ಅಮ್ಮೋನಿಯರು ಲೋಟನ ಸಂತತಿಯವರೂ ಯೊರ್ದನಿನ ಆಚೆಯ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಉಪದ್ರವಕಾರಿ ದಾಯಾದಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದರು (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 11). ನಾಹಾಷನ ಷರತ್ತುಗಳು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಕ್ರೌರ್ಯ: ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಕುರುಡಾದ ಊರು ಯುದ್ಧಮಾಡಲಾರದ ಗಂಡಸರ ಊರು — ಗುರಾಣಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡದ ಕಣ್ಣು ಬಲಗಣ್ಣು ಎಂದು ಅನೇಕರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸುವುದು, ತಮ್ಮವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಾರದ ಜನಾಂಗದ ಜೀವಂತ ಅಣಕ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುವೇಲನ ಒಂದು ಮೃತ ಸಮುದ್ರದ ಸುರುಳಿಯೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಜೋಸೀಫಸನೂ ಇನ್ನೂ ದೀರ್ಘವಾದ ಪೀಠಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ: ನಾಹಾಷನು ಈಗಾಗಲೇ ಯೊರ್ದನಿನ ಪೂರ್ವದ ಕುಲಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ ಬಲಗಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದನೆಂದೂ, ಉಳಿದ ಕೆಲವರು ಯಾಬೇಷಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರೆಂದೂ ಅದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಆಧುನಿಕ ಅನುವಾದಗಳು ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ತಿಳಿದಿರುವ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ, ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿಷಯವಲ್ಲ; ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಅದು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ಯಾಬೇಷ್ ಒಂದು ವಾರ ಕೇಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೂತರನ್ನು ಸೌಲನ ಬಳಿಗಲ್ಲ, ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತದೆ — ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಅರಸನಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವರು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನಂಬಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ನಾಹಾಷನು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಯಾರೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದನೆಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಯಾರೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 5:16-17; 21:8-9).

ಯಾಬೇಷ್ ಗಿಲ್ಯಾದಿಗೂ ಬೆನ್ಯಾಮೀನಿಗೂ ಹಳೆಯ ನಂಟಿತ್ತು: ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 21ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಊರು ದಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅದರ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಉಳಿದ ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯರಾದರು. ದೂತರಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಬಂಧುಗಳಿಗೇ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಊರು ಸೌಲನ ಈ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನೆನಪಿಡುವುದು, ಮತ್ತು ಅವನ ಶವವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ತನ್ನನ್ನೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೊಡ್ಡುವುದು (31:11-13).

ಅರಸನು ಸಿಕ್ಕುವುದು ಹೊಲದಿಂದ ದನಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಾಗ (ವ. 5) — ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಜಯಘೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಆದರೂ ಉಳುತ್ತಿರುವವನು. ಪ್ರವಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಆತ್ಮವು (10:10) ಈಗ ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರ ಮೇಲೆ ಬಂದಂತೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಮೊದಲ ಫಲ ಪವಿತ್ರ ಕೋಪ. ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ಕೋಪವಿದೆ: ಅದು ಉರಿಯುವುದು ತನ್ನ ಜನರ ಅವಮಾನದಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅವಮಾನದಿಂದಲ್ಲ.

10ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೌಲನು ಅಡಗಿದನು; 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆತ್ಮವು ಬರುವುದು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬೇಡುವ ಸುದ್ದಿ. ಅಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ವರಗಳು ರುಜುವಾಗುವುದು ಯೊರ್ದನಿನ ಆಚೆಯ ಒಂದು ಊರು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುವ ದಿನದಲ್ಲಿ.

ಈ ಭೀಕರ ಕರೆಯು, ತನ್ನ ಉಪಪತ್ನಿಯನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ಆ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಾದ್ಯಂತ ಕಳುಹಿಸಿದ ಲೇವಿಯನನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 19:29) — ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಸೌಲನ ಸ್ವಂತ ಕುಲದ ಬಹುಮಟ್ಟಿನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಎಡೆಮಾಡಿದ ಘಟನೆ. ಸೌಲನು ಆ ನೆನಪನ್ನು ಉತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಳಗೆ ಸೇಡಲ್ಲ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಕ್ಷಣೆ. ಎತ್ತುಗಳ ತುಂಡುಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ: ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಿ, ಇಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ಇದು ಬೆದರಿಕೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸೌಲ, ಸಮುವೇಲರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸು — ಹೊಸ ಅರಸನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ; ಎರಡು ಹುದ್ದೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ. ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕದಲಿಸುವುದು ಸೌಲನ ಭಯವಲ್ಲ, ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು. ಬೆಜೆಕಿನ ಸೈನ್ಯಸಂಗ್ರಹವು (ವ. 8) ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಯೆಹೂದವನ್ನೂ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಎಣಿಸುತ್ತದೆ — ಒಂದು ದಿನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇಬ್ಭಾಗ ಮಾಡುವ ವಿಭಜನೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪಠ್ಯವು ಅಂಥ ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳು ಎಂಬುದು ಗಿದ್ಯೋನನ ತಂತ್ರ (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 7:16-22), ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಯೆಹೋವನು ಐಗುಪ್ತ್ಯರ ದಂಡಿನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ ಗಳಿಗೆ (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 14:24). ನಿರೂಪಕನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಒಂದೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಹೋರಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಚದರುವಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು — ಉಳಿದವರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಹಾಗೆ ಚದರಿಸಿಬಿಟ್ಟನು.

ಯಾಬೇಷಿಗೆ ನಾಳೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ (ವ. 9) ಸಹಾಯದ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವರು ನಾಹಾಷನಿಗೆ ಕಹಿಯಾದ ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ನಾವು ನಾಳೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆವು (ವ. 10) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಂದರು — ಸೌಲನ ಹಿಂದೆ. ಗಳಿಗೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಲ ಪಾಲಿಸುವ ರಕ್ಷಣೆಯು, 9:16ರಲ್ಲಿ ಸಮುವೇಲನ ಮೂಲಕ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಕ್ಯ — ಅವನು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು... ಬಿಡಿಸಿ ಕಾಪಾಡುವನು — ನೆರವೇರುತ್ತಿತ್ತೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಜನರು 10:27ರ ಅಯೋಗ್ಯರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ರಕ್ತ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಸೌಲನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ಯೆಹೋವನು... ಜಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ. ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜಯವು ಖಾಸಗಿ ಲೆಕ್ಕ ಚುಕ್ತಾ ಮಾಡಲು ಎಡೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಸೌಲನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಳಿಗೆ — ಉದಾರ, ದೇವರು-ಕೇಂದ್ರಿತ, ಮತ್ತು ಗುಂಪಿಗೆ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠ.

ಪುಸ್ತಕದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಓದುಗನು ಈ ವೈದೃಶ್ಯದ ಭಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಯದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದ ಅರಸನು ಮುಂದೆ ನೋಬಿನ ಯಾಜಕರನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕುವನು ಮತ್ತು ದಾವೀದನನ್ನು ಅರಣ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಬೇಟೆಯಾಡುವನು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮುಖಸ್ತುತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ; ಎರಡೂ ಒಬ್ಬನೇ ಮನುಷ್ಯನವು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಮನುಷ್ಯನು ಇವನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು.

ಸಮುವೇಲನ ಮಾತು ಅರಸುತನವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸೋಣ (ವ. 14; ಇಂಗ್ಲಿಷ್ KJV ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನವೀಕರಿಸೋಣ’) ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಸೌಲನು ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು (10:1), ಚೀಟಿನಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು (10:24), ಮತ್ತು ಈಗ ಇಡೀ ಜನರು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾಬೇಷಿನ ಬಿಡುಗಡೆಯು ಸಂಶಯಪಡುವವರಿಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಬಹುದಾದ ಅರಸನನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿ — ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ — ಎಂದು ನಿರೂಪಕನು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆಟ್ಟುನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಗಿಲ್ಗಾಲ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋಶುವನ ಮೊದಲ ಪಾಳೆಯವಾಗಿತ್ತು (ಯೆಹೋಶುವನು 4:19-20), ಸಮುವೇಲನ ಸುತ್ತಾಟದ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು (7:16), ಮತ್ತು ಏಳು ದಿನ ಕಾದಿರಬೇಕೆಂದು ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಸ್ಥಳ (10:8). ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಸಮಾಧಾನ ಬಲಿಗಳ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ದೃಶ್ಯ; 13ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಸೌಲನ ಮೊದಲ ಅವಿಧೇಯತೆಯ ದೃಶ್ಯವಾಗುವುದು. ಅದೇ ಬಲಿಪೀಠ, ಅದೇ ಊರು, ಮತ್ತು ಬೇರೆಯೇ ಹೃದಯ.