தாவீதின் நாட்களில் — இந்த அதிகாரத்திற்குத் தேதி குறிக்கப்படவில்லை; புத்தகத்தின் இறுதி அதிகாரங்கள் (21-24) பொதுவாக, கதைக்குப் பின்பு அல்ல, அதன் அருகில் வைக்கப்பட்ட ஒரு பிற்சேர்க்கையாக வாசிக்கப்படுகின்றன. பலர் இந்தப் பஞ்சத்தை ஆட்சியின் முற்பகுதியில் வைக்கிறார்கள்: சீமேயி சொன்ன சவுல் குடும்பத்தார்களின் இரத்தப்பழி (16:8) இதை முன்னூகித்திருக்கலாம்; வசனம் 7-இல் மேவிபோசேத் ஏற்கெனவே அறியப்பட்டவனாக இருக்கிறான்; இந்தப் படிப்பு அதைச் சாத்தியமானதாக முன்வைக்கிறது, நிச்சயமானதாக அல்ல. மூன்று வருடங்கள் தீராத பஞ்சம் — நியாயத்தீர்ப்பாக வாசிக்கப்படும் அளவுக்கு நீண்ட பஞ்சம்; முதல் அடையாளத்திலேயே செய்யாததைத் தாவீது இப்போது செய்கிறான்: யெகோவாவுடைய முகத்தைத் தேடினான். பதில், முந்தைய எந்த அதிகாரமும் பதிவுசெய்யாத ஒரு பாவத்தைப் பெயரிட்டுச் சொல்லுகிறது: கிபியோனியர்களைக் கொன்றுபோட்ட சவுலுக்காகவும், இரத்தப்பிரியரான அவன் குடும்பத்தாருக்காகவும் இது உண்டானது.

கிபியோனியர்கள் (வ. 2) எமோரியர்களில் மீதியாக இருந்தவர்கள்; அவர்கள் தந்திரமாக யோசுவாவோடு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டவர்கள் (யோசுவா 9:3-15); யெகோவாவின் நாமத்தில் அவர்களுக்கு இஸ்ரவேல் மக்கள் ஆணையிட்டிருந்தார்கள்; ஏமாற்றப்பட்டபோதும் யோசுவா அந்த ஆணையைக் காத்தான் (யோசுவா 9:19). சவுல் இஸ்ரவேல் மக்களுக்காகவும், யூதாவுக்காகவும் காண்பித்த வைராக்கியத்தினால் அவர்களை வெட்ட வகைதேடினான் — தேசத்திற்காகக் காட்டிய வைராக்கியமே தேசத்தின் ஆணையை முறித்தது. அந்தச் செயல் வேறு எங்கும் விவரிக்கப்படவில்லை; இந்தப் படிப்பு அதன் விவரங்களைக் கற்பனை செய்வதில்லை. இந்த வசனம் போதிப்பது தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது: யெகோவாவின்மேல் செய்யப்பட்ட ஆணை தலைமுறைகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறது; அதை மீறிச் சிந்தப்பட்ட இரத்தம், அதற்குப் பதில் கிடைக்கும்வரை தேசத்தைத் தீட்டுப்படுத்தும் (எண்ணாகமம் 35:33). பஞ்சமே தேசம் கொடுக்கும் பதில்.

நான் உங்களுக்குச் செய்யவேண்டியது என்ன? ... நான் செய்யவேண்டிய பரிகாரம் என்ன? (வ. 3). தாவீது பரிகாரத்தை அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்களின் கையிலேயே வைக்கிறான். அவர்கள் பணத்தை மறுக்கிறார்கள் — எங்களுக்கு வெள்ளியும் பொன்னும் தேவையில்லை — இஸ்ரவேலில் வேறொருவன் கொல்லப்படுவதையும் மறுக்கிறார்கள் (வ. 4); பின்பு தங்கள் விலையைச் சொல்லுகிறார்கள்: அவன் மகன்களில் ஏழுபேர்... யெகோவா தெரிந்துகொண்ட சவுலின் ஊரான கிபியாவிலே நாங்கள் அவர்களைக் கர்த்தருக்கென்று தூக்கில்போட. ஏழு, முழுமையின் எண்; சவுலின் ஊரான கிபியா, அவனுடைய சொந்த ஊர்; யெகோவா தெரிந்துகொண்ட — ஒருவேளை சற்றுக் கூர்மையோடு சொல்லப்பட்டது. நான் அவர்களை ஒப்புக்கொடுப்பேன் என்று ராஜா சொன்னான். இந்தப் படிப்பு இந்த வசனத்தை அது கோரும் கனத்தோடு வாசிக்கிறது; வேதப்பகுதி எதைச் சொல்லவில்லை என்பதைக் கவனிப்பதிலிருந்து தொடங்குகிறது.

