ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಭಾರತದ ನಗರಗಳಾದ್ಯಂತ ಕೂಲಿ ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಡಸರು ಟಿಫಿನ್ ಡಬ್ಬಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ — ಒಬ್ಬ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರನ ವಾಹನ ನಿಂತು ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ. ಬೆಳಗಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿರುವವರಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತು; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬಹುತೇಕ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ನಿಖರವಾಗಿ ಅದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಯಜಮಾನನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ನಂತರ ಬೆಳಗಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಅಪರಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮುಂಚೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಪ್ರತಿಸಾರಿಯೂ ಕೂಲಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ಅವನು ಕೊನೆಯವರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದೇ ಪೂರ್ಣ ದಿನದ ಕೂಲಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು ಕೆಂಡಾಮಂಡಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮತ್ತಾಯನು ಈ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಪೇತ್ರನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ — ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಮಗೆ ಏನು ಸಿಗುವುದು? (19:27) — ತಕ್ಷಣ ನಂತರ ಇರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಕಡೆಯವರು ಮೊದಲಿನವರಾಗುವರು ಎಂಬ ಮಾತಿನಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ (20:17), ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕವು ಶಿಲುಬೆಯ ಕಡೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ಆತನ ಮರಣದ ಮೂರನೇ ಮುಂತಿಳಿಸುವಿಕೆ, ಮಹತ್ತಿನ ಕುರಿತ ಒಂದು ಪಾಠ, ಮತ್ತು ಯಾತ್ರಿಕರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ವಸ್ಥತೆ. ಉದಾರಿಯಾದ ಭೂಮಾಲೀಕನೂ ಸ್ವಾರ್ಪಣೆಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೂ ಒಂದೇ ಕೃಪೆಯ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಹಿರಿತನ ಅಥವಾ ಅರ್ಹತೆಯ ಮೇಲಲ್ಲ, ಉದಾರತೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಯೇಸು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮರಣದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಂತಸ್ತಿಗಾಗಿ ಶಿಷ್ಯರು ನಡೆಸುವ ಪೈಪೋಟಿಯ ಎದುರು ಆ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಇರಿಸಲು.
- 20:1–16 — ಒಬ್ಬ ಭೂಮಾಲೀಕನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಒಂದು ದಿನಾರಕ್ಕೆ — ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಒಂದು ದಿನದ ಕೂಲಿ — ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಮೂರನೇ, ಆರನೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೇ ತಾಸುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನರನ್ನು. ಕೊನೆಯವರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಕೂಲಿ ಕೊಟ್ಟು, ಗೊಣಗುವವರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ — ಅಥವಾ ನನ್ನ ಉದಾರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚೋ? ಕಡೆಯವರು ಮೊದಲಿನವರಾಗುವರು.
- 20:17–19 — ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ತಾನು ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವನು, ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವನು, ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುವನು, ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುವನು, ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಡುವನು ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವನು ಎಂದು ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 20:20–28 — ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರ ತಾಯಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಆತನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲೂ ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೋ ಎಂದು ಯೇಸು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ; ಉಳಿದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸಿಟ್ಟುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಮಹತ್ತು ಎಂದರೆ ಸೇವೆ, ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಅನೇಕರಿಗೆ ವಿಮೋಚನಾಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಂದಂತೆ ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
- 20:29–34 — ಯೆರಿಕೋವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಇಬ್ಬರು ಕುರುಡರು ದಾವೀದನ ಕುಮಾರನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ಕನಿಕರಪಟ್ಟು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮತ್ತಾಯನು 20:16 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲಕಳೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದ ಯಾರದೋ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ಮೊದಲ ಕೆಲಸಗಾರರ ಕೋಪ ಗೊತ್ತು. ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಎಂದು ಸಾಮ್ಯ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವರ ವರಗಳು ಕೂಲಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನು ಅಸ್ವಸ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತಡವಾಗಿ ಬಂದವನಿಗೆ — ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಬರುವವನಿಗೆ — ಆಳವಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವರ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಗಂಟೆಯ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೊಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.