ఆందోళనతో సుదీర్ఘమైన రాత్రంతా మేల్కొని కూర్చున్న ఎవరికైనా, తెల్లవారేసరికి లోకం ఎంత భిన్నంగా అనిపిస్తుందో తెలుసు. ఏదీ మారలేదు. బిల్లు ఇంకా కట్టలేదు, వైద్య నిర్ధారణ ఇంకా అదే. అయినా వెలుగు వస్తుంది; దానితోపాటు మరొక్క రోజును ఎదుర్కోవడానికి ఒక చిన్న, మొండి బలం వస్తుంది. విలాప వాక్యములలోని అత్యంత ప్రసిద్ధమైన వాక్యం అలాంటి ఒక రాత్రిలోనే పుట్టింది. దానిని తరచుగా విడిగా, ఒక ఉల్లాసమైన కీర్తనగా పాడతారు. కానీ దాని సందర్భంలో అది గ్రంథంలోని అత్యంత చీకటి కావ్యానికి సరిగ్గా మధ్యలో ఉంది; తన నిరీక్షణ పోయిందని అప్పుడే చెప్పిన ఒక మనిషి దానిని పలుకుతాడు. దాని స్థానం అదే.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: విలాప వాక్యములు ఒక పర్వతంలా నిర్మించబడింది; 3వ అధ్యాయం దాని శిఖరం: మూడింతల అక్షరక్రమ కావ్యం, ప్రతి హెబ్రీ అక్షరానికి మూడు పంక్తులు. అబ్రాహాముకూ దావీదుకూ చేసిన వాగ్దానాలు విరిగిపోయినట్టు కనిపించే మూడవ అంకపు అత్యంత చీకటి గడియలో, ఈ కావ్యం సీనాయిలో బయలుపరచబడిన దేవుని స్వభావం వైపు — ఎడతెగని ప్రేమతో నిండిన దేవుని వైపు — వెనక్కి చేయి చాచి, నిలబడటానికి మిగిలిన ఏకైక ఆధారంగా దానిని పట్టుకుంటుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: విపత్తు నుండి విశ్వాసం ఎలా బతికి బయటపడుతుందో ఆదర్శంగా చూపించడానికి: బాధను పూర్తిగా పేరుపెట్టి చెప్పడం ద్వారా, దేవుని నమ్మకమైన ప్రేమను జ్ఞాపకం చేసుకోవడం ద్వారా, మౌనంగా వేచి ఉండటం ద్వారా, కలిసి పాపాన్ని ఒప్పుకోవడం ద్వారా, అయినప్పటికీ న్యాయం కోసం వేడుకోవడం ద్వారా.
- 3:1–18 — ఒక మనిషి తన బాధ దేవుని నుండి వస్తోందని వర్ణిస్తాడు: చీకటిలోకి నడిపించబడ్డాడు, చుట్టూ గోడ కట్టబడ్డాడు, ఎలుగుబంటి లేదా సింహం వేటాడే ఎరలా దాడికి గురయ్యాడు, బాణాలకు గురిగా, తన సొంత ప్రజలకే హేళనగా మారాడు. తన బలమూ యెహోవా నుండి తనకున్న నిరీక్షణా నశించిపోయాయని చెప్పి అతడు ముగిస్తాడు.
- 3:19–39 — అప్పుడు అతడు ఒక విషయాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు: యెహోవా ఎడతెగని ప్రేమ ఎన్నడూ నిలిచిపోదు, ఆయన కనికరాలు ప్రతి ఉదయం కొత్తవి — ఆయన విశ్వాస్యత అంత గొప్పది. రక్షణ కోసం మౌనంగా వేచి ఉండటం మంచిది, ఎందుకంటే యెహోవా ఇష్టపూర్వకంగా బాధపెట్టడు, శాశ్వతంగా విడిచిపెట్టడు.
- 3:40–47 — స్వరం 'మేము'గా మారుతుంది. తమ మార్గాలను పరిశీలించుకుని, తమ హృదయాలను దేవుని వైపు ఎత్తాలని ప్రజలు నిశ్చయించుకుంటారు; తాము తిరుగుబాటు చేశామని ఒప్పుకుంటారు. అయినా, దేవుడు క్షమించలేదని, ఒక మేఘం వెనుక తనను దాచుకున్నాడని వారు బాధతో జోడిస్తారు.
- 3:48–66 — మాట్లాడుతున్న వ్యక్తి ఆగకుండా ఏడుస్తాడు; తాను వేటాడబడి, తల మీదుగా నీళ్లు ప్రవహిస్తున్న గుంటలో పడవేయబడిన సంగతిని గుర్తుచేసుకుంటాడు. లోతుల్లో నుండి అతడు దేవునికి మొరపెట్టాడు; దేవుడు దగ్గరికి వచ్చి, 'భయపడకు' అన్నాడు. తన వ్యాజ్యాన్ని తీర్పు తీర్చమని, తన శత్రువులకు ప్రతిఫలం ఇవ్వమని దేవుణ్ణి అడిగి అతడు ముగిస్తాడు.
ముఖ్య వచనం: విలాప వాక్యములు 3:22–23 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ అధ్యాయంలో నిరీక్షణ ఒక మనోభావం కాదు; భావాలు వేరేలా చెబుతున్నప్పుడు కూడా దేవుడు ఎవరో జ్ఞాపకం చేసుకోవాలనే ఒక నిర్ణయం. నిరీక్షణతో కూడిన పంక్తులు కావ్యాన్ని ముగించవని కూడా గమనించండి. ఫిర్యాదూ ఒప్పుకోలూ మళ్లీ తిరిగి వస్తాయి. నిజమైన విశ్వాసం తరచుగా అలాగే కనిపిస్తుంది: వెలుగుతో ఒక ఉదయం, తర్వాత మరికొంత రాత్రి, తర్వాత మరొక మొర. ఎక్కడో మధ్యలో ఉన్న పాఠకులకు ఈ కావ్యం చోటిస్తుంది.