ஐந்து கேள்விகள், ஒரு குற்றத்தைக்கூடச் சொல்ல முடியாத மக்கள் (வ. 4). முதிர்ந்த நியாயாதிபதி தன் வாழ்நாள் பணி முழுவதையும் யெகோவாவுக்கு முன்பாகவும் அவர் அபிஷேகம்செய்து வைத்தவருக்கு முன்பாகவும் திறந்து வைக்கிறான் — ராஜா இப்போது தேவனுடன் சேர்ந்து ஒரு சாட்சி. சாமுவேலின் நான்... எடுத்துக்கொண்டேன்? என்ற கேள்வி சாமுவேலின் சொந்த எச்சரிக்கைக்கே பதில் தருகிறது: ராஜா எடுத்துக்கொள்ளுவான் (8:11-17); தீர்க்கதரிசி ஒருபோதும் எடுக்கவில்லை. இஸ்ரவேல் கைவிடத் தெரிந்துகொண்ட ஆட்சியை அவன், மாறுபாட்டின் மூலம், விவரிக்கிறான்.

லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு குருடனாக இருந்தேன் — அவனுடைய மகன்களின் பாவம் அதுவே (8:3). தன் வீடு தூய்மையாயிருந்தது என்று சாமுவேல் நடிக்கவில்லை; தன் சொந்தக் கைகள் மட்டும் பரிசோதிக்கப்படவேண்டும் என்றே கேட்கிறான். ஒரு தலைவனின் நேர்மை அவன் பிள்ளைகளின் நேர்மைக்கு உத்தரவாதம் அல்ல, ஆனாலும் அது பெற்றிருக்கத் தகுந்ததே. பவுல் மிலேத்துவில் இதே போன்ற ஒரு வாதத்தைக் கூறுவார்: ஒருவனுடைய வெள்ளியையோ பொன்னையோ ஆடையையோ நான் இச்சிக்கவில்லை (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 20:33).

நில்லுங்கள்... உங்களோடு நியாயம் பேசும்படிக்கு — உடன்படிக்கை வழக்கின் மொழி, மீகா 6:1-5 இல் உள்ளதுபோல; அங்கே யெகோவா தாம் செய்தவற்றை எடுத்துரைத்துத் தம் வழக்கைச் சொல்கிறார். சாமுவேலின் விடைபெறுதல் ஒரு நினைவுக்குறிப்பு அல்ல, ஒரு விசாரணை: சான்று யெகோவா... செய்துவந்த எல்லா நீதியான செய்கைகள், கேள்வி என்னவென்றால் இப்படி மீட்கப்பட்ட ஒரு மக்கள் ஏன் இன்னொரு இரட்சகரைக் கேட்டார்கள் என்பதே.

தொடர்ந்து வரும் வரலாறு (வவ. 8-11) யாக்கோபு எகிப்திற்கு இறங்கிப்போனதிலிருந்து மோசே ஆரோன் வழியாக, நியாயாதிபதிகள் காலத்து ஒடுக்குவோர் வழியாக, தேவன் எழுப்பிய மீட்பர்கள் வழியாக ஓடுகிறது — யெருபாகால் (கிதியோன்), பேதான், யெப்தா, சாமுவேலே. பேதான் ஒரு அறியப்பட்ட புதிர்: நியாயாதிபதிகள் புத்தகத்தில் அந்தப் பெயரில் ஒரு நியாயாதிபதியும் இல்லை; சில பண்டைய மொழிபெயர்ப்புகள் பாராக் என்று வாசிக்கின்றன; மற்றவர்கள் வேறு அடையாளங்களை முன்வைத்திருக்கிறார்கள். கருத்து மாறவில்லை: ஒவ்வொரு மீட்பும் யெகோவாவிடமிருந்து வந்தது, ஒரு சிங்காசனத்திலிருந்து அல்ல.

8-ஆம் அதிகாரத்தின் பின்னணியிலிருந்த அழுத்தத்தைச் சாமுவேல் பெயரிடுகிறான்: நாகாஸ். அம்மோனிலிருந்து வந்த அச்சுறுத்தல் 11-ஆம் அதிகாரத்தில், கோரிக்கைக்குப் பின்பு, சொல்லப்படுகிறது; யாபேஸ் முற்றுகைக்கு முன்பே அந்த அபாயம் சிறிது காலமாக வளர்ந்து வந்திருந்தது என்று பலர் கருதுகிறார்கள் (ஒரு சவக்கடல் சுருளில் பாதுகாக்கப்பட்ட 11:1-இன் நீண்ட வாசகம் சரியாக அதையே விவரிக்கிறது); அதனால் மூப்பர்கள் ஏற்கனவே பயந்தவர்களாகவே ராமாவுக்கு வந்தார்கள். கண்ணுக்குத் தெரிந்த எதிரியின் பயம் கண்ணுக்குத் தெரிந்த ராஜாவுக்கான கோரிக்கையை உருவாக்கியது.

