भारतातील अनेक मोठी मंदिरे, चर्च आणि दर्गे यांच्या बाहेर नाणी मागणाऱ्या लोकांची एक ओळखीची रांग असते. भाविक दिवसातून दोनदा त्यांच्यापुढून जातात, कधी काही देतात, बहुतेक वेळा नजर चुकवतात. ही व्यवस्था सर्वांना ठाऊक असते: भिकारी दारात राहतो, भाविक आत जातो. प्रेषितांची कृत्ये 3 नेमक्या याच व्यवस्थेने सुरू होते. कधीही न चाललेल्या एका माणसाला रोज मंदिराच्या एका प्रवेशद्वारापाशी आणून बसवले जाते. दुपारच्या प्रार्थनेला जाणारे दोन कोळी थांबतात, त्याच्याकडे थेट पाहतात, आणि त्याला सांगतात की त्यांच्याकडे पैसे नाहीत. त्याऐवजी ते त्याला जे देतात ते त्याला स्वतःच्या पायांनी दारातून आत घेऊन जाते — आणि त्यांना अडचणीत आणते.
कथेत हे कुठे आहे: आत्मा आला आहे (प्रेषितांची कृत्ये 2); आता नव्या चळवळीचे सामर्थ्य यरुशलेमच्या उपासनेच्या अगदी केंद्रस्थानी प्रकट होते. मंदिराच्या अंगणाबाहेर ठेवल्या गेलेल्या एका माणसाला बरे करणे संदेष्ट्यांच्या त्या आशांचा प्रतिध्वनी आहे की देवाच्या पुनर्स्थापनेच्या दिवशी पांगळे उड्या मारतील. पाचव्या अंकातील मंडळी अजूनही पक्की यहूदी चळवळ आहे, मंदिरात प्रार्थना करणारी.
हा अध्याय काय करतो: प्रेषित येशूंचे स्वतःचे आरोग्यदानाचे कार्य पुढे चालवतात हे दाखवणे, आणि त्यांच्या उपदेशाचे दुसरे उदाहरण देणे — यरुशलेमला देवाकडे वळण्याचे आवाहन करणारे आणि येशूंविषयी, देवाने उभा केलेला मोशेसारखा संदेष्टा म्हणून बोलणारे.
- 3:1–10 — प्रार्थनेच्या तीन वाजताच्या वेळी पेत्र आणि योहान यांना 'सुंदर' नावाच्या दाराजवळ तो पांगळा माणूस भेटतो. पेत्र म्हणतो की त्यांच्याकडे सोनेरुपे नाही, पण येशूंच्या नावाने तो त्याला चालण्यास सांगतो. तो माणूस उडी मारून उभा राहतो आणि चालत, उड्या मारत आणि देवाची स्तुती करत मंदिरात जातो.
- 3:11–16 — शलमोनाच्या देवडीत गर्दी जमते. पेत्र ठासून सांगतो की हे सामर्थ्य त्यांचे नाही: अब्राहामाच्या देवाने येशूंचे गौरव केले आहे — ज्यांना लोकांनी पिलातापुढे नाकारले आणि ठार मारले, पण देवाने ज्यांना उठवले. त्यांच्या नावावरील विश्वासाने या माणसाला बरे केले आहे.
- 3:17–26 — पेत्र मान्य करतो की त्यांनी, त्यांच्या अधिकाऱ्यांप्रमाणेच, अज्ञानाने असे केले, आणि त्यांना पश्चात्ताप करण्याचे आवाहन करतो, यासाठी की त्यांची पापे पुसली जावीत आणि ताजेतवाने होण्याचे समय यावेत. मोशेने ज्याचे भविष्य सांगितले तो संदेष्टा येशूच आहेत, आणि अब्राहामाला दिलेल्या आशीर्वादाच्या अभिवचनाची पूर्तताही.
मुख्य वचन: प्रेषितांची कृत्ये 3:6 · मग काय: त्या माणसाने जे मागितले ते पेत्राने त्याला दिले नाही; त्याला ज्याची गरज होती ते दिले, आणि त्याला दाराचा एक भाग न समजता, डोळे भरून पाहण्याजोगी एक व्यक्ती म्हणून वागवले. त्या चमत्काराविषयी कोणाचे काहीही मत असो, तो बदल — बाजूने निघून जाण्यापासून थांबण्याकडे, नाण्यांपासून पुनर्स्थापित प्रतिष्ठेकडे — धार्मिक लोक आपल्या दाराशी असलेल्यांना कसे वागवतात याला आजही आव्हान देतो.