யெகோவா தாவீதை அவனுடைய எல்லா எதிரிகளின் கைக்கும், சவுலின் கைக்கும், விலக்கி விடுவித்தபோது, அவன் யெகோவாவுக்கு முன்பாகப் பாடின பாட்டு (வச. 1). இந்தப் பாட்டு சங்கீதம் 18 தான், ஆனால் பல சிறிய வேறுபாடுகளுடன் — ஒரு வார்த்தை, ஒரு எழுத்து, ஒரு வரி — ஒரு பாடம் நூற்றாண்டுகளாகப் பாடப்பட்டு, நகல் எடுக்கப்படும்போது உண்டாகும் வகையான வேறுபாடுகள்; இவ்விரண்டில் எதுவும் மற்றொன்றின் வெறும் சிதைந்த வடிவம் அல்ல, இந்த ஆய்வு அவற்றை ஒரே பாட்டின் இரண்டு வடிவங்களாகப் பார்க்கிறது. தலைப்பு எந்தக் காலத்தையும் குறிப்பிடவில்லை, இந்த ஆய்வும் எந்தக் காலத்தையும் உரிமைகோரவில்லை; இங்கே, புத்தகத்தின் முடிவுக்கு அருகில் வைக்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பாட்டு, அந்த ஆட்சியைப்பற்றிப் புத்தகமே தரும் சுருக்கமாக நிற்கிறது — சவுலுக்குப் பின், 23 ஆம் அதிகாரத்தின் கடைசி வார்த்தைகளுக்கு முன். இதைக் கவிதையாகவே வாசிக்கவேண்டும் — இதன் உருவகங்கள் உருவகங்களே.

யெகோவா என்னுடைய கன்மலையும், என்னுடைய கோட்டையும், என்னுடைய இரட்சகருமானவர் — பின்பு 3 ஆம் வசனம் பெயர்களை அடுக்குகிறது: நான் நம்பியிருக்கிற கன்மலையும், என்னுடைய கேடகமும், என்னுடைய பாதுகாப்பின் கொம்பும், என்னுடைய உயர்ந்த அடைக்கலமும், என்னுடைய இருப்பிடமும், என்னுடைய இரட்சகருமானவர். என்ன நடந்தது என்று பாட்டு நமக்கு எதையும் சொல்வதற்கு முன்பே எட்டு அல்லது ஒன்பது பெயர்கள். கன்மலை என்பது உபாகமம் 32:4 இன் வார்த்தை, அவர் கன்மலை; அவருடைய செயல் உத்தமமானது — இந்தப் புத்தகத்தின் தொடக்கத்தில் அன்னாள் எங்களுடைய தேவனைப்போல ஒரு கன்மலையும் இல்லை (1 சாமுவேல் 2:2) என்று பாடினாள், முடிவில் தாவீது அவளுக்குப் பதில் சொல்லுகிறான். ஒவ்வொரு உருவகமும் பின்னால் ஒளிந்துகொள்ளக்கூடிய ஓர் இடம் அல்லது பொருள்; என்கேதியின் வனாந்தரத்தில் வேட்டையாடப்பட்ட ஒரு மனிதனுக்கு உயர்ந்த அடைக்கலம் என்றால் என்ன, கோட்டை என்றால் என்ன என்று தெரியும், தான் ஓடிச்சென்ற இடமாக அவன் தேவனைப் பாடுகிறான்.

5-6 வசனங்கள் ஆபத்தை ஆழத்தின் மொழியில் வைக்கின்றன: மரண அலைகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டு, பயனற்ற வெள்ளப்பெருக்கு என்னைப் பயப்படுத்தினது. பாதாளக் கட்டுகள் — ஷியோல், அதாவது கல்லறை — என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டது; மரணக்கண்ணிகள் என்மேல் விழுந்தது; ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் இங்குள்ள வார்த்தையின் பொருள், அவை என்னை எதிர்கொண்டன, எனக்கு முன்னால் வந்து நின்றன. இந்தச் சித்திரங்கள் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனுடையதும், கண்ணியில் சிக்கிய ஒரு மனிதனுடையதும், பாட்டு இரண்டிற்கும் பதில் தரும் — வெள்ளப்பெருக்கில் இருக்கிற என்னைத் தூக்கிவிட்டார் (வச. 17), ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் விசாலமான இடம் (வச. 20). தலைப்பில் பெயர் சொல்லப்பட்ட ஒரே எதிரி சவுல் என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும்; பயனற்ற வெள்ளமாகிய அந்த மனிதர்கள் பெயரில்லாமல் பொதுவாக விடப்பட்டிருக்கிறார்கள், துன்பப்படுகிற எவரும் இந்தப் பாட்டைப் பாடும்படி — சபை இதைப் பாடியதுபோலவே.

