யெகோவாவுடைய கோபம் திரும்ப இஸ்ரவேலின்மேல் வந்தது — திரும்ப என்ற சொல் இதை 21:1-இன் பஞ்சத்தோடு, அதாவது பிற்சேர்க்கையின் மற்றப் பாதியோடு, இணைக்கிறது; இஸ்ரவேல் என்ன செய்தது என்று வசனம் சொல்லவில்லை. இஸ்ரவேல் யூதா என்பவர்களை எண்ணிக்கை பார் என்று அவர்களுக்கு எதிராகச் சொல்லுகிறதற்கு தாவீது தூண்டப்பட்டான். எபிரெய மூலம் அவர் தூண்டினார் என்கிறது, KJV-இல் அந்த அவர் யெகோவாவே. 1 நாளாகமம் 21:1 இதே நிகழ்வைச் சொல்லி இவ்வாறு வாசிக்கிறது: சாத்தான் இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாக எழும்பி, இஸ்ரவேலைக் கணக்கெடுக்க தாவீதைத் தூண்டிவிட்டது. பழைய ஏற்பாட்டில் மிகவும் அறியப்பட்ட வேறுபாடுகளில் இது ஒன்று, இந்த ஆய்வு அதை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது: ஒரு புத்தகம் யெகோவா தாவீதைத் தூண்டினார் என்கிறது, மற்றது ஒரு எதிரி தூண்டினான் என்கிறது.

இவ்விரண்டையும் சேர்த்துப் பிடிக்கும் வழக்கமான வழிகள்: தேவன் அனுமதிப்பதை அவரே செய்வதாக வேதம் பேசுகிறது என்பது — யெகோவா சாத்தானின் கைக்கு இடங்கொடுக்கும் யோபு 1-2, பொய்யின் ஆவி யெகோவாவுடைய அனுமதியோடு போகும் 1 இராஜாக்கள் 22:19-23 ஆகியவை இதற்கு இணையான பகுதிகள்; சாமுவேல் முதல் காரணத்தையும் நாளாகமம் இரண்டாம் காரணத்தையும் தருகின்றன, இரண்டும் உண்மை என்பது; அல்லது நாளாகம ஆசிரியரின் சாத்தான் ஒரு எதிரியைக் குறிக்கிறது, அது இன்னும் ஒரு தனிப்பெயர் ஆகவில்லை, ஆகவே எந்த வசனத்தையும் மற்றதோடு சேர்த்து வாசிக்கலாம் என்பது. இரண்டு ஆசிரியர்களும் ஒரே நிகழ்வை வெவ்வேறு பக்கங்களிலிருந்து கண்டார்கள் என்று சில வாசகர்கள் எளிமையாகச் சொல்கிறார்கள். இவற்றில் எதையும் இந்த ஆய்வு ஒரே பதிலாக வலியுறுத்தவில்லை; இரண்டு புத்தகங்களும் எதில் ஒத்துப்போகின்றன என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது: தாவீது தெரிந்துகொண்டான், தாவீது பாவம் செய்தான் (வச. 10), நியாயத்தீர்ப்பிலும் இரக்கத்திலும் இவை அனைத்தின் பின்னாலும் தேவன் இருந்தார்.