தூக்கில்போடும்படி யெகோவா கட்டளையிட்டார் என்று அது சொல்லவில்லை. யெகோவா காரணத்தைச் சொன்னார் (வ. 1); கிபியோனியர்கள் விலையைச் சொன்னார்கள்; தாவீது ஒப்புக்கொண்டான்; அதற்குப்பின்பு தேவன் தேசத்திற்காகச் செய்யப்பட்ட வேண்டுதலைக் கேட்டார் (வ. 14) — கதைசொல்லியின் வரிசையில், அடக்கம்செய்த பின்பு. ஒரு குடும்பம் தன் தலைவனின் குற்றத்தில் பங்குகொள்கிறது என்ற பழங்காலக் கருத்துக்கு (ஒப்பிடுக யோசுவா 7:24-25) எதிராக, உபாகமம் 24:16-இன் கனத்தை — பெற்றோர்களுக்காகப் பிள்ளைகளும் கொலைசெய்யப்படவேண்டாம் — வாசகர்கள் நெடுங்காலமாக உணர்ந்து வருகிறார்கள். இந்தப் படிப்பு அதைத் தீர்த்துவைப்பதில்லை. வேதம் அந்த மரணதண்டனைகளைப் புகழாமல் பதிவுசெய்கிறது என்பதையும், இந்த அதிகாரத்தில் அது புகழும் ஒரே காரியம் ஒரு தாயின் இரவுக்காவல் என்பதையும், தேவன் வேண்டுதலைக் கேட்டதோடு வேதப்பகுதி இணைப்பது தூக்கில்போட்டதை அல்ல, அடக்கம்செய்ததையே என்பதையும் அது கவனிக்கிறது.

ராஜா சவுலின் மகனான யோனத்தானின் மகன் மேவிபோசேத்தைத் தப்பவிட்டு (வ. 7) — தாவீதும் சவுலின் மகனான யோனத்தானும் யெகோவாவுக்கு செய்துகொண்ட ஆணைக்காக (1 சாமுவேல் 20:14-17; 24:21-22). அதிகாரம் இரண்டு ஆணைகளின்மேல் சுழல்கிறது: கிபியோனியர்களோடு சவுல் முறித்த ஒன்று, யோனத்தானின் மகனோடு தாவீது காக்கும் மற்றொன்று. பின்பு ஏழுபேரின் பெயர்கள் சொல்லப்படுகின்றன: ஆயாவின் மகளான ரிஸ்பாள் சவுலுக்குப் பெற்ற அவளுடைய இரண்டு மகன்கள் — சவுலின் மறுமனையாட்டி, அப்னேருக்கும் இஸ்போசேத்துக்கும் இடையே சண்டைக்குக் காரணமான பெண் (3:7) — அர்மோனியையும், மேவிபோசேத்தையும் (அதே பெயருடைய இன்னொருவன்), ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் சவுலின் மகளான மீகாள் ஆதரியேலுக்காக வளர்த்த ஐந்து மகன்கள். இந்தப் படிப்பு மீகாள் என்பதில் நின்று கவனிக்கிறது, ஏனென்றால் இது நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு சிக்கல்.