உங்கள் தேவனாகிய யெகோவாவே உங்களுக்கு ராஜாவாக இருந்தும் — அதிகாரம் முழுவதும் சுழலும் வாக்கியம். இஸ்ரவேலுக்கு ராஜா குறைவில்லை; தனக்கிருந்த ராஜாவின் மேல் விசுவாசமே குறைவாயிருந்தது. சாமுவேல் கூறுகிறபடி 8-ஆம் அதிகாரத்தின் பாவம் அரசாட்சி அல்ல, கொள்கை என்ற உடையணிந்த அவிசுவாசமே.

அரசாட்சி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, ராஜா இல்லாமல் இஸ்ரவேலை ஆண்ட அதே உடன்படிக்கையின் கீழ் உடனே வைக்கப்படுகிறது. நீங்களும் உங்களை ஆளுகிற ராஜாவும் — ராஜா நியாயப்பிரமாணத்திற்கு மேலே அல்ல, அதற்குள்ளே இருக்கிறான்; தன் மக்களோடு சேர்ந்து யெகோவாவைப் பின்பற்றுகிறான். 15-ஆம் வசனம் மறுபக்கத்தைத் தருகிறது: கீழ்ப்படியாமை யெகோவாவின் கையை உங்கள் முன்னோர்களுக்கு எதிராக இருந்ததுபோல உங்களுக்கும் எதிராக கொண்டுவரும். புதிய ஏற்பாட்டில் எதுவும் பழைய நிபந்தனைகளை மாற்றவில்லை.

நான்கு வினைச்சொற்கள் — பயந்து, பணிவிடைசெய்து, கீழ்ப்படிந்து, கலகம்செய்யாமல் — ராஜா மக்களுக்காகச் செய்ய முடியாததையும், எந்த ஆட்சி முறையும் வழங்க முடியாததையும் விவரிக்கின்றன. ஒரு அமைப்பு ஒரு மக்களை உண்மையுள்ளவர்களாக்கும் என்ற நம்பிக்கையைச் சாமுவேலின் விடைபெறுதல் மறுக்கிறது. கிரீடம் வழங்கப்பட்டது; நிபந்தனை மாறவில்லை.

கோதுமை அறுவடை வறண்ட பருவத்தில் வருகிறது; அப்போது, பொதுவான கணக்கின்படி, மழை அரிது, இடிமுழக்கம் அதைவிட அரிது; ஆகவே கேட்டவுடன் வந்த புயல் ஐயத்திற்கு இடமில்லாத ஒரு அடையாளம். இஸ்ரவேலை இரட்சிக்க யெகோவா மிஸ்பாவில் முழங்கினார் (7:10); அவளைக் குற்றவாளியாக்கக் கில்காலில் முழங்குகிறார். பெலிஸ்தர்களைச் சிதறடித்த அதே குரல் இப்போது அவருடைய சொந்த மக்களிடம் பேசுகிறது — அவர்கள் அதை நியாயத்தீர்ப்பாகக் கேட்கிறார்கள்.

நீங்கள் பார்த்து உணரும்படி — அற்புதம் புரிந்துகொள்ளுதலுக்காகவே, காட்சிக்காக அல்ல. யெகோவா அவர்களுடைய ராஜாவாயிருக்கையில் ஒரு ராஜாவைக் கேட்டதின் கனத்தை அவர்கள் உணரவேண்டும் என்று சாமுவேல் விரும்புகிறான். 18-ஆம் வசனம் விளைவைப் பதிவு செய்கிறது: மக்கள் எல்லோரும் யெகோவாவுக்கும் சாமுவேலுக்கும் மிகவும் பயந்து. மனந்திரும்புதல் தொடங்கும் இடம் பயம்; ஆனால் சாமுவேல் அவர்களை அங்கே நிற்க விடமாட்டான் (வ. 20).

அதிகாரத்தின் நங்கூரம். மக்கள் இப்போதுதான் எல்லாப் பாவங்களோடும்... இந்தப் பாவத்தையும் சேர்த்துக்கொண்டோம் (வ. 19) என்று அறிக்கையிட்டார்கள்; சாமுவேலின் பதில் நீங்கள் அவ்வளவு மோசமானவர்கள் அல்ல என்பதல்ல, யெகோவா... கைவிடமாட்டார் என்பதே. நம்பிக்கையின் அடிப்படை முழுவதுமாக அவர்களுக்கு வெளியே வைக்கப்படுகிறது: தம்முடைய மேன்மையான நாமத்தினிமித்தம் மற்றும் யெகோவா... பிரியமானதால். தெரிந்தெடுப்பு தேவனுடைய பிரியம், இஸ்ரவேலின் செயல்திறன் அல்ல — ஆகவே அது இஸ்ரவேலின் தோல்வியைத் தாண்டி நிலைக்கிறது.

