ದಾವೀದನು ಯೆಹೋವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಚಿಕ್ಲಗಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ (1 ಸಮುವೇಲನು 27:1) ಮತ್ತು ಬೂದಿಯ ನಡುವೆ ಏಫೋದಿನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದ (1 ಸಮುವೇಲನು 30:7-8) ಮನುಷ್ಯನು ಈಗ ಕೇಳದೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ — ಮತ್ತು ಅವನು ಎರಡು ಸಾರಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ನಾನು ಹೋಗಬಹುದೋ? ಮತ್ತು ಯಾವ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಉತ್ತರ ಹೆಬ್ರೋನ್: ಅಬ್ರಹಾಮನ ಸಮಾಧಿಯ ಪಟ್ಟಣ (ಆದಿಕಾಂಡ 23:19), ಕಾಲೇಬನ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯ (ಯೆಹೋಶುವನು 14:13-14), ಆಶ್ರಯನಗರವೂ ಯಾಜಕರ ಪಟ್ಟಣವೂ (ಯೆಹೋಶುವನು 21:11-13), ಮತ್ತು ಯೆಹೂದದ ಬೆಟ್ಟದ ಸೀಮೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪಟ್ಟಣ; ಅದರ ಹಿರಿಯರು ಅವನ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು (1 ಸಮುವೇಲನು 30:26-31).

ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದೊಂದಿಗಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದದ್ದು. ದಾವೀದನ ಅರಸುತನವು ದೈವೋತ್ತರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಈಷ್ಬೋಶೆತನದು ಅಬ್ನೇರನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ (ವ. 8). ಒಂದು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ದೇವರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸೇನಾಪತಿ ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎರಡು ಆರಂಭಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ತೋರಿಸುವುದು. ಓದುಗರಿಗೆ ಪಾಠವು ದಾವೀದನ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿದೆ: ವಿಚಾರಿಸು, ಅನಂತರ ಹೋಗು.

ದಾವೀದನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೆ ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು — ಅವನ ಎರಡನೆಯ ಅಭಿಷೇಕ, ಈ ಸಾರಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕುಲದಿಂದ. ಮೊದಲನೆಯದು ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ, ಸಮುವೇಲನಿಂದ, ಅವನ ಸಹೋದರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿತ್ತು (1 ಸಮುವೇಲನು 16:13); ಮೂರನೆಯದು ಹೆಬ್ರೋನಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಂದ ಆಗುವುದು (5:3). ಮೊದಲನೆಯ ಅಭಿಷೇಕದ ಬಲದ ಮೇಲೆ ದಾವೀದನು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಅರಸನು, ಮತ್ತು ಉಳಿದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ — ಏಳು ವರ್ಷ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು (ವ. 11). ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನ ಮತ್ತು ಅದರ ನೆರವೇರಿಕೆ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹೊಸ ಅರಸನು ಕೇಳುವ ಮೊದಲ ಸುದ್ದಿ ಹಳೆಯ ಅರಸನಿಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ದಯೆಯ ಕುರಿತಾದದ್ದು: ಯಾಬೇಷ್ ಗಿಲ್ಯಾದಿನವರು ಸೌಲನ ಶವವನ್ನು ಸಮಾಧಿಮಾಡಿದರು (1 ಸಮುವೇಲನು 31:11-13). ದಾವೀದನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (ವ. 5-7) ಅವರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುವುದು — ನಿಮಗೆ ಯೆಹೋವನ ಆಶೀರ್ವಾದವುಂಟಾಗಲಿ — ಮತ್ತು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವೆನು ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನಮಾಡುವುದು. ಯಾಬೇಷ್ ಯೊರ್ದನಿನ ಆಚೆ, ಅಬ್ನೇರನು ಈಷ್ಬೋಶೆತನಿಗಾಗಿ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸಲಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ (ವ. 9), ಆದುದರಿಂದ ಆ ಸಂದೇಶವು ಸಂಧಾನದ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ಆಶೀರ್ವಾದವು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಯೆಹೂದದಲ್ಲಿ ಎಂಥ ಅರಸನು ಎದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: ಸೌಲನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು.

