பெட்டி தாவீதின் நகரமாகிய சீயோனிலிருந்து புதிய ஆலயத்திற்குக் கொண்டுவரப்படுகிறது (வசனங்கள் 1-4), 7 ஆம் மாதமாகிய ஏத்தானீம் மாதத்தின் பண்டிகையிலே (வசனம் 2) — பெரும்பாலோர் இதைக் கூடாரப்பண்டிகை என்று கருதுகிறார்கள் (லேவியராகமம் 23:34). ஆலயம் எட்டாம் மாதத்தில் முடிந்ததால் (6:38), சில மாதங்கள் காத்திருந்ததாகப் பாடம் குறிப்பதுபோலத் தோன்றுகிறது, எந்த வருடம் என்று அது சொல்லாவிட்டாலும். ஆசாரியர்கள் பெட்டியைக் கேருபீன்களுடைய இறக்கைகளின்கீழே வைத்தார்கள் (வசனம் 6), தண்டுகளின் முனைகள் பரிசுத்த இடத்திலிருந்து காணப்படும்படி அவைகளை முன்னுக்கு இழுத்தார்கள்: அவைகள் இந்த நாள் வரைக்கும் அங்கேதான் இருக்கிறது (வசனம் 8) — ஆலயம் இன்னும் நின்ற காலத்திலிருந்து வந்ததாகத் தோன்றும் வார்த்தைகள்.

மோசே ஓரேபிலே அந்தப் பெட்டியில் வைத்த இரண்டு கற்பலகைகளைத் தவிர அதிலே வேறொன்றும் இருந்ததில்லை. ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின் பெட்டியை விவரிக்கும் எபிரெயர் 9:4 பற்றி வாசகர்கள் கேட்கிறார்கள்: அந்தப் பெட்டியிலே மன்னா வைக்கப்பட்ட தங்கப்பாத்திரமும், ஆரோனுடைய துளிர்த்த கோலும், உடன்படிக்கையின் கற்பலகைகளும் இருந்தன. அந்தப் பாத்திரமும் கோலும் சாட்சிப்பெட்டிக்கு முன்னே வைக்கப்பட்டன என்று யாத்திராகமம் சொல்லுகிறது (யாத்திராகமம் 16:34; எண்ணாகமம் 17:10) — பெட்டிக்கு அருகில், ஒருவேளை உள்ளே அல்ல. எபிரெயர் மோசேயின் காலத்து ஒழுங்கையும் இராஜாக்கள் புத்தகம் சாலொமோனின் காலத்து ஒழுங்கையும் விவரிக்கின்றன, மற்றப் பொருட்கள் அதற்குள் காணாமற்போயிருந்தன என்று சிலர் கருதுகிறார்கள்; வேறு சிலர் முன்னே என்பதை உள்ளே என்று வாசிக்கிறார்கள். இந்த ஆய்வு அந்தக் கேள்வியைக் குறிப்பிடுகிறது. உடன்படிக்கையின் கற்பலகைகள் அதன் மையத்தில் இருந்தன என்பதில் இரண்டும் ஒத்துப்போகின்றன.

ஆசாரியர்கள் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து புறப்படும்போது, மேகமானது யெகோவாவுடைய ஆலயத்தை நிரப்பியது (வசனம் 10), மேகத்தினால் ஆசாரியர்கள் ஊழியம் செய்வதற்கு நிற்கமுடியாமற்போனது. இது மீண்டும் ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின் அர்ப்பணிப்பே: ஒரு மேகம் ஆசரிப்புக்கூடாரத்தை மூடினது; யெகோவாவுடைய மகிமை வாசஸ்தலத்தை நிரப்பியது ... மோசே ஆசரிப்புக்கூடாரத்திற்குள் நுழையமுடியாமல் இருந்தது (யாத்திராகமம் 40:34-35). சீனாயின் தேவனும் வனாந்தரக் கூடாரத்தின் தேவனும் கல் ஆலயத்திற்கு வந்துவிட்டார் என்பதை வாசகர்கள் காணவேண்டும் என்று கதைசொல்லி விரும்புகிறார். பாடகர்கள் யெகோவா நல்லவர், அவர் கிருபை என்றுமுள்ளது என்று யெகோவாவைத் துதித்தபோது அந்தக் கணம் வந்தது என்று 2 நாளாகமம் 5:13 சொல்லுகிறது.

அப்பொழுது சாலொமோன், காரிருளிலே வாழ்வேன் என்று யெகோவா சொன்னார் என்றான் (வசனம் 12). சாலொமோன் மேகத்தை வேதவாக்கியத்தின் வழியாகப் புரிந்துகொள்ளுகிறான்: சீனாயில் மோசே, தேவன் இருந்த கார்மேகத்திற்கு அருகில் சேர்ந்தான் (யாத்திராகமம் 20:21), யெகோவா கிருபாசனத்தின்மேல் ஒரு மேகத்தில் நான் காணப்படுவேன் என்று சொல்லியிருந்தார் (லேவியராகமம் 16:2). ஆலயத்தை நிரப்பும் மகிமை மறைக்கவும் செய்கிறது. தேவரீர் தங்கக்கூடிய வீடும், நீர் என்றைக்கும் தங்ககூடிய நிலையான இடமுமாகிய ஆலயத்தை உமக்குக் கட்டினேன் (வசனம் 13). வாசகர்கள் இதை வசனம் 27 உடன் சேர்த்து வைக்கவேண்டும்: தேவன் உண்மையாகவே ஆலயத்திற்கு வருகிறார், ஆனாலும் அவர் ஒருபோதும் அதற்குள் அடைக்கப்படுவதில்லை.

தன்னுடைய சாதனையின் உச்சியில், கட்டியவன் அதன் எல்லைகளை அறிக்கையிடுகிறான். வானாதி வானங்கள் என்பது மிக உயர்ந்த வானங்கள்; அவைகளே தேவனைக் கொள்ளமுடியாவிட்டால், அறுபது முழ நீளமுள்ள ஒரு ஆலயம் கொள்ளமுடியாது. சாலொமோன் ஈராமிடமும் இதையே சொல்லியிருந்தான் (2 நாளாகமம் 2:6). இந்த ஆய்வு இதை அதிகாரத்தின் திறவுகோலாக எடுத்துக்கொள்ளுகிறது: ஆலயம் தேவனை அடக்கிவைக்கும் பாத்திரம் அல்ல, அவர் தம்முடைய நாமத்தை வைக்கும் (வசனம் 29), தம்முடைய மக்களுக்குச் செவிகொடுக்கும் இடம். நீங்கள் எனக்குக் கட்டும் ஆலயம் எப்படிப்பட்டது? என்று ஏசாயா 66:1 கேட்கிறது. சாலொமோன் அர்ப்பணிப்பு நாளிலேயே அதைக் கேட்டுவிட்டான்.

ஸ்தேவான் தன்னுடைய விசாரணையின்போது ஏசாயா 66 ஐ நினைவுகூர்ந்தார் — உன்னதமான தேவன் கைகளினால் செய்யப்பட்ட ஆலயங்களில் வாசம்பண்ணுவதில்லை (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7:48) — பவுல் அத்தேனே பட்டணத்தாரிடம் தேவன் கைகளினால் கட்டப்பட்ட கோவில்களில் அவர் குடியிருப்பதில்லை என்றார் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 17:24). இருவரில் எவரும் சாலொமோனைத் திருத்தவில்லை; முதலில் அதைச் சொன்னவன் சாலொமோனே. இந்த வசனம் ஆராதனையை இரண்டு தவறுகளிலிருந்து காக்கிறது: தேவன் தூரத்தில் இருக்கிறார் என்று நினைப்பது, அவரை ஒரு கட்டடத்தில் பிடித்துவைக்கலாம் அல்லது கையாளலாம் என்று நினைப்பது. இதிலுள்ள தாழ்மையை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது: இஸ்ரவேலின் சொந்த ஆலயம், தேவன் அதற்குள் அடங்கமாட்டார் என்று சொன்ன ஒரு ராஜாவால் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.

சாலொமோனின் வேண்டுதல் எளிமையானது: பரலோகமாகிய நீர் தங்குமிடத்திலே அதை கேட்பீராக, கேட்டு மன்னிப்பீராக. ஆலயம் அதற்கு நேராக ஜெபிக்கும் இடம் (வசனம் 29); தேவனுடைய வாசஸ்தலம் பரலோகத்தில் இருக்கிறது; கேட்கப்படும் முதல் காரியம் மன்னிப்பு. பரலோகத்தில் இருக்கிற தேவரீர் கேட்டு என்பது ஒரு பல்லவியைப்போல ஜெபம் முழுவதும் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. வசனங்கள் 31-53 இல் வாசகர்கள் வழக்கமாக ஏழு விண்ணப்பங்களை எண்ணுகிறார்கள்: பலிபீடத்திற்கு முன்பு ஆணை, எதிரிக்கு முன்பு தோல்வி, வறட்சி, பஞ்சமும் கொள்ளைநோயும், அந்நியன், யுத்தத்திற்குப் புறப்படுதல், சிறையிருப்பு. ஒவ்வொன்றும் ஒரு துன்பத்தை விவரிக்கிறது, அது பெரும்பாலும் பாவத்தினால் வருகிறது, ஒவ்வொன்றும் தேவன் கேட்டுச் செயல்படும்படி கேட்கிறது.

ஜெபம் எதை முன்னமே எடுத்துக்கொள்ளுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் பாவம் செய்யக்கூடாது என்று சாலொமோன் கேட்பதில்லை; அவர்கள் பாவம்செய்து உம்மிடத்திற்குத் திரும்பி வரும்போது தேவன் மன்னிக்கவேண்டும் என்று கேட்கிறான் (வசனங்கள் 33-36). வறட்சிக்கான விண்ணப்பம் அவர்கள் நடக்கவேண்டிய நல்வழியை அவர்களுக்குப் போதித்து என்று சேர்க்கிறது (வசனம் 36) — போதனைக்கு வழிநடத்தும் மன்னிப்பு. கொள்ளைநோய்க்கான விண்ணப்பம் தன்னுடைய இருதயத்தின் வாதையை உணர்ந்து ஜெபிப்பவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது (வசனம் 38): எல்லாவற்றிலும் கொடிய நோய் உள்ளே இருக்கிறது. தேவனுடைய பதில் 2 நாளாகமம் 7:14 இல் நினைவுகூரப்படுகிறது: என் நாமம் சூட்டப்பட்ட என் மக்கள் தங்களைத் தாழ்த்தி, ஜெபம்செய்து ... அப்பொழுது பரலோகத்திலிருக்கிற நான் கேட்டு, அவர்களுடைய பாவத்தை மன்னித்து.

இஸ்ரவேலுக்கான ஜெபத்தின் நடுவே அந்நியர்களுக்கான ஒரு ஜெபம் வருகிறது. அவர்கள் உமது மகத்துவமான நாமத்தையும், உமது பலத்த கரத்தையும், உமது ஓங்கிய புயத்தையும் கேள்விப்படுவார்களே என்பதால் வருவார்கள் (தமிழ் IRV இல் வசனம் 41; ஆங்கில KJV இல் வசனம் 42) — இது யாத்திரையின் மொழி (உபாகமம் 4:34). அந்த அந்நியன் உம்மை நோக்கி வேண்டிக்கொள்வதின்படியெல்லாம் தேவரீர் செய்வீராக என்று சாலொமோன் தேவனிடம் கேட்கிறான் (வசனம் 43); அந்நியனின் ஜெபம் இஸ்ரவேலின் ஜெபத்தைப்போலவே தாராளமாகக் கேட்கப்படவேண்டும். யெகோவாவுடைய நாமத்தைக்குறித்து சாலொமோனுக்கு உண்டாயிருந்த புகழைக் கேள்விப்பட்டுத் தூரத்திலிருந்து வரும் சேபாவின் ராணி (10:1) அப்படிப்பட்ட தேடுபவருக்குக் கதையின் அடுத்த உதாரணம்.

