ಯೋನಾತಾನನ ನಂಬಿಕೆ ದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿನಮ್ರವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ — ತನಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಅವನು ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ — ದೇವರು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಖಚಿತತೆ ಇದೆ. ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿನಯ, ಯೆಹೋವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಖಚಿತತೆ — ಈ ಜೋಡಣೆಯೇ ನಿಜವಾದ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಕಾರ; ದುರಹಂಕಾರವು ಅದನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸುನ್ನತಿಯಿಲ್ಲದ ಈ ಜನರು ಎಂಬುದು ಜನಾಂಗದ ಮೇಲಿನ ನಿಂದೆಯಲ್ಲ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕುರಿತಾದ ಮಾತು: ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ವಾಗ್ದಾನದ ಜನರ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಅದರ ದೇವರನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಬಹು ಜನರಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಜನರಿದ್ದರೂ — ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು ಕಲಿಸಿದ್ದನ್ನೂ ತನ್ನ ತಂದೆ ಮರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ: ಗಿದ್ಯೋನನ ಮುನ್ನೂರು ಜನರು, ಶಮ್ಗರನ ಮುಳ್ಳುಗೋಲು, ಸಂಸೋನನ ದವಡೆಯ ಎಲುಬು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಕತ್ತಿಯಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರು, ಯಾರೂ ಜಯದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗದಷ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ. ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊರುವವನ ಉತ್ತರ (ವ. 7), ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ಮಾಡು, ನಿನ್ನ ಕೋರಿಕೆಯ ಹಾಗೆ ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸ್ನೇಹದ ಕುರಿತು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಯೋನಾತಾನನು ಒಂದು ಗುರುತನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನು (ವ. 9-10) ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಡೆದನು: ಅಣಕವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ ಎಂಬ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಯೆಹೋವನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಕೊಟ್ಟ ಅಪ್ಪಣೆಯೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಿದ್ಯೋನನು ಉಣ್ಣೆಯ ತುಪ್ಪಟದಿಂದಲೂ ಮಿದ್ಯಾನ್ಯರ ಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿನ ಕನಸಿನಿಂದಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದನು (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 7:13-15). ಪಠ್ಯವು ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಖಂಡಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಆಮೇಲೆ ತಡಮಾಡದೆ ಅದರಂತೆ ನಡೆದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೆಹೋವನು ಅವರನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ — ಒಂದು ಹೊಡೆತವೂ ಬೀಳುವ ಮುಂಚೆಯೇ, ಕೈ ಮತ್ತು ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ (ವ. 13) ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಳುವ ಮಾತು. ನಂಬಿಕೆಯು ಜಯವನ್ನು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ನುಡಿದು ಆಮೇಲೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಸಂಹಾರ ಅರ್ಧ ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರು (ವ. 14); ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಮಹಾಭೀತಿಯೂ ಭೂಕಂಪವೂ (ವ. 15) ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಿರೂಪಕನು ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೇವರಿಗೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನ ಮಗನು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸೌಲನು ಈಗಷ್ಟೇ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ (ವ. 17), ಮತ್ತು ಶತ್ರುಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ ಎದ್ದಿದೆ. ಅವನು ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುವಿಗಾಗಿ ಕೈಚಾಚುತ್ತಾನೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯವು ಮಂಜೂಷ ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್ ಅನುವಾದವು ಏಫೋದು ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷಾಂತರಗಳು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ (ಕನ್ನಡ IRV ಸಹ ಏಫೋದು ಎಂದೇ ಓದುತ್ತದೆ); ಏಕೆಂದರೆ ಅಹೀಯನು ಏಫೋದನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು (ವ. 3), ಮಂಜೂಷವು ಕಿರ್ಯತ್ಯಾರೀಮಿನಲ್ಲಿತ್ತು (7:1-2), ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತೆಗೆ (ವ. 19) ಎಂಬುದು ಏಫೋದಿನ ಚೀಟುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಯಾಜಕನಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. KJV ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯವನ್ನು ಅನುವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಓದುಗನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡಬಹುದು; ಯಾವ ಪಾಠದಲ್ಲಾದರೂ ನಡವಳಿಕೆ ಒಂದೇ.

