ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ... ಅಂದುಕೊಂಡನು — ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕೇಳದ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಕಥೆಗಾರನು ನಮಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದು ನಿರಾಶೆ: ಹೇಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಸೌಲನ ಕೈಯಿಂದ ಸಾಯಲೇಬೇಕು. ಅದು ಸೌಲನ ಆಶೀರ್ವಾದದ ನಂತರವೇ ಬರುತ್ತದೆ (26:25), ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಎರಡು ಬಿಡುಗಡೆಗಳ ನಂತರ, ಮತ್ತು ಯೋನಾತಾನನ ನೀನು ನನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಸೌಲನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ (23:17) ಎಂಬ ಮಾತಿನ ನಂತರ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಯೆಹೋವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಫೋದು ಮೌನವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವ ಗದರಿಕೆಯನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸದ ಕಥೆಗಾರನಿಗಿಂತ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಕಠಿಣವಾಗಬಾರದು, ಅವನಿಗಿಂತ ಮೃದುವೂ ಆಗಬಾರದು. ಪ್ರತಿದಿನ (23:14) ಬೇಟೆಯಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಷಗಳು ನಂಬಿಗಸ್ತರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಸವೆಸುತ್ತವೆ; ಕರ್ಮೆಲಿನ ಮರುದಿನವೇ ಎಲೀಯನು ಈಜೆಬೆಲಳಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವನು (1 ಅರಸುಗಳು 19:3). ಮಾನವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಯೋಜನೆ ಜಾಣತನದ್ದೂ ಹೌದು — ಸೌಲನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಲೇ ಇಲ್ಲ (ವ. 4). ಆದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿಗೂ, ಇಬ್ಬಗೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೂ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ವಿರುದ್ಧ ಬಹುತೇಕ ಯುದ್ಧಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ (28:1-2; 29). ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಆರಂಭವಾದದ್ದು ಚಿಕ್ಲಗ್ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (30:1).

ಆಕೀಷನು, ಮಾವೋಕನ ಮಗನು — 21:10 ರಲ್ಲಿ ಕೊಡದಿರುವ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು; ಇದು ಬೇರೊಬ್ಬ ಆಕೀಷನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅದೇ ಅರಸನೆಂದು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಿಷಯವು ತೆರೆದಿದೆ. ಖಚಿತವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ತನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚನೆಂದು ಹೊರಗಟ್ಟಿದ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ (21:13-15) ದಾವೀದನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಆರುನೂರು ಜನರೊಡನೆ, ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳೊಡನೆ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡತಿಯರೊಡನೆ (ವ. 3) — ಆಶ್ರಯ ಬೇಡುವ ಪಲಾಯನಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ದಂಡನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವ ನಾಯಕನಾಗಿ. ಸೌಲನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿರುವ ಅರಸನು ಸೌಲನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯೋಧನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಮತ್ತು ಆಕೀಷನು ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆ (ವ. 12).

ಈ ನಡೆಗೆ ದೀರ್ಘವಾದ ನೆರಳಿದೆ. ಗತ್ ಗೊಲ್ಯಾತನ ಪಟ್ಟಣವಾಗಿತ್ತು (17:4); ದಾವೀದನ ಜನರು ಈಗ ಅವನ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ಕೀರ್ತನೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೂ ಯಾವ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನೂ ಚಿಕ್ಲಗಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದಾವೀದನು ಗಡಿದಾಟಿದ ದಿನದಿಂದ ಚಿಕ್ಲಗ್ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ದಿನದವರೆಗೆ (30:6) ಕಥೆಗಾರನು ಅವನ ಯಾವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಓದುಗರು ಈ ಮೌನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಜೀವನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಅವಧಿಯು ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಚಿತ್ರ — ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಲ್ಲ, ಆದರೆ ದೀರ್ಘವಾದ ರಾಜಿ.