எல்லா மனிதர்களிலும் யோவாப்தான் எதிர்க்கிறான் — அப்னேரையும் அப்சலோமையும் அமாசாவையும் கொன்ற அந்தப் போர்வீரன், ராஜா காணாத தவறை இந்தக் கணக்கெடுப்பில் காண்கிறான். என் ஆண்டவனான ராஜா இந்தக் காரியத்தை விரும்புகிறது என்ன? இது ஏன் பாவம்? வசனம் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. வாசகர்கள் ஊகித்தவை: எண்ணிக்கையில் பெருமை; பட்டயத்தினாலும் ஈட்டியினாலும் இரட்சிக்கிறவர் அல்ல என்ற யெகோவாவை அல்ல, மனித புயபலத்தை நம்புதல் (1 சாமுவேல் 17:47); கட்டாய இராணுவச் சேர்ப்பை நோக்கியும், சாமுவேல் எச்சரித்த பாரமான அரசாட்சியை நோக்கியும் ஒரு அடி (1 சாமுவேல் 8:11-17); அல்லது யாத்திராகமம் 30:12-இன் மீட்கும் பொருள் செலுத்தப்படாதது, அவர்களை எண்ணும்போது, அவர்களுக்குள்ளே ஒரு வாதை உண்டாகாதபடி — பின்னால் ஒரு கொள்ளைநோய் வருவதால் இந்தக் கடைசி விளக்கம் பலரைக் கவர்ந்திருக்கிறது. இந்த ஆய்வு இந்த வாய்ப்புகளைத் திறந்தே வைக்கிறது; கதைசொல்லி பாவத்துக்குப் பெயரிடவில்லை, ஆனால் குற்றத்தைத் தெளிவாக விடுகிறார்.

ஆனாலும் யோவாபும் இராணுவத்தலைவர்களும் சொன்ன வார்த்தை செல்லாமற்போகும்படி, ராஜாவின் வார்த்தை பலத்தது (வச. 4). அப்சலோமைக் குறித்து யோவாபைத் தடுக்க வீணாக முயன்ற மனிதன் இப்போது இந்தக் காரியத்தில் அவனைத் தடுக்கிறான், யோவாப் சரியாக இருக்கும் அந்த ஒரே முறையில் ராஜா கேட்கவில்லை. இந்த ஆய்வு இதை ஏளனமின்றிக் குறிப்பிடுகிறது; எச்சரிக்கைகள் தவறான ஆட்களிடமிருந்து வருவது நீண்ட ஆட்சியின் வழக்கம். வசனங்கள் 5-8 பாதையைக் காட்டுகின்றன — யோர்தானைக் கடந்து ஆரோவேருக்கு, வடக்கே கீலேயாத் வழியாகத் தாணுக்கு, மேற்கே சீதோனுக்கும் தீருவுக்கும், தெற்கே பெயெர்செபாவுக்கு — ஒன்பது மாதங்களும் இருபது நாட்களும்: ஒரு முழு ராஜ்யமும் எண்ணப்பட்டது. யோவாப் லேவி, பென்யமீன் கோத்திரங்களை எண்ணவில்லை என்று 1 நாளாகமம் 21:6 சேர்க்கிறது, ராஜாவின் வார்த்தை யோவாபுக்கு அருவருப்பாக இருந்ததால்.

இஸ்ரவேலிலே பட்டயம் எடுக்கத்தக்க யுத்தவீரர்கள் எட்டு லட்சம் பேர், யூதாவில் ஐந்து லட்சம் பேர். 1 நாளாகமம் 21:5 இஸ்ரவேலுக்கு பதினொரு லட்சம்பேர், யூதாவுக்கு நான்குலட்சத்து எழுபதாயிரம்பேர் என்று தருகிறது. எண்கள் ஒத்துப்போகவில்லை, அவை ஒத்துப்போவதாக இந்த ஆய்வு பாசாங்கு செய்யவில்லை. வழக்கமான பரிந்துரைகள்: ஒரு கணக்கில் சேர்க்கப்பட்ட நிலையான படையை மற்றது விட்டுவிடுகிறது; லேவி, பென்யமீன் பற்றிய நாளாகமத்தின் குறிப்பு (21:6) இடைவெளியின் ஒரு பகுதியை விளக்குகிறது; எண்கள் தோராயமானவை; அல்லது இராணுவப் பட்டியல்களில் ஆயிரம் என்பதற்கான எபிரெயச் சொல் ஆயிரம் பேர் என்ற எண்ணிக்கையை அல்ல, ஒரு படைப்பிரிவைக் குறிக்கலாம். ஒவ்வொன்றுக்கும் வாதங்கள் உண்டு; எதுவும் உறுதியானதல்ல.

கணக்கு உண்மையான கருத்தை மறைக்க வாசகர்கள் விடக்கூடாது. மொத்தத் தொகை ஒரே வசனத்தில், எந்தக் கருத்துரையும் இன்றி, ராஜாவுக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது, அடுத்த வசனம் ராஜாவின் இருதயம் அவனை நோகடித்தது என்று தொடங்குகிறது. அவன் விரும்பிய எண்ணே அவனைக் குற்றவாளியாக்குகிறது; அவனுக்கு அவனுடைய பலத்தைக் காட்டவேண்டிய கணக்கெடுப்பு அவனுக்கு அவனுடைய பாவத்தைக் காட்டுகிறது. கதைசொல்லி பாதைக்கு நான்கு வசனங்களையும் முடிவுக்கு ஒரு வசனத்தையும் செலவிடுகிறார் என்றும், இந்த அதிகாரத்தில் ஒன்றும் செய்யாத ஒரே காரியம் அந்த முடிவுதான் என்றும் இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது — அது ஒருபோதும் பயன்படுத்தப்படவில்லை, சில நாட்களுக்குள் கொள்ளைநோய் அதைப் பொய்யாக்குகிறது. ஒரு மனிதன் எதைக்குறித்து நிச்சயமாயிருக்க எண்ணுகிறானோ, அதைக்குறித்தே அவன் மிகக் குறைவாக நிச்சயமாயிருப்பான் என்று வேதம் சொல்கிறது.

ராஜாவின் இருதயம் அவனை நோகடித்தது — ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் இது, சவுலின் சால்வைத் தொங்கலை அவன் அறுத்தபோதைய 1 சாமுவேல் 24:5-இன் சொற்றொடரே; அதிகாரம் 11 முழுவதும் நாத்தான் வரும்வரை மௌனமாயிருந்த மனசாட்சி, இங்கே எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் வருமுன் தானாகவே பேசுகிறது. நான் இப்படிச் செய்ததால் பெரிய பாவம் செய்தேன்; ... உமது அடியானின் அக்கிரமத்தை நீக்கிவிடும்; நான் பெரிய முட்டாள்தனமான காரியம் செய்தேன். அறிக்கை முழுமையானது, கட்டாயமற்றது: பாவம், அக்கிரமம், முட்டாள்தனம், எந்தச் சாக்குப்போக்கும் இல்லை, வசனம் 1-இல் யெகோவாவின் தூண்டுதல் பற்றிய குறிப்பும் இல்லை. வசனம் 1 யாருக்காவது தெரிந்திருந்தால் அது தாவீதுக்குத்தான், ஆனாலும் அவன் அதைக் காரணமாகக் காட்டவில்லை என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது. முதல் காரணத்தைப் பற்றி எது உண்மையாயிருந்தாலும், பாவம் தன்னுடையது என்று இந்த மனிதன் சொல்கிறான். வசனம் 1-ஐயும் வசனம் 10-ஐயும் வேதம் சேர்த்துப் பிடிப்பது இப்படித்தான்.

ஜெபத்துக்குப் பதில் கிடைக்கிறது, ஆனால் விளைவுகள் நீக்கப்படுவதால் அல்ல. தாவீதின் ஞானதிருஷ்டிக்காரனான காத் என்னும் தீர்க்கதரிசிக்கு யெகோவாவுடைய வார்த்தை உண்டாகிச் சொன்னது (வச. 11) — நெடுங்காலத்துக்கு முன் தாவீதை மோவாபிலிருந்து யூதாவுக்கு அனுப்பிய 1 சாமுவேல் 22:5-இன் அதே காத் — வேதத்தில் வேறு எவருக்கும் கிடைக்காத ஒரு தெரிவோடு: மூன்று காரியங்களை உனக்கு முன்பாக வைக்கிறேன்; அவைகளில் ஒரு காரியத்தைத் தெரிந்துகொள் (வச. 12). வசனம் 10-இன் அறிக்கை தெரிவுக்கு முன்பே வருகிறது என்றும், அந்தத் தெரிவு மன்னிக்கப்பட்ட மனிதனுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது என்றும் வாசகர்கள் காணவேண்டும். சங்கீதங்கள் 32:5, என் மீறுதல்களை யெகோவாவுக்கு அறிக்கையிடுவேன் என்றேன்; தேவனே நீர் என் பாவத்தின் தோஷத்தை மன்னித்தீர், நெடுங்காலமாக இந்த வசனத்தோடு சேர்த்து வாசிக்கப்படுகிறது; இந்த ஆய்வு அதைப் பொருத்தமான துணையாக முன்வைக்கிறது, நிரூபிக்கப்பட்ட துணையாக அல்ல.

