ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಹದಿಹರೆಯದ ಮಗನಿಗೆ ಅವನ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಗ ಅರ್ಧ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು ಮಾಡಿ, ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಮಂಚದ ಕೆಳಗೆ ತುರುಕಿ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಒಂದು ಲೋಟ ಚಹಾ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. 'ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ — ಮತ್ತು ನೋಡಿ, ನಿಮಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.' ಉಡುಗೊರೆ ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೌಲನ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಅದೇ ಆಕಾರವಿದೆ, ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟಿರುವುದು ಭೀಕರವಾದದ್ದು. ಅವನು ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಆಜ್ಞೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಕೊಳ್ಳೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಾಗವನ್ನು ಉಳಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಈಗ ಅದು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸಮುವೇಲನ ಉತ್ತರ ಬೈಬಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಚಿತ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ: ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ವಿಧೇಯತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ — ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆ. ಸೌಲನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವು. ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ (13ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ) ಸೌಲನ ವಂಶ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಮುವೇಲನು ಹೇಳಿದನು; ಈಗ ಕರ್ತನು ಸೌಲನನ್ನೇ ಅರಸನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಥೆಯ ಗಮನ ಅವನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಲಿರುವವನ ಕಡೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಅರಸರುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾಗುವ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ: ಅರಸನು ಪ್ರವಾದಿಯ ಮೂಲಕ ಬರುವ ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡುವನೋ, ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ತಾನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವನೋ?
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸೌಲನ ಅಂತಿಮ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು — ಆರಾಧನೆಯ ವೇಷ ತೊಡಿಸಿದ ಅರೆ ವಿಧೇಯತೆಯೂ ಅವಿಧೇಯತೆಯೇ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾ — ಮತ್ತು ದಾವೀದನ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು.
- 15:1–9 — ವಿಮೋಚನೆಯ ನಂತರ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಂತೆ ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸೌಲನು ಕೇನ್ಯರನ್ನು ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿ, ನಂತರ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವರ ಅರಸನಾದ ಅಗಾಗನನ್ನೂ ಕುರಿದನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 15:10–23 — ಸೌಲನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕರ್ತನು ಸಮುವೇಲನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸಮುವೇಲನು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ. ಸೌಲನು ಕರ್ಮೆಲಿನಲ್ಲಿ ತನಗಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ತಾನು ವಿಧೇಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಜನರು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು ಎಂದು ಅವನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕರ್ತನು ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಗಿಂತ ವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಸಮುವೇಲನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೌಲನು ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಕರ್ತನು ಅವನನ್ನು ಅರಸನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
- 15:24–31 — ತಾನು ಜನರಿಗೆ ಹೆದರಿದೆ ಎಂದು ಸೌಲನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ಸಮುವೇಲನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಮುವೇಲನು ತಿರುಗುವಾಗ ಸೌಲನು ಅವನ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಕರ್ತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸೌಲನಿಂದ ಹರಿದು, ಅವನಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮನಾದ ಅವನ ನೆರೆಯವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸಮುವೇಲನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆಯಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಸೌಲನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸಮುವೇಲನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
- 15:32–35 — ಸಮುವೇಲನು ಅಗಾಗನನ್ನು ತರಿಸಿ ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸಮುವೇಲನೂ ಸೌಲನೂ ಅಗಲುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮರಣದವರೆಗೆ ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೌಲನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ವಿಷಾದಿಸಿದನು.
- ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವೈರದಿಂದಿದ್ದ ಒಂದು ಜನರ ಮೇಲೆ, ದೇವರಿಂದ ಅಧಿಕೃತವಾದ, ಅನನ್ಯವಾದ ಒಂದು ತೀರ್ಪಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ — ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಾದರಿಯಲ್ಲ.
- ಕೆಲವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಭಾಗಶಃ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಯುದ್ಧ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ; ಅಮಾಲೇಕ್ಯರು ನಂತರ 1 ಸಮುವೇಲನು 27 ಮತ್ತು 30ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ.
- ಇತರರು ಇಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಯುಗದ ಕ್ರೂರ ಯುದ್ಧಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇವರ ಬಗೆಗಿನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸ್ವಂತ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನಂತರದ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ, ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಯೂ ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತವೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಸಮುವೇಲನು 15:22 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸಮುವೇಲನ ತತ್ವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಆತನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಜನರು ಏನೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವಿಧೇಯತೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಸೌಲನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಒಂದು ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆಜ್ಞೆ ಆಧುನಿಕ ಓದುಗರಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಕಳವಳಕಾರಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುವ ಬದಲು ಪಠ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತದೆ.