దావీదు... మనసులో అనుకుని — వేరెవ్వరూ వినని ఒక ఆలోచనను కథకుడు మనకు వినిపిస్తాడు, అది నిరాశ: ఏదో ఒకరోజు సౌలు నన్ను నాశనం చేస్తాడు. ఇది సౌలు ఆశీర్వాదం (26:25) వచ్చిన వెంటనే, ఇంతకంటే స్పష్టంగా ఉండలేని రెండు విడుదలల తరువాత, నా తండ్రి సౌలు నిన్ను పట్టుకోలేడు (23:17) అన్న యోనాతాను మాటల తరువాత వస్తుంది. ఈ అధ్యాయంలో దావీదు యెహోవా దగ్గర విచారణ చేయడు; ఏఫోదు మౌనంగా ఉంది, ఎందుకంటే దాన్ని అడగడమే జరగలేదు. నిర్ణయం మనసులో జరుగుతుంది, ఆ తేడాను వాక్యం గుర్తిస్తుంది.

ఈ అధ్యయనం ఏ గద్దింపునూ నమోదు చేయని కథకుని కంటే కఠినంగా ఉండకూడదు, మెత్తగానూ ఉండకూడదు. ప్రతిరోజూ (23:14) వేటాడబడిన సంవత్సరాలు నమ్మకస్థుల విశ్వాసాన్ని కూడా అరగదీస్తాయి; కర్మెలు జరిగిన మరుసటి రోజే ఏలీయా యెజెబెలు నుండి పారిపోతాడు (1 రాజులు 19:3). మానవ దృష్టిలో ఈ పథకం తెలివైనది కూడా — సౌలు దావీదును వెతకడం ఆపివేశాడు (వ. 4). కాని అది ఒక ఫిలిష్తీయ అధిపతి దగ్గరికి, రెండు ముఖాల జీవితానికి, ఇశ్రాయేలుతో దాదాపు యుద్ధానికి దారి తీస్తుంది (28:1-2; 29). ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో నాకు ఇంతకంటే మేలైనది లేదు అని మనసులో మొదలయ్యేది సిక్లగు తగలబడడంతో ముగుస్తుంది (30:1).

ఆకీషు, మాయోకు కొడుకు — 21:10లో ఇవ్వని తండ్రి పేరు; కొందరు దీన్ని వేరే ఆకీషుకు గుర్తుగా తీసుకుంటారు, అయితే ఎక్కువ మంది అదే రాజు అని భావిస్తారు; ఈ విషయం తేలలేదు. కచ్చితంగా తెలిసింది ఏమిటంటే, తనను పిచ్చివాడిగా భావించి వెళ్లగొట్టిన పట్టణానికే (21:13-15) దావీదు తిరిగి వెళ్తున్నాడు, కాని ఇప్పుడు 600 మందితో, వారి కుటుంబాలతో, ఇద్దరు భార్యలతో (వ. 3) — ఆశ్రయం కోసం యాచించే పారిపోయినవాడిగా కాదు, ఒక దళాన్ని అందించే సేనాధిపతిగా. సౌలుతో యుద్ధంలో ఉన్న రాజుకు సౌలు దగ్గరి శ్రేష్ఠమైన యోధుడు ఉపయోగపడగలడు, ఆకీషు అతణ్ణి అలాగే చూస్తాడు (వ. 12).

ఈ అడుగు నీడ పొడవైనది. గాతు గొల్యాతు పట్టణం (17:4); దావీదు మనుషులు ఇప్పుడు అతని బంధువుల మధ్య నివసిస్తున్నారు. ఏ కీర్తన శీర్షికా ఏ కీర్తననూ సిక్లగులో ఉంచదు, దావీదు సరిహద్దు దాటిన రోజు నుండి సిక్లగు తగలబడిన రోజు (30:6) వరకూ కథకుడు అతని ప్రార్థన ఒక్కటి కూడా నమోదు చేయడు. చదివేవారు ఈ మౌనాన్ని గమనించారు. ఫిలిష్తీయుల కాలం, విశ్వాసి జీవితం ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలోని నాకు ఇంతకంటే మేలైనది లేదు అనే సూత్రం ప్రకారం నడిచినప్పుడు ఎలా ఉంటుందో చూపే ఈ గ్రంథపు చిత్రం — సరిగ్గా నాశనం కాదు, ఒక సుదీర్ఘమైన రాజీ.

దావీదు వేరొక పట్టణంలో... కొంచెం స్థలం (వ. 5) అడుగుతాడు — రాజ నగరులో రాజు కంటి కింద నుండి దూరంగా — అతనికి సిక్లగు దొరుకుతుంది; అది యెహోషువలో మొదట యూదాకూ తరువాత షిమ్యోనుకూ కేటాయించిన నెగెబు పట్టణం (15:31; 19:5), ఈ కాలంలో స్పష్టంగా ఫిలిష్తీయుల ఆధీనంలో ఉంది. కథకుడు తరువాతి కాలం నాటి ఒక గమనిక చేరుస్తాడు: కాబట్టి ఇప్పటివరకూ సిక్లగు యూదారాజుల ఆధీనంలో ఉంది — యూదారాజులు ఉన్న కాలంలో రాసిన వాక్యం ఇది; గ్రంథంలోని ఈ భాగం ప్రస్తుత రూపానికి ఎప్పుడు వచ్చిందో చెప్పే సూచనగా చదివేవారు దీన్ని తీసుకుంటారు. ఒక ఫిలిష్తీయుని బహుమానం దావీదు ఇంట్లోనే నిలిచిపోతుంది.

