വടക്കുള്ളവർ വരുവാൻ മൂന്നു കാരണങ്ങൾ പറയുന്നു (vv. 1-2); ദാവീദിനുവേണ്ടിയുള്ള വാദം മുഴുവനും അവയാണ്. ഞങ്ങൾ നിന്റെ അസ്ഥിയും മാംസവും ആകുന്നു — രക്തബന്ധം; അവൻ ഒരു യിസ്രായേല്യനാണ്, ഫെലിസ്ത്യരുടെ സാമന്തനല്ല. നായകനായി യിസ്രായേലിനെ നയിച്ചത് നീ ആയിരുന്നു — സേവനം; ശൗലിന്റെ കാലത്തുപോലും അവരുടെ യുദ്ധങ്ങൾ നടത്തിയത് ദാവീദ് ആയിരുന്നു (1 ശമൂവേൽ 18:13-16). യഹോവ നിന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട് — ദൈവവചനം; അബ്നേർ മൂപ്പന്മാരോട് ഉദ്ധരിച്ചത് ഇതുതന്നെ (3:17-18). ശൗലിന്റെ ഗൃഹം മരിച്ചുപോയതുകൊണ്ടല്ല യിസ്രായേൽ വന്നത്; യിസ്രായേൽ എന്തായാലും വരുമായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ശൗലിന്റെ ഗൃഹം മരിച്ചുപോയത്.

നീ എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിനെ മേയ്ക്കും — ക്രിയ ഇടയന്റേതാണ്; ആടുകളെ മേയ്ക്കുന്നവനായി ശമൂവേൽ കണ്ടെത്തിയ മനുഷ്യന് ഈ സ്ഥാനപ്പേര് ചേരുന്നു (1 ശമൂവേൽ 16:11). സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 78:70-72 ഇവ രണ്ടും ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുന്നു: ദാവീദിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തു... തള്ളയാടുകളെ നോക്കുന്ന വേലയിൽനിന്നു... അങ്ങനെ അവൻ... അവരെ മേയിച്ചു. യെഹെസ്കേൽ 34:23-ലെയും യോഹന്നാൻ 10-ലെയും ഇടയരാജാവിനെ സഭ ഈ വാക്കിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; മത്തായി 2:6 ഇതുപോലുള്ള ഒരു വരി ക്രിസ്തുവിനു ബാധകമാക്കുന്നു. ആദ്യനിവൃത്തി ഹെബ്രോനിലെ ഈ ദിവസം തന്നെ ആയിരുന്ന ഒരു വാഗ്ദത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ വായനയായിട്ടാണ് ഈ പഠനം അതിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