ನೀವು ಶೂರರಾಗಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳು ಜೋಲುಬೀಳದಿರಲಿ — ಅರಸನು ಪ್ರಜೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ದಾವೀದನು ಯಾಬೇಷ್ ಗಿಲ್ಯಾದಿನವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ವಾಕ್ಯಾಂಶಗಳು ಏಕೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ: ನಿಮ್ಮ ಅರಸನಾದ ಸೌಲನು ಸತ್ತುಹೋದನು, ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವನು ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಅವರಿಗೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. 6ನೆಯ ವಚನದ ಯೆಹೋವನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರಲಿ ಎಂಬುದು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆ-ಭಾಷೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಾದುಹೋಗುವ ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು — ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆ — ಜೊತೆಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾಬೇಷ್ ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರು ಯಾಬೇಷಿಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ವಚನವು ಯಾವ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ವಚನವು ಅಬ್ನೇರನು ಮೊದಲು ಮುಂದಾಗುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ಯಾಬೇಷೂ ಎಲ್ಲಾ ಗಿಲ್ಯಾದೂ ಈಷ್ಬೋಶೆತನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ (ವ. 8-9). ಮಾನವದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಾವೀದನ ಸಂಧಾನದ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಅದನ್ನು ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವಾಗ ಯಾಬೇಷಿನವರು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ತರುವಾಯ ತೋರಿಸುವನು (21:12-14). ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡದ ದಯೆಯೂ ದೇವರ ಬಳಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಧ್ಯಾಯವು ಐಕ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಟಿಸದೆ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದ ಆದರೆ ಅಬ್ನೇರನು — ಮೊದಲ ಪದವೇ ತಿರುವು. ಸೌಲನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮಗನೂ ಸೇನಾಪತಿಯೂ ಆದ (1 ಸಮುವೇಲನು 14:50), ಹಕೀಲದಲ್ಲಿ ತಗ್ಗಿನ ಆಚೆಯಿಂದ ದಾವೀದನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದ್ದ (1 ಸಮುವೇಲನು 26:14-16) ಮನುಷ್ಯನು ಗಿಲ್ಬೋವದಿಂದ ಬದುಕಿ ಉಳಿದು, ಸೌಲನ ಉಳಿದ ಮಗನನ್ನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈಗೆಟುಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯ ಆಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಹನಯಿಮಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ತ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಈಷ್ಬೋಶೆತನು ಇಲ್ಲ (1 ಸಮುವೇಲನು 31:2). 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 8:33 ಮತ್ತು 9:39ರಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರು ಎಷ್ಬಾಳ ಎಂದಿದೆ; ಬಾಳ್ ಎಂಬ ಭಾಗವಿದ್ದ ಹೆಸರಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ತರುವಾಯ ಇಟ್ಟದ್ದು ಈಷ್ಬೋಶೆತ, ನಾಚಿಕೆಯ ಮನುಷ್ಯ, ಎಂದು ಅನೇಕರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ — ಮೆಫೀಬೋಶೆತ/ಮೆರೀಬ್ಬಾಳನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ (4:4; 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 8:34). ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಂದು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಯಾಪದವು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ. ಈಷ್ಬೋಶೆತನು ತಾನಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನಾಗಲಿ, ದೇವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುವುದನ್ನಾಗಲಿ, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸುವುದನ್ನಾಗಲಿ ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಎಂದೂ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಬ್ನೇರನು ಅವನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು (ವ. 9) — ಆಡಂಬರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ: ಗಿಲ್ಯಾದ್... ಇಜ್ರೇಲ... ಎಫ್ರಾಯೀಮ್... ಬೆನ್ಯಾಮೀನ... ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು — ಆದರೆ 10ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅದು ದಾವೀದನ ಏಳೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಎಂದು ಕುಗ್ಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠವು 9ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಶೂರ್ಯರು (Ashurites) ಎನ್ನುತ್ತದೆ; ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ (ಆಶೇರ್ಯರು, ಗೆಷೂರ್ಯರು; ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವು “ಆಶೇರ್” ಎನ್ನುತ್ತದೆ); ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಹೆಸರನ್ನು KJV ಕೊಡುವಂತೆಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಬೇಕು. ಈಷ್ಬೋಶೆತನು ಎರಡು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಿದನು; ದಾವೀದನು ಹೆಬ್ರೋನಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ವರ್ಷ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅರಸನಾಗಿದ್ದನು (ವ. 11), ಮತ್ತು 5ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಈಷ್ಬೋಶೆತನ ಮರಣದ ನಂತರವೇ ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಓದುಗರು ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ — ಈಷ್ಬೋಶೆತನಿಗೆ ಪಟ್ಟಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ಅಬ್ನೇರನಿಗೆ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂದು, ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷ ಎಂಬುದು ಬಹಿರಂಗ ಯುದ್ಧದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು, ಅಥವಾ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಂದಿವೆ ಎಂದು. ವಚನವೇ ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೆಹೂದ್ಯರು ಮಾತ್ರ ದಾವೀದನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಕ್ರಿಯಾಪದವು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದ; ಯೆಹೂದವು ದಾವೀದನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಡೆಯಿತು, ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಅಬ್ನೇರನು ನಡೆಸಿದನು. ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಾದುಹೋಗುವ ಗೆರೆಯನ್ನು ಈ ವಾಕ್ಯವು ಮೌನವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ: ಸೌಲನ ವಂಶದವರು ಮತ್ತು ದಾವೀದನ ವಂಶದವರು (3:1), ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ — ದಾವೀದನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸೊಲೊಮೋನನ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಭಜನೆ (1 ಅರಸುಗಳು 12:16). ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಜನರ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರು ಅರಸರು, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತೆರಬೇಕಾದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ವಚನಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