எனக்கு உண்டான நெருக்கத்திலே யெகோவாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, என்னுடைய தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன்; தமது ஆலயத்திலிருந்து என்னுடைய சத்தத்தைக் கேட்டார்; என்னுடைய கூப்பிடுதல் அவர் செவிகளில் விழுந்தது. தாவீது செய்ததெல்லாம் ஒரே வரியில் இருக்கிறது: அவன் கூப்பிட்டான். தமது ஆலயத்திலிருந்து — இந்த வார்த்தையின் பொருள் அரண்மனை அல்லது ஆலயம், இங்கே அது பரலோக வாசஸ்தலத்தைக் குறிக்கிறது, சங்கீதங்கள் 11:4 இல் இருப்பதுபோல, ஏனென்றால் மோரியாவின்மேல் ஆலயம் இன்னும் கட்டப்படவில்லை; இந்தப் பாட்டைத் தாவீதின் வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில் வைப்பவர்களும் ஆலயம் என்பதைப் பூமியிலுள்ள ஆலயமாக எடுக்கவேண்டியதில்லை என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது. இந்த வசனம் பாட்டின் அச்சாணி: 8-16 வசனங்களில் தொடர்ந்து வருவது, பூமியில் ஒரு மனிதன் கூப்பிடும்போது பரலோகத்தில் நடப்பதே.

தேவன் வெளிப்படும் இந்தக் காட்சி (வச. 8-16) வேதாகமத்திலுள்ள மிக மகத்தான காட்சிகளில் ஒன்று, இந்த ஆய்வு இதை இது எதுவோ அந்தக் கவிதையாகவே வாசிக்கிறது. அப்பொழுது பூமி அசைந்து அதிர்ந்தது (வச. 8) — சீனாய் (யாத்திராகமம் 19:18); அவர் நாசியிலிருந்து புகை வந்தது, அவர் வாயிலிருந்து ஒளிவீசும் அக்கினி புறப்பட்டது (வச. 9) — மலையில் இஸ்ரவேலைச் சந்தித்த அக்கினியைப்போன்ற தேவனுடைய கோபம்; வானங்களைத் தாழ்த்தி இறங்கினார்; அவர் பாதங்களின்கீழ் காரிருள் இருந்தது (வச. 10) — யாத்திராகமம் 20:21 இன் காரிருள்; கேருபீனின்மேல் ஏறி வேகமாகப் பறந்து சென்றார் — கேருபீன்களின் மத்தியில் வீற்றிருக்கிற யெகோவா (1 சாமுவேல் 4:4) இப்பொழுது யுத்தத்திற்குப் புறப்படுகிறார்; இருளைத் தம்மைச் சுற்றிலும் இருக்கும் கூடாரமாக்கினார் (வச. 12); இடியைப்போல முழங்கி... அம்புகளை... மின்னல்களை (வச. 14-15). வரலாற்றுப் பதிவு அப்படிப்பட்ட புயல் எதையும் குறிப்பிடவில்லை; இது 7 ஆம் வசனத்திற்குக் கிடைத்த பதிலைச் சித்தரிக்கிறது.