പ്രസിദ്ധമായ സംഖ്യകൾ — ഭരണം യഥാർത്ഥത്തിൽ തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഒരു സംഗ്രഹമായി പാഠത്തിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു: മുപ്പതു വയസ്സ്... നാല്പത് വർഷം; 5-ാം വാക്യം അതിനെ ഹെബ്രോനിൽ ഏഴു വർഷവും ആറു മാസവും യെരൂശലേമിൽ മുപ്പത്തിമൂന്ന് വർഷവും എന്നു വിഭജിക്കുന്നു. ഏഴരയും മുപ്പത്തിമൂന്നും ചേർന്നാൽ നാല്പതര; നാല്പത് ഒരു പൂർണ്ണസംഖ്യയാണ്, 1 രാജാക്കന്മാർ 2:11-ഉം അങ്ങനെതന്നെ പറയുന്നു. മുപ്പത് പുരോഹിതന്മാർ തങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയിൽ പ്രവേശിച്ച പ്രായമാണെന്നും (സംഖ്യാപുസ്തകം 4:3) യോസേഫ് ഫറവോന്റെ മുമ്പാകെ നിന്ന പ്രായമാണെന്നും (ഉൽപത്തി 41:46) വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്; യേശു ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം മുപ്പതു വയസ്സായിരുന്നു എന്ന് ലൂക്കോസ് 3:23 പറയുന്നു. പാഠം അവ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടാതെ ഈ പഠനം ആ സാമ്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ പഠനം സംഖ്യകളെ തീയതികളാക്കുന്നില്ല. ദാവീദിന്റെ സ്ഥാനാരോഹണത്തിന് ബൈബിൾ ഒരു നിശ്ചിതവർഷവും നൽകുന്നില്ല; റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ തീയതികൾ (ഏകദേശം ക്രിസ്തുവിനു ആയിരം വർഷം മുമ്പ്) പുനർനിർമ്മിതികളാണ്, തിരുവെഴുത്തല്ല. വാക്യം ഉറപ്പിക്കുന്നത് അനുപാതമാണ്: ബേത്ത്ലേഹെമിലെ അഭിഷേകത്തിനും ഹെബ്രോനിലെ സിംഹാസനത്തിനും ഇടയിൽ ഒരു നീണ്ട കാത്തിരിപ്പ്, അതിനുശേഷം ഒരു നീണ്ട ഭരണം. മൂന്നാമത്തെ അഭിഷേകം (v. 3) — ശമൂവേലിനാൽ, യെഹൂദയാൽ, യിസ്രായേലിനാൽ — പുസ്തകത്തിന്റെ സ്വന്തം കണക്കനുസരിച്ച്, ഒരു ഇടയബാലനിൽനിന്ന് സകലയിസ്രായേലിന്റെയും രാജാവിലേക്ക് ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മുതൽ ഇരുപതു വരെ വർഷം എടുത്തു.

യെരൂശലേം ഇതുവരെ ആരും പിടിച്ചടക്കി കൈവശം വച്ചിരുന്നില്ല. യോശുവ അതിന്റെ രാജാവിനെ തോല്പിച്ചു (യോശുവ 10), എങ്കിലും നഗരം യെബൂസ്യരുടേതായി തുടർന്നു (യോശുവ 15:63; ന്യായാധിപന്മാർ 1:21) — യെഹൂദയുടെയും ബെന്യാമീന്റെയും അതിരിലുള്ള ഒരു അന്യദേശീയ തുരുത്ത്. ദാവീദ് അതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന്റെ ഒരു കാരണം അതാണ്: വടക്കിനോ തെക്കിനോ സ്വന്തമല്ലാത്ത, സ്വന്തം ആളുകൾ പിടിച്ചെടുത്ത ഒരു തലസ്ഥാനം. യെബൂസ്യരുടെ പരിഹാസം — നീ ഇവിടെ പ്രവേശിക്കയില്ല; നിന്നെ തടയുവാൻ കുരുടരും മുടന്തരും മതി — മതിലുകൾ അത്ര ബലമുള്ളതായിരുന്നതിനാൽ അംഗവൈകല്യമുള്ളവർക്കുപോലും അവയെ കാക്കാമായിരുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് സാധാരണ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. 6-ഉം 8-ഉം വാക്യങ്ങളുടെ എബ്രായപാഠം അവ്യക്തമാണ്; ഈ പഠനം അതു തുറന്നുപറയുന്നു.

എന്നിട്ടും ദാവീദ് സീയോൻകോട്ട പിടിച്ചു (അത് തന്നെ ദാവീദിന്റെ നഗരം) (v. 7). ഇവിടെ സീയോൻ പിൽക്കാലത്തെ ആലയക്കുന്നിനു തെക്കുള്ള മലമ്പുറമാണ് — ഗീഹോൻ നീരുറവയ്ക്കു മുകളിലുള്ള കോട്ടമുനമ്പ്; ഈ പേര് സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ നഗരം മുഴുവനിലേക്കും അതിന്റെ പ്രത്യാശയിലേക്കും വ്യാപിക്കും. ആഖ്യാതാവ് കോട്ട പിടിച്ചതിനെ ഒരൊറ്റ വാക്യത്തിൽ പറയുന്നു; യോവാബ് ആദ്യം കയറിച്ചെന്ന് തലവനായിത്തീർന്നു എന്ന് 1 ദിനവൃത്താന്തം 11:4-9 കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തിൽ സീയോൻ എന്ന പേര് ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ഇവിടെയാണ്; പിടിച്ചടക്കിയ ഒരു കോട്ടയായിട്ടാണ് അത് കടന്നുവരുന്നത്.