వ. 7లోని ఒక సంవత్సరం నాలుగు నెలలు అనేది ఈ సంవత్సరాలకు కథకుడు ఇచ్చే ఏకైక నిర్దిష్ట కాలవ్యవధి. ఆ కాలంలో దావీదు నెగెబు పట్టణాల విధేయతను సంపాదిస్తాడు (30:26-31), సిక్లగులో తన దగ్గరికి వచ్చే మనుషులను సమకూర్చుకుంటాడు (1 దినవృత్తాంతములు 12:1-7, 20), సౌలు పడిపోయినప్పుడు సౌలుకు అందనంత దూరంలో ఉంటాడు. ఈ ఏర్పాటులో దేవుని ప్రస్తావన లేదు, అయినా ఈ ఏర్పాటు ఆయనకే ఉపయోగపడుతుంది. దావీదు దీన్ని ముందే పథకం వేశాడని ఈ అధ్యయనం చెప్పదు; నిరాశలో వేసిన పథకాన్ని యెహోవా ఉపయోగించుకున్నాడని మాత్రం గమనిస్తుంది.

సిక్లగు నుండి దావీదు గెషూరీయుల మీదా, గెజెరీయుల మీదా అమాలేకీయుల మీదా దాడి చేస్తాడు — ఇశ్రాయేలీయుల మీద కాదు, దూర దక్షిణాన ఉన్న పాత ఎడారి జాతుల మీద, షూరు నుండి ఐగుప్తు వరకూ ఉన్న దేశంలో నివసించినవారి మీద. అమాలేకీయులు సౌలు నాశనం చేయాలని ఆజ్ఞ పొంది నాశనం చేయని జాతి (15:3, 9); సౌలుకు రాజ్యాన్ని పోగొట్టిన పనినే దావీదు ఒక ఫిలిష్తీయ పట్టణం నుండి చేస్తున్నాడు. ఇక్కడి గెషూరీయులు దక్షిణాది జాతి (యెహోషువ 13:2), 2 సమూయేలు 3:3లోని సిరియా ప్రాంతపు గెషూరు కాదు; గెజెరీయులు అనే రూపం ఇక్కడ మాత్రమే కనిపిస్తుంది, దాన్ని రకరకాలుగా చదువుతారు.

వ. 9 దీన్ని మెత్తబరచదు: పురుషులు, స్త్రీలు ఎవ్వరినీ బతకనీయకుండా చంపి, పశువులనూ బట్టలనూ తీసుకున్నాడు. ఇది ప్రాచీన రకపు సరిహద్దు యుద్ధం; ప్రతిగా యూదా మీద దాడులు చేసిన (30:1, 14), ఇశ్రాయేలు వెళ్లగొట్టాలని ఆజ్ఞ పొందిన జాతుల మీద జరిగింది. ఈ అధ్యయనం దీన్ని శుభ్రంగా చూపించదు, కథకుడు దీన్ని పవిత్రమైనదని అంటున్నట్టు నటించదు; కెయీలా విషయంలో ఇచ్చినట్టు (23:2) ఈ దాడులకు వాక్యం ఏ దైవ జవాబూ ఇవ్వదు. ఈ దాడులు స్పష్టంగా చెప్పేదేమిటంటే, దావీదు కత్తి మీద బతుకుతూ ఆకీషుకు నివేదికలు ఇస్తున్నాడు; తరువాతి వచనాలు ఆ నివేదిక మీదే ఆధారపడి ఉన్నాయి.

ఆకీషు సహజమైన ప్రశ్న అడుగుతాడు, దావీదు అబద్ధంతో జవాబిస్తాడు: యూదా దేశానికి, యెరహ్మెయేలు దేశానికి, కేనీయ దేశానికి దక్షిణంగా ఉన్న ఒక ప్రదేశంపై దండెత్తాము — అతని సొంత గోత్ర ప్రాంతం, దానికి స్నేహంగా ఉన్న పొరుగువారు (కేనీయులు పూర్వం చూపిన దయ కారణంగా సౌలు వారిని విడిచిపెట్టాడు, 15:6). తాను ఇశ్రాయేలుకు శత్రువుగా మారానని ఆకీషు నమ్మాలని అతడు కోరుకుంటాడు. KJVలోని road అనే మాటకు దాడి, చొరబాటు అని అర్థం. ఆ వాక్యం గాతులో ఒక విధంగా, యూదాలో మరో విధంగా వినిపించేలా అల్లబడింది, అది ఒక మోసం.