காற்றின் இறக்கைகளின்மேல் காட்சியளித்தார். சங்கீதங்கள் 18:10 இல் காற்றின் இறக்கைகளைக் கொண்டு பறந்தார் என்று இருக்கிறது: அந்த இரண்டு எபிரெய வினைச்சொற்களும் ஒரே ஒரு எழுத்தில் வேறுபடுகின்றன, இரண்டு பாடங்களுக்கும் பொருள் உண்டு; பாட்டின் இரண்டு வடிவங்கள் எப்படி வேறுபடுகின்றன என்பதற்கு ஒரு தெளிவான உதாரணமாக இந்த ஆய்வு இந்தப் பாடவேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது. 16 ஆம் வசனம் புயலைச் சமுத்திரத்தின் மதகுகள் திறக்கப்படுவதோடு முடிக்கிறது, யெகோவாவுடைய கடிந்துகொள்ளுதலினாலும், அவருடைய நாசியின் சுவாசக் காற்றினாலும் — செங்கடல் (யாத்திராகமம் 15:8). வாசகர்கள் இந்த விகிதத்தை உணரவேண்டும்: வேட்டையாடப்பட்ட ஒரு மனிதன் கூப்பிட்டதால் சிருஷ்டி முழுவதும் அதிர்ந்தது. ஜெபத்தைப்பற்றிப் பாட்டு உரிமைகோருவது இதுவே, இந்த ஆய்வு அந்த உரிமைகோரலை அதன் சொந்த மகத்துவத்தில் நிற்கவிடுகிறது.

புயல் ஓய்ந்தது, விடுதலை மூன்று வசனங்களில் அமைதியாகச் சொல்லப்படுகிறது: உயரத்திலிருந்து அவர் கை நீட்டி, என்னைப் பிடித்து, வெள்ளப்பெருக்கில் இருக்கிற என்னைத் தூக்கிவிட்டார் (வச. 17) — மோசேயின் பெயர் விளக்கப்படும் வினைச்சொல் இதுவே (யாத்திராகமம் 2:10), எடுக்கப்பட்டவன்; என்னைவிட பெலவானாக இருந்த என்னுடைய எதிரிக்கும்... என்னை விடுவித்தார் (வச. 18); யெகோவாவோ எனக்கு ஆதரவாக இருந்தார் (வச. 19). பின்பு, ஆங்கில (KJV) பாடத்தில்: அவர் என்னை விசாலமான இடத்திற்குக் கொண்டுவந்தார். 5-6 வசனங்களின் சூழ்ந்துகொண்டு... சூழ்ந்து கொண்டது... என்மேல் விழுந்தது என்பதற்கு எதிராக — விசாலம். எல்லாப் பக்கங்களிலும் நெருக்கப்பட்ட வாசகர்கள் இந்தச் சித்திரத்தின் பொருளை விளக்கும் முன்பே அதை அறிவார்கள்.

என்மேல் அவர் பிரியமாக இருந்தபடியால், என்னைத் தப்புவித்தார். கொடுக்கப்பட்ட காரணம் தாவீதின் தகுதி அல்ல, தேவனுடைய பிரியம் — ஒரு தகப்பனின் மகிழ்ச்சிக்குப் பயன்படும் அதே வார்த்தை. நீதியைப்பற்றிப் பேசும் 21-25 வசனங்களுக்கு முன்பே இந்த ஆய்வு இதைக் குறிப்பிடுகிறது, பாட்டின் வரிசை காக்கப்படும்படி: முதலில் பிரியம், பின்பு அதற்குப் பதிலளிக்கும் வாழ்க்கை. கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் என்மேல் அவர் பிரியமாக இருந்தபடியால் என்பதில் யோர்தானில் பிதா சொன்ன வார்த்தையைக் கேட்டிருக்கிறார்கள், இவரில் பிரியமாக இருக்கிறேன் (மத்தேயு 3:17), இந்த ஆய்வு அதைச் சபையின் வாசிப்பாக முன்வைக்கிறது. தன்னளவில் இந்த வசனம் சாமுவேலின் புத்தகம் முழுவதும் காட்டியதையே சொல்லுகிறது: தாவீது தெரிந்துகொள்ளப்பட்டதும் காக்கப்பட்டதும் தேவன் அவனை விரும்பியதால்தான், அவன் அதற்குத் தகுதியானவனாக இருந்ததால் அல்ல.

11-20 அதிகாரங்களுக்குப் பின்பு வாசகர்களுக்கு மிகக் கடினமாகத் தோன்றும் பகுதி 21-25 வசனங்கள்: யெகோவா என்னுடைய நீதிக்குத்தகுந்தபடி எனக்கு பதில் அளித்தார்; என்னுடைய கைகளின் சுத்தத்திற்குத்தகுந்தபடி... யெகோவாவுடைய வழிகளைக் காத்துக்கொண்டுவந்தேன்... அவருக்கு முன்பாக மன உண்மையாக இருந்து, பாவத்திற்கு என்னை விலக்கிக் காத்துக்கொண்டேன். பத்சேபாளுக்கும் உரியாவுக்கும் அப்படிச் செய்த மனிதன் இதை எப்படிப் பாட முடியும்? சிலர் இந்தப் பாட்டைத் தலைப்பில் சொல்லப்பட்ட ஆண்டுகளில், வீழ்ச்சிக்கு முன்பு வைக்கிறார்கள்; சிலர் நீதி என்பதைப் பாவமற்ற நிலையின் உரிமைகோரலாக அல்ல, கேள்விக்குரிய விஷயத்தில் உடன்படிக்கை உண்மையாக வாசிக்கிறார்கள் — தாவீது சவுலுக்கு விரோதமாக ஒருபோதும் கையை ஓங்கவில்லை (1 சாமுவேல் 24:12); சிலர் கிருபை உருவாக்கிய வாழ்க்கையைப்பற்றி மன்னிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதன் பேசுவதைக் கேட்கிறார்கள். இந்த ஆய்வு எதையும் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை; சங்கீதம் 51 அதே சங்கீத புத்தகத்தில்தான் இருக்கிறது.

தயவுள்ளவனுக்கு நீர் தயவுள்ளவராகவும், உத்தமனுக்கு நீர் உத்தமராகவும், புனிதனுக்கு நீர் புனிதராகவும், மாறுபாடு உள்ளவர்களுக்கு நீர் மாறுபடுகிறவராகவும் தோன்றுவீர் (வச. 26-27) — ஆங்கில (KJV) பாடத்தின் 'முரண்டுள்ளவனுக்கு ருசியற்றவராக' என்பதைவிட எபிரெயம் இன்னும் கூர்மையானது, கோணலானவனுக்கு நீர் கோணலானவராகத் தோன்றுவீர்: தேவனோடு போராடுகிற மனிதன் அவரும் திரும்பப் போராடுவதைக் காண்பான். கொள்கை தேவன் மாறுகிறார் என்பது அல்ல, அவரை எப்படி அணுகுகிறார்களோ அப்படியே அவர் எதிர்ப்படுகிறார் என்பதே — கண்ணாடி முகத்திற்குப் பதில் தருவதுபோல. 28 ஆம் வசனம் வேதாகமம் முழுவதும் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் இணையைச் சேர்க்கிறது: சிறுமைப்பட்ட மக்களை இரட்சிப்பீர்; பெருமையுள்ளவர்களைத் தாழ்த்த, உம்முடைய கண்கள் அவர்களுக்கு விரோதமாகத் திருப்பப்பட்டிருக்கிறது (ஒப்பிடுக 1 சாமுவேல் 2:7-8; லூக்கா 1:52).

