடங்கள் முழுவதும் உயிரோடு காக்கப்பட்ட மனிதன் இப்போது கொலையின் மூலம் சேவை பெறமாட்டான். பின்பு அவன் அவர்களுக்குச் சிக்லாகை நினைப்பூட்டுகிறான் (1:13-16). அந்த அமலேக்கியன் நல்ல செய்தி கொண்டுவருகிறவன் என்று நினைத்து வந்து பரிசு எதிர்பார்த்தான்; தாவீது அவனை நான் பிடித்து... கொன்றுபோட்டேனே. இங்கே அவனுடைய விவரிப்பில் சவுலைத் தானே கொன்றதாக அமலேக்கியன் சொன்னதைப் பற்றி எதுவும் இல்லை; குறிப்பிடப்படும் குற்றம் சவுலின் மரணத்தைக் கூலிக்காக நற்செய்தியாகக் கொண்டுவந்ததே.

இந்தத் திரும்பச் சொல்லுதலே அதிகாரத்தின் வாதம். சவுலைக் கொன்றதாக மட்டும் சொல்லிக்கொண்ட ஒரு அந்நியனுக்குத் தாவீது செய்ததை, சவுலின் மகனை உண்மையாகவே கொன்ற இஸ்ரவேலர்களுக்கு எவ்வளவு அதிகமாக (வச. 11) செய்வான். கதைசொல்லி காட்ட விரும்பும் ஒரு நிலைத்தன்மை இங்கே இருக்கிறது: இந்த விதி இந்தச் சந்தர்ப்பத்திற்காக உருவாக்கப்பட்டதல்ல. தாவீதின் சொந்தக் கைகள் ஆரம்பம் முதல் சவுலின் குடும்பத்திலிருந்து விலக்கிவைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது — குகையில் தன்னடக்கத்தினால், ஆப்பெக்கில் பெலிஸ்தரின் அதிபதிகளால், யோவாபின் குற்றம் யோவாபுடையதாக இருந்ததால் — இப்போது அவன் கடைசிக் குறுக்குவழியையும் மறுக்கிறான்.

நீதிமான் — ஏழு வருடங்களாகத் தன் போட்டியாளனாக இருந்த இஸ்போசேத்துக்குத் தாவீது பயன்படுத்தும் சொல். அவன் குற்றமற்றவன் என்று அர்த்தப்படுத்துகிறான்: மரணத்துக்குத் தகுதியான எதையும் செய்யாத மனிதன், தமது வீட்டிற்குள் தமது படுக்கையின்மேல், மனிதன் தன்னைக் காத்துக்கொள்ள மிகக் குறைந்த திறனும் பாதுகாப்பாக இருக்க மிக அதிக உரிமையும் உள்ள இடம். பொல்லாத மனிதர்கள் — ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் யோவாபின் செயலுக்குத் தாவீது கொடுத்த அதே சொல் (3:34) இந்தச் சகோதரர்களுக்கும் கிடைக்கிறது. அவருடைய இரத்தப்பழியை உங்களுடைய கைகளில் வாங்கி என்பது ஆதியாகமம் 9:5-6 இன் மொழி: சிந்தப்பட்ட இரத்தம் ஒரு கடன், பட்டயத்தைத் தாங்குகிறவன் மூலம் தேவன் அதைக் கேட்கிறார்.

இந்த வசனம் நியாயாதிபதியாகத் தாவீதின் மிகச் சிறந்த நிலையும்கூட, யோவாப் விஷயத்தில் அவன் எங்கே குறைவுபட்டான் என்று தெளிவாகச் சொன்ன (3:39) இந்த ஆய்வு இதையும் தெளிவாகச் சொல்கிறது. அவன் தன் சொந்த உறவினர்களைவிட அந்நியர்களை எளிதாக நியாயந்தீர்க்கிறான் — நேர்மையான வாசகர் அதைக் காண்கிறார் — ஆனால் தீர்ப்பு சரியானதே. தனக்கு எதிரே அமர்ந்திருந்த மனிதனின் கொலையின்மேல் தன் சிங்காசனத்திற்கு அஸ்திவாரம் போட அவன் அனுமதிக்கமாட்டான். 2 சாமுவேலின் முதல் பகுதி முழுவதும் தாவீது ராஜ்யத்தைப் பெற்றுக்கொண்டான் என்று காட்டவே அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவன் அதைப் பறித்துக்கொள்ளவில்லை, இரத்தத்தின் மூலம் அதைத் தன் கையில் கொடுக்க முயன்றவர்களைத் தண்டித்தான்.

தண்டனை உடனே நிறைவேற்றப்படுகிறது, அதன் கடுமை மறைக்கப்படுவதில்லை: கொல்லப்பட்டார்கள், அவர்கள் கைகளையும் கால்களையும் வெட்டினார்கள் — குத்திய கைகள், இரவுமுழுவதும் ஓடிய கால்கள் — உடல்களை எப்ரோனிலிருக்கிற குளத்தின் அருகில் தூக்கிப்போட்டார்கள், ஒரு பொது இடத்தில், ஒரு பொதுப் பதிலாக. இந்த ஆய்வு இதை மென்மையானது என்று அழைப்பதில்லை; இது பண்டைய உலகத்தின் நீதி, கதைசொல்லி இதைத் தாவீதின் செயலாகப் பதிவுசெய்கிறார். இது இஸ்ரவேலுக்குச் சொல்ல விரும்புவது தெளிவானது: எப்ரோனுக்கு எதைக் கொண்டுவந்தாலும், சவுலின் குடும்பத்தைக் கொலைசெய்வதால் யாருக்கும் லாபம் இல்லை.

பின்பு கடைசி வாக்கியப் பகுதி, அது அதிகாரத்தின் இரக்கம்: இஸ்போசேத்தின் தலையை எடுத்து, எப்ரோனிலிருக்கிற அப்னேரின் கல்லறையில் அடக்கம்செய்தார்கள். பெலவீனமான ராஜாவும், அவனை உருவாக்கிப் பின்பு கைவிட்ட பலமுள்ள படைத்தலைவனும் ஒரே கல்லறையில் கிடக்கிறார்கள், தாங்கள் எதிர்த்த மனிதனால் கனம்பண்ணப்பட்டு. அப்னேரும் இஸ்போசேத்தும் இருவரும் இறந்து, இருவரும் தாவீதால் அடக்கம்செய்யப்பட்ட பின்பு, வடக்கிற்கு எப்ரோனைத் தவிரப் போக வேறு இடம் இல்லை — 5 ஆம் அதிகாரம் இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களெல்லாம் வாசலில் நிற்பதோடு தொடங்குகிறது. தாவீது சவுலின் குடும்பத்திற்கு விரோதமாகக் கையை ஓங்காமலேயே தேவன் வழியைச் செவ்வைப்படுத்தினார், ஓங்கப்பட்ட ஒவ்வொரு கையையும் தாவீது தண்டித்தான்.