ఈ అధ్యయనం దాన్ని సమర్థించదు. తనకు ఒక పట్టణాన్నీ తన నమ్మకాన్నీ ఇచ్చిన మనిషితో దావీదు అబద్ధం ఆడుతున్నాడని, ఆ అబద్ధాన్నే వ. 11 హత్యలకు కారణంగా చూపుతుందని నిజాయితీ చెప్పమంటుంది: తమను గురించి గాతుకు సమాచారం అందించగల... బతికి ఉన్నవారు సత్యాన్ని గాతుకు తీసుకువెళ్లేవారు. నోబులో జరిగినట్టే (22:22) ఇక్కడ కూడా మోసానికి రక్తంతో వెల చెల్లించబడుతుంది. లేఖనం దావీదు విశ్వాసాన్ని నమోదు చేసే అదే చప్పని స్వరంతో అతని కుయుక్తినీ నమోదు చేస్తుంది; దాన్ని మెచ్చుకోమని చదివేవారిని అడగదు, చూడమని మాత్రమే అడుగుతుంది.

గాతుకు సమాచారం అందించగల పురుషులనైనా, స్త్రీలనైనా దావీదు బతకనివ్వలేదు — వచనం ఏమాత్రం జంకకుండా ఉద్దేశాన్ని చెబుతుంది. అందరినీ చంపడానికి కారణం దేవుని ఆజ్ఞ కాదు, రహస్యాన్ని కాపాడుకోవాల్సిన అవసరం అని వివరించబడింది. దావీదు ఎప్పుడూ సరైనవాడే కావాలని కోరుకునే పాఠకులకు ఈ అధ్యాయం కష్టంగా ఉంటుంది, ఉండాలి కూడా. దేవుని హృదయానుసారియైన మనిషి (13:14) ధర్మశాస్త్రం అతణ్ణి ఎన్నడూ అడగని పని చేస్తున్నట్టు, ఒక ఫిలిష్తీయ రాజుకు తాను చెప్పిన కథను కాపాడుకోవడానికి చేస్తున్నట్టు చూపబడ్డాడు. కథకుడు వ్యాఖ్యానించడానికి నిరాకరించడమే ఒక రకమైన వ్యాఖ్యానం.

అయినా అవే అధ్యాయాలు, దావీదు సొంత పథకపు అతి చెడ్డ ఫలితం నుండి యెహోవా అతణ్ణి కాపాడుతున్నట్టు చూపిస్తాయి — గిల్బోవకు ముందు ఫిలిష్తీయ అధిపతులు అతణ్ణి ఇంటికి పంపేస్తారు (29:4), అమాలేకీయులు సిక్లగు నుండి తీసుకుపోయేదంతా దేవుడు తిరిగి ఇప్పిస్తాడు (30:18-19). 1 సమూయేలులో కృప అంటే ఆమోదం కాదు. చేతులు శుభ్రంగా లేని ఒక మనిషిని యెహోవా పట్టుకుని ఉండడం అది — యాకోబునూ పేతురునూ పట్టుకున్నట్టే — అతడు ఎంచుకున్న దారి గుండానే, అతనికి అర్హత లేని సింహాసనానికి అతణ్ణి చేర్చడం.

ఆకీషు పూర్తిగా మోసపోయాడు: దావీదు తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులు తనను పూర్తిగా అసహ్యించుకునేలా చేశాడు కాబట్టి అతడు అన్నివేళలా నాకు దాసుడుగా ఉంటాడు. ప్రతి భాగమూ తప్పే. ఇశ్రాయేలు దావీదును అసహ్యించుకోవడం లేదు — యూదా పెద్దలు అతని కానుకలు అందుకుంటారు (30:26) — దావీదు ఏ ఫిలిష్తీయునికీ దాసుడు కాడు. నాబాలుకు ఉన్న (25:10), సౌలుకు ఉన్న దృష్టినే గాతు రాజు దావీదు విషయంలో స్వీకరించాడు: తన ప్రజలతో తెగతెంపులు చేసుకున్న ఒక పారిపోయినవాడు. ముగ్గురూ తప్పు, వారిలో ఒక్కడు మాత్రమే దానికి ఏ వెలా చెల్లించలేదు.

చదివేవారు అనుభవించాల్సిన వ్యంగ్యం ఏమిటంటే, అబద్ధం అవసరానికి మించి పని చేసింది. 28:1-2లో ఆకీషు ఇశ్రాయేలుకు విరోధంగా తనతో కలిసి బయలుదేరమని దావీదును పిలుస్తాడు, దావీదు రెండు విధాలుగా వినిపించేలా అల్లిన మరో వాక్యంతో జవాబిస్తాడు. మోసంతో నమ్మకం సంపాదించుకున్న మనిషి ఆ తరువాత అదే నమ్మకానికి కట్టుబడిపోతాడు. దావీదు తనకు తానే వేసుకున్న ఉచ్చు నుండి తప్పించడానికి దేవుడు తెరిచిన మార్గమే 29వ అధ్యాయం; ఆ విడుదల కనికరమే గాని బహుమానం కాదని ఈ అధ్యయనం భావిస్తుంది.