சவுலின் மகளாகிய மேராப் தான் மேகோலாத்தியனாகிய ஆதரியேலுக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கப்பட்டாள் என்று 1 சாமுவேல் 18:19 சொல்லுகிறது; மீகாளுக்கு மரணமடையும் நாள்வரைக்கும் பிள்ளை இல்லாமலிருந்தது என்று 2 சாமுவேல் 6:23 சொல்லுகிறது. சில எபிரெயக் கையெழுத்துப் பிரதிகளும் பண்டைய மொழிபெயர்ப்புகளும் இங்கே மேரப் என்று வாசிக்கின்றன; பெரும்பாலானோர் அதையே மூலமாகக் கொள்கிறார்கள், KJV-யின் மீகாள் ஒரு எழுத்தரின் தவறு என்று; மற்றவர்கள் மீகாள் என்பதையே வைத்துக்கொண்டு, வளர்த்த என்பதற்கு அவள் தன் சகோதரியின் மகன்களை வளர்த்தாள் என்று பொருள்கொள்கிறார்கள். இந்தப் படிப்பு மொழிபெயர்ப்புகளோடு சேர்ந்து மேரப் பக்கம் சாய்கிறது; அதை வலியுறுத்துவதில்லை. எப்படியிருந்தாலும் அந்த ஐந்துபேரும் சவுலின் பேரன்கள்; வசனம் 9 முடிவைச் சொல்லுகிறது: அவர்கள் ஏழுபேர்களும் ஒன்றாக இறந்தார்கள்... வாற்கோதுமை அறுப்பு துவங்குகிற காலத்தில் — வழக்கமான கணிப்பின்படி வசந்தகாலம், முதற்பலனாகிய கதிர்க்கட்டின் காலம் (லேவியராகமம் 23:10).

அவர்களை யெகோவாவுடைய சமூகத்தில் மலையின்மேல் தூக்கில்போட்டார்கள். இந்த எபிரெய வினைச்சொல் அரிதானது; மரணதண்டனையின் வழிமுறையாகத் தூக்கிலிடுவதைவிட, உடலைப் பொதுவில் வெளிப்படுத்துவதாக — மரணத்திற்குப் பின்பு கழுவில் ஏற்றுவது அல்லது தொங்கவிடுவது, பெலிஸ்தர்கள் சவுலுக்குச் செய்ததுபோல (1 சாமுவேல் 31:10) — பலர் அதைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்; இந்தப் படிப்பு அந்த நிச்சயமின்மையைக் குறிப்பிடுகிறது. யெகோவாவுடைய சமூகத்தில் என்பது கிபியோனியர்களின் சொற்றொடரே (வ. 6, கர்த்தருக்கென்று): அந்த மரணங்கள், எவருடைய ஆணை முறிக்கப்பட்டதோ அந்த தேவனுடைய பார்வையில், இரத்தத்திற்கான பகிரங்க ஈடாக முன்வைக்கப்படுகின்றன. தூக்கில் போடப்பட்டவனின் உடலை இரவிலே ... மரத்திலே தொங்கவிடக்கூடாது (உபாகமம் 21:22-23) என்ற நியாயப்பிரமாணத்தின் சொந்த விதியை வாசகர்கள் கேட்கவேண்டும்; பின்பு வசனம் 10-ஐ வாசிக்கவேண்டும், அங்கே உடல்கள் மாதக்கணக்கில் அப்படியே கிடக்கின்றன.

கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் நெடுங்காலமாகச் சொல்லிவந்ததை இந்தப் படிப்பு வெளிப்படையாகச் சொல்லுகிறது: இது பழைய ஏற்பாட்டின் கடினமான பகுதிகளில் ஒன்று; அது அங்கே இல்லாததுபோல் பாசாங்கு செய்வதால் அது எளிதாகிவிடாது. மகன் தகப்பனுடைய அக்கிரமத்தைச் சுமப்பதுமில்லை (எசேக்கியேல் 18:20) என்று சொன்ன தேவனோடு, இறந்துபோன ஒரு ராஜாவின் மகன்களை ஒரே நேரத்தில் கொன்றது எப்படிப் பொருந்துகிறது என்று கதைசொல்லி விளக்குவதில்லை. அவன் ஒரு பஞ்சத்தையும், அதன் காரணத்தைப் பெயரிடும் ஒரு தெய்வீக வார்த்தையையும், ஒரு மனித பேரத்தையும், ஏழு மரணங்களையும், ஒரு தாயையும் பதிவுசெய்கிறான். அந்தத் தாய்க்கு மிக நீண்ட வசனத்தைக் கொடுக்கிறான். இந்த அதிகாரம் உலகத்தை அது இருந்தபடியும், நியாயப்பிரமாணத்தை அது கைக்கொள்ளப்பட்டபடியும் காட்டுகிறது என்றும், அது அங்கீகரிப்பது வசனம் 9-இல் அல்ல, வசனங்கள் 10-14-இல் இருக்கிறது என்றும் வாசகர்கள் பலரோடு சேர்ந்து முடிவுசெய்யலாம்.

அப்பொழுது ஆயாவின் மகளான ரிஸ்பாள் சணல்நூல் துணியை எடுத்துக்கொண்டுபோய், அதைப் பாறையின்மேல் விரித்து. ஆண்கள் பேரம் பேசிய, 3-ஆம் அதிகாரத்தின் அந்த மறுமனையாட்டி, இப்போது இந்த அதிகாரத்தில் அன்பினால் செயல்படும் ஒரே நபர். அவள் பாறையையே தன் படுக்கையாக்கிக்கொள்கிறாள், அறுப்புநாட்களின் ஆரம்பம் முதல் வானத்திலிருந்து அவர்கள்மேல் மழைபெய்யும்வரை — வாற்கோதுமை அறுப்பிலிருந்து இலையுதிர்கால மழைவரை; வழக்கமான கணிப்பின்படி அது பல மாதங்கள், ஆனாலும் வேதப்பகுதி அவற்றை எண்ணவில்லை — பகலில் ஆகாயத்துப் பறவைகளோ இரவில் காட்டுமிருகங்களோ அந்த உடல்களைத் தொந்தரவு செய்யாதபடி பார்த்துவந்தாள். வறண்ட பருவம் முழுவதும் ஏழு உடல்களிலிருந்து பிணந்தின்னிகளை விலக்கிக் காத்த ஒரு பெண்: வேதத்தின் மாபெரும் இரவுக்காவல்களில் ஒன்று.

ஏன் மழைபெய்யும்வரை? பஞ்சம் முடிந்தது, யெகோவா சமாதானமானார் என்பதன் அடையாளமாகப் பலர் அந்த மழையைக் கருதுகிறார்கள்; ஆகவே விலை செலுத்தப்பட்டுவிட்டது என்று வானமே சொல்லும்வரை ரிஸ்பாள் அகலவில்லை; வேதப்பகுதி அப்படிச் சொல்லவில்லை, ஆனால் அந்த ஊகம் இயல்பானது. அது சொல்லுவது இதுதான்: அவளுடைய செயல் ராஜாவை எட்டியது (வ. 11), சவுலின் முழு ஆட்சிக்காலத்திலும் யாரும் அவனுக்காகச் செய்யாத ஒன்றைச் செய்ய அவனைத் தூண்டியது: அவனை அடக்கம்செய்வது. வாசகர்கள் ரிஸ்பாளை ஆன்டிகனியின் அருகிலும், அவரை வைத்த இடத்தைப் பார்த்த (மாற்கு 15:47) சிலுவையருகே இருந்த பெண்களின் அருகிலும், ஆண்கள் தீர்மானித்ததைச் சுமந்தவர்களாகத் தாமாரின் அருகிலும் அந்தப் பத்துப் பெண்களின் அருகிலும் வைத்திருக்கிறார்கள். கதைசொல்லி அவளை வைக்கும் இடத்திலேயே — மையத்தில் — இந்தப் படிப்பும் அவளை வைத்து, அவளுடைய சணல்நூல் துணியைப் பேசவிடுகிறது.

ஆயாவின் மகளான ரிஸ்பாள் ... செய்தது தாவீதுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது (வ. 11), ராஜா போய்... சவுலின் எலும்புகளையும், அவனுடைய மகனான யோனத்தானின் எலும்புகளையும் கீலேயாத்திலுள்ள யாபேஸ் பட்டணத்தார்களிடமிருந்து எடுத்தான்; அவர்கள் அவற்றை இரவில் பெத்சானின் சுவற்றிலிருந்து திருடிக்கொண்டு வந்திருந்தார்கள் (1 சாமுவேல் 31:11-13) — ராஜாவாகத் தன் முதல் செயலில் தாவீது எவர்களுடைய தயவை ஆசீர்வதித்தானோ அதே மனிதர்கள் (2:5-7). இப்போது, தாமதமாக, அவன் அதை நிறைவுசெய்கிறான்: எலும்புகள் கொண்டுவரப்படுகின்றன, தூக்கிப்போடப்பட்டவர்களின் எலும்புகளையும் அவற்றோடு சேர்த்து (வ. 13), அனைத்தும் பென்யமீனில் அவனுடைய தகப்பனான கீசின் கல்லறையில் வைக்கப்படுகின்றன. பலசாலிகள் கொலைசெய்யப்பட்டுபோனார்கள் (1:19) என்று பாடிய மனிதன் சவுலுக்கும் யோனத்தானுக்கும் ஒரு கல்லறையைக் கொடுக்கிறான்; அந்த ஏழுபேரும் அவர்களோடு கிடக்கிறார்கள். முறிக்கப்பட்ட ஆணையோடு தொடங்கிய அதிகாரம் காக்கப்பட்ட ஆணையோடு முடிகிறது.

அதற்குப்பின்பு தேவன் தேசத்திற்காகச் செய்யப்பட்ட வேண்டுதலைக் கேட்டார். கதைசொல்லி இந்த வாக்கியத்தை வைத்த இடத்தை இந்தப் படிப்பு கவனிக்கிறது: தூக்கில்போட்டதற்குப் பின்பு அல்ல, அடக்கம்செய்ததற்குப் பின்பு — ரிஸ்பாளின் இரவுக்காவல், எலும்புகளைச் சேர்த்தல், இறந்தவர்களைக் கனப்படுத்துதல் ஆகியவற்றுக்குப் பின்பு. தேவன் வேண்டுதலைக் கேட்டதோடு வேதப்பகுதி இணைப்பது முழு நிகழ்வையும்தான் என்றும், மரணங்கள் அதில் எவ்வளவு பங்கோ அடக்கமும் அவ்வளவு பங்கு என்றும் வாசகர்கள் நியாயமாகக் கொள்ளலாம். வேண்டுதலைக் கேட்டார் என்ற இந்த வினைச்சொல், ரெபெக்காளுக்காக ஈசாக்கு செய்த வேண்டுதலுக்கும் (ஆதியாகமம் 25:21), 24:25-இல் வாதைக்குப் பின்பு யெகோவாவுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டதே; பிற்சேர்க்கையின் இரண்டு பாதிகளும் அதோடேயே முடிகின்றன. இரத்தத்தால் தீட்டுப்பட்ட தேசம் இறுதியில், அந்த இரத்தத்தைச் சிந்திய குடும்பத்தின்மேல் காட்டப்பட்ட இரக்கச் செயலால் சுத்தமாகிறது.

அதிகாரத்தின் இரண்டாம் பாதி பெலிஸ்தர்களோடு நடந்த நான்கு சண்டைகளை (வ. 15-22), தேதியில்லாமல், இராட்சத சந்ததியர்களைச் சுற்றித் தொகுக்கிறது — எபிரெயத்தில் ஹாராபா என்று இருக்கிறது; சிலர் அதை ஒரு குலப்பெயராகக் கொள்கிறார்கள், KJV அதை இராட்சதன் என்று கொள்கிறது. தாவீது களைத்துப்போனான் (வ. 15): கோலியாத்தை நோக்கி ஓடிய மனிதன் சோர்ந்துபோகிறான்; முந்நூறு சேக்கல் நிறை வெண்கல ஈட்டியைப் பிடித்தவனும் — கோலியாத்தின் ஈட்டிமுனையில் பாதி (1 சாமுவேல் 17:7) — புது பட்டயத்தை கட்டிக்கொண்டவனுமான இஸ்பிபெனோப், தாவீதை வெட்டவேண்டும் என்று இருந்தான். செருயாவின் மகனான அபிசாய் ராஜாவுக்கு உதவியாக வந்தான். புத்தகம் முழுவதும் தாவீது கடிந்துகொண்டுவந்த செருயாவின் மகன்களே அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார்கள்; கதைசொல்லி அதை எந்த ஏளனமுமின்றிப் பதிவுசெய்கிறான்; இந்தப் படிப்பு கணக்கேட்டின் இந்தச் சமநிலையைக் கவனிக்கிறது.