29 ஆம் வசனம் முதல் பாட்டு யுத்தத்திற்காகத் தேவன் கொடுப்பவற்றின் பக்கம் திரும்புகிறது: கர்த்தராகிய தேவரீர் என்னுடைய விளக்காக இருக்கிறீர் — 21:17 இன் சித்திரம், இஸ்ரவேலின் விளக்கு, இப்பொழுது திருப்பப்பட்டு, யெகோவாவே தாவீதின் விளக்கு — யெகோவா என்னுடைய இருளை வெளிச்சமாக்குகிறவர்; உம்மாலே நான் ஒரு சேனைக்குள் பாய்ந்துபோவேன்; என்னுடைய தேவனாலே ஒரு மதிலைத் தாண்டுவேன் (வச. 30) — ஒரு போர்வீரனின் நினைவுகள், திடீர்த் தாக்குதலும் மதில் ஏறுதலும், ஒவ்வொன்றின் பெருமையும் தேவனுக்கே. பின்பு சபை ஒரு பழமொழியாக்கிக்கொண்ட வசனம்: தேவனுடைய வழி உத்தமமானது; யெகோவாவுடைய வசனம் சுத்தமானது — அக்கினியில் உலோகம்போலப் புடமிடப்பட்டது (சங்கீதங்கள் 12:6) — தம்மை நம்புகிற அனைவருக்கும் அவர் கேடகமாக இருக்கிறார். அந்த அனைவருக்கும் பாட்டை ஒவ்வொரு வாசகருக்கும் திறந்துவைக்கிறது; நீதிமொழிகள் 30:5 இந்த வரியை நெருக்கமாக எதிரொலிக்கிறது.

யெகோவாவைத் தவிர தேவன் யார்? நம்முடைய தேவனையன்றி கன்மலையும் யார்? (வச. 32) — அன்னாளின் கேள்வியும் (1 சாமுவேல் 2:2) மோசேயின் கேள்வியும் (உபாகமம் 32:31), மீண்டும் கேட்கப்படுகின்றன. 33 ஆம் வசனம், தேவன் எனக்குப் பெலத்த அரணானவர்; அவர் என்னுடைய வழியைச் செவ்வைப்படுத்துகிறவர், 31 ஆம் வசனத்தின் தேவனுடைய வழி உத்தமமானது என்பதை எடுத்துப் பாடுகிறவனுக்குக் கொடுக்கிறது: தேவனுடைய உத்தமமான வழி தாவீதின் வழியாக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து வரும் யுத்த வசனங்களின் தாழ்மையை இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது: அவர் என்னுடைய கால்களை மான்களுடைய கால்களைப்போல மாற்றி (வச. 34), என்னுடைய கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குவிக்கிறார் (வச. 35) — மலைகளில் ஓடவும் வில்லை வளைக்கவும் முடிந்த ஒரு மனிதன் இவற்றையும் தானே கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்று சொல்லுகிறான். ஆபகூக் 3:19 இன்னும் கடினமான ஒரு நாளுக்காக இந்த மான்களுடைய கால்களை இரவல் வாங்கும்.

உம்முடைய இரட்சிப்பின் கேடகத்தையும் எனக்குத் தந்தீர்; உம்முடைய தயவு என்னைப் பெரியவனாக்கும். இதன் இரண்டாம் பாதி பழைய ஏற்பாட்டில் மிகவும் நேசிக்கப்படும் வரிகளில் ஒன்று. எபிரெய வார்த்தை பொதுவாக தாழ்மை அல்லது சாந்தம் — உம்முடைய தாழ்மை அல்லது உம்முடைய இறங்கிவருதல், அதாவது தேவன் குனிந்து இறங்குவது — சிலர் அதை உம்முடைய பதிலளித்தல் என்று எடுக்கிறார்கள்; சங்கீதங்கள் 18:35 இல் சற்று வேறுபட்ட வடிவம் இருக்கிறது; KJV இன் மென்மை என்ற வார்த்தை பெரும்பாலோர் கண்டடைந்த பொருளைப் பிடிக்கிறது: தாவீது பலத்தால் அல்ல, தேவன் தாழக் குனிந்ததால் பெரியவனாக்கப்பட்டான் என்பதே. இந்த ஆய்வு அந்த வார்த்தையைக்குறித்து எச்சரிக்கையாக இருந்து கருத்தைக் காத்துக்கொள்கிறது, புத்தகத்தின் மீதிப்பகுதி அதை ஆதரிக்கிறது: ஆடுகளிடமிருந்து அழைத்துவரப்பட்ட (1 சாமுவேல் 16:11) இளையவனான ஒரு மேய்ப்புச் சிறுவன், அவனைத் தெரிந்துகொள்ளக் குனிந்த ஒரு தேவனால் ராஜாவாக்கப்பட்டான்.

