యెహోవా ఒక దుఃఖాన్ని మధ్యలో ఆపుతాడు. సమూయేలు దుఃఖించడం సరైనదే (15:35), కానీ దేవుడు పక్కన పెట్టినదాని గురించి దుఃఖించడం, దేవుడు చేస్తున్నదానితో కలసి ముందుకు సాగడానికి నిరాకరించడంగా మారే ఒక దశ వస్తుంది: ఎంతకాలం? దానికి మందు ఒక పని — నీ కొమ్మును నూనెతో నింపు, వెళ్ళు. సౌలు నూనె బుడ్డి నుండి అభిషేకించబడ్డాడు (10:1); దావీదు కొమ్ము నుండి అభిషేకించబడతాడు — ఇది మరింత శాశ్వతమైన అభిషేకాన్ని సూచిస్తుందని కొందరు భావించిన వివరం, అయినా పాఠం అలాంటి నీతిని తీయదు.

అతని కొడుకుల్లో ఒకడిని నేను రాజుగా ఎంపిక చేశాను — ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో 'నా కోసం ఒక రాజును సమకూర్చుకున్నాను', అక్షరాలా నా కోసం చూసుకున్నాను — ఆదికాండము 22:8లోని క్రియే, దహనబలికి గొర్రెపిల్లను దేవుడే దయచేస్తాడు. తరువాతి రాజును ఇశ్రాయేలు వెతకలేదు, సమూయేలు ప్రతిపాదించలేదు; దేవుడు అతణ్ణి ఇప్పటికే చూశాడు, బేత్లెహేములోని ఒక ఇంట్లో, ఒక రైతు కొడుకుల మధ్య. రూతు 4 యెష్షయి పేరుతో ఒక వంశావళిలో ముగిసింది; ఇక్కడ ఆ వంశావళి సింహాసనంగా మారుతుంది. బేత్లెహేము రాజరిక కథలోకి నిశ్శబ్దంగా ప్రవేశిస్తుంది, సువార్త కథలోకి కూడా అలాగే ప్రవేశిస్తుంది.

సమూయేలు కూడా ఒక పొడవైన మనిషిని చూసి మోసపోతాడు. ఏలీయాబు పెద్ద కొడుకు, అతని ఎత్తు సౌలును గుర్తు చేస్తుంది — అతడు భుజాలపై నుండి ఇతరుల కంటే ఎత్తయినవాడు (9:2) — ఇశ్రాయేలు కళ్ళు ఒక రాజును అలాగే ఎంచుకున్నాయి, ప్రవక్త అదే పొరపాటును మళ్ళీ చేయబోతున్నాడు. ఈసారి ఈ వచనం ప్రజలను కాదు, ప్రవక్తనే సరిదిద్దుతుంది. దేవుని ఎంపికలను బయటి నుండి చదవలేం; అందుకే దేవుని మనస్సుకు నచ్చిన మనిషి (13:14) ఎవరూ పిలిపించాలని కూడా అనుకోనివాడు అవుతాడు.

యెహోవా హృదయాన్ని చూస్తాడు అంటే దావీదు పాపం లేనివాడని కాదు — అతని మిగిలిన కథ అందుకు అవకాశం ఇవ్వదు — దేవుడు మన కారణాలపై కాదు తన కారణాలపై ఎంచుకుంటాడనీ, మనం చూడలేని అంతరంగ మనిషిని ఆయన చూస్తాడనీ దాని భావం. నేను అతణ్ణి నిరాకరించాను — ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో 15:23, 16:1లో సౌలు విషయంలో వాడిన క్రియే ఇది (తెలుగు IRV అక్కడ 'తిరస్కరించు' అంటుంది). తిరస్కరించడమూ ఎంచుకోవడమూ రెండూ దేవునివే, ఆయన రెండింటినీ కళ్ళు తెరిచే చేస్తాడని మనం గ్రహించాలని అధ్యాయం కోరుతుంది.

ఏడుగురు కొడుకులు ముందుకు వచ్చి వెళ్ళిపోయారు (వ. 10), దేవుడు చూసినవాడు సొంత తండ్రి తీసుకురానివాడే — ద్వేషం వల్ల కాదు, చివరివాడు గొర్రెలతో బయట ఉన్నాడు, అక్కడ రాజు దొరుకుతాడని ఎవరూ అనుకోలేదు. యెష్షయికి ఎనిమిదిమంది కొడుకులు అని 17:12 చెబుతుంది; 1 దినవృత్తాంతములు 2:13-15 ఏడుగురి పేర్లు ఇస్తుంది, దావీదు ఏడవవాడు. ఒక కొడుకు చిన్నవయసులోనే చనిపోయాడని గానీ, జాబితాలు వేరువేరుగా లెక్కిస్తున్నాయని గానీ పాఠకులు అర్థం చేసుకున్నారు; పాఠం చెప్పదు. అది నొక్కి చెప్పేది చివరివాడు — మళ్ళీ హన్నా పాట, యెహోవా దీనులను పైకి లేపుతాడు (2:8).

