அம்மோனியர்கள் லோத்தின் சந்ததியார், யோர்தானுக்கு அக்கரையில் இஸ்ரவேலுக்குத் தொல்லை கொடுத்த உறவினர்கள் (நியாயாதிபதிகள் 11). நாகாசின் நிபந்தனை திட்டமிட்ட கொடுமை: ஒரு கண்ணில் குருடாக்கப்பட்ட பட்டணம், போரிட முடியாத மனிதர்களின் பட்டணம் — கேடயத்தால் மூடப்படாத கண் வலது கண் என்று பலர் விளக்குகிறார்கள் — மேலும் இஸ்ரவேல் எல்லாவற்றின்மேலும் நிந்தை, தங்கள் சொந்த மக்களைக் காப்பாற்ற முடியாத ஒரு ஜனத்தின் உயிருள்ள கேலிச்சின்னம்.

பொதுவான எபிரெய வாக்கியத்தில் அதிகாரம் திடீரெனத் தொடங்குகிறது. சாமுவேலின் ஒரு சவக்கடல் சுருளும், சரித்திராசிரியர் யோசேபஸும், யோர்தானுக்குக் கிழக்கேயுள்ள கோத்திரங்களை நாகாஸ் ஏற்கனவே ஒடுக்கி வலது கண்களைப் பிடுங்கிக்கொண்டிருந்ததையும், மீதியானவர்கள் யாபேசுக்குத் தப்பியதையும் விவரிக்கும் ஒரு நீண்ட அறிமுகத்தைப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கின்றன; சில நவீன மொழிபெயர்ப்புகள் அதைச் சேர்க்கின்றன. இது அறியப்பட்ட ஒரு கையெழுத்துப் பிரதிக் குறிப்பு, உபதேசக் கருத்து அல்ல; எப்படியானாலும் அது தொடர்ந்து வருவதற்குப் பொருந்துகிறது.

யாபேஸ் ஒரு வாரம் கேட்டு, சவுலுக்கு அல்ல, இஸ்ரவேல் நாடெங்கும் தூதுவர்களை அனுப்புகிறது — இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு ராஜா இருக்கிறான் என்பதை அவர்கள் கேள்விப்படவில்லை, அல்லது நம்பவில்லை என்று தோன்றுகிறது. நாகாஸ் தவணை கொடுக்கிறான்; யாரும் வரமாட்டார்கள் என்று அவன் எதிர்பார்த்ததை இது குறிக்கிறது; நியாயாதிபதிகளின் நாட்களில் அடிக்கடி யாரும் வரவில்லை (நியாயாதிபதிகள் 5:16-17; 21:8-9).

கீலேயாத்திலிருக்கிற யாபேசுக்கும் பென்யமீனுக்கும் பழைய உறவுகள் இருந்தன: நியாயாதிபதிகள் 21-ல், இஸ்ரவேலின் போரில் சேராததற்காக அந்தப் பட்டணம் தண்டிக்கப்பட்டது, அதன் மகள்கள் எஞ்சியிருந்த பென்யமீனியர்களுக்கு மனைவிகளானார்கள். தூதுவர்கள் அறிந்திருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் உறவினரிடமே முறையிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்தப் பட்டணம் சவுலின் மீட்பைக் கடைசிவரை நினைவில் வைத்து, அவனுடைய உடலை மீட்கத் தன்னையே ஆபத்திற்குள்ளாக்கும் (31:11-13).

ராஜா மாடுகளின் பின்னாலே வயலிலிருந்து (வ. 5) வரும்போது காணப்படுகிறான் — அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, வாழ்த்தப்பட்டு, இன்னும் உழுதுகொண்டிருக்கிறான். தீர்க்கதரிசிகளுக்குள்ளே அவன்மேல் இறங்கிய ஆவியானவர் (10:10), இப்போது நியாயாதிபதிகள்மேல் இறங்கியதுபோல, போருக்காக அவன்மேல் இறங்குகிறார்; அதன் முதல் கனி பரிசுத்தமான கோபம். தேவனுக்குரிய ஒரு கோபம் உண்டு: அது தன்னுடைய அவமானத்தால் அல்ல, அவருடைய மக்களின் அவமானத்தால் மூளுகிறது.

அதிகாரம் 10-ல் சவுல் ஒளிந்தான்; அதிகாரம் 11-ல் அவன் செயல்படுகிறான். வேறுபாடு: ஒரு குறிப்பிட்ட பணிக்காக ஆவியானவர் வருவதும், பதிலைக் கோரும் ஒரு செய்தியும். ஒரு அபிஷேகத்தில் கொடுக்கப்பட்ட ஈவுகள், யோர்தானுக்கு அக்கரையிலுள்ள ஒரு பட்டணம் உதவி கேட்டு அனுப்பும் நாளில் நிரூபிக்கப்படுகின்றன.

இந்தக் கொடூரமான அழைப்பு, தன் மறுமனையாட்டியைத் துண்டுகளாக்கி இஸ்ரவேலெங்கும் அனுப்பிய லேவியனை (நியாயாதிபதிகள் 19:29) நினைவூட்டுகிறது — பென்யமீனுக்கு எதிரான போருக்கும், சவுலின் சொந்தக் கோத்திரத்தின் ஏறக்குறைய முடிவுக்கும் வழிவகுத்த ஒரு நிகழ்வு. சவுல் அந்த நினைவை ஒரு சிறந்த நோக்கத்திற்குத் திருப்புகிறான்: இஸ்ரவேலுக்குள் பழிவாங்குதல் அல்ல, இஸ்ரவேலின் மீட்பு. எருதுகளின் துண்டுகள் சொல்வது: சேர்ந்துகொள், இல்லாவிட்டால் உன் வாழ்வாதாரத்தை இழப்பாய்; இது ஒரு மிரட்டல், அது வேலை செய்கிறது.

சவுல் மற்றும் சாமுவேலின் பின் — புதிய ராஜா இன்னும் தீர்க்கதரிசியைத் தன் அருகில் பெயர் சொல்லி வைக்கிறான்; இரண்டு பதவிகளும் ஒன்றாக அணிவகுக்கின்றன, இப்போதைக்கு. மக்களை அசைப்பது சவுலைப்பற்றிய பயம் அல்ல, யெகோவாவால் உண்டான பயங்கரம். பேசேக்கின் படைதிரட்டல் (வ. 8) இஸ்ரவேலையும் யூதாவையும் தனித்தனியாக எண்ணுகிறது — ஒரு நாள் ராஜ்ஜியத்தைப் பிளக்கப்போகும் பிரிவின் ஒரு சிறிய முன்சுவை என்று சிலர் குறிப்பிடுகிறார்கள்; வாக்கியம் அப்படிப்பட்ட முடிவை எடுப்பதில்லை, பெரிய எண்ணிக்கைகள் பலவிதமாக வாசிக்கப்படுகின்றன.

விடியற்காலத் தாக்குதலில் மூன்று படைகள் என்பது கிதியோனின் தந்திரம் (நியாயாதிபதிகள் 7:16-22); விடியற்காலை — ஆங்கில (KJV) வாக்கியத்தில் 'காலைச் சாமம்' (morning watch) — யெகோவா எகிப்தியர்களின் சேனையைப் பார்த்த அதே நேரம் (யாத்திராகமம் 14:24). கதைசொல்லி போரை ஒரே வசனத்தில் சொல்கிறார்: இஸ்ரவேல் போரிட்டது, சிதறடித்தல் முழுமையானது — இருவர் இருவராக சேர்ந்து ஓடிப்போகாதபடி.