மூன்று காரியங்கள் (வச. 13): ஏழு வருடங்கள் பஞ்சம் — 1 நாளாகமம் 21:12-உம் கிரேக்கப் பழைய ஏற்பாடும் மூன்று என்கின்றன, அது மூன்று மாதங்களுக்கும் மூன்று நாட்களுக்கும் பொருந்துகிறது, மூன்று என்பதே மூலம் என்று பலர் கருதுகிறார்கள்; இந்த ஆய்வு அதைக் குறிப்பிடுகிறது — மூன்று மாதங்கள் உம்முடைய எதிரிகள் முன் ஓடிப்போதல், அல்லது மூன்று நாட்கள் கொள்ளைநோய். வருடங்கள், மாதங்கள், நாட்கள்: காலம் எவ்வளவு குறைவோ, தேவனுடைய கை அவ்வளவு நேரடியானது. கொடிய பிரச்சனையில் அகப்பட்டிருக்கிறேன் — பின்பு இந்தப் புத்தகத்தின் மிக அறியப்பட்ட வாக்கியங்களில் ஒன்று: இப்போது நாம் யெகோவாவுடைய கையிலே விழுவோமாக; அவருடைய இரக்கங்கள் மிகப்பெரியது; மனிதர்கள் கையிலே விழாமல் இருப்பேனாக. தனக்கும் தேவனுக்கும் நடுவே எந்த மனிதக் கையும் இல்லாமல் வரும் தண்டனையைத் தாவீது தெரிந்துகொள்கிறான்.

இந்தத் தெரிவு சுயநலமானதா என்று வாசகர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள் — பஞ்சமும் ஓடிப்போதலும் மக்கள்மேல் விழுவதுபோலவே ராஜாமேலும் விழும், கொள்ளைநோய் விழாமற்போகலாம் — இந்த ஆய்வு அந்தக் கேள்விக்குப் பதில்சொல்லத் துணியாமல் அதைக் குறிப்பிடுகிறது; வசனம் 17 அந்தக் கை தன்மேலேயே இருக்கவேண்டும் என்று கேட்கும் மனிதனைக் காட்டுகிறது. இந்த வசனம் போதிப்பது தெளிவானது: விழுந்தவர்களோடு மனிதர்களின் கைகள் எப்படி நடந்துகொள்கின்றன என்று சீமேயி, அப்சலோம், யோவாப் மூலம் தாவீது கற்றுக்கொண்டிருந்தான், தேவனுடைய கை எப்படி நடந்துகொள்கிறது என்று நாத்தான் மூலம் கற்றுக்கொண்டிருந்தான். அவருடைய இரக்கங்கள் மிகப்பெரியது — பன்மை, உருக்கமான இரக்கங்கள் — ஒரு கொள்ளைநோயைத் தெரிந்துகொள்ளும்போது சொல்லப்படுகிறது. மனிதர்களால் தப்புவிக்கப்படுவதைவிடத் தேவனால் நியாயந்தீர்க்கப்படுவதையே விரும்பும் மனிதனின் அறிக்கையாகச் சபை இதை எடுத்துக்கொண்டது, அதை ஞானமுள்ளதாகக் கண்டது.

அப்பொழுது யெகோவா இஸ்ரவேலிலே அன்று காலைதுவங்கி குறித்தகாலம்வரை கொள்ளைநோயை வரச்செய்தார் (வச. 15) — முழு மூன்று நாட்களா அல்லது அதைவிடக் குறைந்த காலமா என்பதை எபிரெயம் திறந்தே விடுகிறது — அதினால் தாண்முதல் பெயெர்செபாவரையுள்ள மக்களில் 70,000 பேர் இறந்துபோனார்கள். இந்த ஆய்வு அந்த எண்ணை மென்மையாக்கவில்லை: ராஜாவின் பெருமைக்காக எண்ணப்பட்ட மக்கள் அதற்காகவே இறக்கிறார்கள், தாண்முதல் பெயெர்செபாவரை, கணக்கெடுப்பின் அதே எல்லை (வச. 2). பின்பு தூதன் — மக்களை அழிக்கிற தூதன், யாத்திராகமம் 12:23-இன் அழிக்கிறவனை நினைவூட்டி — எருசலேமை அடைகிறான், யெகோவா அந்தத் தீங்குக்கு மனவேதனையடைந்து... போதும், இப்போது உன்னுடைய கையை நிறுத்து. மனிதர்கள் பேசுவதுபோலவே, மனம் மாறுபவராகத் தேவனைப் பற்றிப் பேசப்படுகிறது; வேதம் இந்த உருவகத்தைத் தாராளமாகப் பயன்படுத்துகிறது (யாத்திராகமம் 32:14; யோனா 3:10).

அந்த வேளையில் யெகோவாவுடைய தூதன் எபூசியனான அர்வனாவினுடைய போரடிக்கிற களத்திற்கு நேராக இருந்தான். அர்வனா — நாளாகமத்தில் ஒர்னான் — ஒரு எபூசியன், தாவீது யாரிடமிருந்து நகரத்தைக் கைப்பற்றினானோ அந்த மக்களில் ஒருவன் (5:6-9), இன்னும் அதற்கு வடக்கேயுள்ள மலையில் நிலம் வைத்திருந்தவன்; போரடிக்கிற களம் என்பது காற்று வீசும் உயர்ந்த இடத்திலுள்ள சமதளமான திறந்த பாறை. அழிக்கிறவன் இங்கேயே நிற்கிறான். சாமுவேல் சொல்லாததை 1 நாளாகமம் 21:16 சேர்க்கிறது: பூமிக்கும் வானத்திற்கும் நடுவே நிற்கிற யெகோவாவுடைய தூதன் உருவின பட்டயத்தைத் தன்னுடைய கையில் பிடித்து, அதை எருசலேமின்மேல் நீட்டியிருக்கக் தாவீதும் மூப்பர்களும் கண்டார்கள். இந்த ஆய்வு இரண்டு விவரங்களையும் சேர்த்து முழுமையான சித்திரமாக எடுத்துக்கொள்கிறது, இதே களத்தைச் சாலொமோனின் ஆலயத்தின் இடமாக 2 நாளாகமம் 3:1 பெயரிடும் என்று குறிப்பிடுகிறது — மோரியா என்னும் மலை.

இதோ, நான்தான் பாவம் செய்தேன்; நான்தான் அக்கிரமம் செய்தேன்; இந்த ஆடுகள் என்ன செய்தது? உம்முடைய கை எனக்கும் என்னுடைய தகப்பன் வீட்டுக்கும் விரோதமாக இருப்பதாக. பெத்லெகேமின் மேய்ப்பன் முடிவில் ஒரு மேய்ப்பனாகவே பேசுகிறான்: மக்கள் இந்த ஆடுகள், அவர்களுடைய இடத்தைத் தான் ஏற்க அவன் கேட்கிறான். இது மோசேயின் ஜெபம் — நீர் எழுதின உம்முடைய புத்தகத்திலிருந்து என்னுடைய பெயரைக் கிறுக்கிப்போடும் (யாத்திராகமம் 32:32) — மக்னாயீமின் ஏக்கம் — நான் உனக்குப் பதிலாக இறந்துபோனால் நலமாயிருக்கும் (18:33) — இப்போது ஒரு மகனுக்காக அல்ல, ஒரு தேசத்துக்காக. இந்த ஜெபத்துக்குப் பதில் தாவீதின் மரணத்தால் அல்ல, ஒரு பலிபீடத்தால் வருகிறது என்று (வச. 18) இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது, ஏன் என்று வாசகரே சிந்திக்க விடுகிறது.

