நீங்கள் பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக வேண்டுமென்பதே தேவனுடைய விருப்பமாக இருக்கிறது. தேவனுடைய விருப்பத்தைக் குறித்து விசுவாசிகள் கேட்கும்போது, இதோ ஒரு தெளிவான பதில் — உங்கள் பரிசுத்தமாகுதல், பரிசுத்தத்தில் உங்கள் வளர்ச்சி. தேவனுடைய விருப்பம் முதலாவது சூழ்நிலைகளைப் பற்றியது அல்ல, குணத்தைப் பற்றியது.

வேசித்தனத்திற்கு விலகியிருந்து. பாலியல் தூய்மை பரிசுத்தமாகுதலின் ஒரு முதன்மையான வெளிப்பாடாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பாலியல் ஒழுக்கக்கேட்டில் மூழ்கியிருந்த புறஜாதிக் கலாச்சாரத்தில் (தெசலோனிக்கேயில் இருந்ததுபோல, இன்றும் இருப்பதுபோல), விசுவாசியின் தூய்மை அவன் தேவனுக்கு உரியவன் என்பதன் காணக்கூடிய அடையாளமாகும்.

அமைதலுள்ளவர்களாக இருக்கவிரும்பவும். வியக்கவைக்கும் ஒரு கட்டளை — உங்கள் சொந்த விஷயங்களைக் கவனித்துக்கொண்டு, ஊக்கமாக உழைத்து, அமைதியான, சமாதானமான வாழ்க்கை வாழ்வதையே உங்கள் இலட்சியமாக்குங்கள். அமைதியற்ற, பிறர் விஷயங்களில் தலையிடும், சோம்பலான மனப்பான்மைக்கு நேர் எதிரானது.

கலாச்சாரத்திற்கு எதிரான ஒரு அழைப்பு. சுயவிளம்பரத்தையும் பரபரப்பையும் மதிக்கும் காலத்தில், விசுவாசி அமைதியான உண்மைத்தன்மைக்கு, தன் சொந்த வேலைகளைப் பார்த்துக்கொள்வதற்கு, தன் கைகளால் நேர்மையாக உழைப்பதற்கு அழைக்கப்படுகிறான். ஆரவாரமில்லாத, ஊக்கமான, சமாதானமான வாழ்க்கையில் மிகுந்த மேன்மை இருக்கிறது.

மரித்துப்போனவர்களுக்காக. விசுவாசியின் மரணம் நித்திரையாக விவரிக்கப்படுகிறது — தற்காலிகமானது, விழித்தெழுதல் வரவிருக்கிறது. சரீரம் நித்திரையடைகிறது; ஆத்துமா கிறிஸ்துவோடு இருக்கிறது (பிலிப்பியர் 1:23).

நம்பிக்கை இல்லாதவர்களான மற்றவர்களைப்போல துக்கப்பட்டு. கிறிஸ்தவர்களும் துக்கப்படுகிறார்கள் — ஆனால் நம்பிக்கை இல்லாதவர்களைப்போல அல்ல. வேறுபாடு கண்ணீர் இல்லாமல் இருப்பதில் அல்ல, நம்பிக்கை இருப்பதில் இருக்கிறது. மரணம் உண்மையான இழப்புதான், ஆனால் விசுவாசிக்கு அது இறுதியான இழப்பு அல்ல.

விசுவாசிகளின் உயிர்த்தெழுதல் கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது. இயேசுவானவர் மரித்து, பின்பு உயிரோடு எழுந்திருந்தாரென்று நம்புகிறோமே — நாம் நம்புகிறோம் — அப்படியானால் அவருடைய மக்களின் உயிர்த்தெழுதல் நிச்சயமாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. அவருடைய எழுதல் அவர்களுடைய எழுதலுக்கு உத்தரவாதம்.

இயேசுவிற்குள் மரித்தவர்களையும் தேவன் அவரோடு கொண்டுவருவார். கிறிஸ்து திரும்ப வரும்போது, மரித்துப்போன பரிசுத்தவான்களின் ஆத்துமாக்களை, உயிர்த்தெழுந்த அவர்களுடைய சரீரங்களோடு மீண்டும் இணைக்கும்படி, தம்மோடு கொண்டுவருகிறார். மரணம் அவர்களைக் கிறிஸ்துவிடமிருந்தோ எதிர்காலத்திலிருந்தோ பிரிக்கவில்லை.

கர்த்தர்தாமே... இறங்கிவருவார். ஒரு தூதன் அல்ல, ஒரு பிரதிநிதி அல்ல — கர்த்தர்தாமே. ஆரவாரத்தோடும், பிரதான தூதனுடைய சத்தத்தோடும், தேவ எக்காளத்தோடும் வரும் அவருடைய வருகை சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாததாக இருக்கும்.

கிறிஸ்துவிற்குள் மரித்தவர்கள் முதலாவது எழுந்திருப்பார்கள். மரித்த விசுவாசிகளின் உயிர்த்தெழுதல், உயிரோடிருப்பவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதற்கு முன்பு நடக்கிறது. மரித்துப்போன தங்கள் அன்புக்குரியவர்கள் வருகையைத் தவறவிடுவார்களோ என்று தெசலோனிக்கேயர் கவலைப்பட்டார்கள்; மரித்தவர்கள் முதலாவது எழுந்திருப்பார்கள் என்று பவுல் அவர்களுக்கு உறுதியளிக்கிறார்.

எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு — கிரேக்கில் harpazo, பிடித்தெடுத்தல், பறித்துக்கொள்ளுதல் (லத்தீன் rapturo என்பதிலிருந்து "ரேப்சர்" என்ற ஆங்கிலச் சொல் வருகிறது). உயிரோடிருக்கும் விசுவாசிகள் கர்த்தருக்கு எதிர்கொண்டுபோக, உயிர்த்தெழுந்த மரித்தவர்களோடு சேர்த்து எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

இவ்விதமாக எப்பொழுதும் கர்த்தரோடு இருப்போம். இறுதிச் சேருமிடமும் நம்பிக்கையின் இதயமும் — எப்பொழுதும் கர்த்தரோடு இருப்பது. நிகழ்வின் இயக்க விவரங்கள் அல்ல, கிறிஸ்துவோடுள்ள நித்திய ஐக்கியமே முக்கியமானது. விவரங்கள் எப்படி இருந்தாலும், அதன் முடிவு அவரோடு இடைவிடாத, என்றென்றுமான பிரசன்னமே.

கிறிஸ்துவின் வருகையைப் பற்றிய போதனையின் நோக்கம் — தேற்றுதல். உயிர்த்தெழுதலையும் கர்த்தருடைய வருகையையும் பற்றிய உபதேசம் ஊகங்களைத் தூண்டவோ கால அட்டவணைகளைத் தயாரிக்கவோ அல்ல, துக்கப்படும் விசுவாசிகளைத் தேற்றவே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தீர்க்கதரிசனத்தின் சரியான பயன்பாடு. கிறிஸ்துவின் வருகையைப் பற்றிய போதனை ஆறுதலையும் பரிசுத்த வாழ்க்கையையும் உண்டாக்காமல், கவலையையும், பிரிவினையையும், முடிவில்லாத ஊகங்களையும் உண்டாக்கும்போது, அது தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பவுலின் நோக்கம் மேய்ப்பு சார்ந்தது — ஒருவரையொருவர் தேற்றுங்கள்.