శిథిలాల మధ్య ఒక బలిపీఠం

వరద తర్వాత గానీ అగ్నిప్రమాదం తర్వాత గానీ ఒక కుటుంబ ఇల్లు తిరిగి కట్టబడుతున్నప్పుడు, మొదటి గోడ లేచే క్షణం తరచుగా వస్తుంది; ప్రజలు రకరకాలుగా స్పందిస్తారు. పిల్లలు సంతోషంతో కేకలు వేస్తారు. పాత ఇంటిని — దాని ముంగిలిని, దాని చెట్టును, తమ పెళ్లి జరిగిన గదిని — గుర్తు చేసుకునే తాతలు, అమ్మమ్మలు మౌనంగా అయిపోతారు, లేదా ఏడుస్తారు. ఇద్దరూ సరైనవారే. ఎజ్రా 3 సరిగ్గా ఆ ధ్వనితో ముగుస్తుంది: ఆనందమూ దుఃఖమూ ఎంతగా కలిసిపోయాయంటే కేకలను ఏడుపుల నుండి ఎవరూ వేరుచేయలేని ఒక జనసమూహం. అంతకుముందు, తిరిగి వచ్చిన బందీలు ఒక విషయాన్ని బయటపెట్టే పని చేస్తారు. వారు గోడలతో గానీ ఇళ్లతో గానీ మొదలుపెట్టరు. ఒక బలిపీఠంతో మొదలుపెడతారు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: బైబిలు కథలో దేవుడు తన ప్రజల మధ్య నివసించాడనడానికి మందిరమే సూచన; క్రీ.పూ. 587లో అది కాలిపోవడం చెరలోని అత్యంత లోతైన గాయం. ఎజ్రా 3 స్వస్థతలో మొదటి అడుగు: పాత స్థలంలో ఆరాధన తిరిగి మొదలైంది, పాత పండుగలు ఆచరించబడ్డాయి, దావీదు సంప్రదాయపు పాటలతో రెండవ మందిరానికి పునాది వేయబడింది. ఇది నిజమైన ఆరంభమే, కానీ పోగొట్టుకున్నదానికంటే స్పష్టంగా చిన్నది — ప్రవక్తలైన హగ్గయి, జెకర్యా అందుకోబోయే స్వరం ఇదే.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: భయంలోనూ పేదరికంలోనూ సైతం తిరిగి వచ్చిన సమాజం ఆరాధనకే మొదటి స్థానం ఇవ్వడం చూపించడం; జవాబు పొందిన ప్రార్థనగానూ, బాధాకరమైన జ్ఞాపకంగానూ ఉన్న పునరుద్ధరణలోని రెండు భావాలను నిజాయితీగా పట్టుకోవడం.

• 3:1–6 — ఏడవ నెలలో ప్రజలు 'ఏకమనస్సుతో' సమకూడతారు. చుట్టూ ఉన్న ప్రజలంటే భయం ఉన్నప్పటికీ, యాజకుడైన యేషూవ, జెరుబ్బాబెలు పాత పునాదుల మీదే బలిపీఠాన్ని తిరిగి కట్టి, అనుదిన అర్పణలనూ పర్ణశాలల పండుగనూ తిరిగి మొదలుపెడతారు — మందిరానికి ఒక్క రాయి వేయకముందే.
• 3:7–9 — వారు తాపీపనివారికీ వడ్రంగులకూ కూలి చెల్లిస్తారు; కోరెషు అనుమతితో, సొలొమోను రోజుల్లో లాగానే, సముద్రమార్గాన యొప్పేకు తెప్పించే లెబానోను దేవదారు మ్రానుల కోసం ఆహారం, పానీయం, నూనె ఇచ్చి మార్పిడి చేస్తారు. రెండవ సంవత్సరం రెండవ నెలలో, ఇరవై సంవత్సరాలు, అంతకు పైబడిన లేవీయులు పనిని పర్యవేక్షించడానికి నియమించబడతారు.
• 3:10–11 — పునాది వేయబడినప్పుడు, బూరలతో యాజకులూ తాళాలతో లేవీయులూ దావీదు నిర్ణయించిన విధంగా దేవుణ్ణి స్తుతిస్తారు; ఆయన మంచివాడు, ఇశ్రాయేలు పట్ల ఆయన ప్రేమ నిరంతరం నిలుస్తుంది అని వంతులవారీగా పాడతారు. ప్రజలు గొప్ప ఆర్భాటం చేస్తారు.
• 3:12–13 — కానీ మొదటి మందిరాన్ని చూసిన చాలామంది వృద్ధ యాజకులూ లేవీయులూ కుటుంబాల పెద్దలూ బిగ్గరగా ఏడుస్తారు. ఏడుపూ ఆనందమూ ఒకే ధ్వనిగా కలిసిపోతాయి; అది చాలా దూరం వరకు వినబడుతుంది.

ముఖ్య వచనం: ఎజ్రా 3:11  ·  కాబట్టి ఏమిటి: కొత్త ఆరంభాలు కేవలం ఆనందమే అయి ఉండడం అరుదు. నష్టం తర్వాత తిరిగి కట్టడం — ఒక వివాహాన్నైనా, ఒక సంఘాన్నైనా, ఒక జీవితాన్నైనా — సాధారణంగా ఇంతకుముందు ఏది బాగుండేదో అనే జ్ఞాపకాలతో వస్తుంది. వృద్ధులను ఏడుపు ఆపమని గానీ యువకులను శాంతించమని గానీ ఎజ్రా 3 చెప్పదు. రెండు ధ్వనులనూ కలిసి లేవనిస్తుంది; తన పనికి చూపించడానికి ఇంకా ఏమీ లేకముందే మొదట ఆరాధించడాన్ని ఎంచుకున్న ఒక సమాజాన్ని చూపిస్తుంది.