வாசகர்கள் உணர்ந்த ஒரு சிக்கல் உண்டு: யெகோவாவின் கோபம் இஸ்ரவேலின்மேல் இருந்தது என்று வசனம் 1 சொன்னது, ஆகவே வசனத்தின் சொந்த வார்த்தைகளின்படி அந்த ஆடுகள் குற்றமற்றவை அல்ல, தாவீதின் என்ன செய்தது? என்பது ஒரு மேய்ப்பனின் மன்றாட்டு, தீர்ப்பு அல்ல. இந்த ஆய்வு இரண்டையும் பிடித்துக்கொள்கிறது. ராஜாவின் பாவம் கொள்ளைநோயைக் கொண்டுவந்தது, ராஜாவின் பாவத்துக்குப் பின்னால் மக்களின் பாவம் இருந்தது, எருசலேமின்மேல் பட்டயத்தைக் கண்ட ராஜா அது தன்மேல் விழவேண்டும் என்று கேட்கிறான். தாவீதில் சபை கண்ட கிறிஸ்துவைப் போல இந்த அதிகாரத்தில் இந்த வசனத்தைவிட வேறு எதுவும் இல்லை, வேறுபாட்டை இதைவிட அதிகமாக வேறு எதுவும் காட்டுவதும் இல்லை: தாவீது தன்னை ஒப்புக்கொடுக்கிறான், எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை; தாவீதின் குமாரன் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்தார், எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்.

காத் தீர்வைக் கொண்டுவருகிறான் — நீர் போய், எபூசியனான அர்வனாவின் களத்திலே யெகோவாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தை உண்டாக்கும் (வச. 18) — தாவீது யெகோவா கற்பித்தபடி போகிறான் (வச. 19). அர்வனா தரைவரைக்கும் குனிந்து, ராஜா வந்த காரியத்தைக் கேட்டு, இதைக் கேட்கிறான்: வாதை மக்களைவிட்டு நிறுத்த யெகோவாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டும்படி இந்தக் களத்தை உன்னுடைய கையிலே வாங்க வந்தேன் (வச. 21). அவன் எல்லாவற்றையும் ஒரேயடியாகக் கொடுக்கிறான் — இதோ, தகனபலிக்கு மாடுகளும் விறகுக்குப் போரடிக்கிற உருளைகளும் மாடுகளின் நுகங்களும் இங்கே இருக்கிறது (வச. 22) — ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் ஒரு ராஜாவைப்போல (வச. 23: எபிரெயத்துக்கு ராஜாவாகிய அர்வனா என்ற பொருள் இருக்கலாம், ஒரு பட்டமோ ஒரு மரியாதையோ, இந்த ஆய்வு தீர்மானிக்கவில்லை), ஒரு ஆசீர்வாதத்தோடு: உம்முடைய தேவனான யெகோவா உம்மிடம் கிருபையாக இருப்பாராக. யெகோவாவின் பலிபீடத்துக்கு அதன் முதல் காணிக்கையை ஒரு எபூசியன் கொடுக்கிறான்.

அப்படியல்ல; நான் இலவசமாக வாங்கி, என்னுடைய தேவனான யெகோவாவுக்கு சர்வாங்கதகனபலிகளைச் செலுத்தாமல், அதை உன்னுடைய கையிலே விலைக்கு வாங்குவேன். ஆராதனையைப் பற்றி இந்தப் புத்தகத்தின் கடைசி வார்த்தை, அதன் அதிகம் மேற்கோள் காட்டப்படும் வார்த்தைகளில் ஒன்று. செலுத்துகிறவனுக்கு ஒன்றும் செலவில்லாத பலி பலி அல்ல; பெத்லெகேமின் தண்ணீர் (23:16-17) இதே கொள்கையின்படி ஊற்றப்பட்டது. ஐம்பது சேக்கல் நிறைவெள்ளி — 1 நாளாகமம் 21:25-இல் அறுநூறு சேக்கல் எடையுள்ள பொன் உள்ளது; சாமுவேல் களத்துக்கும் மாடுகளுக்குமான விலையையும், நாளாகமம் அந்த முழு இடத்துக்குமான விலையையும் தருகின்றன என்று பலர் கருதுகிறார்கள்; இந்த ஆய்வு அதை ஒரு விளக்கமாக முன்வைக்கிறது, தீர்க்கப்பட்ட விளக்கமாக அல்ல. அர்வனாவின் களம் வாங்கப்பட்டது, பறிக்கப்படவில்லை: ஆலயம் விலைகொடுத்த நிலத்தில் நிற்கும்.

அங்கே தாவீது யெகோவாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, சர்வாங்கதகனபலிகளையும் சமாதானபலிகளையும் செலுத்தினான் — சீனாயில் போலவே (யாத்திராகமம் 24:5), பாவநிவாரணப் பலியும் ஐக்கியப் பலியும். அப்பொழுது யெகோவா தேசத்துக்காகச் செய்யப்பட்ட வேண்டுதலைக் கேட்டருளினார் — 21:14-இன் அதே வினைச்சொல், பிற்சேர்க்கையின் முதல் பாதியை முடித்ததுபோலவே இரண்டாம் பாதியையும் முடிக்கிறது — இஸ்ரவேலின் மேலிருந்த அந்த வாதை நிறுத்தப்பட்டது. அழிக்கிறவன் நின்ற இடத்தில், ஒரு பலிபீடத்தில், புத்தகம் இங்கே முடிகிறது. 2 சாமுவேலின் கடைசி வசனம் எதைப் பற்றியது என்று வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும்: சிங்காசனத்தைப் பற்றி அல்ல, யுத்தங்களைப் பற்றி அல்ல, மகன்களைப் பற்றி அல்ல, ஒரு பாவி, ஒரு பலிபீடம், நிறுத்தப்பட்ட ஒரு வாதை பற்றியது. 1 இராஜாக்கள் 1, முதிர்ந்த ராஜா தன் படுக்கையில் குளிர்ந்துகிடப்பதோடும், சிங்காசனம் சர்ச்சையில் இருப்பதோடும் தொடங்கும்; கதைசொல்லி முடிவுக்குத் தேர்ந்தெடுத்த தொனி இதுவே.

சாலொமோன் எருசலேமிலே தன் தகப்பனாகிய தாவீதுக்கு யெகோவாவினால் காண்பிக்கப்பட்ட மோரியா என்னும் மலையில் எபூசியனாகிய ஒர்னானின் களம் என்னும் தாவீது குறித்துவைத்த இடத்திலே யெகோவாவுடைய ஆலயத்தைக் கட்டத் தொடங்கினான் என்று 2 நாளாகமம் 3:1 சொல்கிறது. நாளாகமம் சொல்வதுபோலவே இந்த ஆய்வு இந்தத் தொடர்பைச் சொல்கிறது: இந்தக் களம் ஆலய மலையானது, தாவீது அதையே சொன்னான் என்று 1 நாளாகமம் 22:1 பதிவுசெய்கிறது — தேவனாகிய யெகோவாவுடைய ஆலயம் இருக்கும் இடம் இதுவே; இஸ்ரவேல் பலியிடும் சர்வாங்க தகனபலிபீடம் இருக்கும் இடமும் இதுவே. நியாயத்தீர்ப்பு நின்ற இடமே இஸ்ரவேல் தேவனைச் சந்திக்கும் இடமானது. ஆபிரகாமின் மோரியாவோடு (ஆதியாகமம் 22:2) உள்ள மேலும் ஒரு தொடர்பு நாளாகமத்திலுள்ள பெயரைச் சார்ந்திருக்கிறது, அது பாரம்பரியமானது; இந்த ஆய்வு அதை அவ்வாறே குறிப்பிடுகிறது. பலிபீடம் சிலுவையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்ற சபையின் வாசிப்பு கீழே சபையின் வாசிப்பாகவே தரப்படுகிறது.