ಮಂಜೂಷ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ — ಅಜ್ಜಿಯ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ವಸ್ತು, ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗು, ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಬಳಿ ಇರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ. ನೀವು ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತೀರಿ, ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಹಿಡಿಯುತ್ತೀರಿ, ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರುತ್ತೀರಿ. ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮ ಆ ಜಾಗರೂಕತೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗಿದರೆ, ಅದು ಭೀಕರವಾಗಿ ತಪ್ಪಬಹುದು. ದಾವೀದನ ಉದ್ದೇಶ ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಗುರುತಾದ ಮಂಜೂಷ ತನ್ನ ಹೊಸ ರಾಜಧಾನಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತರಲು ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಒಂದು ಎತ್ತು ಎಡವುತ್ತದೆ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಕೈಚಾಚುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು ಎಂದು ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಮಂಜೂಷ ಶತ್ರುಗಳ ವಶವಾಯಿತು, ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಹೊಸ ನಗರವನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ನಂತರ ದೇವರು ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ 'ಗುಡಾರ ಹಾಕಿದನು' ಎಂಬ ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೂ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಎಷ್ಟು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಓದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಮಂಜೂಷವನ್ನು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು, ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ತರಲು. ಇದು ಎರಡು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ: ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದದ್ದು, ಅದನ್ನು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗದು; ಆದರೂ ಆತನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

• 2 ಸಮುವೇಲನು 6:1–11 — ಮಂಜೂಷ ಅಬೀನಾದಾಬನ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ಬಂಡಿಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಡುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗಳು ಎಡವಿದಾಗ ಉಜ್ಜನು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಭಯಪಟ್ಟು ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಓಬೇದೆದೋಮನ ಬಳಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಅವನ ಮನೆಯವರು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ದಾವೀದನು ಮೊದಲು ನಾಯಕರನ್ನೂ ಇಡೀ ಸಭೆಯನ್ನೂ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದನು ಎಂದು 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 13 ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ.
• 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 15:1–24 — ಮೊದಲ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಲೇವಿಯರು ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊರಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ 'ನಾವು ಆತನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲಿಲ್ಲ'. ದಾವೀದನು ಯಾಜಕರನ್ನೂ ಲೇವಿಯರನ್ನೂ ಕೂಡಿಸಿ, ಹೇಮಾನ, ಆಸಾಫ ಮತ್ತು ಏತಾನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಗಾಯಕರನ್ನೂ ವಾದ್ಯಗಾರರನ್ನೂ ನೇಮಿಸುತ್ತಾನೆ.
• 2 ಸಮುವೇಲನು 6:12–19 — ಹೊರುವವರು ಆರು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ ಎರಡನೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ನಾರುಮಡಿಯ ಏಫೋದನ್ನು ಧರಿಸಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹಾಕಿಸಿದ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಮಂಜೂಷವನ್ನು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಜನರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಹಾರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 15:25–16:3 ಇದೇ ದಿನವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.
• 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 16:4–43 — ಈ ಭಾಗ ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಮಂಜೂಷದ ಮುಂದೆ ಕೃತಜ್ಞತಾಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಆಸಾಫನೂ ಅವನ ಸಹೋದರರೂ ನೇಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೀರ್ತನೆ 105, 96 ಮತ್ತು 106ರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಗಿಬ್ಯೋನಿನಲ್ಲಿರುವ ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಚಾದೋಕನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
• 2 ಸಮುವೇಲನು 6:20–23 — ದಾಸಿಯರ ಮುಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನೆಂದು ಸೌಲನ ಮಗಳಾದ ಮೀಕಲಳು ದಾವೀದನನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನನ್ನು ಅವಳ ತಂದೆಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಾನು ನರ್ತಿಸಿದೆನೆಂದೂ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ದೀನನಾಗುವೆನೆಂದೂ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೀಕಲಳಿಗೆ ಅವಳ ಮರಣದ ದಿನದವರೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 2 ಸಮುವೇಲನು 6:14  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಉಜ್ಜನ ಮರಣವನ್ನು ಓದುವುದು ಕಷ್ಟ. ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದು ಕಠೋರವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಕೋಪಗೊಂಡನು ಎಂದು ಪಠ್ಯವೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಹೊಸ ಅರಸನ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ದೇವರು ಒಂದು ಅದೃಷ್ಟದ ಲಾಂಛನವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ನರ್ತನ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ. ಅಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನು ಅಪಾಯಕರವಾಗಿಸುವ ಅದೇ ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.