ನೋಬ್ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸಮೀಪದ ಒಂದು ಯಾಜಕರ ಪಟ್ಟಣ (ಯೆಶಾಯನು 10:32). ಶೀಲೋವಿನ ಪತನದ ನಂತರ ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರದ ಸೇವೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಅಹೀಮೆಲೆಕನು — ಅಹೀಟೂಬನ ಮಗನು (22:9), ಆದ್ದರಿಂದ ಏಲಿಯ ವಂಶದವನು (14:3). ಅವನು ದಾವೀದನನ್ನು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ವ. 1): ಅರಸನ ಅಳಿಯನು ಎಂದೂ ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾವೀದನ ಉತ್ತರವು ಸುಳ್ಳು. ಅರಸನ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆಳುಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಗ್ರಂಥವು ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯವು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ: ನಿನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಸಾವಿಗೆ ನಾನೇ ಕಾರಣನಾದೆನಲ್ಲಾ (22:22).

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಟಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ದಾವೀದನು ಬೇಟೆಯಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯ, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಯಾಜಕನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಬಹುಶಃ ಭಾವಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವೇದದ ವೀರರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳೊಂದಿಗೇ ತೋರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಯಥಾರ್ಥಚಿತ್ತವೇ ದೇವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಎಂದು ಹಾಡುವ (ಕೀರ್ತನೆಗಳು 51:6) ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕನಿಗೆ ಕಟ್ಟುಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವೇದದಲ್ಲಿ ಕೃಪೆಯು ದೋಷರಹಿತರಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

ಮೀಸಲು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಯಾಜಕಕಾಂಡ 24:5-9 ರ ಪ್ರದರ್ಶನದ ರೊಟ್ಟಿಗಳೇ — ಪ್ರತಿ ಸಬ್ಬತ್ ದಿನ ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹನ್ನೆರಡು ರೊಟ್ಟಿಗಳು; ಅನಂತರ ಅವು ಆರೋನನಿಗೂ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂತತಿಯವರಿಗೂ ಸಲ್ಲಬೇಕು... ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಾಕಾರದಲ್ಲಿಯೇ ತಿನ್ನಬೇಕು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಕ್ಷರದ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಯಾಜಕರ ಆಹಾರ ಮಾತ್ರ. ಅಹೀಮೆಲೆಕನು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಿಯಮದೊಂದಿಗೆ ತೂಗಿ ನೋಡಿ ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಯುದ್ಧ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಪುರುಷರಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಿವಿಷಯಕ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 19:15; 2 ಸಮುವೇಲನು 11:11). ಯಾಜಕನು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಜಾಗರೂಕನಲ್ಲ; ದೇವರ ಸೇವಕನ ಹಸಿವು ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಅವನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಾವೀದನ ಉತ್ತರವು (ವ. 5) ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಸಾಮಾನುಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ರೊಟ್ಟಿಯು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಾರಣವಾದದ್ದು ಎಂದಿದೆ — ಮತ್ತು ಓದುಗರು ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಪುರುಷರ ದೇಹಗಳು ಅಥವಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ ಎಂದು, ಅಥವಾ ಮೇಜಿನಿಂದ ಆಗಲೇ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ರೊಟ್ಟಿಯು ಇನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಲ್ಲ ಎಂದು. ನಿಖರವಾದ ಅರ್ಥ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಯೇಸು ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾದ ಬೋಧನೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು: ದಾವೀದನು ತಾನೂ ತನ್ನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದವರೂ ಹಸಿದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದನೆಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಓದಲಿಲ್ಲವೋ? ಅವನು ದೇವಮಂದಿರದೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ... ತಿಂದನಲ್ಲವೇ (ಮತ್ತಾಯನು 12:3-4). ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವೂ ಅದರ ನಿಯಮಗಳೂ ಇದ್ದದ್ದು ಕರುಣೆಗಾಗಿಯೇ ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳಿದನು.

ಕಥೆಗಾರನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಆಗತಾನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ದಾವೀದನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ವಾರದ ಹಳೆಯ ರೊಟ್ಟಿ — ಇನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದದ್ದು, ಆದರೆ ಯಾಜಕರ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು. ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯರು ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ಮೀರಿದರೆಂದು ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆತನು ಮೊದಲ ಮೂರು ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಮತ್ತಾಯನು 12; ಮಾರ್ಕನು 2; ಲೂಕನು 6) ಇದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು. ದಾವೀದನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನವನು ಎಂಬುದು ಆತನ ಅಂಶವಲ್ಲ; ಪರಿಶುದ್ಧ ವಸ್ತುಗಳ ಕುರಿತಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮಗಳು ಮಾನವ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಆತನ ಅಂಶ; ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೋಸ್ಕರ ಮಾಡಲಾಯಿತೇ ಹೊರತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ (ಮಾರ್ಕನು 2:27).

ಒಂದು ತೊಡಕನ್ನು ಹೆಸರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಮಹಾಯಾಜಕನಾದ ಅಬಿಯಾತರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಮಾರ್ಕನು 2:26 ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿರುವ ಯಾಜಕನು ಎಬ್ಯಾತಾರನ (ಅಬಿಯಾತರನ) ತಂದೆಯಾದ ಅಹೀಮೆಲೆಕನು (22:20). ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿವರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸೇರಿವೆ: ಆ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಪುಂಜದ ಅರ್ಥ ಅಬಿಯಾತರನ ಕುರಿತಾದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಂದು; ಅಬಿಯಾತರನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದು ಆಗಲೇ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂದು; ಅಥವಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಜೀವಮಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಯಾವುದೂ ಖಚಿತವಲ್ಲ; ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಓದುಗನಿಗೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದು ಇದೆ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು.

ದೃಶ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯ, ಚಪ್ಪಲಿಯೊಳಗಿನ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ. ದೋಯೇಗನು ಎದೋಮ್ಯನು — ಸೌಲನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರುವ ಏಸಾವನ ವಂಶಸ್ಥನು — ಮತ್ತು ಪಶುಪಾಲರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನನು, ಸ್ಥಾನಮಾನವುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದ ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ವಿವರಣೆಯಿಲ್ಲ: ಒಂದು ಹರಕೆ, ಒಂದು ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಒಂದು ಸಬ್ಬತ್, ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದ ಕರ್ತವ್ಯ; ಹೀಬ್ರೂ ಪಠ್ಯವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಊಹೆಗಳನ್ನು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಸೌಲನ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದನು, ಮತ್ತು ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ದಾವೀದನು ನೋಡಿದನು (22:22).

ಅಧ್ಯಾಯ 22 ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸದಂತೆ ಕಥೆಗಾರನು ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ. ದೋಯೇಗನು ರೊಟ್ಟಿಯ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಸೌಲನಿಗೆ ವರದಿಮಾಡುವನು, ಮತ್ತು ಸೌಲನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯ ಕಾವಲುಗಾರರು ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡುವನು (22:17-18). ಕೀರ್ತನೆ 52 ರ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಆ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಅವನ ವರದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ — ಎದೋಮ್ಯನಾದ ದೋಯೇಗನು ಸೌಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ — ಮತ್ತು ಅದರ ಆರಂಭವಾದ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನೀನು ಕೆಡುಕುಮಾಡಿ ಹಿಗ್ಗುವುದೇನು? ಎಂಬುದು ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಕುರಿತಾದ ದಾವೀದನ ತೀರ್ಪು ಎಂದು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಓದಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸೇವಕ, ಏನೂ ಮಾತನಾಡದವನು.

ದೈತ್ಯನ ಸ್ವಂತ ಒರೆಯಿಂದ ದಾವೀದನು ಹಿರಿದಿದ್ದ ಕತ್ತಿಯನ್ನು (17:51) ಯೆಹೋವನ ಜಯದ ಸ್ಮಾರಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಏಫೋದಿನ ಹಿಂದೆ — ಅದು ದಾವೀದನ ಗುಡಾರದಿಂದ (17:54) ನೋಬಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಂಥವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಆಯುಧವಿಲ್ಲದ ಪಲಾಯನಗಾರನು ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕನಿಂದ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ — ಅದರ ಗಾತ್ರದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ನೆನಪಿಸುವ ಸಂಗತಿಯಿಂದಲೂ: ಯುದ್ಧವು ಯೆಹೋವನದಾಗಿದ್ದ ಆ ದಿನ.

ಕಥೆಗಾರನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸವಿದೆ: ಮುಂದಿನ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಗೊಲ್ಯಾತನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಗೊಲ್ಯಾತನ ಸ್ವಂತ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಆಕೀಷನು ಗತ್ ಊರಿನ ಅರಸನು (ವ. 10), ಮತ್ತು ಗತ್ ಊರಿನ ರಣವೀರನನ್ನು ಕೊಂದ ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ದಾವೀದನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಆಶಿಸಿದನೋ, ಅಥವಾ ಸೌಲನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿದ್ದ ಅರಸನು ಸೌಲನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನೋ, ನಮಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಯೋಜನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಒಂದೇ ವಚನದೊಳಗೆ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆಕೀಷನು ಅವನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು (27:2-6), ಆದರೆ ಇಂದು ಅಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹಾಡು (18:7) ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಆಸ್ಥಾನಿಕರಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತು, ಮತ್ತು ಸೌಲನು ತೆಗೆದ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನೇ ಅವರೂ ಅದರಿಂದ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ: ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ದಾವೀದನನ್ನು ದೇಶದ ಅರಸನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ — ಯಾವ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯನೂ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡದ ಬಿರುದು, ಮೊದಲು ಶತ್ರುಗಳ ಬಾಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಸೌಲನನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚುಪಡಿಸಿದ ಹೊಗಳಿಕೆ ಈಗ ಗತ್ ಊರಿನಲ್ಲಿ ದಾವೀದನನ್ನು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬೇಟೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅರಸನಿಂದ ಓಡಿಹೋದ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನು ಓಡಿಹೋಗಿ ಸೇರಿದ ಅರಸನಿಂದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅಫೇಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾಡಲ್ಪಡುವುದು (29:5).

ದಾವೀದನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಗತ್ ಊರಿನ ಅರಸನಾದ ಆಕೀಷನಿಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೆದರಿ (ವ. 12). ಗೊಲ್ಯಾತನನ್ನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಎದುರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಗೊಲ್ಯಾತನ ಅರಸನಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತಾನೆ — ಮತ್ತು ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೀರ್ತನೆ 56 ರ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಅದನ್ನು ದಾವೀದನು ಗತ್ ಎಂಬ ಊರಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈವಶವಾದಾಗ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ತರವು ದಾವೀದನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದೇ: ನನಗೆ ಹೆದರಿಕೆಯುಂಟಾದಾಗ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಒಂದೇ ದಿನ ಒಂದೇ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ ಇರುವುದು ಸತ್ಯವೇದದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಾಭಾಸವಲ್ಲ; ಅದು ದೇವಭಕ್ತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ.

ಗತ್ ಊರಿನಿಂದ ದಾವೀದನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಲ್ಲ, ಒಂದು ನಟನೆ: ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ನಟಿಸಿದನು, ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಕೆರೆಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಗಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ — ಅವಮಾನಕರವಾದ ದೃಶ್ಯ, ಮತ್ತು ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚುತನಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಭಯಪಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದೂರವಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಆಕೀಷನು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ (ವ. 14-15). ಗೊಲ್ಯಾತನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಯೆಹೋವನ ಅಭಿಷಿಕ್ತನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಆಸ್ಥಾನದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಮನುಷ್ಯನು ಎಷ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಗ್ರಂಥವು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಘಟನೆಗೆ ಎರಡು ಕೀರ್ತನೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ: ಕೀರ್ತನೆ 56, ದಾವೀದನು ಗತ್ ಎಂಬ ಊರಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈವಶವಾದಾಗ, ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆ 34, ದಾವೀದನು ಅಬೀಮೆಲೆಕನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ತೋರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ. ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆಕೀಷ ಎಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಆ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಬೀಮೆಲೆಕ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಅರಸರ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಬಿರುದು ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಆದಿಕಾಂಡ 20 ಮತ್ತು 26 ರಲ್ಲಿರುವಂತೆ), ಆದರೂ ಅದು ಖಚಿತತೆಯಲ್ಲ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪರಿಹಾರ. ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು ಪ್ರಾಚೀನವಾದವು, ಆದರೆ ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಮೂಲಪಠ್ಯದ ಭಾಗವಲ್ಲ; ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಂಡಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.