ഉപരോധിക്കപ്പെട്ട അരീയേൽ, അകന്നുപോയ ഹൃദയങ്ങൾ

വിശന്നുകൊണ്ട് ഉറങ്ങിപ്പോകുന്ന നിങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ഊണു സ്വപ്നം കാണുന്നു — കൂമ്പാരമായി ചോറ്, മൂന്നുതരം പരിപ്പുകറി, കുട്ടിക്കാലത്തിനു ശേഷം രുചിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു അച്ചാർ. നിങ്ങൾ അതിനായി കൈനീട്ടുന്നു, ഒഴിഞ്ഞ വയറുമായി ഉണരുന്നു. യെശയ്യാവ് 29 ആ അനുഭവം തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു (29:8), എന്നാൽ അതിനെ യെരൂശലേമിന്റെ ശത്രുക്കൾക്കു നേരെ തിരിക്കുന്നു: നഗരത്തെ വളയുന്ന സൈന്യങ്ങൾ ഉണരുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ വിജയം ഒരു സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നുവെന്നു കണ്ടെത്തും. അധ്യായം മുഴുവൻ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന ആ ഇടനിലയിലാണ് ജീവിക്കുന്നത് — ഒരേസമയം ഉപരോധിക്കപ്പെടുകയും രക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരം, പ്രാർഥിക്കുന്നെങ്കിലും ദൈവത്തെ അറിയാത്ത ഒരു ജനം, ആർക്കും വായിക്കാനാവാത്ത മുദ്രയിട്ട ഒരു പുസ്തകം. തന്റെ ശ്രോതാക്കൾ യഥാർഥത്തിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് യെശയ്യാവ് ചോദിക്കുന്നത്.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: 28–33 അധ്യായങ്ങളിലെ രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടം 'അരീയേലി'ന്മേൽ വീഴുന്നു — യെരൂശലേമിനുള്ള ഒരു പേര്; ഒരുപക്ഷേ 'യാഗപീഠത്തിലെ അഗ്നികുണ്ഡം' എന്നാണ് അർഥം. ക്രി.മു. 701-ലെ സൻഹേരീബിന്റെ ആക്രമണത്തോടടുത്ത സംഘർഷഭരിതമായ വർഷങ്ങളോട് ഇത് ഇണങ്ങുന്നു — നഗരം വളയപ്പെട്ടെങ്കിലും പിടിക്കപ്പെടാതിരുന്ന കാലം. അധ്യായത്തിന്റെ അവസാന വഴിത്തിരിവ് — ബധിരരുടെ ചെവികൾ തുറക്കുന്നു, കുരുടരുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നു, എളിയവർ ആനന്ദിക്കുന്നു — യെശയ്യാവിലൂടെയും തുടർന്നു സുവിശേഷങ്ങളിലേക്കും നീളുന്ന ഒരു ചരടായി മാറുന്നു; അവിടെ ശൂന്യമായ മതത്തിനെതിരെ യേശു 13-ാം വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: പതിവായ ആരാധനയും അകന്നുപോയ ഹൃദയവും ഒരുമിച്ചു നിലനിൽക്കാമെന്ന് ഒരു ഭക്തനഗരത്തിനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകാനും, ദൈവം യെരൂശലേമിനെ താഴ്ത്തുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യാനും — കാഴ്ചയുടെയും കേൾവിയുടെയും നീതിയുടെയും ഒരു രൂപാന്തരത്തിൽ അതു പര്യവസാനിക്കുന്നു.

• 29:1–8 — ദാവീദ് പാളയമടിച്ച നഗരമായ അരീയേലിനു കഷ്ടം. അതിന്റെ ശബ്ദം ഒരു പ്രേതത്തിന്റേതുപോലെ പൊടിയിൽനിന്നു മന്ത്രിക്കുംവരെ ദൈവം തന്നെ അതിനെ ഉപരോധിക്കും. പിന്നെ പെട്ടെന്ന്, അതിനെ ആക്രമിക്കുന്ന ജനതകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ രാത്രിയിലെ ഒരു സ്വപ്നംപോലെ മാഞ്ഞുപോകുന്നു — ഭക്ഷണം സ്വപ്നം കണ്ട് ഇപ്പോഴും വിശന്നു ഉണരുന്ന ഉറക്കക്കാരനെപ്പോലെ.
• 29:9–14 — ജനം മന്ദബുദ്ധികളായിരിക്കുന്നു; ദർശനം അവർക്ക് മുദ്രയിട്ട ഒരു പുസ്തകംപോലെയാണ് — അക്ഷരം അറിയുന്നവനു തുറക്കാനാവില്ല, അറിയാത്തവനു വായിക്കാനാവില്ല. അവർ വായ്കൊണ്ട് അടുത്തുവരുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം ദൂരെയാണ്; അവരുടെ ഭക്തി മനഃപാഠമാക്കിയ ഒരു മാനുഷിക ചട്ടം മാത്രം. അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനികളെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ ദൈവം ചെയ്യും.
• 29:15–16 — തങ്ങളുടെ ആലോചനകൾ ഇരുട്ടിൽ യഹോവയിൽനിന്നു മറച്ചുവെച്ച്, 'ആർ ഞങ്ങളെ കാണുന്നു?' എന്നു ചോദിക്കുന്നവർക്കു കഷ്ടം — കളിമണ്ണിനു കുശവനോട് 'നിനക്കു ബുദ്ധിയില്ല' എന്നു പറയാനാകുമെന്നപോലെ.
• 29:17–24 — അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ലെബാനോൻ ഫലപുഷ്ടിയുള്ള വയലായിത്തീരും. ബധിരർ ഒരു പുസ്തകത്തിലെ വാക്കുകൾ കേൾക്കും, കുരുടർ കാണും, എളിയവർ ആനന്ദിക്കും, ക്രൂരന്മാർ ഇല്ലാതാകും, പട്ടണവാതിൽക്കൽ ന്യായം വളച്ചൊടിക്കുന്നവർ ഛേദിക്കപ്പെടും. യാക്കോബ് ഇനി ലജ്ജിക്കുകയില്ല; ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായവർ വിവേകം പ്രാപിക്കും.

മുഖ്യ വാക്യം: യെശയ്യാവ് 29:13  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: 13-ാം വാക്യം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നത്, ഏതു ഭക്തനും വഴുതിവീഴാവുന്ന ഒന്നിനെ അതു വിവരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്: ശരിയായ വാക്കുകൾ, ശരിയായ സ്ഥലം, ശരിയായ സമയങ്ങൾ — ഹൃദയം മറ്റെവിടെയോ. യേശു തന്റെ കാലത്തെ ഭക്തന്മാരോട് ഇതു പ്രയോഗിച്ചു (മർക്കൊസ് 7:6–7). അധ്യായത്തിന്റെ പ്രതിവിധി കുറഞ്ഞ ആരാധനയല്ല, ഉണർന്നിരിക്കുന്ന ആരാധനയാണ് — പതിവു കൊട്ടിയടച്ച ചെവികൾ തുറക്കും എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു ദൈവവും.