வாசகர்கள் இந்த வசனத்தை அதன் சூழலில் வைத்துப் பார்க்கவேண்டும், அங்கே அது இன்னும் வலிமையானது: 38-43 வசனங்கள் கடுமையானவை — என்னுடைய எதிரிகளைப் பின்தொடர்ந்து அவர்களை அழிப்பேன்... அவர்களை பூமியின் தூளாக இடித்து, தெருக்களின் சேற்றைப்போல அவர்களை மிதித்து சிதறச்செய்கிறேன் — பண்டைய யுத்தத்தின் மொழி, இதை இந்த ஆய்வு மென்மையாக்கவுமில்லை, தங்கள் எதிரிகளை நேசிக்கும்படி சொல்லப்பட்ட கிறிஸ்தவர்களுக்கு மாதிரியாக முன்வைக்கவுமில்லை. ஆனால் இந்தக் கடுமையான வசனங்களுக்கு முன்னால் உம்முடைய தயவு என்னைப் பெரியவனாக்கும் என்பதும், பின்னால் யெகோவா ஜீவனுள்ளவர் என்பதும் அடைப்புகளாக இருக்கின்றன, பாட்டு கவனமாகச் சொல்லுகிறது, யுத்தத்திற்கு நீர் என்னை பெலத்தால் இடைகட்டி... என்கீழ் விழும்படிச் செய்தீர் (வச. 40): வெற்றிகள் கொடுக்கப்பட்டவை, பறிக்கப்பட்டவை அல்ல. சபை தயவு என்பதைப் பிலிப்பியர் 2:7-8 உடன் சேர்த்து வாசித்திருக்கிறது; இந்த ஆய்வு அதை ஒரு வாசிப்பாக முன்வைக்கிறது.

44-46 வசனங்கள் யுத்தப் பகுதியை 8 ஆம் அதிகாரத்தின் ராஜ்ஜியத்தோடு முடிக்கின்றன: என்னுடைய மக்களின் சண்டைகளுக்கு நீர் என்னை விலக்கிவிட்டு — சங்கீதங்கள் 18:43 இல் மக்களின் என்று இருக்கிறது, இந்த ஆய்வு அந்த வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது, ஏனென்றால் அப்சலோமிடமிருந்தும் சேபாவிடமிருந்தும் தப்பிய ஒரு ராஜாவுக்கு என்னுடைய மக்களின் என்பது பொருந்துகிறது — தேசங்களுக்கு என்னைத் தலைவனாக வைக்கிறீர்; நான் அறியாத மக்கள் என்னைப் பணிகிறார்கள். அந்நியர்கள் எனக்கு எதிராகப் பேசி அடங்கி... அடங்கி என்பதற்கான எபிரெய வார்த்தையின் நேர்பொருள் பொய் சொல்லுதல் அல்லது கீழ்ப்படிவதுபோல நடித்தல், KJV இன் ஓரக்குறிப்பு அதைக் குறிப்பிடுகிறது: தேசங்கள் பணிகின்றன, ஆனால் எல்லாரும் மனமுவந்து அல்ல. பின்பு துதிப்பாடல்: யெகோவா ஜீவனுள்ளவர்; என்னுடைய கன்மலையானவர் ஸ்தோத்தரிக்கப்படுவாராக; என்னுடைய இரட்சிப்பின் கன்மலையான தேவன் உயர்ந்திருப்பாராக.