யாபேசுக்கு வெயில் ஏறுகிறதற்கு முன்னே (வ. 9) உதவி வாக்குப்பண்ணப்பட்டிருந்தது; அவர்கள் நாகாசிடம், கசப்பான நகைச்சுவையோடு, நாளைக்கு உங்களிடத்தில் வருவோம் (வ. 10) என்று சொல்லியிருந்தார்கள். அவர்கள் வந்தார்கள் — சவுலின் பின்னால். நேரத்தை மணிக்கு மணி காக்கும் ஒரு மீட்பு, 9:16-ல் சாமுவேல் மூலமாகப் பேசப்பட்ட வார்த்தை — அவன் என்னுடைய மக்களை மீட்பான் — காக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது என்பதற்கு அதிகாரத்தின் அமைதியான சாட்சி.

மக்கள் 10:27-ன் பயனற்ற மக்களை நினைவுகூர்ந்து இரத்தத்தை விரும்புகிறார்கள்; சவுல் மறுத்து, சரியான காரணத்தைக் கொடுக்கிறான்: யெகோவா மீட்பைக் கொடுத்தார். தேவனுக்கு உரிமையாக்கப்பட்ட ஒரு வெற்றி, தனிப்பட்ட பகைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள இடம் விடுவதில்லை. இது சவுலின் மிகச் சிறந்த நேரம் — தாராளமானவன், தேவனை மையமாகக் கொண்டவன், ஒரு கும்பலுக்கு இல்லை என்று சொல்லும் அளவுக்கு வலிமையானவன்.

புத்தகத்தின் மீதியை அறிந்த வாசகன் இந்த முரண்பாட்டின் பாரத்தை உணர்கிறான். மீட்பின் நாளில் ஒரு மனிதனைக் கொல்ல மறுத்த ராஜா, பின்னர் நோபின் ஆசாரியர்களைக் கொன்றுபோட்டு, வனாந்திரமெங்கும் தாவீதை வேட்டையாடுவான். வேதவாக்கியம் நல்லதை முகஸ்துதியின்றியும், வீழ்ச்சியை மகிழ்ச்சியின்றியும் பதிவுசெய்கிறது; இரண்டும் ஒரே மனிதனுக்கு உரியவை, அதே மனிதன் இவனாகவே இருந்திருக்கக்கூடும்.

ராஜாவை ஏற்படுத்துவோம் (வ. 14; ஆங்கில KJV-யில் ராஜ்ஜியத்தைப் புதுப்பிப்போம்) என்னும் சாமுவேலின் வார்த்தை, கதையில் இந்த அதிகாரத்தின் இடத்தை விளக்குகிறது: சவுல் தனிப்பட்ட முறையில் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான் (10:1), சீட்டினால் பொதுவாகத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டான் (10:24), இப்போது முழு மக்களும் சந்தோஷப்பட, யெகோவாவுக்கு முன்பாக ராஜாவாக ஏற்படுத்தப்படுகிறான். யாபேசின் மீட்பு சந்தேகப்பட்டவர்களுக்குப் பதிலையும், இஸ்ரவேலுக்கு ஒன்றிணைந்து நிற்கக்கூடிய ஒரு ராஜாவையும் கொடுத்தது. மூன்று முறை — அங்கே, அந்த இடத்திலே — கில்காலில் கதைசொல்லி காட்சியை நிலைநிறுத்துகிறார்.

கில்கால் தேசத்தில் யோசுவாவின் முதல் முகாம் (யோசுவா 4:19-20), சாமுவேலின் சுற்றுப்பயணத்தின் நிலையங்களில் ஒன்று (7:16), ஏழு நாட்கள் காத்திருக்கும்படி சாமுவேல் சவுலுக்குச் சொல்லியிருந்த இடம் (10:8). இங்கே அது சமாதானபலிகளின், சந்தோஷத்தின் காட்சி; அதிகாரம் 13-ல் அது சவுலின் முதல் கீழ்ப்படியாமையின் காட்சியாக இருக்கும். அதே பலிபீடம், அதே பட்டணம், வேறு ஒரு இருதயம்.