நோக்கம்: பூமியின் மக்களெல்லோரும் உம்முடைய மக்களாகிய இஸ்ரவேலைப்போல உமக்குப் பயப்படும்படியும் (வசனம் 43). ஆலயம் தன்னுடைய முதல் நாளிலிருந்தே தேசங்களுக்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்கவேண்டும் என்று நோக்கம்கொண்டது. ஏசாயா 56:7 அதை எடுத்துக்கொண்டது: என்னுடைய வீடு சகல மக்களுக்கும் ஜெபவீடு என்னப்படும். இயேசு ஆலய முற்றத்தைச் சுத்திகரித்தபோது அதை மேற்கோள்காட்டினார்: என்னுடைய வீடு எல்லா மக்களுக்கும் ஜெபவீடு எனப்படும் என்று எழுதியிருக்கவில்லையா? (மாற்கு 11:17). இந்தியா உட்பட, தேசங்களிலிருந்து வரும் வாசகர்கள் இந்த வசனத்தை ஆரம்பம் முதலே திறந்திருக்கும் ஒரு வாசலாகக் கேட்கலாம்: இஸ்ரவேலின் தேவன் இஸ்ரவேலால் மட்டும் அறியப்படவேண்டும் என்று ஒருபோதும் நோக்கம்கொள்ளப்படவில்லை.

பாவம் செய்யாத மனிதன் இல்லையே — முழு வேதாகமமும் சொல்லுவதையே சொல்லும் ஒரு அடைப்புக்குறி வாக்கியம். சாலொமோன் பாவமில்லாத ஒரு மக்களுக்காக ஜெபிப்பதில்லை; அப்படிப்பட்டவர்கள் இல்லை என்று அவனுக்குத் தெரியும். பிரசங்கி 7:20 இதையே மீண்டும் சொல்லுகிறது, ஒரு பாவமும் செய்யாமல், நன்மையே செய்யக்கூடிய நீதிமான் பூமியில் இல்லை, பவுல் அப்படிப்பட்ட வசனங்களை ரோமர் 3:23 இல் சேர்த்துத் தருகிறார், எல்லோரும் பாவம்செய்து. இந்த விண்ணப்பம் மிக மோசமான நிலையை முன்னமே காண்கிறது: யெகோவா கோபம்கொள்வது, மக்கள் எதிரிகளுடைய கையில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவது, எதிரிகள் அவர்களைத் தூரத்திலோ அருகிலோ இருக்கிற தங்கள் தேசத்திற்குச் சிறைபிடித்துக் கொண்டுபோகும்போது. இராஜாக்கள் புத்தகம் தன்னுடைய முடிவில் பதிவுசெய்யும் சிறையிருப்பை நோக்கி ஜெபம் முன்னே பார்க்கிறது (2 இராஜாக்கள் 25:21).

ஆனாலும் அங்கேயும் நம்பிக்கை மீதமிருக்கிறது: அவர்கள் சிறைப்பட்டுப் போயிருக்கிற தேசத்திலே தங்களில் உணர்வடைந்து, மனந்திரும்பி: நாங்கள் பாவம்செய்து, அக்கிரமம்செய்து, துன்மார்க்கமாக நடந்தோம் என்று ... உம்மை நோக்கி வேண்டுதல் செய்து (வசனம் 47), தேவரீர் தங்களுடைய பிதாக்களுக்குக் கொடுத்த தங்களுடைய தேசத்திற்கும் ... நேராக உம்மை நோக்கி விண்ணப்பம் செய்யும்போது (வசனம் 48), தேவன் கேட்பார். பாபிலோனில் தன் மேலறையிலே எருசலேமிற்கு நேராக ஜன்னல்கள் திறந்திருக்க ஜெபம்செய்து (தானியேல் 6:10), நாங்கள் பாவம்செய்து, அக்கிரமக்காரர்களாக இருந்து என்று அறிக்கையிட்ட (தானியேல் 9:5) தானியேலில் இதற்குப் பதில் வந்ததை வாசகர்கள் நீண்டகாலமாகக் கண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் எகிப்து என்கிற இரும்புச் சூளையின் நடுவிலிருந்து தேவரீர் புறப்படச்செய்த உம்முடைய மக்களும் உம்முடைய சுதந்திரமுமாக இருக்கிறார்களே (வசனம் 51). பாவம் உறவை ரத்துசெய்வதில்லை.

சாலொமோன் யெகோவாவுடைய பலிபீடத்திற்கு முன்பாகத் தன்னுடைய கைகளை வானத்திற்கு நேராக விரித்து, முழங்காற்படியிட்டிருந்ததைவிட்டு எழுந்து (வசனம் 54). வசனம் 22 இல் அவன் நின்றுகொண்டிருந்தான்; ஜெபம் தொடர்ந்தபோது அவன் முழங்காற்படியிட்டதாகத் தோன்றுகிறது, 2 நாளாகமம் 6:13 அவன் மக்களுக்கு முன்பாக ஒரு வெண்கல மேடையின்மேல் முழங்காற்படியிட்டு ஜெபித்தான் என்று சொல்லுகிறது. பின்பு அவன் நின்று, இஸ்ரவேல் சபையார் எல்லோரையும் ஆசீர்வதித்து, உரத்த சத்தத்தோடு பேசினான் (வசனம் 55). அவர் தம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயைக்கொண்டு சொன்ன அவருடைய நல்வார்த்தைகளில் ஒரு வார்த்தைகூட தவறிப்போகவில்லை — தேசத்தைக் கைப்பற்றியதின் முடிவில் யோசுவா சொன்னதையே (யோசுவா 21:45; 23:14), சாலொமோன் ஆலய அர்ப்பணிப்பில் சொல்லுகிறான்.

தம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயைக்கொண்டு — உபாகமம் 12:9-10 இன் இளைப்பாறுதல், நாமத்திற்கான இடம். ஆசீர்வாதம் ஜெபமாக மாறுகிறது: நம்மைக் கைவிடாமலும், நம்மை நெகிழவிடாமலும் ... நம்முடைய இருதயத்தை அவர்பக்கமாக திரும்பச்செய்வாராக (வசனங்கள் 57-58). கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ள இருதயத்தில் தேவனுடைய செயல் தேவை என்று சாலொமோனுக்குத் தெரியும், சங்கீதங்கள் 119:36 ஜெபிப்பதுபோல, என்னுடைய இருதயம் ... உமது சாட்சிகளைச் சார்ந்து இருக்கும்படி செய்யும். நோக்கம் இஸ்ரவேலைவிட விசாலமானது: யெகோவாவே தேவன், வேறொருவரும் இல்லையென்பதை பூமியின் மக்களெல்லாம் அறியும்படியாக (தமிழ் IRV இல் வசனம் 59; ஆங்கில KJV இல் வசனம் 60). வாக்குத்தத்தம் காக்கப்பட்டது, இருதயம் திருப்பப்பட்டது, தேசங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

இங்கே உத்தமமாக என்பதற்கு முழுமையாக, பிளவுபடாமல், முழுவதும் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டு என்று பொருள் — பாவமில்லாமல் என்று அல்ல, ஏனென்றால் யாரும் அப்படி இல்லை என்று வசனம் 46 இப்பொழுதுதான் சொன்னது. சாலொமோன் மக்களை இந்த நாளில் இருக்கிறதுபோல இருக்க அழைக்கிறான்: அர்ப்பணிப்பு நாளில் தேசம் முழுவதும் சேர்ந்து தேவனுக்கு முன்பாக நின்றது. கதைசொல்லி இந்த வார்த்தைகளைப் பேசியவன்மேலேயே திருப்புவார் என்பதால் இந்த ஆய்வு அவைகளைக் குறித்துக்கொள்ளுகிறது: தாவீதின் இருதயம் யெகோவாவிடத்தில் முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டதைப்போல, சாலொமோனின் இருதயம் தன்னுடைய தேவனாகிய யெகோவாவோடு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்படவில்லை (11:4; ஆங்கில KJV பாடத்தில் இரண்டு இடங்களிலும் ஒரே சொல்). இந்தக் கட்டளையை ஜெபத்தில் சொன்ன மனிதன் முடிவில் தானே அதைக் கைக்கொள்ளவில்லை.

வாசகர்கள் இதை மலிவான முரண்நகையாக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது. ஜெபிக்கப்பட்டபோது அந்த ஜெபம் உண்மையானது, கதைசொல்லி அதை முழுமையாகப் பதிவுசெய்கிறார். பாடம், இஸ்ரவேலின் கதையிலிருந்து பவுல் எடுக்கும் பாடமே: தன்னை நிற்கிறவனென்று நினைக்கிறவன் விழாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 10:12). ஆராதனையின் பெரிய நாட்கள் இருதயத்தைக் காப்பதில்லை; தினசரி நடை காக்கிறது, இருதயம் எல்லாக் காவலோடும் காக்கப்படவேண்டும் (நீதிமொழிகள் 4:23). வசனம் 61 ஒவ்வொரு சபையும் தன்னுடைய மிகச் சிறந்த நாட்களின் முடிவில் கேட்கக்கூடிய ஒரு கட்டளை.

2 நாளாகமம் 7:5 அதே எண்களைத் தருகிறது — இருபத்திரண்டாயிரம் மாடுகள், ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம் ஆடுகள். அந்த அளவைப் பற்றி மிகுதியாக விவாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது; பாடம் தருவதுபோலவே இந்த ஆய்வு எண்களை வைத்திருக்கிறது. சமாதானபலிகளின் பெரும்பகுதியை ஆராதிப்பவர்களே சாப்பிட்டார்கள் என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும் (லேவியராகமம் 7:15), எனவே இது ஒரு பலியாக மட்டுமல்ல, ஒரு பெரிய விருந்தாகவும் இருந்தது; ஆமாத் பட்டணத்தின் எல்லைதுவங்கி எகிப்தின் நதிவரை இருந்து, அவனோடு இருந்த பெரிய கூட்டமாகிய இஸ்ரவேல் மக்கள் (வசனம் 65) பல நாட்கள் அதில் பங்குகொண்டார்கள். வெண்கலப் பலிபீடம் சிறிதாக இருந்ததால், முற்றத்தின் மையம் பலிகளுக்காகப் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்டது (வசனம் 64).

பண்டிகை ஏழுநாட்களும், அதற்குப் பின்பு வேறே ஏழுநாட்களுமாக பதினான்கு நாட்கள் நடந்தது (வசனம் 65); 2 நாளாகமம் 7:9 அதை ஏழு நாட்கள் பலிபீட அர்ப்பணிப்பு, ஏழு நாட்கள் பண்டிகை என்று விளக்குகிறது. எட்டாம் நாளிலே மக்களுக்கு விடைகொடுத்து அனுப்பினான் (வசனம் 66), இதைப் பலர் இரண்டாம் வாரத்தின் எட்டாம் நாள் என்று வாசிக்கிறார்கள்; நாளாகமம் மக்களை அனுப்பின தேதியை ஏழாம் மாதத்தின் இருபத்துமூன்றாம் நாள் என்று தருகிறது (2 நாளாகமம் 7:10). அவர்கள் ராஜாவை வாழ்த்தி, யெகோவா தமது ஊழியக்காரனாகிய தாவீதுக்கும் தமது மக்களாகிய இஸ்ரவேலுக்கும் செய்த எல்லா நன்மைக்காகவும் சந்தோஷப்பட்டு மனமகிழ்ச்சியோடு தங்களுடைய வீடுகளுக்குப் போனார்கள். தேவனுடைய நன்மையைக் குறித்த மகிழ்ச்சியோடு அதிகாரம் முடிகிறது.