గొర్రెలను మేపడానికి వెళ్ళాడు — దావీదు గురించి లేఖనం చెప్పే మొదటి మాట ఇదే, అతణ్ణి ఎన్నడూ మరచిపోనివ్వని మాట కూడా ఇదే: తన సేవకుడు దావీదును ఎన్నుకుని గొర్రెల మందల మధ్య నుండి అతణ్ణి పిలిపించాడు... తన ప్రజలైన యాకోబును... మేపడానికి (కీర్తనలు 78:70-71). అతడు వచ్చేదాకా మనం కూర్చోలేం కదా — విందు కాపరి కోసం ఎదురు చూస్తుంది. ఏలీయాబు ముఖం చూసి మోసపోయిన సమూయేలు ఇప్పుడు యెహోవా ఎన్నుకున్నవాని కోసం ఎదురు చూడడం నేర్చుకున్నాడు.

దావీదు అనే పేరు గ్రంథంలో ఇక్కడే మొదటిసారి కనిపిస్తుంది — నూనె పోసేవరకూ కథకుడు దాన్ని దాచి ఉంచుతాడు. అతడు అతని అన్నల ముందు అభిషేకించబడతాడు: ఏలా లోయలో అతణ్ణి తృణీకరించబోయే అన్నలు (17:28) సాక్షులు, అయితే అభిషేకం అర్థం వారికి తెలిసిందో లేదో తెరిచే వదిలేయబడింది; సమూయేలు దాన్ని వివరించినట్టు పాఠం నమోదు చేయదు. సౌలు అభిషేకం రహస్యం (9:27); దావీదు అభిషేకం ఒక కుటుంబ వ్యవహారం, అయినా ఇశ్రాయేలులో ఎవరికీ తెలియదు.

ఆ రోజు నుండి — తరువాతి వచనానికి ఎదురుగా ఉంచబడింది, అక్కడ ఆత్మ సౌలును విడిచిపోయాడు. రెండు కదలికలూ ఒకే ఊపిరిలో చెప్పబడ్డాయి: పదవి కోసం, పని కోసం వచ్చే ఆత్మ తిరస్కరించబడిన రాజు నుండి ఎన్నుకోబడినవాని దగ్గరికి వెళ్తాడు. దావీదు ఏళ్ల తరబడి పాలించడు; తనకు ఇంకా లేని రాజ్యానికి ఆత్మ సంచకరువు. సమూయేలు రమాలోని ఇంటికి వెళ్ళిపోతాడు, 19వ అధ్యాయంలోని ఒక చిన్న సన్నివేశం తప్ప, రంగస్థలం నుండి నిష్క్రమిస్తాడు.

ఇది కష్టమైన వచనం, ఉన్నది ఉన్నట్టే చదవాలి. వేధించిన ఆత్మ యెహోవా దగ్గర నుండి వచ్చిందని పాఠం స్పష్టంగా చెబుతుంది — అధ్యాయంలో ఇంకా మూడుసార్లు అది దేవుని దగ్గర నుండి వచ్చినదే (వ. 15, 16, 23). పాఠకులు దీన్ని అనేక విధాలుగా అర్థం చేసుకున్నారు: తనను తిరస్కరించిన మనిషిని ఒక వ్యతిరేక ఆత్మ బాధించడానికి దేవుడు అనుమతిస్తాడని — అహాబు విషయంలో (1 రాజులు 22:22), యోబుకు వ్యతిరేకంగా సాతానుకు అనుమతి ఇచ్చినట్టు; లేదా దుష్ట అని అనువదించిన హీబ్రూ పదానికి హానికరమైన లేదా బాధాకరమైన అనే అర్థం ఉండవచ్చనీ, అది దయ్యం కాక దేవుడు పంపిన మనోవేదనను వర్ణిస్తుందనీ; లేదా వీటి కలయిక. కథకుడు తేడా చూపడు, వచనం చెప్పేదానికంటే తక్కువ చెబుతుందని నటించకపోవడమే నిజాయితీ మార్గం.

స్పష్టమైనది దాని నైతిక రూపం: సౌలును పదవికి సిద్ధపరచిన ఆత్మ (10:6, 10) వెళ్ళిపోయాడు, ఆ ఖాళీని నింపేది భయం, అనుమానం, ఆగ్రహం — ఈటె విసిరిన సౌలు (18:10-11), నోబు సౌలు (22:18). తీర్పు ఇష్టారాజ్యం కాదు; ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠం చెప్పినట్టు యెహోవాను అనుసరించడం మాని వెనక్కి తిరిగిన (15:11) మనిషి లోపలి రూపం అది. సౌలు జాలికి అతీతుడని ఈ వచనంలో ఏదీ సూచించదు; అతని సొంత సేవకులు అతనికి సహాయం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారనీ, యెహోవా ఎన్నుకున్న తంతివాద్యకారుడే ఆ సహాయమనీ తరువాతి వచనాలు చూపుతాయి.