இஸ்ரவேலின் விளக்கு அணைந்துபோகாதபடி, நீர் இனி எங்களோடு யுத்தத்திற்குப் புறப்படவேண்டாம். அவனுடைய மனிதர்கள் அதை ஆணையிட்டுச் சொல்லுகிறார்கள் — மகனாயீமில் மக்கள், நீரோ, எங்களில் பத்தாயிரம்பேருக்கு சமமானவர் (18:3) என்று சொன்னதுபோல. ஒளி — விளக்கு — இஸ்ரவேலின்: 1 இராஜாக்கள் 11:36 ஒரு வாக்குத்தத்தமாக்கப்போகும் உருவகம், எருசலேமிலே எனக்கு முன்பாக என்னுடைய ஊழியனாகிய தாவீதுக்கு எந்நாளும் ஒரு விளக்கு இருக்கும்படி. போர்வீரனான ராஜா தன் சொந்த வீரர்களின் ஆணையால் ஓய்வுபெறச் செய்யப்படுகிறான் என்பதையும், சவுலின் மகன்கள் தூக்கில்போடப்படுவதைத் தடுக்கமுடியாத அதிகாரம், தாவீதின் சொந்த உயிரை ஆபத்துக்கு உள்ளாக்கவிடாத மனிதர்களோடு முடிகிறது என்பதையும் இந்தப் படிப்பு கவனிக்கிறது. வசனம் 22 அந்த நான்கையும் சுருக்கித் தருகிறது: இவர்கள் தாவீதின் கையினாலும் அவன் வீரர்களின் கையினாலும் இறந்தார்கள் — ராஜாவின் யுத்தங்கள் இப்போது அவனுடைய ஊழியர்களின் யுத்தங்கள்.

யாரெயொர்கிமின் மகனான எல்க்கானான் என்னும் பெத்லெகேமியன் காத் ஊரைச்சேர்ந்த கோலியாத்தின் சகோதரனை வெட்டினான். சகோதரனை என்ற சொற்கள் KJV-யில் சாய்வெழுத்தில் உள்ளன: அவை 1 நாளாகமம் 20:5-இலிருந்து சேர்க்கப்பட்டவை; அங்கே யாவீரின் மகனாகிய எல்க்கானான் காத்தூரானாகிய கோலியாத்தின் சகோதரனான லாகேமியைக் கொன்றான் என்று இருக்கிறது. சாமுவேலின் எபிரெயப் பாடம், இப்போது இருக்கிறபடி, எல்க்கானான் கோலியாத்தைக் கொன்றான் என்று சொல்லுகிறது. இது நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு சிக்கல்; இந்தப் படிப்பு அதைச் சாய்வெழுத்துகளின் கீழ் மறைக்காமல், அப்படியே பெயரிட்டுச் சொல்லுகிறது. அவனுடைய ஈட்டிக் கம்பானது நெய்கிறவர்களின் தறிமரம்போல பெரிதாக இருந்தது என்பது 1 சாமுவேல் 17:7-இல் உள்ள கோலியாத்தின் விவரிப்பே; ஆகவே எபிரெயத்தின் நேரடிப் பொருளில் அந்த அடையாளத்தைத் தவிர்ப்பது கடினம்.

வழக்கமான விளக்கங்கள்: நாளாகமம் மூலப் பாடத்தைப் பாதுகாக்கிறது, சாமுவேலின் பாடம் நகலெடுக்கையில் சேதமடைந்தது — யாரெயொர்கிம் என்பதில் நெய்கிறவர்கள் என்பதற்கான எபிரெயச் சொல் இருக்கிறது, அது வசனத்தின் முடிவிலிருந்து மேலே நழுவி வந்திருக்கலாம்; பெத்லெகேமியன், லாகேமி ஆகியவை எழுத்துக்களைப் பகிர்ந்துகொள்கின்றன, ஆகவே எழுத்தரின் கண் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றை உண்டாக்கியிருக்கலாம்; கோலியாத் என்ற பெயருடைய இரண்டு பெலிஸ்தர்கள் இருந்தார்கள், அல்லது கோலியாத் ஒரு பட்டப்பெயர்; அல்லது, ஒரு பழைய ரபீக்களின் கருத்தின்படி, எல்க்கானான் என்பது தாவீதுக்கே உரிய இன்னொரு பெயர். ஒவ்வொன்றையும் கவனமுள்ள வாசகர்கள் கொண்டிருக்கிறார்கள்; எதையும் வேதப்பகுதியிலிருந்து மட்டும் நிரூபிக்கமுடியாது. இந்தப் படிப்பு எதையும் உறுதியாகச் சொல்லுவதில்லை; 1 சாமுவேல் 17 முழுமையான விவரம் என்று குறிப்பிட்டு, நம்மிடம் உள்ள பிரதிகள் முழுமையாக ஒத்துப்போகாத ஒரு நிகழ்வாக இந்த வசனத்தை விட்டுவிடுகிறது.