ಆ ನಡವಳಿಕೆ ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ದೇವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಗದ್ದಲ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಅರಸನನ್ನು (ವ. 19) — ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತೆಗೆ. ಆ ವಿಚಾರಣೆ ಯುದ್ಧವು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದ ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಮೊದಲು ಗುರುತಿಗಾಗಿ ಕಾದ ಯೋನಾತಾನನೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರಿ. ಅಧ್ಯಾಯವು ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ಮೇಲೆಯೇ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಮಗ, ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸನ್ನೆಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ತಂದೆ.

ಯೆಹೋವನು ಈಗಷ್ಟೇ ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಜಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು (ವ. 23), ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವಚನವು ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಬಹುವಾಗಿ ಬಳಲಿಹೋಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರಿಂದಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅರಸನಿಂದ. ಸೌಲನ ಆಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶವಿದೆ: ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ. ಯುದ್ಧವು ಯೆಹೋವನ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು; ಸೌಲನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಮುಯ್ಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ ಉಪವಾಸವು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಿದ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ — ಅರಸನಿಗಲ್ಲ, ಜನರಿಗೆ ಬೆಲೆ ತೆರಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದ ಪ್ರದರ್ಶನ.

ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಆಣೆಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 30:2), ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಜನರು ಈ ಆಣೆಗೆ ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ (ವ. 26). ಆದರೆ ಆತುರದ ಹರಕೆಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಶಾಸ್ತ್ರವು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ಯೆಫ್ತಾಹನ ಹರಕೆ ಅವನ ಮಗಳನ್ನೇ ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 11), ಮತ್ತು ಸೌಲನ ಆಣೆ ಅವನ ಮಗನನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿತ್ತು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಈ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಎಂದೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುವ ಉತ್ಸಾಹವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರದೋ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಆಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರದ (ವ. 27) ಯೋನಾತಾನನು ತನ್ನ ಕೋಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಜೇನನ್ನು ರುಚಿನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಳೆಗೊಂಡವು — ಹಸಿದು ಬಳಲಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆಹಾರ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಆಗುವ ಸರಳ ದೈಹಿಕ ಚೈತನ್ಯ. ಆಣೆಯ ಕುರಿತು ಅವನ ತೀರ್ಪು ನೇರವಾದದ್ದು: ನನ್ನ ತಂದೆಯು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪದವು ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಕಳವಳಪಡಿಸಿದ ಆಕಾನನನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ (ಯೆಹೋಶುವನು 7:25; ಕನ್ನಡ IRV ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ); ಇಂದು ಜನರ ಮೇಲೆ ತೊಂದರೆ ತರುತ್ತಿರುವವನು ಮಗನಲ್ಲ, ಅರಸನೇ ಎಂದು ಯೋನಾತಾನನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

30ನೇ ವಚನವು ಯುದ್ಧದ ನಷ್ಟವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ: ಊಟಮಾಡಿದ ಸೈನ್ಯವು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ 32ನೇ ವಚನವು ನೈತಿಕ ನಷ್ಟವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ಹಸಿದು ಬಳಲಿದ ಜನರು ಕೊಳ್ಳೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮಾಂಸವನ್ನು ರಕ್ತದೊಡನೆ ತಿಂದರು, ಸೀನಾಯಿಗಿಂತಲೂ ಹಳೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿದರು (ಆದಿಕಾಂಡ 9:4; ಯಾಜಕಕಾಂಡ 17:10-12). ಸೌಲನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಿಯಮವು ನಿಜವಾದ ಪಾಪವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನಿಂದಲೂ ಒಂದು ಬಲಿಪೀಠಯಿಂದಲೂ (ವ. 33-35) ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ — ಅದು ಅವನ ಮೊದಲನೆಯದು — ಅದು ಸರಿಯೇ, ಆದರೆ ಜನರನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ್ದು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಆಣೆಯೇ.

ಸೌಲನ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ದೇವರು ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ (ವ. 37), ಮತ್ತು ಆ ಮೌನವು ಅಡಗಿರುವ ಪಾಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೌಲನು ಊಹಿಸುತ್ತಾನೆ — ಬೇರೆ ಯಾರಲ್ಲೋ. ಈ ವಚನದ ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯ ಚಿಕ್ಕದು; ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್ ಅನುವಾದವು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದು, ಯಾಜಕನ ಎದೆಪದಕದ ಪವಿತ್ರ ಚೀಟುಗಳಾದ ಊರೀಮ್ ತುಮ್ಮೀಮ್‌ಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಕಾರನ ಕಣ್ಣು ಜಾರಿದ್ದರಿಂದ ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ದೀರ್ಘ ಪಠ್ಯವು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; KJV ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಈ ದೃಶ್ಯವು ಯಾಜಕೀಯ ಚೀಟು ಹಾಕುವಿಕೆಯೇ.

