भारतातील एखाद्या मोठ्या रेल्वे जंक्शनच्या फलाटावर उभे राहून ऐका: तीच घोषणा आधी हिंदीत, मग इंग्रजीत, आणि मग त्या राज्याच्या भाषेत होते. आपली गाडी पकडण्यासाठी कोणालाही दुसऱ्याची भाषा शिकावी लागत नाही. प्रेषितांची कृत्ये 2 मध्ये काहीसा तसाच अनुभव आहे. कापणीच्या एका सणासाठी रोमन आणि पार्थी जगभरातून आलेल्या यहूदी यात्रेकरूंनी यरुशलेम गच्च भरलेले आहे. गालीलकरांचा एक छोटा गट अचानक देवाची स्तुती करू लागतो, आणि मिसर, रोम, मेसोपोटेम्या आणि अरबस्तान येथून आलेले पाहुणे प्रत्येकजण ती आपल्या घरच्या भाषेत ऐकतो. काहीजण थक्क होतात. इतर खांदे उडवून म्हणतात की हे लोक दारू प्यालेले आहेत.
कथेत हे कुठे आहे: बाबेलच्या बुरुजाजवळ (उत्पत्ति 11) मानवी भाषांनी लोकांना एकमेकांपासून वेगळे केले; येथे एकच संदेश अनेक भाषांतून ऐकला जातो, त्यांपैकी एकालाही न पुसता. बायबलच्या कथेत प्रेषितांची कृत्ये 2 हा मंडळीचा वाढदिवस आहे: अभिवचन दिलेला आत्मा येतो, पुनरुत्थित येशूंविषयीचा पहिला जाहीर उपदेश होतो, आणि पाचवा अंक बाहेर पसरवणारा एक समुदाय आकार घेतो.
हा अध्याय काय करतो: आत्म्याचे येणे येशूंचे अभिवचन आणि योएल संदेष्ट्याचे भविष्य पूर्ण करते हे दाखवणे, सर्वात सुरुवातीच्या उपदेशाचा गाभा मांडणे — वधस्तंभावर खिळलेले, उठवलेले आणि उच्च केलेले येशू — आणि हा नवा समुदाय आतून कसा दिसत होता याचे चित्र रेखाटणे.
- 2:1–13 — पेन्टेकॉस्टच्या दिवशी विश्वासणारे सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज ऐकतात, प्रत्येकावर स्थिरावलेल्या अग्नीच्या जिभांसारखे काहीतरी पाहतात, आणि इतर भाषांत बोलू लागतात. सुमारे पंधरा प्रदेशांतून आलेले यात्रेकरू प्रत्येकजण आपली स्वतःची भाषा ऐकतो आणि गोंधळून जातो; काहीजण थट्टा करतात.
- 2:14–21 — पेत्र उभा राहतो: आता सकाळचे नऊ वाजले आहेत, नशेसाठी फारच लवकर. योएलने ज्याचे अभिवचन दिले होते ते हेच आहे — देवाचा आत्मा मुलांवर आणि मुलींवर, तरुणांवर आणि वृद्धांवर, दासांवरही ओतला जाणे.
- 2:22–36 — तो येशूंची कथा सांगतो: देवाकडून आल्याचे सिद्ध झालेला एक पुरुष, ज्याला धरून देण्यात आले आणि मारले गेले, तरी देवाने ज्याला उठवले. स्तोत्र 16 आणि 110 यांच्या आधारे तो प्रतिपादन करतो की दावीद मशीहाविषयी बोलला, आणि देवाने वधस्तंभावर खिळलेल्या येशूंना प्रभू आणि मशीहा असे दोन्ही केले आहे.
- 2:37–41 — ऐकणाऱ्यांच्या हृदयाला टोचणी लागते आणि ते विचारतात की आम्ही काय करावे. पेत्र त्यांना पश्चात्ताप करून पापक्षमेसाठी येशूंच्या नावाने बाप्तिस्मा घेण्याचे आवाहन करतो, आणि आत्म्याचे अभिवचन त्यांना, त्यांच्या मुलाबाळांना आणि दूर असलेल्यांना देतो. सुमारे तीन हजार लोक प्रतिसाद देतात.
- 2:42–47 — नवे विश्वासणारे प्रेषितांच्या शिकवणीला, सहभोजनाला आणि प्रार्थनेला स्वतःला वाहून घेतात. एकमेकांच्या गरजा भागवण्यासाठी ते मालमत्ता विकतात, रोज मंदिराच्या अंगणात एकत्र येतात, घरी एकत्र जेवतात, आणि त्यांची संख्या वाढतच जाते.
मुख्य वचन: प्रेषितांची कृत्ये 2:38 · मग काय: पहिली मंडळी एका भाषिक गटाची नव्हती, आणि तिचा भाग होण्यासाठी तिने कोणालाही आपली मातृभाषा सोडायला लावली नाही. अनेक भाषांच्या देशातील वाचकांसाठी ही गोष्ट लक्षात घेण्याजोगी आहे. आणि शेवटचे चित्र — शिकवण, अन्न, प्रार्थना, आणि गरजूंबरोबर वाटून घेतलेला पैसा — कोणत्याही मंडळीसाठी, तिची उपासनेची शैली कोणतीही असो, आजही एक अंतर्मुख करणारी कसोटी आहे.