ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ತಡವಾಯಿತು

ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟ ಹಿಂಜರಿಕೆಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ — ಮರಳಿ ಮಾಡದ ಒಂದು ಕರೆ, ಬೇಗನೆ ತೆರೆಯದ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು — ಮತ್ತು ಅವರು ಚಲಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಹೊರಟುಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಪರಮಗೀತೆ 5 ಆ ಪರಿಚಿತ ನೋವನ್ನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ತೋಟದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುವ ಸದ್ದು ಬರುತ್ತದೆ; ಈಗಾಗಲೇ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ತ್ರೀ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ, ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ಹೊರಟುಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಬರುವುದು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ಕ್ಷಣ. ಆದರೂ ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ಏಕೆ ಅಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳ ಉತ್ತರ ದೂರಲ್ಲ. ಅದು ಹೊಗಳಿಕೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದೊಳಗೆ, ಗೀತೆ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಸಹ, ಅಂತರವನ್ನೂ ತಪ್ಪುತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ನೋವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತೋಟದ ಹೊರಗಿನ ಲೋಕ ಕಠೋರವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು 5ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಇದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕುರಿತ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅನುಭವದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ — ಸಾಮೀಪ್ಯ, ನಂತರ ಅಗಲಿಕೆ, ನಂತರ ಹುಡುಕಾಟ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ, ಇದು ಗೀತೆಯ ಅತಿ ಕೆಳಮಟ್ಟ; ಇಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಪ್ರೀತಿ ಮರಣದಷ್ಟು ಬಲವಾದದ್ದು ಎಂಬ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಘೋಷಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಏರುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಕೈತಪ್ಪಿದ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಿಂದಲೂ ನೋವಿನ ಹುಡುಕಾಟದಿಂದಲೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಅಗಲಿಕೆಗೆ ಕಹಿತನದಿಂದಲ್ಲ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ಏಕೆ ಹುಡುಕಲು ಯೋಗ್ಯನು ಎಂಬುದರ ಪೂರ್ಣ ವರ್ಣನೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಬಿಡಲು.

• 5:1 — ಪುರುಷನು ಅವಳ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅವನು ತನ್ನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅದರ ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯವನ್ನೂ ಜೇನನ್ನೂ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನೂ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಧ್ವನಿ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತದೆ — ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ತಿನ್ನಿರಿ, ಕುಡಿಯಿರಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.
• 5:2–8 — ಅರೆನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ತಟ್ಟಿ ಕರೆಯುವುದನ್ನು ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾಳೆ — ಅವಳು ಈಗಾಗಲೇ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ — ಮತ್ತು ಅವಳು ಎದ್ದು ತೆರೆಯುವಾಗ ಅವನು ಹೊರಟುಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿ ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಅವಳ ಮೇಲುಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಅವನು ಸಿಕ್ಕರೆ, ತಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಹೋಗುವಂತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.
• 5:9–16 — ಅವಳ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇನು ಎಂದು ಗೆಳತಿಯರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಅವನ ಕುರಿತ ತನ್ನದೇ ಚಿತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ: ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು, ಕೆಂಪುಮೈಬಣ್ಣದವನು, ಕಾಗೆಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ ಕೂದಲು, ಬಂಗಾರದ ಸಲಾಕಿಗಳಂತಹ ತೋಳುಗಳು, ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಕಂಬಗಳಂತಹ ಕಾಲುಗಳು. ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನೋಹರನು — ಇವನೇ ಅವಳ ಪ್ರಿಯನು, ಇವನೇ ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತನು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಪರಮಗೀತೆ 5:16  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯ ತಡ ಅವಳಿಗೆ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹಿಂಜರಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಅವಳು ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ — ಕಾವಲುಗಾರರ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಅಧ್ಯಾಯ ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ಇವನೇ ಏಕೆ? ಪ್ರಿಯನು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೂ ತಾನು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಕಾಣುವುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವಳ ಉತ್ತರ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೇಕರು ಅಂಥ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.