ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಹೊಸದು

ಚಿಂತೆಯ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಳೆದ ಯಾರಿಗಾದರೂ, ಬೆಳಗಾಗುವಾಗ ಲೋಕ ಎಷ್ಟು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅನಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತು. ಯಾವುದೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬಿಲ್ ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ, ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಇನ್ನೂ ಅದೇ. ಆದರೂ ಬೆಳಕು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಹಠಮಾರಿ ಬಲ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಲಾಪಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಲು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅಂಥ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ. ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಒಂದು ಉಜ್ವಲ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯಾಗಿ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಮೂಲ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದು ಪುಸ್ತಕದ ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲಾದ ಕವಿತೆಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲೇ ಇದೆ; ತನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಈಗಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸೇರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳ ಅದೇ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಪ್ರಲಾಪಗಳು ಒಂದು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯ 3 ಅದರ ಶಿಖರ: ಮೂರು ಪಟ್ಟಿನ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕ್ರಮದ ಕಾವ್ಯ, ಪ್ರತಿ ಇಬ್ರಿಯ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳು. ಮೂರನೇ ಅಂಕದ ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲಾದ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೂ ದಾವೀದನಿಗೂ ಕೊಟ್ಟ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಮುರಿದುಹೋದಂತೆ ಕಾಣುವಾಗ, ಈ ಕವಿತೆ ಸೀನಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ದೇವರ ಸ್ವಭಾವದ ಕಡೆಗೆ — ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ — ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೈಚಾಚಿ, ನಿಲ್ಲಲು ಉಳಿದಿರುವ ಏಕೈಕ ನೆಲವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ ತೋರಿಸಲು: ಕಷ್ಟವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಮೌನವಾಗಿ ಕಾಯುವ ಮೂಲಕ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಪವನ್ನು ಅರಿಕೆಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಮತ್ತು ಆದರೂ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ.

• 3:1–18 — ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಕಷ್ಟ ದೇವರಿಂದಲೇ ಬಂದದ್ದು ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕತ್ತಲೆಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಕರಡಿಯೋ ಸಿಂಹವೋ ಬೇಟೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ದಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರಿಗೆ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದನಾಗಿ. ತನ್ನ ಬಲವೂ ಕರ್ತನಿಂದ ತನಗಿದ್ದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ನಾಶವಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
• 3:19–39 — ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ಕರ್ತನ ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನ ಕರುಣೆಗಳು ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಹೊಸವು — ಅವನ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು. ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕಾಯುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ತನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ತಳ್ಳಿಬಿಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
• 3:40–47 — ಧ್ವನಿ 'ನಾವು' ಆಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಲು ಜನರು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ತಾವು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದೆವು ಎಂದು ಅರಿಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ದೇವರು ಕ್ಷಮಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮೇಘದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವರು ನೋವಿನಿಂದ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
• 3:48–66 — ಮಾತನಾಡುವವನು ನಿಲ್ಲದೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ, ತಾನು ಬೇಟೆಯಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆಳದಿಂದ ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ದೇವರು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, 'ಭಯಪಡಬೇಡ' ಎಂದನು. ತನ್ನ ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ದೇವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಅವನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಪ್ರಲಾಪಗಳು 3:22–23  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲ; ಭಾವನೆಗಳು ಬೇರೆಯದನ್ನು ಹೇಳುವಾಗಲೂ ದೇವರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಕವಿತೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿರಿ. ದೂರೂ ಅರಿಕೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತವೆ. ನಿಜವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ: ಬೆಳಕಿನ ಒಂದು ಮುಂಜಾನೆ, ಆಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ರಾತ್ರಿ, ಆಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮೊರೆ. ಎಲ್ಲೋ ನಡುವೆ ಇರುವ ಓದುಗರಿಗೆ ಕವಿತೆ ಸ್ಥಳ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.