5ನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ: ಸೌಲನ ಮಗನು ಅಬ್ನೇರನು ಸತ್ತನೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಕೈಗಳು ಜೋಲುಬಿದ್ದವು. ಈಷ್ಬೋಶೆತನಿಗಿದ್ದುದೆಲ್ಲವೂ ಅಬ್ನೇರನೇ — ಅಬ್ನೇರನು ಅವನನ್ನು ಮಹನಯಿಮಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು, ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟನು, ಹೆದರಿಸಿ ಬಾಯಿಮುಚ್ಚಿಸಿದನು (3:11) — ಮತ್ತು ಯೋವಾಬನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮೊದಲೇ ಅಬ್ನೇರನು ದಾವೀದನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಆಧಾರವನ್ನು ಎರಡು ಸಾರಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನೇ ಈ ಅರಸನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲರೆಲ್ಲರು ಕಳವಳಗೊಂಡರು: ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ನಾಯಕನೂ ಇಲ್ಲ, ಯೋಜನೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಇಬ್ಬರು ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (vv. 2-3), ಬೇರೋತಿನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಪಕ್ಕದ ಟಿಪ್ಪಣಿಯೊಂದಿಗೆ: ಅದು ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಗ್ರಾಮ, ಆದರೂ ಅದರ ಜನರು ಗಿತ್ತಯಿಮಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಇಂದಿನ ವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೆಹೋಶುವನನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಾಲ್ಕು ಗಿಬ್ಯೋನ್ಯ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೋತ್ ಒಂದು (ಯೆಹೋಶುವನು 9:17); ಬೇರೋತ್ಯರ ಪಲಾಯನವನ್ನು ಕೆಲವು ಓದುಗರು ಸೌಲನು ಗಿಬ್ಯೋನ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದರೊಂದಿಗೆ (21:1-2) ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ರಿಮ್ಮೋನನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೌಲನ ಮನೆತನದ ಮೇಲೆ ಹಗೆ ಉಂಟಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪಾಠವು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಕಥೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಜ್ರೇಲಿನಿಂದ — ಗಿಲ್ಬೋವದ ಕೆಳಗಿನ ತಗ್ಗು — ವರ್ತಮಾನವು ಬಂದಾಗ ಯೋನಾತಾನನ ಮಗನು ಐದು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದನು; 1 ಸಮುವೇಲನು 31:7ರ ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ದಾದಿಯು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಓಡಿದಳು, ಬೀಳಿಸಿದಳು, ಅವನು ಬಿದ್ದು ಕುಂಟನಾದನು. ಅಬ್ನೇರನ ಮರಣಕ್ಕೂ ಈಷ್ಬೋಶೆತನ ಮರಣಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಈ ವಚನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು, ಈಷ್ಬೋಶೆತನು ಬಿದ್ದಾಗ ಸೌಲನ ಮನೆತನವು ಬರಿದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಓದುಗನಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ: ಒಬ್ಬ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಇದ್ದಾನೆ, ಒಬ್ಬ ಊನಗೊಂಡ ಹುಡುಗ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಯೋನಾತಾನನ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ (1 ಸಮುವೇಲನು 20:14-17).

ಮೆಫೀಬೋಶೆತನೆಂಬ ಹೆಸರಿನವನು. 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 8:34 ಮತ್ತು 9:40ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೆರೀಬ್ಬಾಳ; ಈಷ್ಬೋಶೆತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ (2:8), ಬಾಳ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಹೆಸರಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಬೋಶೆತ್ ರೂಪವನ್ನು ಇಡಲಾಯಿತು ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಈ ವಿಷಯ ಖಚಿತವಲ್ಲ. ಅಧ್ಯಾಯ 9 ಅವನನ್ನು ದಾವೀದನ ಪಂಕ್ತಿಗೆ ತರುವುದು, ರಾಜಪುತ್ರರಂತೆ (9:11). ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ನೆಡುತ್ತಾನೆ: ಸೌಲನ ಮನೆತನದ ಕಥೆ ಚೀಲದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಯೋನಾತಾನನ ಸಲುವಾಗಿ (9:1).

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ (v. 5), ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಅರಸನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮಲಗಿರುವಾಗ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರ ಸಹೋದರರು ಗೋದಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದವರಂತೆ ಬರುತ್ತಾರೆ — ಈ ವಚನದ ಹೀಬ್ರು ಪಾಠವು ಕಠಿಣವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್ ಪಾಠವು ಕಥೆಯನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ (ಗೋದಿ ಕೇರುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವಳು ನಿದ್ದೆಹೋಗಿದ್ದಳು; ಕನ್ನಡ ಪಾಠವು ಇದನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ); KJV ಹೀಬ್ರು ಪಾಠವನ್ನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದರೂ, ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನೆಗೆಲಸದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರ ಐದನೆಯ ಪಕ್ಕೆಲುಬಿನ ಕೆಳಗೆ, ಅಸಾಹೇಲನಿಗೂ ಅಬ್ನೇರನಿಗೂ ಆದ ಗಾಯದಂತೆಯೇ (2:23; 3:27).

7ನೆಯ ವಚನವು ಅದನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: ಹೊಡೆದು, ಕೊಂದುಹಾಕಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಆ ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಅರಾಬಾ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ — ಗಿಬ್ಯೋನಿನ ನಂತರ ಅಬ್ನೇರನು ಸಾಗಿಹೋದ ಅದೇ ಯೊರ್ದನ್ ತಗ್ಗು (2:29). ಇದು ಏನಾಗಿದೆಯೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರು ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅರಸನನ್ನು ಅವನ ಮಂಚದಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಬಹುಮಾನಕ್ಕಾಗಿ; ದಾವೀದನು ಮಾತನಾಡುವ ತನಕ ಪರವಾಗಿಯೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಭಾಷಣವು ಮತ್ತೆ ಆ ಅಮಾಲೇಕ್ಯನ ಭಾಷಣವೇ, ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದು. ನಿನ್ನ ಜೀವತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಶತ್ರು — ದಾವೀದನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹುಡುಕಿದವನು ಸೌಲನು, ಈಷ್ಬೋಶೆತನಲ್ಲ; ಅವನು ಎಂದೂ ಸ್ವತಃ ದಾವೀದನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಸಹೋದರರು ತಂದೆಯ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಗನ ಮೇಲೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರಸನಾದ ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನಿಗಾಗಿ ಸೌಲನಿಗೂ ಅವನ ಸಂತಾನಕ್ಕೂ ಯೆಹೋವನು ಈ ಹೊತ್ತು ಮುಯ್ಯಿ ತೀರಿಸಿದ್ದಾನೆ — ತಾವು ದೇವರ ಸಾಧನಗಳೆಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಾತುಗಳು ಎಷ್ಟು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಸುಳ್ಳಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗರು ಕೇಳಬೇಕು: ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಯೆಹೋವನ ಮುಯ್ಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮನುಷ್ಯರು.

ದೇವರು ಸೌಲನನ್ನು ದಾವೀದನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಜನರು ಹೇಳಿದಂತೆ (1 ಸಮುವೇಲನು 24:4; 26:8), ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಯೆಹೋವನೇ ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲಿ ಎಂದು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು (1 ಸಮುವೇಲನು 24:12). ಈಗ ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರು ದೇವರ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದರ ಫಲವನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ತಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರ ಹೊರತು ಯಾರೂ ನೋಡದಿದ್ದ ಗವಿಯಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನೋ ಎಂಬುದರ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ. ಅವನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು.

ದಾವೀದನ ಉತ್ತರವು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಇಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಯೆಹೋವನಾಣೆ (v. 9) ಎಂಬ ಆಣೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಸೌಲನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಈಗ ಕೊಲೆಯ ಮೂಲಕ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಚಿಕ್ಲಗನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ (1:13-16). ಅಮಾಲೇಕ್ಯನು ಶುಭಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಬಂದನು ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದನು; ದಾವೀದನು ಹಿಡಿದು ... ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದನು. ಸೌಲನನ್ನು ಕೊಂದೆನೆಂಬ ಅಮಾಲೇಕ್ಯನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಇಲ್ಲಿನ ಅವನ ವಿವರಣೆಯು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಹೆಸರಿಸಲಾದ ಅಪರಾಧವು ಸೌಲನ ಮರಣವನ್ನು ಕೂಲಿಗಾಗಿ ಶುಭವಾರ್ತೆಯಾಗಿ ತಂದದ್ದು.

ಈ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ವಾದ. ಸೌಲನನ್ನು ಕೊಂದೆನೆಂದು ಕೇವಲ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಪರದೇಶಿಗೆ ದಾವೀದನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು, ಸೌಲನ ಮಗನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೊಂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗೆ ಅವನು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡುವನು (v. 11). ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಕಾಣಿಸಬಯಸುವ ಒಂದು ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಈ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ದಾವೀದನ ಸ್ವಂತ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸೌಲನ ಮನೆತನದಿಂದ ದೂರವಿಡಲಾಗಿದೆ — ಗವಿಯಲ್ಲಿನ ಸಂಯಮದಿಂದ, ಅಫೇಕಿನಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಂದ, ಯೋವಾಬನ ಅಪರಾಧವು ಯೋವಾಬನದೇ ಆದದ್ದರಿಂದ — ಮತ್ತು ಈಗ ಅವನು ಕೊನೆಯ ಅಡ್ಡದಾರಿಯನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ನೀತಿವಂತನು — ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾದ ಈಷ್ಬೋಶೆತನಿಗೆ ದಾವೀದನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪದ. ಅವನ ಅರ್ಥ ನಿರಪರಾಧಿ: ಮರಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡದ ಮನುಷ್ಯನು, ಮನೆಯೊಳಗೆ ... ಅವನ ಮಂಚದ ಮೇಲೆಯೇ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತನಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿರಲು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಕ್ಕುಳ್ಳ ಸ್ಥಳ. ದುಷ್ಟರು — ಯೋವಾಬನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ದಾವೀದನು ಕೊಟ್ಟ ಪದವೇ ಸಹೋದರರಿಗೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ (3:34). ಆ ರಕ್ತಾಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಮುಯ್ಯಿ ತೀರಿಸುವುದು ಎಂಬುದು ಆದಿಕಾಂಡ 9:5-6ರ ಭಾಷೆ: ಸುರಿಸಿದ ರಕ್ತವು ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಸಾಲ, ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಈ ವಚನವು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನಾಗಿ ದಾವೀದನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪವೂ ಹೌದು, ಮತ್ತು ಯೋವಾಬನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ (3:39) ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಂಧುಗಳಿಗಿಂತ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಓದುಗನು ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ — ಆದರೆ ತೀರ್ಪು ತಾನೇ ಸರಿಯಾದದ್ದು. ಸಿಂಹಾಸನದ ಎದುರು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನ ಕೊಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಂಹಾಸನವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲು ಅವನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಾವೀದನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು, ಅದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಅವನ ಕೈಗೆ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವರನ್ನು ಅವನು ದಂಡಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲೆಂದೇ 2 ಸಮುವೇಲನು ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲ ಭಾಗವೆಲ್ಲಾ ರಚಿತವಾಗಿದೆ.

ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಕಠಿಣತೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ: ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — ಹೊಡೆದ ಕೈಗಳು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಓಡಿದ ಕಾಲುಗಳು — ಮತ್ತು ಶವಗಳನ್ನು ಹೆಬ್ರೋನಿನ ಕೆರೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೇತುಹಾಕಿದರು, ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉತ್ತರವಾಗಿ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ಸೌಮ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕದ ನ್ಯಾಯ, ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಇದನ್ನು ದಾವೀದನ ಕೃತ್ಯವೆಂದೇ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಹೇಳಬಯಸುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ: ಹೆಬ್ರೋನಿಗೆ ಏನನ್ನು ತಂದರೂ, ಸೌಲನ ಮನೆತನದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ.

ಆಮೇಲೆ ಕೊನೆಯ ವಾಕ್ಯಾಂಶ, ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕರುಣೆ: ಈಷ್ಬೋಶೆತನ ತಲೆಯನ್ನು ಹೆಬ್ರೋನಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಬ್ನೇರನ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಿಟ್ಟರು. ದುರ್ಬಲ ಅರಸನೂ, ಅವನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಕೈಬಿಟ್ಟ ಬಲಿಷ್ಠ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯೂ ಒಂದೇ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ವಿರೋಧಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಂದಲೇ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು. ಅಬ್ನೇರನೂ ಈಷ್ಬೋಶೆತನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ತು, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ದಾವೀದನು ಸಮಾಧಿಮಾಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೆಬ್ರೋನಿನ ಹೊರತು ಹೋಗಲು ಬೇರೆ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ — ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯ 5 ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಎಲ್ಲಾ ಕುಲಗಳವರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೌಲನ ಮನೆತನದ ವಿರುದ್ಧ ದಾವೀದನು ಒಂದು ಕೈಯನ್ನೂ ಎತ್ತದೆ ದೇವರು ದಾರಿಯನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೈಯನ್ನೂ ದಾವೀದನು ದಂಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.