எசேக்கியேல் இன்னும் அதிகக் குற்றமுள்ள ஒரு தலைமுறையைக் குறித்து இதையே சொல்வான்: உங்களுக்காக அல்ல... என்னுடைய பரிசுத்த பெயருக்காகவே நான் இப்படிச் செய்கிறேன் (36:22). ஒரு விசுவாசிக்கு முன்வைக்க எதுவும் இல்லாதபோதும், தேவனுடைய நாமம் முன்வைக்கத்தக்கதாகவே இருக்கிறது. 20-ஆம் வசனம் ஏற்கனவே தொனியை அமைத்துவிட்டது: பயப்படாதீர்கள்; நீங்கள் இந்தத் தீங்கையெல்லாம் செய்தீர்கள்; ஆனாலும்... பின்வாங்காமல் — பாவத்தை முழுமையாக ஒப்புக்கொண்டு, பாவி கைவிட்டுவிடுவதை மறுக்கும் கிருபை.

மக்கள் கேட்டிருந்தார்கள், எங்களுக்காக அவரை நோக்கி இடைவிடாமல் வேண்டிக்கொள்ளும் (7:8); தலைமையிலிருந்து விலக்கப்பட்ட சாமுவேல் அவர்களுக்காக விண்ணப்பம் செய்வதை நிறுத்துவதை யெகோவாவுக்கு எதிராகப் பாவம் என்று கருதுகிறான். பரிந்துபேசுதல் அவன் பதவியின் செயல்பாடு அல்ல, அவன் அன்பின் கடமை; அது பதவியைவிட நீடித்து நிற்கிறது. இப்போதுதான் ஒதுக்கப்பட்ட மனிதன், தன்னை ஒதுக்கிய மக்களுக்காகத் தொடர்ந்து விண்ணப்பம் செய்வதாக வாக்களிக்கிறான்.

அவன் நிறுத்தாத இரண்டு காரியங்கள்: உங்களுக்காக விண்ணப்பம் மற்றும் உங்களுக்குப் போதிப்பேன். போதனை இல்லாத விண்ணப்பம் மக்களை அறியாமையில் விட்டுவிடும்; விண்ணப்பம் இல்லாத போதனை அவர்களை அசைக்கப்படாதவர்களாக விட்டுவிடும். நன்மையும் சரியானதுமான வழி நியாயப்பிரமாணத்தின் வழியே (வ. 24) — புதிய திட்டம் அல்ல, அன்பான இருதயத்தோடு நடக்கப்படும் பழைய பாதை.

எப்படியும் — ஒன்றே தேவை, சாமுவேல் அதை மூன்று வினைச்சொற்களில் கூறுகிறான்: பயந்து, தொழுதுகொண்டு, சிந்தித்துப்பாருங்கள். பயம் என்பது பயபக்தி; முழு இருதயத்தோடும் உண்மையாய் தொழுதுகொள்வது என்பது நேர்மை; எவ்வளவு மகிமையான காரியங்களைச் செய்தார் என்பதைச் சிந்தித்துப்பாருங்கள் என்பது நினைவுகூருதல். அதிகாரம் முழுவதும் அந்தக் கடைசி வினைச்சொல்லின் பயிற்சியாகவே இருந்தது — எகிப்திலிருந்து அவர்கள் இப்போதுதான் கேட்ட இடிமுழக்கம் வரை.

25-ஆம் வசனம் எச்சரிக்கையை நேர்மையாக வைத்தபடி பேச்சை முடிக்கிறது: நீங்கள் இன்னும் தீங்கையே செய்தால், நீங்களும் உங்கள் ராஜாவும் அழிந்துபோவீர்கள். தன் ஆறுதலை இனிமையாக்குவதற்காகச் சாமுவேல் மாற்று விளைவை மென்மையாக்கவில்லை. அடுத்த அதிகாரங்கள் பயந்து உண்மையாய்ச் சேவிக்காத ஒரு ராஜாவைக் காட்டும்; கில்காலின் விடைபெறுதல் சொன்னதைச் சரியாகவே அர்த்தப்படுத்தியது என்பதை நாடு நூற்றாண்டுகளில் கற்றுக்கொள்ளும்.