ದಾವೀದನು ಯಾವುದಾದರು ಒಂದು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸ್ಥಳಕೊಡು (ವ. 5) ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ — ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಅರಸನ ಕಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ದೂರ — ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಲಗ್ ಊರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಯೆಹೋಶುವನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಯೆಹೂದಕ್ಕೂ ಅನಂತರ ಸಿಮೆಯೋನನಿಗೂ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೆಗೆಬಿನ ಒಂದು ಪಟ್ಟಣ (15:31; 19:5), ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿತ್ತೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಕಥೆಗಾರನು ತರುವಾಯದ ಕಾಲದ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆದ್ದರಿಂದ ಚಿಕ್ಲಗ್ ಎಂಬುದು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಯೆಹೂದ ರಾಜರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ — ಯೆಹೂದ ರಾಜರು ಇದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ವಾಕ್ಯ; ಪುಸ್ತಕದ ಈ ಭಾಗವು ತನ್ನ ಈಗಿನ ರೂಪವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಡೆಯಿತು ಎಂಬುದರ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಓದುಗರು ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಕೊಡುಗೆ ದಾವೀದನ ಮನೆತನದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

7ನೆಯ ವಚನದ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಎಂಬುದು ಈ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಕಥೆಗಾರನು ಕೊಡುವ ಏಕೈಕ ಖಚಿತ ಅವಧಿ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ನೆಗೆಬಿನ ಪಟ್ಟಣಗಳ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವನು (30:26-31), ಚಿಕ್ಲಗಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು (1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 12:1-7, 20), ಮತ್ತು ಸೌಲನು ಬೀಳುವಾಗ ಸೌಲನ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವನು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆತನ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೇ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ದಾವೀದನು ಅದನ್ನು ಯೋಜಿಸಿದನೆಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಯೆಹೋವನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಿಕ್ಲಗಿನಿಂದ ದಾವೀದನು ಗೆಷೂರ್ಯರು, ಗಿಜ್ರೀಯರು, ಅಮಾಲೇಕ್ಯರು ಇವರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ — ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮೇಲಲ್ಲ, ದೂರದ ದಕ್ಷಿಣದ ಹಳೆಯ ಮರುಭೂಮಿ ಜನಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ, ಶೂರಿನವರೆಗೂ, ಐಗುಪ್ತ ದೇಶದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವವರ ಮೇಲೆ. ಸೌಲನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದು ನಾಶಮಾಡದಿದ್ದ ಜನಾಂಗವೇ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರು (15:3, 9); ಸೌಲನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ದಾವೀದನು ಒಂದು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಗೆಷೂರ್ಯರು ದಕ್ಷಿಣದ ಒಂದು ಜನಾಂಗ (ಯೆಹೋಶುವನು 13:2), 2 ಸಮುವೇಲನು 3:3 ರ ಅರಾಮ್ಯ ಗೆಷೂರ್ ಅಲ್ಲ; ಗಿಜ್ರೀಯರು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವ ರೂಪ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ.

9ನೆಯ ವಚನವು ಏನನ್ನೂ ಮೃದುಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ: ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೂ ಉಳಿಸದೆ, ಪಶುಗಳನ್ನೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರ ಉಡುಪುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಇದು ಪುರಾತನ ರೀತಿಯ ಗಡಿ ಯುದ್ಧ, ತಿರುಗಿ ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ (30:1, 14) ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಹೊರಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದಿದ್ದ ಜನಾಂಗಗಳ ವಿರುದ್ಧ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರವೆನ್ನುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಟಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಕೆಯೀಲಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಂತೆ (23:2) ಈ ಆಕ್ರಮಣಗಳಿಗೆ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಯಾವ ದೈವೋತ್ತರವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಆಕೀಷನಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ದಾವೀದನನ್ನು; ಮುಂದಿನ ವಚನಗಳು ಆ ವರದಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ಆಕೀಷನು ಸಹಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಒಂದು ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಉತ್ತರಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ದಕ್ಷಿಣ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಯೆಹೂದ್ಯರು, ಎರಹ್ಮೇಲ್ಯರು ಕೇನ್ಯರು — ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕುಲದ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ನೇಹಪರ ನೆರೆಯವರು (ಕೇನ್ಯರ ಹಳೆಯ ದಯೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಸೌಲನು ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದನು, 15:6). ತಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಶತ್ರುವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಆಕೀಷನು ನಂಬಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ KJV ಯ road ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ದಾಳಿ, ಆಕ್ರಮಣ. ಗತ್ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಾಗಿಯೂ ಯೆಹೂದದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಾಗಿಯೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ವಂಚನೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದಾವೀದನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು 11ನೆಯ ವಚನವು ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನೇ ಕೊಲೆಗೆ ಕಾರಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ: ತನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಜನರು ಹೇಳಾರೆಂದು ನೆನಸಿ. ಉಳಿದವರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಗತ್ ಊರಿಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ಆದಂತೆ (22:22), ಇಲ್ಲಿಯೂ ವಂಚನೆಗೆ ರಕ್ತದ ಬೆಲೆಯಿದೆ. ದಾವೀದನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಅದೇ ಭಾವರಹಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೇದವು ಅವನ ಕುಯುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ; ಓದುಗನನ್ನು ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲು ಕೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನೋಡಲು ಮಾತ್ರ.

ಅವನು ಯಾರನ್ನೂ ಗತ್ ಊರಿಗೆ ತಾರದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಕೊಂದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು — ವಚನವು ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಂದದ್ದಕ್ಕೆ ವಿವರಣೆ ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲ, ಗುಟ್ಟು ಕಾಪಾಡುವ ಅಗತ್ಯ. ದಾವೀದನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಿಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಓದುಗರಿಗೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಹಾಗಿರಲೇಬೇಕು. ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪುವ ಪುರುಷನು (13:14) ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಎಂದೂ ಅವನಿಂದ ಕೇಳದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ಒಬ್ಬ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಅರಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೇಳಲು ಕಥೆಗಾರನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಆದರೂ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯೋಜನೆಯ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಯೆಹೋವನು ದಾವೀದನನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದನ್ನು ಇದೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ — ಗಿಲ್ಬೋವದ ಮೊದಲು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭುಗಳು ಅವನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವರು (29:4), ಮತ್ತು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರು ಚಿಕ್ಲಗಿನಿಂದ ಒಯ್ಯುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವನು (30:18-19). 1 ಸಮುವೇಲನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕೃಪೆ ಎಂದರೆ ಸಮ್ಮತಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಕೈಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು, ಯಾಕೋಬನನ್ನೂ ಪೇತ್ರನನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ಯೆಹೋವನು ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು; ಅವನು ತಾನೇ ಹಿಡಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ, ಅವನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲದ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ತರುವುದು.

ಆಕೀಷನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದಾನೆ: ಸ್ವಜನರಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇವನು ತನ್ನ ನಿತ್ಯ ದಾಸನಾಗಿರುವನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ತಪ್ಪು. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ದಾವೀದನನ್ನು ಹಗೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ — ಯೆಹೂದದ ಹಿರಿಯರು ಅವನ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ (30:26) — ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಯಾವ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನಿಗೂ ದಾಸನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಬಾಲನಿಗಿದ್ದ (25:10) ಮತ್ತು ಸೌಲನಿಗಿದ್ದ ಅದೇ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಗತ್ ಊರಿನ ಅರಸನು ದಾವೀದನ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ: ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿದುಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಓಡಿಹೋದವನು. ಮೂವರೂ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಬೆಲೆಯನ್ನೂ ತೆರಲಿಲ್ಲ.

ಸುಳ್ಳು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಫಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದೇ ಓದುಗನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ವಿಪರ್ಯಾಸ. 28:1-2 ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನೊಡನೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬರುವಂತೆ ಆಕೀಷನು ದಾವೀದನನ್ನು ಕರೆಯುವನು, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ರಚಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಉತ್ತರಕೊಡುವನು. ವಂಚನೆಯಿಂದ ನಂಬಿಕೆ ಗಳಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅನಂತರ ಆ ನಂಬಿಕೆಗೇ ಕಟ್ಟುಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿದ ಬಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯೇ 29ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ; ಆ ಬಿಡುಗಡೆಯು ಕರುಣೆಯಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಫಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.