அதிகாரம் 6, பெட்டி விரும்பப்படாத ஒரு விருந்தினரைப்போல் கைமாற்றப்பட்டு முடிந்தது; அதிகாரம் 7, அது ஒரு தனிநபரின் வீட்டில் இருபது வருடங்கள் நிறுத்திவைக்கப்பட்டுத் தொடங்குகிறது. உண்மையில் பெட்டி கீரியாத்யாரீமிலே இதைவிட மிக நீண்டகாலம், தாவீது அதைக் கொண்டுவரும்வரை தங்குகிறது (2 சாமுவேல் 6); இந்த வசனத்தின் அழுகை வசனம் 3-ன் திரும்புதலாகக் கனியும்வரையிலான காலமாகவே இந்த இருபது வருடங்கள் பொதுவாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. கதைசொல்லி தளவாடத்தைவிட இருதயத்தைப் பற்றியே அதிகம் கவலைப்படுகிறார்.

யெகோவாவை நினைத்து, அழுதுகொண்டிருந்தார்கள் — வெறுமனே துக்கித்தல் அல்ல, அவரை நோக்கித் துக்கித்தல்; பிரிந்துசென்ற ஒரு நண்பனைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும் மக்களைப்போல. மகிமை போயிற்று (4:21); அதற்கான ஏக்கமே அது திரும்புவதன் முதல் அடையாளம். தேவன் பெரும்பாலும் ஒரு எழுப்புதலை ஒரு வலியோடு தொடங்குகிறார்.

சாமுவேலின் முதல் பதிவுசெய்யப்பட்ட பொதுப் பிரசங்கத்திற்கு நான்கு பகுதிகள் உண்டு: உங்கள் முழு இருதயத்தோடும் திரும்புங்கள், அந்நிய தெய்வங்களை விலக்குங்கள், உங்கள் இருதயத்தை... திருப்புங்கள், அவர் ஒருவருக்கே ஆராதனை செய்யுங்கள் — மற்றும் ஒரு வாக்குத்தத்தம், அவர் உங்களை... விடுவிப்பார். இங்கே மனந்திரும்புதலைத் தொடர்ந்து விடுதலை வருகிறது; அதிகாரம் 4-ல் இஸ்ரவேல் அது இல்லாமலேயே விடுதலையை விரும்பிப் பெட்டியை இழந்தது.

அஸ்தரோத் — கானானிய மக்களின் பெண்தெய்வங்கள்; வசனம் 4-லும் நியாயாதிபதிகள் 2:13-லும் பாகால்களோடு சேர்த்துப் பெயரிடப்படுகின்றன. இஸ்ரவேல் வீட்டில் வேறு தெய்வங்களை வைத்துக்கொண்டே யெகோவாவை நினைத்து அழுதுகொண்டிருந்தது. விக்கிரகங்கள் உண்மையிலேயே வெளியே எடுத்துச் செல்லப்படும்வரை ஏக்கத்தை மனந்திரும்புதலாக ஏற்றுக்கொள்ள சாமுவேல் அனுமதிக்கமாட்டான்.

யெகோவாவுடைய சந்நிதியில் தண்ணீர் ஊற்றுவது நியாயப்பிரமாணத்தில் விதிக்கப்பட்ட ஒரு சடங்கு அல்ல; அதன் பொருளும் விளக்கப்படவில்லை. பலர் அதை ஒரு செயல்வடிவ அறிக்கையாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் — ஊற்றிவிடப்பட்ட, எதுவும் தடுத்துவைக்கப்படாத ஒரு வாழ்க்கை; அன்னாள் தன் இருதயத்தை ஊற்றிவிட்டதுபோல (1:15), புலம்பல் எருசலேமை உன் இருதயத்தைத் தண்ணீரைப்போல ஊற்றிவிடு என்று அழைப்பதுபோல (2:19). உபவாசமும், பாவஞ்செய்தோம் என்ற எளிய வார்த்தைகளும் சித்திரத்தை நிறைவுசெய்கின்றன.

இந்தப் புத்தகத்தில் இஸ்ரவேல் பாவஞ்செய்தோம் என்று சொல்வது இதுவே முதல் முறை. அதிகாரம் 4-ல் அவர்கள் யெகோவா நம்மை முறியடித்ததென்ன? என்று கேட்டுப் பெட்டியை நாடினார்கள்; இங்கே அந்தக் கேள்விக்கு அவர்களே பதில் சொல்கிறார்கள். சாமுவேல்... நியாயம் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தான் — நியாயாதிபதியாக அவனுடைய பணி ஒரு யுத்தத்தில் அல்ல, ஒரு தேசிய அறிக்கையிடுதலில் தொடங்குகிறது.

பெலிஸ்தர்கள் ஒரு ஆராதனைக் கூட்டத்தை ஒரு படைத்திரட்சியாக வாசித்து (வ. 7) அணிவகுத்து வருகிறார்கள்; மனந்திரும்பக் கூடியிருந்த இஸ்ரவேலுக்குத் திடீரென மீட்பு தேவைப்படுகிறது. அவர்களுடைய பயம் அவர்களைத் தாயத்தாகப் பெட்டியிடம் திரும்ப ஓட்டவில்லை, பரிந்துபேசுகிறவனாகிய தீர்க்கதரிசியிடமே ஓட்டுகிறது: எங்களுக்காக நம்முடைய தேவனாகிய யெகோவாவை நோக்கி இடைவிடாமல் வேண்டிக்கொள்ளும். இருபது வருடங்கள் அவர்களுக்கு ஏதோ ஒன்றைக் கற்பித்திருக்கின்றன.

இடைவிடாமல் — சாமுவேல் தன் வாழ்வின் முடிவில் இந்தச் சொற்றொடரைத் தானே எடுத்துக்கொள்வான்: உங்களுக்காக விண்ணப்பம் செய்யாமல் இருந்தால் யெகோவாவுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்கிறவனாக இருப்பேன்; அது எனக்குத் தூரமாயிருக்கட்டும் (12:23). மிஸ்பாவின் ஆட்டுக்குட்டியிலிருந்து கில்காலின் விடைபெறுதல்வரை, அவனுடைய ஊழியத்தை ஒன்றாகப் பிணைக்கும் இழை பரிந்துபேசுதலே.

ஆட்டுக்குட்டி இன்னும் பலிபீடத்தில் இருக்கும்போதே யுத்தம் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இஸ்ரவேல் வசனம் 11-வரை தாக்குவதில்லை; யெகோவா முதலில் தாக்குகிறார், மகா பெரிய இடிமுழக்கங்களோடு. வானத்திலிருந்து அவர்கள்மேல் முழக்கமிடுவார் என்று அன்னாள் பாடியிருந்தாள் (2:10) — அதிகாரம் 2-ன் பாடல் மிஸ்பாவில் நிறைவேறுகிறது, அவளுடைய மகன் பலியைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கையில்.

அதே வயல், ஒருவேளை அதே பெலிஸ்தர்கள், ஆனால் அதிகாரம் 4-க்கு நேர்மாறான விளைவு. அங்கே இஸ்ரவேல் ஆர்ப்பரித்துப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்தது; இங்கே இஸ்ரவேல் அறிக்கையிடுகிறது, ஒரு தீர்க்கதரிசி ஜெபிக்கிறான். எதிரியைப் பற்றி எதுவும் மாறவில்லை; ஆராதனையைப் பற்றி எல்லாமே மாறியிருந்தது. கலங்கடித்ததால் என்பதற்குப் பின்னுள்ள எபிரெயச் சொல், யாத்திராகமம் 14:24-லும் (KJV troubled; தமிழ் IRV-யில் 'கலங்கடித்து') யோசுவா 10:10-லும் யெகோவா தாமே போரிடுவதைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.

இந்தப் பெயர் பாரம்பரியமாக உதவியின் கல் என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது; வேதவாக்கியம் அதன் பொருளைச் சாமுவேலின் சொந்த வார்த்தைகளில் தருகிறது — இதுவரை யெகோவா எங்களுக்கு உதவிசெய்தார். எபெனேசர் என்ற இடப்பெயர் ஏற்கெனவே 4:1-ல் இஸ்ரவேலின் தோல்விக்களமாக வருகிறது; கதைசொல்லி பிற்காலப் பெயரை முன்கூட்டியே பயன்படுத்துகிறார் என்றோ, அல்லது அது வேறொரு இடம் என்றோ வாசகர்கள் அதை எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எப்படியிருந்தாலும் முரண்நகை நிற்கிறது: பெட்டி இழக்கப்பட்ட இடத்தில் உதவியின் கல் எழுப்பப்படுகிறது.

இதுவரை — இந்த இடம்வரை, இந்தப் புள்ளிவரை. நன்றியோடு பின்னோக்கியும், நம்பிக்கையோடு ஆனால் துணிவின்றி முன்னோக்கியும் பார்க்கும் ஒரு சொல். பெலிஸ்தர்கள் என்றென்றைக்கும் முடிந்துவிட்டார்கள் என்று கல் சொல்வதில்லை; இதுவரையிலான ஒவ்வொரு அடியும் யெகோவாவின் உதவியே என்று சொல்கிறது. மறதியுள்ள ஒரு மக்கள் விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொள்ளும் வழி, கிருபையின் நினைவுச்சின்னங்களே.

யெகோவாவுடைய கை — அதிகாரம் 5-ல் அஸ்தோத், காத், எக்ரோன் ஆகியவற்றின்மேல் பாரமாயிருந்த சொற்றொடர் — இப்போது சாமுவேலின் நாளெல்லாம்... பெலிஸ்தர்களுக்கு எதிராக இருக்கிறது. அவர்களுடைய கோவில்களில் தனியாகப் போரிட்ட தேவன், இப்போது மனந்திரும்பிய ஒரு மக்களோடு களத்தில் போரிடுகிறார்.

அப்புறம்... வராதபடி என்பதைப் புத்தகத்தின் மீதியோடு சேர்த்து வாசிக்கவேண்டும்; அங்கே சவுலின் நாட்களில் பெலிஸ்தக் காவல்படைகளும் தாக்குதல்களும் மறுபடியும் தோன்றுகின்றன (10:5; 13:5). பலர் எடுத்துக்கொள்ளும் பொருள் இதுவே: பெலிஸ்தர்கள் முன்பு செய்ததுபோல் மறுபடியும் தேசத்தை ஆக்கிரமிக்கவில்லை; சாமுவேல் உயிரோடிருந்து ஜெபித்த காலம்வரை அந்தக் கட்டுப்பாடு நீடித்தது. வசனம் 14 திரும்பக் கிடைத்த பட்டணங்களையும் எமோரியர்களோடு சமாதானத்தையும் சேர்க்கிறது — ஒரு நியாயாதிபதியின் முழு வாழ்க்கைப் பணியின் அமைதியான சுருக்கம், இரண்டு வசனங்களில்.

சாமுவேலின் சுற்றுப்பயணம் — பெத்தேலையும் கில்காலையும் மிஸ்பாவையும் (வ. 16) — மக்கள் சீலோவுக்கு வருவதற்காகக் காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, நியாயத்தை மக்களிடமே கொண்டுசெல்கிறது. பெட்டி ஒரு தனிநபரின் வீட்டிலும் சீலோவின் பரிசுத்த ஸ்தலம் மௌனமாகவும் இருக்க, தீர்க்கதரிசியே இஸ்ரவேல் தன் தேவனைச் சந்திக்கும் இடமாகிறான்.

தன் பிறப்பிடமான ராமாவில் (1:19) யெகோவாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டினான். மையப் பரிசுத்த ஸ்தலம் எதுவும் செயல்படாத நிலையில், முற்பிதாக்கள் செய்ததுபோல, சாமுவேல் தான் வாழும் இடத்திலேயே பலியிடுகிறான். புத்தகம் அந்தப் பலிபீடத்தை நியாயப்படுத்த நின்று தாமதிப்பதில்லை; இஸ்ரவேலை நியாயம் விசாரித்த மனிதன் வீட்டிலும் ஆராதித்தான் என்று பதிவுசெய்கிறது. பொதுப் பதவியும் தனிப்பட்ட பக்தியும் ஒரே முகவரியில் வாழ்கின்றன.