ಜನರು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಆಗಲಿ (ವ. 40) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ — ರಾತ್ರಿಯ ದಾಳಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಅದೇ ಮಾತುಗಳು (ವ. 36) — ಮತ್ತು ಚೀಟು ಅರಸನ ಸ್ವಂತ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸುವೆನೆಂದು ಆಣೆಯಿಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನು, ದಿನವನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳ ಮಗನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ದೇವರ ದೈವೋಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ. 37ನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ದೇವರ ಮೌನವನ್ನು ಪಠ್ಯವು ಎಂದೂ ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಓದುಗರು ಅದನ್ನು ಆಣೆಯ ಖಂಡನೆಯೆಂದಾಗಲಿ, ಅದನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುವ ಪೀಠಿಕೆಯೆಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಸೌಲನು ಎರಡನೆಯ ಆಣೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ — ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇವರು ನನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿ (ವ. 44) — ಮತ್ತು ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಆಣೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಯೆಹೋವನಾಣೆ. ಆಣೆಗೆ ಆಣೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜನರದ್ದೇ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಯೆಹೋವನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಈ ಹೊತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಮಹಾ ಜಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ ಯೋನಾತಾನ. ಹೋರಾಡಲು ಅತಿ ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸೈನ್ಯ (13:6), ತಮಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಯೋನಾತಾನನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ನಾನು ಕೋಲಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿಂದೆನು; ನಾನು ಸಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ (ವ. 43) — ಮತ್ತು ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ದಾವೀದನಿಗೆ ತನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಕೊಡುವ ಅದೇ ರಾಜಕುಮಾರ ಇವನು (18:4; 23:17); ಸರಿಯಾದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಆಗಲೇ ಅವನಲ್ಲಿದೆ. ಜನರು ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು — ಸೌಲನು ಆಣೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಪಠ್ಯವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅರಸನು ತಾನು ಪಾಲಿಸಲೂ ಆಗದ, ಗೌರವದಿಂದ ಮುರಿಯಲೂ ಆಗದ ಹರಕೆಯೊಡನೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಸೌಲನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಾರಾಂಶದೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ — ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಗಳು (ವ. 47), ಅಧ್ಯಾಯ 15ನ್ನು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುವ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಮೇಲಿನ ಜಯ (ವ. 48), ಮತ್ತು ಅವನ ಮನೆತನದ ಹೆಸರುಗಳು: ಯೋನಾತಾನ, ಇಷ್ವಿ ಮತ್ತು ಮಲ್ಕೀಷೂವ, ಮೇರಬ್ ಮತ್ತು ಮೀಕಲ್, ಅಹೀನೋವಮ, ಅಬ್ನೇರ (ವ. 49-51). ಇಲ್ಲಿನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳಿವೆ; 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 8:33 ನಾಲ್ಕು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಬಾಳ (ಈಷ್ಬೋಶೆತ) ಒಬ್ಬನು. ಇಷ್ವಿ ಎಂಬುದು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರೋ, ಅಥವಾ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆಯೋ ಎಂಬುದು ತೆರೆದ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಪಠ್ಯವು ನಮಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಮತ್ತೆ 8:11-17ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯಾಪದವೇ. ಸಮುವೇಲನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅರಸನು ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನೂ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೇವೆಗಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸೌಲನು ನೋಡುವ ಮುಂದಿನ ಬಲಿಷ್ಠ ಮನುಷ್ಯನು ಕವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನಿಂದ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ಕುರುಬನು (16:21-22; 18:2), ಮತ್ತು ಆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಬಿಗಿಹಿಡಿತವಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ಬೇಟೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವುದು. ಸೌಲನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಘೋರ ಯುದ್ಧ — ಅವನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಎಂದೂ ಮುಗಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕೆಲಸವು ದೇವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಕಾದಿದೆ.