யெகோவா ஒரு துக்கத்தை இடைமறிக்கிறார். சாமுவேலின் துக்கம் சரியானதே (15:35); ஆனால் தேவன் ஒதுக்கிவைத்ததைக் குறித்துத் துக்கப்படுவது, தேவன் செய்துகொண்டிருப்பதோடு சேர்ந்து நகர மறுப்பதாக மாறும் ஒரு கட்டம் உண்டு: எதுவரை? அதற்கான மருந்து ஒரு பணி — உன் கொம்பை தைலத்தால் நிரப்பிக்கொண்டுவா... உன்னை அனுப்புவேன். சவுல் ஒரு தைலக்குப்பியிலிருந்து அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான் (10:1); தாவீது ஒரு கொம்பிலிருந்து அபிஷேகம் செய்யப்படுவான்; இது நீடித்து நிற்கும் அபிஷேகத்தைக் குறிப்பதாகச் சிலர் கருதியிருக்கிறார்கள், ஆனால் வாசகம் அப்படிப்பட்ட பாடம் எதையும் வரையவில்லை.

ஆங்கில (KJV) வாக்கியத்தில் நான் எனக்கு ஒரு ராஜாவை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன் (தமிழ் IRV: 'ராஜாவாகத் தெரிந்துகொண்டேன்') — நேரடியாக, நான் எனக்காகப் பார்த்திருக்கிறேன் — ஆதியாகமம் 22:8-இன் வினைச்சொல்: தேவன் தகனபலிக்கான ஆட்டுக்குட்டியை அவரே கொடுப்பார். அடுத்த ராஜா இஸ்ரவேலால் தேடப்படவில்லை, சாமுவேலால் முன்மொழியப்படவில்லை; பெத்லெகேமிலுள்ள ஒரு வீட்டில், ஒரு விவசாயியின் மகன்கள் நடுவில், அவன் ஏற்கெனவே தேவனால் பார்க்கப்பட்டிருக்கிறான். ரூத் 4 ஒரு வம்சவரலாற்றில் ஈசாயின் பெயரோடு முடிந்திருந்தது; இங்கே அந்த வம்சவரலாறு ஒரு சிங்காசனமாகிறது. சுவிசேஷத்தின் கதைக்குள் நுழையப்போவதுபோலவே, பெத்லெகேம் ராஜரீகத்தின் கதைக்குள் அமைதியாக நுழைகிறது.

சாமுவேலும்கூட ஒரு உயரமான மனிதனால் ஏமாந்துபோகிறான். எலியாப் மூத்த மகன்; அவனுடைய சரீர வளர்ச்சி, அவர்களை விட உயரமுள்ளவனாயிருந்த (9:2) சவுலை நினைவுபடுத்துகிறது — இஸ்ரவேலின் கண்கள் அப்படித்தான் ஒரு ராஜாவைத் தெரிந்துகொண்டிருந்தன; தீர்க்கதரிசியும் அதே தவறைத் திரும்பச் செய்யவிருக்கிறான். இந்த முறை வசனம் மக்களைத் திருத்தவில்லை, தீர்க்கதரிசியைத் திருத்துகிறது. தேவனுடைய தெரிந்தெடுப்புகளை வெளித்தோற்றத்திலிருந்து வாசிக்கமுடியாது; அதனால்தான் தேவனுடைய இருதயத்திற்கு ஏற்ற மனிதன் (13:14), யாரும் அழைத்துவர நினைக்காதவனாக இருப்பான்.

யெகோவாவோ இருதயத்தைப் பார்க்கிறார் என்பது தாவீது பாவமில்லாதவன் என்று அர்த்தமல்ல — அவனுடைய மீதிக் கதை அதை மறுக்கிறது — மாறாக, தேவன் நம்முடையவை அல்ல, தம்முடையவையான அடிப்படைகளின்மேல் தெரிந்தெடுக்கிறார் என்றும், நம்மால் காணமுடியாத உள்ளான மனிதனை அவர் காண்கிறார் என்றும் அர்த்தம். நான் இவனைப் புறக்கணித்தேன் — 15:23-இலும் 16:1-இலும் சவுலைக் குறித்துப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வினைச்சொல். புறக்கணிப்பதும் தெரிந்தெடுப்பதும் இரண்டும் தேவனுடையவை; இரண்டையும் அவர் கண்களைத் திறந்தபடியே செய்கிறார் என்பதை நாம் உணரவேண்டும் என்று இந்த அதிகாரம் விரும்புகிறது.

ஏழு மகன்கள் கடந்துபோய்விட்டார்கள் (வ. 10); தேவன் பார்த்தவன், அவனுடைய சொந்தத் தகப்பனே அழைத்துவராதவன் — வெறுப்பினால் அல்ல; இளையவன் ஆடுகளோடு வெளியே இருந்தான், அங்கே ஒரு ராஜா கண்டுபிடிக்கப்படுவான் என்று யாரும் நினைக்கவில்லை. ஈசாய்க்கு எட்டு மகன்கள் இருந்தார்கள் என்று 17:12 சொல்லுகிறது; 1 நாளாகமம் 2:13-15 ஏழு பேரைப் பெயரிடுகிறது, தாவீதை ஏழாவதாக. இதை, ஒரு மகன் இளம் வயதில் இறந்ததாகவோ, பட்டியல்கள் வேறுவிதமாக எண்ணுவதாகவோ வாசகர்கள் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; வாசகம் சொல்லவில்லை. அது வலியுறுத்துவது எல்லோருக்கும் இளையவன் என்பதையே — மீண்டும் அன்னாளின் பாட்டு: தாழ்ந்தவனை யெகோவா உயர்த்துகிறார் (2:8).

அவன் ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டிருக்கிறான் — தாவீதைக் குறித்து வேதம் சொல்லும் முதல் காரியம்; அவன் ஒருபோதும் மறக்கும்படி அது விடாத காரியமும் அதுவே: தம்முடைய ஊழியனாகிய தாவீதைத் தெரிந்துகொண்டு, ஆட்டுத்தொழுவங்களிலிருந்து அவனை எடுத்தார்... தம்முடைய மக்களாகிய யாக்கோபையும்... மேய்ப்பதற்காக (சங்கீதங்கள் 78:70-71). அவன் இங்கே வரும்வரை நான் சாப்பிடாமல் இருப்பேன் — விருந்து மேய்ப்பனுக்காகக் காத்திருக்கிறது. எலியாபின் முகத்தால் ஏமாந்துபோன சாமுவேல், யெகோவாவின் மனிதனுக்காகக் காத்திருக்க இப்போது கற்றுக்கொண்டிருக்கிறான்.

தாவீது என்ற பெயர் இந்தப் புஸ்தகத்தில் இங்கேதான் முதன்முதலில் தோன்றுகிறது — தைலம் ஊற்றப்படும்வரை கதைசொல்லி அதை நிறுத்திவைக்கிறான். அவன் அவன் சகோதரர்கள் நடுவிலே அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறான்: ஏலா பள்ளத்தாக்கில் அவனை அவமதிக்கப்போகும் சகோதரர்கள் (17:28) சாட்சிகள்; ஆனால் அந்த அபிஷேகத்தின் அர்த்தத்தை அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்களா என்பது திறந்தே விடப்படுகிறது; சாமுவேல் அதை விளக்கினான் என்று வாசகம் பதிவு செய்யவில்லை. சவுலின் அபிஷேகம் இரகசியமானது (9:27); தாவீதுடையது ஒரு குடும்ப நிகழ்வு; இருந்தும் இஸ்ரவேலில் யாருக்கும் தெரியாது.

அந்த நாள் முதற்கொண்டு — அடுத்த வசனத்தோடு எதிரெதிராக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது; அங்கே ஆவியானவர் சவுலை விட்டு நீங்கினார். இரண்டு அசைவுகளும் ஒரே மூச்சில் சொல்லப்படுகின்றன: பதவிக்காகவும் பணிக்காகவும் வரும் ஆவியானவர், புறக்கணிக்கப்பட்ட ராஜாவிடமிருந்து தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவனிடம் கடந்துபோகிறார். தாவீது இன்னும் பல ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்யமாட்டான்; அவனுக்கு இன்னும் கிடைக்காத ஒரு ராஜ்ஜியத்தின் அச்சாரம் ஆவியானவரே. சாமுவேல் ராமாவிலுள்ள தன் வீட்டுக்குப் போகிறான்; அதிகாரம் 19-இல் வரும் ஒரு சிறிய காட்சியைத் தவிர, அவன் மேடையை விட்டு விலகுகிறான்.

இது கடினமான வசனம்; அது இருக்கிறபடியே வாசிக்கப்படவேண்டும். அலைக்கழித்த ஆவி கர்த்தரால் வரவிடப்பட்டது என்று வாசகம் தெளிவாகச் சொல்லுகிறது — அதிகாரத்தில் இன்னும் மூன்று முறை அது தேவனால் விடப்பட்டது (வவ. 15, 16, 23). வாசகர்கள் இதைப் பல வழிகளில் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்: ஆகாபின் காரியத்தில்போலவும் (1 இராஜாக்கள் 22:22), யோபுக்கு எதிராகச் சாத்தான் அனுமதிக்கப்பட்டதுபோலவும், தம்மைப் புறக்கணித்த ஒரு மனிதனைத் துன்புறுத்த ஒரு பகையான ஆவியைத் தேவன் அனுமதிக்கிறார் என்று; அல்லது தீய என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரெயச் சொல் தீங்கிழைக்கும் அல்லது வேதனைப்படுத்தும் என்றும் அர்த்தப்படலாம், அது ஒரு பிசாசை அல்ல, தேவன் அனுப்பிய மனவேதனையை விவரிக்கிறது என்று; அல்லது இவற்றின் ஏதோ ஒரு கலவை என்று. கதைசொல்லி வேறுபடுத்திக் காட்டவில்லை; வசனம் சொல்வதைவிடக் குறைவாகச் சொல்லுகிறது என்று நடிக்காமல் இருப்பதே நேர்மையான வழி.

தெளிவாக இருப்பது அதன் ஒழுக்கரீதியான வடிவம்: சவுலைப் பதவிக்குத் தகுதிப்படுத்திய ஆவியானவர் (10:6, 10) போய்விட்டார்; அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்புவது திகில், சந்தேகம், கோபம் — ஈட்டியை எறியும் சவுல் (18:10-11), நோபின் சவுல் (22:18). இந்தத் தீர்ப்பு ஏதோ மனம்போனபடியானது அல்ல; யெகோவாவை விட்டுத் திரும்பிய (15:11) ஒரு மனிதனின் உள்நிலை அது. சவுல் இரக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று வசனத்தில் எதுவும் சொல்லவில்லை; அவனுடைய சொந்த ஊழியக்காரர்களே அவனுக்கு உதவ முயல்வதையும், யெகோவா தெரிந்துகொண்ட சுரமண்டலக்காரனே அந்த உதவியாக இருப்பதையும் அடுத்த வசனங்கள் காட்டுகின்றன.

பெயர் சொல்லப்படாத ஒரு ஊழியக்காரன் தாவீதுக்கு அவனுடைய முதல் நற்சான்றைக் கொடுக்கிறான்: ஒரு இசைக்கலைஞன், பலசாலி, யுத்தவீரன், பேச்சுத் திறமை உள்ளவன், அழகானவன், யெகோவா அவனோடு இருக்கிறார். கடைசி வாக்கியமே முக்கியமானது; கதைசொல்லி அதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவான் (18:12, 14, 28). ஆங்கில KJV 'cunning' என்று சொல்லும் இடத்தில் தமிழ் IRV தேறினவன் என்கிறது — அர்த்தம் திறமைசாலி, தந்திரசாலி அல்ல. இதோ, ஆட்டுத்தொழுவத்திலிருந்து வந்த இளைஞன் ஏற்கெனவே தன் புகழால் அரண்மனையில் அறியப்பட்டிருக்கிறான் — தேவன் பார்த்த இருதயம் வெளிப்படத் தொடங்கியிருந்தது.

இந்த வசனம் தாவீதை யுத்தவீரன் என்று அழைப்பதையும், அதிகாரம் 17-இல் அவன் நீ இளைஞன் (17:33) என்று சொல்லப்படுவதையும், சவுலும் அப்னேரும் அவனை அறிந்ததாகத் தெரியவில்லை என்பதையும் (17:55-58) வாசகர்கள் கவனிக்கிறார்கள். இந்த இழுவிசை உண்மையானது, பழமையானதும்கூட. ஊழியக்காரன் உண்மைகளைத் தாண்டிப் புகழ்ந்து பேசுகிறான் என்றோ, சிங்கம், கரடி சாகசங்களையே (17:34-36) அவன் குறிப்பிடுகிறான் என்றோ சிலர் கருதுகிறார்கள்; தாவீது சவுலிடம் எப்படி வந்தான் என்பது குறித்த ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட விவரணங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு அருகருகே வைக்கப்பட்டவையாக அதிகாரங்கள் 16-17-ஐச் சிலர் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; மிகப் பழைய கிரேக்கக் கையெழுத்துப் பிரதிகளில் 17:55-58 இல்லை என்று சிலர் குறிப்பிடுகிறார்கள். அதிகாரம் 17-இன் ஆய்வு இதற்குத் திரும்பி வருகிறது. இங்கே குறிப்பு இதுதான்: ஒரு ஊழியக்காரனின் வார்த்தை என்ற சாதாரண வாசல் வழியாகவே தேவன் தம்முடைய அபிஷேகம் பெற்றவனை ராஜாவின் வீட்டுக்குள் கொண்டுவருகிறார்.

சவுலுக்குப் பதிலாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட மனிதன், முதலில் சவுலின் வீட்டுக்குள் அவனை ஆற்றுவதற்காகவே கொண்டுவரப்படுகிறான். புறக்கணிக்கப்பட்ட ராஜா அவனை மிகவும் நேசித்தான் (வ. 21), அவனைத் தன் ஆயுததாரியாக்கினான்; தேவனுடைய இருதயத்திற்கு ஏற்ற மனிதன், தேவன் புறக்கணித்த மனிதனுக்குச் சுரமண்டலத்தோடு ஊழியம் செய்கிறான். இந்த ஏற்பாட்டில் ஒரு இரக்கம் இருக்கிறது; கதைசொல்லி அதற்குப் பெயரிடவில்லை, ஆனால் தெளிவாக அதையே நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறான்: பின்னால் சவுல் வெறுக்கப்போகும் அதே மனிதன் மூலமாகத் தேவன் அவனுக்கு ஆறுதலை அனுப்புகிறார்.

நீங்கி... ஆறுதலடைந்து, சுகமடைவான் — அந்த ஆறுதல் உண்மையானதும், திரும்பத் திரும்ப வருவதும் (மற்ற நாட்களில் செய்தது போல, 18:10), தற்காலிகமானதும்கூட; இசை ஆவியானவர் அல்ல; சரியான கைகளிலுள்ள சுரமண்டலம் அதிகாரம் 15-இன் தீர்ப்பை மாற்றிவிடுவதில்லை. இஸ்ரவேலின் இனிய சங்கீதக்காரன் (2 சாமுவேல் 23:1) இங்கே தன் கலையின் தொடக்கத்தில் காணப்படுகிறான். அதிகாரம் இரண்டு ராஜாக்களும் ஒரே அறையில் இருப்பதோடு முடிகிறது — ஒருவன் சிங்காசனத்தில், ஒருவன் சுரமண்டலத்தோடு — யார் எவர் என்பது வாசகருக்குத் தெரியும்.