ಎರಡು ಸೈನ್ಯಗಳು ಗಿಬ್ಯೋನಿನ ಕೆರೆಯ (ವ. 13) ಆಚೆ ಈಚೆ ಎದುರುಬದುರಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ — ಬಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೆದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೊಟ್ಟಿ, ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ — ಮತ್ತು ಅಬ್ನೇರನು ತರುಣರು ಎದ್ದು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರುವ ಪದ “play” — ಆಟಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಪದ; ಇಲ್ಲಿ ಅದು ವೀರರ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ — ಪೂರ್ಣ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಾಚೀನ ಸೈನ್ಯಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯದು (1 ಸಮುವೇಲನು 17:8-9 ನೋಡಿರಿ). ದಾವೀದನ ಅಕ್ಕನ ಮಗನೂ ಸೇನಾಪತಿಯೂ ಆದ ಯೋವಾಬನು (1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 2:16) ಕೂಡಲೇ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದೇವರನ್ನು ಏನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆ ಸ್ಪರ್ಧೆ (KJV: “play”) ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಯನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ: ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ತನ್ನ ಎದುರಾಳಿಯ ತಲೆಹಿಡಿದು, ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಪಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿವಿದಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದರು (ವ. 16). ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೆಲ್ಕಾತ್ ಹಸ್ಸೂರಿಂ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗುತ್ತದೆ — KJVಯ ಅಂಚಿನ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಹೊಲ ಎಂದು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಇತರರು ಪಕ್ಕೆಗಳ ಹೊಲ ಅಥವಾ ಚಕಮಕಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ಹೊಲ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಹೆಸರನ್ನು ವಚನವು ಕೊಡುವಂತೆಯೇ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆಟವು ಏನನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಘೋರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತದೆ (ವ. 17). ಅಂತರ್ಯುದ್ಧವು ಎಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗರು ಗಮನಿಸಬೇಕು — ಇಬ್ಬರು ಸೇನಾಪತಿಗಳಿಂದ, ಒಂದು ಹಿತಕರವಾದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಆಟವಾಗಿ — ಮತ್ತು 26ನೆಯ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಎಷ್ಟು ರಕ್ತ ಹರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ.

ದಾವೀದನ ಅಕ್ಕ ಚೆರೂಯಳ ಮೂರು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳು (1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 2:16) ಮೊದಲ ಸಾರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಕಿರಿಯವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅಸಾಹೇಲನು ಅಡವಿಯ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಚುರುಕು ಕಾಲಿನವನಾಗಿದ್ದನು — ಒಂದು ಕಾಡುಜಿಂಕೆ. ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಅಬ್ನೇರನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ವೇಗ ಅವನಿಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದೇ ಅವನ ನಾಶ. ವಿವೇಚನೆಯಿಲ್ಲದ ವೇಗವು ನೇರವಾಗಿ ಬರ್ಜಿಗೆ ಓಡುತ್ತದೆ; ವಚನವು ಅದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಓದುಗನು ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು (ವ. 19-23) ಅಸಾಧಾರಣ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಬ್ನೇರನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿ, ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುವಕನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸುಲಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಎರಡು ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ನಾನೇಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಬೇಕು? ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಯೋವಾಬನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಲಿ (ವ. 22). ಅಬ್ನೇರನಿಗೆ ಈ ಮರಣ ಬೇಕಿಲ್ಲ; ಯೋವಾಬನು ಎಂಥವನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅಸಾಹೇಲನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರ ಅಬ್ನೇರನು ಅವನನ್ನು ಬರ್ಜಿಯ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ — ಅದರ ಹಿಡಿಯ ತುದಿಯಿಂದ — ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ತಿವಿದನೆಂದರೆ ಅದು ಅವನನ್ನು ಹಾಯ್ದು ಹೊರಗೆ ಬಂದಿತು. ಶವದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು.

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಬೀಜ ಈ ವಚನ. ಅಬ್ನೇರನು ಬಹಿರಂಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳ ನಂತರ, ಕೊಲೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ಕಾಣುವ ಏಟಿನಿಂದ ಅಸಾಹೇಲನನ್ನು ಕೊಂದನು. ಯೋವಾಬನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನಾದ ಅಸಾಹೇಲನ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಬ್ರೋನಿನ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಬ್ನೇರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು (3:27), ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಅದನ್ನು ಕೊಲೆ ಎಂದು ಕರೆಯುವನು (3:28-29, 39). ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ತೀರ್ಪುಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಓದುಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಸ್ವಂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸ — ಹಗೆತನದಿಂದ ಹೊಡೆದವನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಹೊಡೆಯದವನು (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 35:20-24) — ಈ ನಿರೂಪಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಇದೆ.

ಐದನೆಯ ಪಕ್ಕೆಲುಬಿನ ಕೆಳಗೆ ಎಂಬುದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಿವಿಯುವುದಕ್ಕೆ KJV ಬಳಸುವ ಮಾತು (ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವು “ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ” ಎನ್ನುತ್ತದೆ); ಅದು ಅಬ್ನೇರನಿಗೂ (3:27), ಈಷ್ಬೋಶೆತನಿಗೂ (4:6), ಅಮಾಸನಿಗೂ (20:10) ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ — ಈ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪುಸ್ತಕವು ಎಣಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ. ಬಂದವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು — ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತಿ ವೇಗದವನ ಶವದ ಬಳಿ ಜನರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಮಾನವ ದುಃಖದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಇಡೀ ವಾಕ್ಯಾಂಶವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿನಿಂದ (ವ. 24-25), ಆ ದಿನದ ಕೊಲೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ಕತ್ತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೋ? ಹಗೆತನವೇ ಇದರ ಅಂತ್ಯಫಲವೆಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲವೋ? ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದವನು ಅಬ್ನೇರನು; ಅಸಾಹೇಲನನ್ನು ಕೊಂದವನು ಅಬ್ನೇರನು; ಮತ್ತು ಇದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣುವವನೂ ಅಬ್ನೇರನೇ. ಅವನ ಕೊನೆಯ ಮಾತು ವಿಷಯವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ — ಸಹೋದರರು. ಇದು ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಮತ್ತು ಎರಡು ಗುಡ್ಡಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅದು ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಯೋವಾಬನ ಉತ್ತರ (ವ. 27) ಕಹಿಯಾದದ್ದೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದದ್ದೂ ಆಗಿದೆ: ಅಬ್ನೇರನು ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದಟ್ಟುವಿಕೆ ಬೆಳಗಿನವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ಊದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಜನರು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರನ್ನು ಹಿಂದಟ್ಟದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧವು ನಿಂತುಹೋಯಿತು (ವ. 28). ಲೆಕ್ಕವು (ವ. 30-31) ದಾವೀದನ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ಮತ್ತು ಅಸಾಹೇಲನು, ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರೂ ಅಬ್ನೇರನ ಜನರೂ ಆದ ಮುನ್ನೂರ ಅರವತ್ತು ಮಂದಿ. ಯೋವಾಬನು ಆ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಮರಣವನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗರು ಕಾಣುವರು; ಅಬ್ನೇರನು ಮುಂಗಂಡ ಅಂತ್ಯಫಲವಾದ ಹಗೆತನ ಮೊದಲು ಅಬ್ನೇರನ ಮೇಲೆಯೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ (3:27).

ಎರಡು ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಯಾಣಗಳು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತವೆ. ಅಬ್ನೇರನು ಅರಾಬಾ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ ಯೊರ್ದನ್ ಹೊಳೆದಾಟಿ ಮಹನಯಿಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ (ವ. 29); ಯೋವಾಬನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವನ ತಂದೆಯ ಸ್ಮಶಾನಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ — ಚೆರೂಯಳ ಗಂಡನ ಹೆಸರು ಸತ್ಯವೇದದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ — ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಮುಂದುವರಿದು ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಬ್ರೋನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಬೇತ್ಲೆಹೇಮ್ ದಾವೀದನ ಊರು ಮತ್ತು ಅಸಾಹೇಲನ ಊರು; ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಓಡಿದ ಹುಡುಗನು ಕುರುಬನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕೆಲವೇ ಮೈಲುಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಹೆಬ್ರೋನಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಯೋವಾಬನೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅವನು ದಾವೀದನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವೃತ್ತಾಂತಕಾರನು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅಬ್ನೇರನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದ ಮೊದಲ ಕಾಳಗವು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ: ಇಬ್ಬರು ಸೇನಾಪತಿಗಳ ನಡುವಿನ ರಕ್ತದ ಸಾಲ. ಇಡೀ ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಇಲ್ಲ — ಅವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲೂ ಇಲ್ಲ — ಮತ್ತು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಯುದ್ಧವು ಇಬ್ಬರು ಸೇನಾಪತಿಗಳ ಯುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ.