ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ಅದರ ನಂತರದ ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಮಾತುಕತೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಯಾರು ಮೊದಲು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಅದನ್ನು ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡಿದೆ. ತಾನೇ ಕೆತ್ತಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಎರಡು ಖಾಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮೋಶೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಬರುವುದು ಬಸವನ ಬಗ್ಗೆ ಉಪದೇಶವಲ್ಲ, ದೇವರು ತಾನು ಯಾರು ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುವುದು: ಕನಿಕರವುಳ್ಳವನು, ದಯಾಳು, ದೀರ್ಘಶಾಂತನು, ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದವನು — ಆದರೂ ತಪ್ಪು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಟಿಸಲು ಒಪ್ಪದವನು. ಅದು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಇದು ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ಕ್ಷಣ. 32ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುರಿದ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ — ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಸುಧಾರಿಸಿದ್ದರಿಂದಲ್ಲ, ದೇವರು ಇಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುವ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಾಗಿ. ಆ ಸ್ವವರ್ಣನೆ ಒಂದು ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾದ್ಯಂತ — ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ, ಕೀರ್ತನೆಗಳು, ಯೋವೇಲನು, ಯೋನನು ಮತ್ತು ನೆಹೆಮೀಯನು — ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸಂಬಂಧ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ್ದರಿಂದ, 35–40ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಿರ್ಮಾಣ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ತಾನೇ ಘೋಷಿಸಿದ ಸ್ವಭಾವದ ಮೇಲೆ — ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಒಟ್ಟಿಗೆ — ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ನಿಷ್ಠೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು.
- 34:1–9 — ಮೋಶೆ ಎರಡು ಹೊಸ ಹಲಗೆಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ಸೀನಾಯಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ: ಕರುಣಾಳು, ದಯಾಳು, ದೀರ್ಘಶಾಂತನು, ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಸಮೃದ್ಧನು, ಕ್ಷಮಿಸುವವನು — ಆದರೂ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂದು ಬಿಡದವನು. ಮೋಶೆ ತಲೆಬಾಗಿ, ಈ ಮೊಂಡ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
- 34:10–17 — ದೇವರು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ದೇಶದ ಜನಾಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ಅವರ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳನ್ನೂ ಅಶೇರ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನೂ ಕೆಡವಿಹಾಕಿ, ಎರಕಹೊಯ್ದ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಬಸವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ; ಯೆಹೋವನನ್ನು 'ರೋಷವುಳ್ಳವನು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ — ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಜನರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಆತನು ಬೇರೆ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
- 34:18–28 — ಆರಾಧನೆಯ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪಂಚಾಂಗ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ: ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಹಬ್ಬ, ಚೊಚ್ಚಲಾದವುಗಳು, ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಸಬ್ಬತ್, ವಾರಗಳ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಫಲಸಂಗ್ರಹದ ಹಬ್ಬ, ಮತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಯೆಹೋವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಮೋಶೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ನಲವತ್ತು ಹಗಲು ನಲವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವಾಕ್ಯಗಳು ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
- 34:29–35 — ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಮುಖ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಮೋಶೆ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆರೋನನೂ ಜನರೂ ಹತ್ತಿರ ಬರಲು ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ನಂತರ ಮೋಶೆ ತನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಯೆಹೋವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಮುಸುಕು ತೆಗೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 34:6 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಎಂದರೆ ಭುಜ ಕುಲುಕಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಲ್ಲ. ದೇವರು ಅಪಾರ ಕರುಣಾಳು, ಆದರೂ ತಪ್ಪನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆತನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂಯೋಜನೆ ಕೇವಲ ಸಡಿಲತೆಗಿಂತಲೂ ಕೇವಲ ಕಠಿಣತೆಗಿಂತಲೂ ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಬೈಬಲಿನ ಉಳಿದ ಭಾಗ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ದೇವರ ಚಿತ್ರ ಅದೇ. ನಂತರ ಪೌಲನು 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3ರಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯ ಮುಸುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.