വെള്ളമൊഴുകുന്ന തുരങ്കത്തിലൂടെ കയറി — ഇവിടെയുള്ള എബ്രായ വാക്ക് (ത്സിന്നോർ) ഇവിടെയും സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 42:7-ലും മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ; അവിടെ KJV waterspouts (വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ) എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച ഒരു ജലക്കുഴലോ ചാലോ ആയി പലരും അതിനെ കാണുന്നു; മറ്റുചിലർ ഒരു ആയുധമായോ കൊളുത്തുകമ്പിയായോ മതിലിന്റെ ഒരു ഭാഗമായോ; ഈ കാര്യം വിവാദപരമാണ്, ഈ പഠനം അതിൽ തീർപ്പു കല്പിക്കുന്നില്ല. 1 ദിനവൃത്താന്തം 11:6 പ്രതിഫലവും വിജയിയെയും പറയുന്നു — സെരൂയയുടെ മകൻ യോവാബ് ആദ്യം കയറിച്ചെന്നു; തലവനായിത്തീർന്നു — തുരങ്കത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാതെ.

ദാവീദിന് വെറുപ്പായുള്ള മുടന്തരെയും കുരുടരെയും — ഈ വാക്കുകൾ യെബൂസ്യരുടെ പരിഹാസത്തിനുള്ള മറുപടിയാണ്; അതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് വായനക്കാർക്കിടയിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്: ദാവീദ് തോല്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പ്രതിരോധക്കാരോ, യെബൂസ്യരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളോ, മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ. അതുകൊണ്ട് “കുരുടരും മുടന്തരും വീട്ടിൽ വരരുത്” എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ടായി — കഥയാൽ വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല്; അതിന്റെ അർത്ഥവും അനിശ്ചിതമാണ്. തിരുവെഴുത്ത് മറ്റിടങ്ങളിൽ മുടന്തരോടുള്ള ദാവീദിന്റെ ആർദ്രത കാണിക്കുന്നു (9:3, 13) എന്ന് ഈ പഠനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനാൽ ഈ ചൊല്ല് അംഗവൈകല്യമുള്ളവരോടുള്ള നിന്ദയായി വായിക്കരുത്; അത് ഉപരോധത്തിന്റെയും അതിന്റെ ഭാഷയുടെയും ഭാഗമാണ്.

ആഖ്യാതാവിന്റെ സ്വന്തം സംഗ്രഹം — ഉയർച്ചയുടെ കഥ മുഴുവനും നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന വാക്യം. ദാവീദ് മേല്ക്കുമേൽ പ്രബലനായിത്തീർന്നു — ക്രിയ 3:1-ലേതുതന്നെ, മേല്ക്കുമേൽ ബലപ്പെട്ടു — സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ അവനോടുകൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. ശൗലിന്റെ ബാല്യക്കാരൻ ആദ്യമായി അവനെ വർണ്ണിച്ചതുമുതൽ (1 ശമൂവേൽ 16:18) ശൗൽ ആദ്യമായി അവനെ ഭയപ്പെട്ടതുമുതൽ (1 ശമൂവേൽ 18:12, 14, 28) ആ അവസാനവാക്യാംശം ദാവീദിനെ പിന്തുടർന്നിട്ടുണ്ട്. എല്ലാറ്റിനും പുസ്തകം നൽകുന്ന വിശദീകരണം ഇതാണ്: ദാവീദിന്റെ സാമർത്ഥ്യമല്ല, അബ്നേരിന്റെ കൂറുമാറ്റമല്ല, യോവാബിന്റെ വാളുമല്ല, മറിച്ച് യഹോവ അവനോടുകൂടി... ഉണ്ടായിരുന്നു.

സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ — സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ നാമം; ഹന്നാ ആദ്യമായി പ്രാർത്ഥനയിൽ ഉപയോഗിച്ചതും (1 ശമൂവേൽ 1:11) ദാവീദ് ഗൊല്യാത്തിന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞതുമായ (1 ശമൂവേൽ 17:45) സ്ഥാനപ്പേര്. മില്ലോ (v. 9) ഏതോ ഒരു നിർമ്മിതിയോ നികത്തലോ ആണ് — സീയോന്റെ ചരിവിലുള്ള ഒരു തട്ടോ കൊത്തളമോ ആയിരിക്കാം; അതിന്റെ കൃത്യമായ സ്വഭാവം അജ്ഞാതമാണ്; ശലോമോൻ അത് വീണ്ടും പണിയും (1 രാജാക്കന്മാർ 9:15). ദാവീദിന്റെ നഗരം ഉള്ളിൽ ഒരു രാജാവും അരികിൽ ദൈവവുമുള്ള ഒരു കോട്ടയാണ്. 12-ാം വാക്യം ദാവീദിന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാഹ്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: യഹോവ... തന്നെ രാജാവായി സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും അവന്റെ ജനമായ യിസ്രായേൽ നിമിത്തം... സിംഹാസനം യിസ്രായേലിനുവേണ്ടിയാണ്, ദാവീദിനുവേണ്ടിയല്ല.

സോർരാജാവായ ഹീരാം ദേവദാരുക്കളും ആശാരിമാരെയും കല്പണിക്കാരെയും അയയ്ക്കുന്നു (v. 11); അവർ ദാവീദിന് ഒരു അരമന പണിയുന്നു. സോർ മഹത്തായ ഫൊയ്നീക്യൻ തുറമുഖമായിരുന്നു; ആലയനിർമ്മാണത്തിൽ ഹീരാം ശലോമോന്റെ പങ്കാളിയായിരിക്കും (1 രാജാക്കന്മാർ 5:1-12). ഹീരാമിന്റെ ഭരണകാലം ദാവീദിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കാൾ അവസാനത്തോടാണ് നന്നായി യോജിക്കുന്നത് എന്ന് വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്; കർശനമായ കാലക്രമത്തെക്കാൾ വിഷയമനുസരിച്ചാണ് ഈ വിവരണം ഇവിടെ വച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവർ കരുതുന്നു. ഏതായാലും, ഒരു വിദേശരാജാവ് യിസ്രായേൽരാജാവിന്റെ അരമന പണിയുന്നു — അന്യജാതിക്കാർ സീയോന്റെ മതിലുകൾ പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് യെശയ്യാവ് 60:10 പറയും.

പിന്നെ ദാവീദ് അറിഞ്ഞു — ദേവദാരുകൊണ്ടുള്ള അരമനയാണ് അവനെ ഗ്രഹിപ്പിക്കുന്ന അടയാളം. രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ: യഹോവ... തന്നെ രാജാവായി സ്ഥിരപ്പെടുത്തി, അവന്റെ ജനമായ യിസ്രായേൽ നിമിത്തം തന്റെ രാജത്വം ഉന്നതമാക്കി. ദാവീദ് നിമിത്തമല്ല. ഒരു സിംഹാസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ വായന ഇതാണ്; 7-ാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഉടമ്പടിയുടെ അടിസ്ഥാനവും ഇതായിരിക്കും — അവിടെ ദാവീദ്, ഈ ദേവദാരു അരമനയിൽതന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, ദൈവത്തിന് ഒന്നു പണിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കും (7:1-2). ഈ ഗ്രാഹ്യം 13-ാം വാക്യത്തിലെ ഭാര്യമാർക്കു മുമ്പാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഈ പഠനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു; ആ ക്രമം വായനക്കാരന് അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം.

ആഖ്യാതാവ് അത് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ഹെബ്രോനിലെ ആറുപേർക്കു പുറമേ (3:2-5) യെരൂശലേമിൽനിന്ന് അധികം വെപ്പാട്ടികളെയും ഭാര്യമാരെയും. പതിനൊന്നു പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ പറയുന്നു (vv. 14-16); 1 ദിനവൃത്താന്തം 3:5-8-ഉം 14:4-7-ഉം രണ്ടു പേരുകൾകൂടി ചേർത്ത് പതിമൂന്നു പേരെ നൽകുന്നു. ശലോമോൻ പട്ടികയിലുണ്ട്, അവൻ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ബത്ത്-ശേബയിൽനിന്ന് ജനിച്ചതാണെങ്കിലും (12:24) — പട്ടിക ഈ നിമിഷത്തിന്റേതല്ല, യെരൂശലേം വർഷങ്ങളുടെ സംഗ്രഹമാണ്; അദ്ധ്യായം മുഴുവനും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. പുത്രനായ നാഥാൻ (v. 14) ആണ് ലൂക്കോസ് 3:31 യേശുവിന്റെ വംശാവലി കണ്ടെത്തുന്ന പൂർവ്വികൻ; മത്തായി 1:6 അത് ശലോമോനിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്നു.

ന്യായപ്രമാണം രാജാവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: അവന്റെ ഹൃദയം തിരിഞ്ഞുപോകാതിരിപ്പാൻ അനേകം ഭാര്യമാരെ അവൻ എടുക്കരുത് (ആവർത്തനപുസ്തകം 17:17). പാഠം അത് ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കുന്നില്ല; പുസ്തകംതന്നെ കാണിക്കാനിരിക്കുന്നതിനപ്പുറം ഈ പഠനം ധാർമ്മികോപദേശം നടത്തുന്നില്ല — അനേകം ഭാര്യമാരാൽ പണിയപ്പെട്ട ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിൽനിന്ന് അമ്നോനും അബ്ശാലോമും അദോനീയാവും ഉണ്ടാകും, അവന്റെ മകൻ അവനെക്കാൾ അധികം മുന്നോട്ടു പോകും (1 രാജാക്കന്മാർ 11:3-4). ദൈവോദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രാജാവിന്റെ ഗ്രാഹ്യവും (v. 12) അവൻ ഭാര്യമാരെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും (v. 13) അടുത്തടുത്ത വാക്യങ്ങളിൽ വച്ച് വായനക്കാരനെ ചിന്തിക്കുവാൻ വിടുന്നതിൽ തിരുവെഴുത്ത് തൃപ്തിപ്പെടുന്നു.

തങ്ങളുടെ നിഴലിൽ ഹെബ്രോനിൽനിന്ന് യെഹൂദയെ ഭരിച്ച ഒരു ദാവീദിൽ ഫെലിസ്ത്യർ തൃപ്തരായിരുന്നു; യിസ്രായേലിനു രാജാവായ ഒരു ദാവീദ് (v. 17) വേറൊരു കാര്യമാണ്; ഫെലിസ്ത്യർ എല്ലാവരും ദാവീദിനെ തിരഞ്ഞു വന്നു. അവൻ കോട്ടയിലേക്ക് പോയി — ചിലർ അതിനെ അദുല്ലാം (1 ശമൂവേൽ 22:4) എന്നും ചിലർ സീയോൻതന്നെ എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു; പാഠം പറയുന്നില്ല. അവർ രെഫയീം താഴ്വരയിൽ അണിനിരന്നു — യെരൂശലേമിന് തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്, തീരത്തുനിന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള വഴി. ഹെബ്രോനിനുശേഷം (2:1) ദൈവത്തോട് ഒരു ചോദ്യവും ചോദിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ദാവീദ് ഇപ്പോൾ രണ്ടു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ഫെലിസ്ത്യരുടെ നേരെ പുറപ്പെടണമോ? അവരെ എന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചുതരുമോ?

ഉത്തരം സിക്ലാഗിലേതുപോലെ (1 ശമൂവേൽ 30:8) പൂർണ്ണമാണ്: പുറപ്പെടുക; ഞാൻ ഫെലിസ്ത്യരെ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും. സകലയിസ്രായേലിന്റെയും രാജാവ്, തന്റെ പുതിയ തലസ്ഥാനത്ത്, ഹീരാമിന്റെ അരമനയും സ്ഥിരം സൈന്യവുമുള്ളവൻ, യുദ്ധത്തിനു മുമ്പ് ഇപ്പോഴും യഹോവയോട് ചോദിക്കുന്നു, ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായ ഒരു “ഉവ്വ്” ലഭിക്കുന്നു എന്നത് വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കണം. 1 ശമൂവേൽ 23-ലെയും 30-ലെയും മാതൃക വിജയത്താൽ കാലഹരണപ്പെട്ടിട്ടില്ല. രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് (v. 23) വ്യത്യസ്തവും കൂടുതൽ വിചിത്രവുമായ ഒരു ഉത്തരം കിട്ടും — ഊഹിക്കുന്നതിനു പകരം ചോദിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം അതുതന്നെ.

വെള്ളച്ചാട്ടംപോലെ യഹോവ എന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ ശത്രുക്കളെ തകർത്തുകളഞ്ഞു — ചിത്രം ഒരു അണക്കെട്ട് പൊട്ടുന്നതാണ്; പ്രളയത്തിനു മുമ്പിൽ ഒരു മതിൽ എന്നപോലെ ഫെലിസ്ത്യനിര തകർന്നുപോയി. ദാവീദ് ആ സ്ഥലത്തിന് ബാൽ-പെരാസീം എന്നു പേരിടുന്നു — ഭേദിച്ചുകടക്കലുകളുടെ നാഥൻ (പേരിന്റെ അർത്ഥം വാക്യംതന്നെ നൽകുന്നു). യെശയ്യാവ് 28:21 അത് ഓർക്കുന്നു: പെറാസീംമലയിൽ എന്നപോലെ എഴുന്നേൽക്കുകയും. ഇംഗ്ലീഷ് (KJV) പാഠത്തിൽ breach (ഭേദനം) എന്നതിനുള്ള അതേ വാക്ക് അടുത്ത അദ്ധ്യായത്തിൽ ഉസ്സായെക്കുറിച്ച് ഭയങ്കരമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടും (6:8, പേരെസ്-ഉസ്സാ); മലയാളം IRV-യിൽ ആ ബന്ധം ഈ രണ്ടു സ്ഥലപ്പേരുകളിൽ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ: ഫെലിസ്ത്യരുടെമേൽ ഭേദിച്ചുകടക്കുന്ന ദൈവം തന്റെ സ്വന്തം ജനത്തിനിടയിലെ അശ്രദ്ധയുടെമേലും ഭേദിച്ചുകടക്കുന്നു.

