ಹಾಳುಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯಜ್ಞವೇದಿ

ಪ್ರವಾಹ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯ ನಂತರ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಮನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟುವಾಗ, ಮೊದಲ ಗೋಡೆ ಏಳುವ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜನರು ಬೇರೆಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಹರ್ಷಧ್ವನಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ಮನೆಯನ್ನು — ಅದರ ಅಂಗಳ, ಅದರ ಮರ, ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾದ ಆ ಕೋಣೆ — ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರು ಮೌನವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಅಳುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರದೂ ಸರಿಯೇ. ಎಜ್ರನು 3 ನಿಖರವಾಗಿ ಅದೇ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಎಷ್ಟು ಬೆರೆತ ಜನಸಮೂಹವೆಂದರೆ, ಆರ್ಭಟವನ್ನು ಅಳುವಿನಿಂದ ಯಾರೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾರರು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಸೆರೆಯವರು ಬಹಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಗೋಡೆಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಮನೆಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಂದು ಯಜ್ಞವೇದಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಬೈಬಲಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೇವಾಲಯ ಗುರುತಾಗಿತ್ತು; ಕ್ರಿ.ಪೂ. 587ರಲ್ಲಿ ಅದು ಸುಟ್ಟುಹೋದದ್ದು ಸೆರೆವಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಎಜ್ರನು 3 ಗುಣವಾಗುವಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ: ಹಳೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಹಳೆಯ ಹಬ್ಬಗಳು ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ದಾವೀದನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎರಡನೆಯ ದೇವಾಲಯದ ಅಸ್ತಿವಾರ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಜವಾದ ಆರಂಭ, ಆದರೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದು — ಪ್ರವಾದಿಗಳಾದ ಹಗ್ಗಾಯನೂ ಜೆಕರ್ಯನೂ ಮುಂದೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಭಯದಲ್ಲಿಯೂ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಸಮುದಾಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಉತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ನೋವಿನ ನೆನಪೂ ಎರಡೂ ಆಗಿರುವ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ಇಬ್ಬಗೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡಲು.

• 3:1–6 — ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಜನರು 'ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ' ಕೂಡಿಬರುತ್ತಾರೆ. ಸುತ್ತಲಿನ ಜನಾಂಗಗಳ ಭಯವಿದ್ದರೂ, ಯಾಜಕನಾದ ಯೇಷೂವನೂ ಜೆರುಬ್ಬಾಬೆಲನೂ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಅದರ ಹಳೆಯ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನೂ ಪರ್ಣಶಾಲೆಗಳ ಹಬ್ಬವನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ — ದೇವಾಲಯದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಇಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ.
• 3:7–9 — ಅವರು ಕಲ್ಲುಕುಟಿಗರಿಗೂ ಬಡಗಿಗಳಿಗೂ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಕೋರೆಷನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸೊಲೊಮೋನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಸಮುದ್ರಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಯೊಪ್ಪಕ್ಕೆ ತರಲ್ಪಡುವ ಲೆಬನೋನಿನ ದೇವದಾರು ಮರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಆಹಾರ, ಪಾನ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯ ವರ್ಷದ ಎರಡನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ, ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಸಿನ ಲೇವಿಯರನ್ನು ಕೆಲಸದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
• 3:10–11 — ಅಸ್ತಿವಾರ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ತುತ್ತೂರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾಜಕರೂ ತಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೇವಿಯರೂ ದಾವೀದನು ನೇಮಿಸಿದ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆತನು ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲಿರುವ ಆತನ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾಕಾಲವಿರುವುದು ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಉತ್ತರರೂಪವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ಮಹಾ ಆರ್ಭಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
• 3:12–13 — ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ ಅನೇಕ ವೃದ್ಧ ಯಾಜಕರೂ ಲೇವಿಯರೂ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾರೆ. ಅಳುವೂ ಸಂತೋಷವೂ ಒಂದೇ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಬೆರೆತು, ಬಹಳ ದೂರದವರೆಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಎಜ್ರನು 3:11  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಕೆಲವೇ ಹೊಸ ಆರಂಭಗಳು ಶುದ್ಧ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ನಷ್ಟದ ನಂತರದ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ — ಒಂದು ವಿವಾಹ, ಒಂದು ಸಭೆ, ಒಂದು ಜೀವನ — ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದದ್ದರ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ವೃದ್ಧರಿಗಾಗಲಿ ಶಾಂತರಾಗುವಂತೆ ಯುವಕರಿಗಾಗಲಿ ಎಜ್ರನು 3 ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಎರಡೂ ಧ್ವನಿಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಏಳಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ದುಡಿಮೆಗೆ ತೋರಿಸಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೇ ಮೊದಲು ಆರಾಧಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.