పేరు తెలియని ఒక సేవకుడు దావీదుకు మొదటి గుణపత్రం ఇస్తాడు: ఒక సంగీతకారుడు, ధైర్యవంతుడు, యుద్ధవీరుడు, మాటకారి, చూడడానికి అందగాడు, యెహోవా అతనికి తోడుగా ఉన్నాడు కూడా. చివరి మాటే ముఖ్యమైనది, కథకుడు దాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ చెబుతాడు (18:12, 14, 28). KJVలోని కన్నింగ్ (cunning) అనే మాటకు అక్కడ నైపుణ్యం గలవాడని అర్థం, కుటిలుడని కాదు. గొర్రెల దొడ్డి నుండి వచ్చిన కుర్రవాడు అప్పటికే తన పేరుప్రఖ్యాతుల వల్ల రాజసభలో తెలిసినవాడు — దేవుడు చూసిన హృదయం బయటికి కనబడడం మొదలైంది.

ఈ వచనం దావీదును యుద్ధవీరుడు అని పిలుస్తుందనీ, 17వ అధ్యాయంలో అతడు చిన్న పిల్లవాడివి అని పిలవబడతాడనీ (17:33), సౌలుకూ అబ్నేరుకూ అతడు తెలిసినట్టు కనిపించడం లేదనీ (17:55-58) పాఠకులు గమనిస్తారు. ఈ ఉద్రిక్తత నిజమైనదీ పాతదీ. సేవకుడు వాస్తవాలకు మించి పొగుడుతున్నాడని, లేదా సింహం ఎలుగుబంటి సాహసాలే (17:34-36) అతని ఉద్దేశమని కొందరు సూచిస్తారు; దావీదు సౌలు దగ్గరికి ఎలా వచ్చాడన్నదాని గురించిన ఒకటి కంటే ఎక్కువ కథనాల నుండి తీసి పక్కపక్కన ఉంచినవిగా 16-17 అధ్యాయాలను కొందరు చూస్తారు; అతి పురాతన గ్రీకు ప్రతుల్లో 17:55-58 లేదని కొందరు గుర్తు చేస్తారు. 17వ అధ్యాయపు అధ్యయనం దీని దగ్గరికి తిరిగి వస్తుంది. ఇక్కడ విషయం ఏమిటంటే, దేవుడు తన అభిషిక్తుణ్ణి ఒక సేవకుని మాట అనే సాధారణ ద్వారం గుండా రాజు ఇంట్లోకి తీసుకువస్తాడు.

సౌలు స్థానంలోకి రావడానికి అభిషేకించబడిన మనిషిని మొదట సౌలు ఇంట్లోకి అతనికి ఉపశమనం ఇవ్వడానికి తీసుకువస్తారు. తిరస్కరించబడిన రాజుకు అతడు బాగా నచ్చాడు (వ. 21), సౌలు అతణ్ణి ఆయుధాలు మోసేవానిగా చేసుకున్నాడు; దేవుని మనస్సుకు నచ్చిన మనిషి దేవుడు తిరస్కరించిన మనిషికి తంతివాద్యంతో సేవ చేస్తాడు. ఈ ఏర్పాటులో కథకుడు పేరు పెట్టని, కానీ స్పష్టంగా ఉద్దేశించిన ఒక కనికరం ఉంది: సౌలు తరువాత ద్వేషించబోయే వాని ద్వారానే దేవుడు అతనికి ఉపశమనం పంపుతాడు.

కోలుకుని నెమ్మది పొందేవాడు... విడిచిపోయేది — ఉపశమనం నిజమైనదీ పదేపదే వచ్చేదీ (ఎప్పటిలాగే, 18:10), అది తాత్కాలికం కూడా; సంగీతం ఆత్మ కాదు, సరైన చేతుల్లో ఉన్న తంతివాద్యం 15వ అధ్యాయపు తీర్పును తిప్పివేయదు. ఇశ్రాయేలీయుల మధుర వాగ్గేయకారుడు (2 సమూయేలు 23:1) ఇక్కడ తన కళ ప్రారంభంలో కనిపిస్తాడు. ఒకే గదిలో ఇద్దరు రాజులతో అధ్యాయం ముగుస్తుంది, ఒకడు సింహాసనం మీద, ఒకడు తంతివాద్యంతో — ఎవరు ఎవరో పాఠకునికి తెలుసు.