21-ാം വാക്യം, ഇംഗ്ലീഷ് (KJV) പാഠത്തിൽ: അവിടെ അവർ അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയി; ദാവീദും അവന്റെ ആളുകളും അവയെ ചുട്ടുകളഞ്ഞു. ഇവിടെയുള്ള എബ്രായ ക്രിയ സാധാരണയായി അവ എടുത്ത് കൊണ്ടുപോന്നു എന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്; KJV-യുടെ ചുട്ടുകളഞ്ഞു 1 ദിനവൃത്താന്തം 14:12-നെ പിന്തുടരുന്നു — ന്യായപ്രമാണം ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ (ആവർത്തനപുസ്തകം 7:5, 25) അവ തീയിലിട്ടു ചുട്ടുകളഞ്ഞു എന്ന് അത് പറയുന്നു. (മലയാളം IRV രണ്ടും ചേർത്തു വായിക്കുന്നു: എടുത്ത് കൊണ്ടുപോന്നു; അവയെ ചുട്ടുകളഞ്ഞു.) ഈ പഠനം രണ്ടു പാഠങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഏതായാലും ഈ രംഗം 1 ശമൂവേൽ 4-നെ തിരിച്ചിടുന്നു: ഒരിക്കൽ ഫെലിസ്ത്യർ യിസ്രായേലിന്റെ പെട്ടകം കൊണ്ടുപോയി; ഇപ്പോൾ യിസ്രായേൽ ഫെലിസ്ത്യരുടെ ദേവപ്രതിമകൾ കൊണ്ടുപോകുന്നു, അവയെ സൂക്ഷിക്കുന്നുമില്ല.

ഫെലിസ്ത്യർ അതേ താഴ്വരയിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു (v. 22); കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം ഫലിച്ചത് ആവർത്തിക്കുന്നതിനു പകരം ദാവീദ് വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു. ഉത്തരം വ്യത്യസ്തമാണ്: നീ നേരെ ചെല്ലാതെ — നേർക്കുനേരെ അല്ല — അവരുടെ പുറകിൽക്കൂടി വളഞ്ഞുചെന്ന്, ചുറ്റിവന്ന്, ബാഖാവൃക്ഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽവച്ച് അവരെ നേരിടുക (v. 23). വൃക്ഷം ഏതെന്ന് അനിശ്ചിതമാണ്: എബ്രായ ബാഖാ മൾബറി, ബാൾസം, ആസ്പെൻ, പേരമരം എന്നിങ്ങനെ പലതായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 84:6 ഒരു താഴ്വരയ്ക്ക് അതേ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ പഠനം KJV-യുടെ വാക്ക് (മൾബറി; മലയാളം IRV എബ്രായപദം അങ്ങനെതന്നെ നിലനിർത്തുന്നു) സ്വീകരിക്കുകയും ആ സംശയം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷ് (KJV) പാഠത്തിൽ: ബാഖാവൃക്ഷങ്ങളുടെ അഗ്രങ്ങളിൽ ഒരു നടപ്പിന്റെ ഒച്ച കേൾക്കുമ്പോൾ നീ ഉണർന്നു പുറപ്പെടുക; അപ്പോൾ യഹോവ നിനക്ക് മുമ്പായി പുറപ്പെടും. വൃക്ഷാഗ്രങ്ങളിൽ ഒരു ഒച്ച — കാറ്റോ, പടനടപ്പോ, പാഠം പറയുന്നില്ല (മലയാളം IRV അതിനെ “സൈന്യം നടക്കുന്ന ഒച്ചപോലെ” എന്നു വായിക്കുന്നു) — യഹോവയുടെ സൈന്യം നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്; ദാവീദിന്റെ സൈന്യം പിന്നാലെ ചെല്ലുന്നു. ഈ പഠനം വാക്യത്തെ ഉള്ളതുപോലെ സ്വീകരിക്കുന്നു: ദൈവം യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു; ദൈവം നീങ്ങുമ്പോൾ മാത്രമേ ദാവീദ് നീങ്ങാവൂ. യഹോവ കല്പിച്ചതുപോലെ ദാവീദ് ചെയ്തു (v. 25), അവരെ ഗിബമുതൽ ഗേസെർവരെ തോല്പിച്ചു — 1 ദിനവൃത്താന്തം 14:16-ൽ ഗിബെയോൻ — തീരസമതലത്തിലേക്കുള്ള വഴി മുഴുവനും. ഗിൽബോവയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ദേശം തിരികെ നൽകപ്പെടുന്നു.