जलप्रलयानंतरचे जग तीन भावांपासून पुन्हा वसू लागते. आज जिवंत असलेला प्रत्येक मनुष्य या तीन वंशांपैकी एकाचा वंशज आहे.

शेम, हाम, याफेथ — हा क्रम जन्मानुसार किंवा करारातील स्थानानुसार आहे, अध्यायातील मांडणीनुसार नव्हे. अध्याय आधी याफेथाविषयी, मग हामाविषयी, मग शेमाविषयी सांगतो — आणि अभिवचनाच्या वंशाने समारोप करतो, म्हणजे कथा अध्याय 11 मध्ये अब्रामापासून पुढे चालू शकेल.

इंग्रजी (KJV) मजकुरातील “परराष्ट्रीयांची बेटे” हा शब्दप्रयोग भूमध्य समुद्राच्या किनारी प्रदेशांना आणि पश्चिमेकडे व उत्तरेकडे पसरलेल्या युरोपीय वंशाला सूचित करतो. पारंपरिक वाचने युरोपचा बराचसा भाग, आणि नंतर अमेरिका व ऑस्ट्रेलेशिया, याफेथाच्या वंशाशी जोडतात — या मताकडे अनेक आधुनिक विद्वान सावधपणे पाहतात.

प्रत्येक गटाचे वर्णन चार खुणांनी केले आहे — भाषा, कूळ, राष्ट्र आणि देश. हेच चौपदरी वर्णन प्रकटीकरण 7:9 मध्ये उद्धार पावलेल्या समुदायासाठी पुन्हा येते. राष्ट्रांना वेगळेपण देणाऱ्या याच श्रेणी तारण पावलेल्यांनाही वेगळेपण देतात.

निम्रोद ही बायबलमधील पहिली साम्राज्यवादी व्यक्ती आहे. मजकूर त्याला “पराक्रमी” म्हणतो — गिबोर, म्हणजे वीर-योद्धा. हाच शब्द 6:4 मधील महाकाय लोकांचे वर्णन करतो.

त्याच्या नावाचा संबंध अनेकदा “आपण बंड करू या” असा अर्थ असलेल्या हिब्रू धातूशी जोडला जातो, जरी ही व्युत्पत्ती वादग्रस्त आहे. त्याच्या आईवडिलांनी त्याला हे नाव दिले असो वा त्याच्या कृत्यांमुळे ते त्याला मिळाले असो, हा अर्थ त्याला शोभतो. जलप्रलयानंतर देवाविरुद्ध झालेल्या पहिल्या संघटित मानवी प्रतिकाराचे तो प्रतिनिधित्व करतो — जो थेट अध्याय 11 मधील बाबेलकडे नेतो.

“परमेश्वरापुढे” — हिब्रू लिफ्ने याहवे — याचा अर्थ “च्या समोर” किंवा “च्या विरोधात, अवज्ञा करून” असा होऊ शकतो. हिब्रूमध्ये हा वाक्प्रचार संदिग्ध आहे, पण त्याच्या नगरबांधणीचा संदर्भ (वचने 10-12) अवज्ञा सुचवतो.

निम्रोद हा अशा मनुष्याचा आदिनमुना आहे, जो देवाच्या अधीन राहून नव्हे तर देवासमोर उभा ठाकून मोठी कामे उभारतो. बाबेलपासून पुढे प्रत्येक साम्राज्यावर त्याचीच छाप आहे.

संघटित सत्तेची पहिली नगरे — सर्व मेसोपोटेमियात, शिनार देशात (ज्याला नंतर बाबिलोनिया म्हटले गेले). बाबेल/बाबिलोन हे पवित्र शास्त्रात देवाला विरोध करणाऱ्या जगव्यवस्थेचे वारंवार येणारे प्रतीक बनेल.

निम्रोदाने स्थापन केलेली नगरे इतिहासात टिकून राहिली. प्रकटीकरण 18 मध्ये बाबेलचे पतन होते. मनुष्यांची राज्ये, त्यांच्या पहिल्या स्थापनेपासूनच, स्वर्गाच्या राज्याने बदलली जाणार होती (दानिएल 2:44).

पेलेग म्हणजे “विभागणी.” त्याचे नाव राष्ट्रांच्या विभागणीची आठवण करून देते — बहुधा अध्याय 11 मधील बाबेल येथील पांगापांग.

कालक्रम महत्त्वाचा आहे — पेलेग जलप्रलयानंतर सुमारे एका शतकाने जगला. पुन्हा वसणे, बाबेल येथील बंड आणि पांगापांग हे सर्व नोहाच्या वंशजांच्या काही पिढ्यांमध्येच घडले.

या अध्यायात सत्तर राष्ट्रांची यादी आहे — याफेथापासून चौदा, हामापासून तीस, शेमापासून सव्वीस. सत्तर ही संख्या ईश्वरशास्त्रीय अर्थाने महत्त्वाची बनते: इस्राएलाचे सत्तर वडील (निर्गम 24:1), बंदिवासाची सत्तर वर्षे (यिर्मया 25:11), येशूंनी पाठवलेले सत्तर शिष्य (लूककृत शुभवर्तमान 10:1).

प्रेषितांची कृत्ये 17:26 हेच तत्त्व पुढे नेते: देवाने “एकापासुन मनुष्यांची सर्व राष्ट्रे निर्माण करून ... त्याचे नेमलेले समय व त्यांच्या वस्तीच्या सीमा त्याने ठरविल्या आहेत.” राष्ट्रांची यादी मनमानी नाही; ती दैवी नेमणूक आहे.