யெகோவா ஜீவனுள்ளவர் — இந்தப் புத்தகத்தின் ஆணைச் சூத்திரம் (யெகோவாவுடைய ஜீவனைக்கொண்டு, 1 சாமுவேல் 14:39, இன்னும் பல இடங்களில்), கடைசியில் ஆணையிடும் ஒரு வடிவத்திலிருந்து துதியின் ஆர்ப்பரிப்பாக மாற்றப்பட்டது. ஒரே வசனத்தில் பாட்டு இரண்டு முறை கன்மலை என்ற வார்த்தைக்குத் திரும்புகிறது, அது தொடங்கிய வார்த்தைக்கே (வச. 2), முடிவு தொடக்கத்திற்குப் பதில் சொல்லும்படி. யெகோவா என்ன செய்தார் என்பதைப்பற்றி இருந்த பாட்டு, இப்பொழுது யெகோவா யார் என்பதைப்பற்றி இருக்கிறது என்பதை வாசகர்கள் காணவேண்டும்: பெயர் சொல்லப்பட்டதும் சொல்லப்படாததுமான ஒவ்வொரு எதிரியும் தூளானபோது அவர் ஜீவனுள்ளவர்; ஒவ்வொரு கோட்டையும் விழுந்தபோது அவர் கன்மலை. நீண்ட, இரத்தம் தோய்ந்த ஓர் ஆட்சியின் முடிவுக்கு அருகில் இருந்த ஒரு மனிதன் தன் சுருக்க வார்த்தைகளாக இவற்றையே தேர்ந்தெடுத்தான் என்றும், புத்தகம் இவற்றை அவனுடைய கடைசி வார்த்தைகளுக்குச் சற்று முன்பு வைக்கிறது என்றும் இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது.

இதனால் யெகோவாவே, தேசங்களுக்குள் உம்மைத் துதித்து, உம்முடைய நாமத்திற்கு துதிப் பாடல்கள் பாடுவேன் (வச. 50). பவுல் இந்த வசனத்தை, அதன் சங்கீதங்கள் 18:49 வடிவத்தில், ரோமர் 15:9 இல், யூதரல்லாத மக்களும் இரக்கம் பெற்றதினால் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறார்கள் என்பதை நிரூபிக்கும் நான்கு வேதவாக்கியங்களில் முதலாவதாக மேற்கோள் காட்டுகிறார்: தேசங்களுக்குள் தாவீது செய்த துதி, தேசங்கள் யாரில் கூட்டிச்சேர்க்கப்படுகிறார்களோ அந்தக் கிறிஸ்துவின் சத்தமாக வாசிக்கப்படுகிறது. இந்த ஆய்வு அதை அப்போஸ்தலர் இந்தப் பாட்டைத் தாமே பயன்படுத்திய விதமாக முன்வைக்கிறது, சபை அதைப் பின்பற்றியது — தாவீது என்ன கண்டான் என்பதைப்பற்றிய உரிமைகோரல் அல்ல, அவனைக்கொண்டு பேசின (23:2) ஆவியானவர் என்ன கருதினார் என்பதைப்பற்றியது. எதிரிகளின் நடுவே (22:1) தொடங்கிய பாட்டு யூதரல்லாத சபைகளின் உதடுகளில் முடிகிறது.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் இங்கே அவர் தம்முடைய ராஜாவுக்கு இரட்சிப்பின் கோபுரம் என்று இருக்கிறது — சங்கீதங்கள் 18:50 இல் தாம் ஏற்படுத்தின இராஜாவுக்கு மகத்தான இரட்சிப்பை அளித்து என்று இருக்கிறது; அந்த எபிரெய வார்த்தைகள் ஒரு எழுத்தில் வேறுபடுகின்றன, இந்த ஆய்வு அதைக் குறிப்பிடுகிறது — தாம் அபிஷேகம்செய்த தாவீதுக்கும் அவனுடைய சந்ததிக்கும் என்றென்றும் கிருபை செய்கிறார். கிருபை என்பது ஹெசெத், உடன்படிக்கையின் வார்த்தை; தாம் அபிஷேகம்செய்த... தாவீதுக்கும்... அவனுடைய சந்ததிக்கும் என்றென்றும் என்பது 7:12-16 இன் சொற்களஞ்சியம், உன்னுடைய சந்ததியை எழும்பச்செய்து... உன்னுடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும். பாட்டு உடன்படிக்கையின்மேல் இளைப்பாறி முடிகிறது, அடுத்த அதிகாரம் அதற்குப் பெயரிடும் (23:5). சபை அவனுடைய சந்ததிக்கும் என்றென்றும் என்பதை, முடிவில்லாத சிங்காசனமுள்ள தாவீதின் குமாரனைப்பற்றியதாக வாசித்திருக்கிறது (லூக்கா 1:32-33) — இங்கே அது சபையின் வாசிப்பாக முன்வைக்கப்படுகிறது.