ಈ ವಚನವು ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಠಿಣ ಭಾಗ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯವು ಅರಸನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ — ಸೌಲನು ಅರಸನಾದಾಗ ___ ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದನು, ಅವನು ___ ವರ್ಷ ಆಳಿದನು — ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಕೇವಲ ಎರಡು ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಪೂರ್ಣ ಅವಧಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. KJV ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತನ್ನಿಂದಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದೆ; ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷಾಂತರಗಳು ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ (ಕನ್ನಡ IRV 'ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದನು' ಮತ್ತು 'ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ' ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ). ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಒಂದು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಮಾಡುವಾಗ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂದೇಶದ ಯಾವ ಭಾಗವೂ ಕಳೆದುಹೋದ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ. ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 13:21 ಸೌಲನಿಗೆ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಂದೂ, ಇತರರು ಆ ಕಾಲಾವಧಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥೂಲ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂದೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿನ ಪಠ್ಯವು ಅದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 1ನೇ ವಚನವು ಮಾಡುವುದೇನೆಂದರೆ, ಅರಸನಾಗಿ ಸೌಲನ ಕಥೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು; 2ನೇ ವಚನವು ನೇರವಾಗಿ ಅವನು ಕಟ್ಟಿದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ — ಅರಸನಿಗಿರುವ ಅಧಿಕಾರ (8:11) ಆಗಲೇ ಕಾರ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿದೆ.

ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಬಲ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪಠ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ದಾಖಲಾದ ಯಾವ ರಥಸೈನ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಮತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಆರು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಬಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯಾಕ್ ಭಾಷಾಂತರಗಳ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರತಿಗಳು ಮೂರು ಸಾವಿರ ಎಂದು ಓದುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೀಬ್ರು ಸಂಖ್ಯಾಚಿಹ್ನೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಪ್ರತಿಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದೇ ಮೂಲ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. KJV ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೀಬ್ರು ಪಠ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುವಾದಿಸುತ್ತದೆ (ಕನ್ನಡ IRV ಸಹ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತದೆ). ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಅಂಶವು ಅಗಾಧ ಬಲವೇ — ಸಮುದ್ರದ ಮರಳಿನಷ್ಟು.

ಗೆಬದಲ್ಲಿ ಯೋನಾತಾನನ ದಾಳಿ (ವ. 3) ರಾಜ್ಯಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುವೇಲನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದೆ: ಸಮುವೇಲನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ (7:13) ಅಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಈಗ ಬಲದಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದು, ಸೌಲನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅದೇ ನೆಲವಾದ ಮಿಕ್ಮಾಷಿನಲ್ಲಿ (ವ. 2) ಪಾಳೆಯಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ (9:16) ಅರಸನು ಚದರುತ್ತಿರುವ ಸೈನ್ಯದೊಡನೆ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿದ್ದಾನೆ.

ನಿಯಮಿತಕಾಲ ಅಭಿಷೇಕದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ: ಏಳು ದಿನಗಳಾದ ನಂತರ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನೀನು ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುವೆನು; ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ಕಾದುಕೊಂಡಿರು (10:8). ಆ ಸೂಚನೆಯು ಈ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೇ ಸಂಬಂಧಿಸಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ಗಿಲ್ಗಾಲಿಗೆ ಸ್ಥಾಯೀ ನಿಯಮವಾಗಿತ್ತೋ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಓದುಗರು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ನಿರೂಪಕನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಸೌಲನಿಗೆ ಆ ಅವಧಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಅವನು ದಿನಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಕರಗಿಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಪರೀಕ್ಷೆ ಅವನು ಯುದ್ಧಮಾಡಬಲ್ಲನೋ ಎಂಬುದಲ್ಲ, ದೇವರ ಮಾತಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬಲ್ಲನೋ ಎಂಬುದು.

ಸಮುವೇಲನು ಏಕೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪಠ್ಯವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ — ಮತ್ತು ಆ ಮೌನವೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಭಾಗವೇ. ತಡವು ದೇವರು ತನ್ನ ಸೇವಕನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು: ಅಬ್ರಹಾಮನು ಇಸಾಕನಿಗಾಗಿ ಕಾದನು, ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಸೀನಾಯಿಯ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಗಾಗಿ ಕಾದು ಒಂದು ಕರುವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಸೌಲನು ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾದು ಒಂದು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಏಳನೆಯ ದಿನ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ (ವ. 10); ವಿಧೇಯತೆ ಕೊನೆಯ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು.

ಸೌಲನ ಸಮರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾರಣಗಳು (ವ. 11) ಮತ್ತು ಒಂದು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇವೆ: ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆನು (ಕನ್ನಡ IRVಯಲ್ಲಿ ಭಯಪಟ್ಟು ಮುಂದಾದೆನು). ಕಾರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿಜ — ಜನರು ಚದರಿಹೋದರು, ಪ್ರವಾದಿ ತಡಮಾಡಿದನು, ಶತ್ರು ಕೂಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು — ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ಹಿಂಡಿದ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೆಸರಿಸಿ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಯೆಹೋವನ ದಯೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಬಯಸಿದ ಬೇಡಿಕೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ಒಂದು ವಿಧಿಯಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ದೇವರ ಮಾತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಲ್ಲ.

ಅಪರಾಧದ ನಿಖರ ಸ್ವರೂಪ ವಿವಾದಿತ. ಸೌಲನು ಯಾಜಕನಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹಕ್ಕೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಸರು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ (2 ಸಮುವೇಲನು 24:25) ಎಂದು ಇತರರು ಗಮನಿಸಿ, ಸಮುವೇಲನಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅವಿಧೇಯನಾದದ್ದರಲ್ಲೇ ಪಾಪವಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪಠ್ಯವು ನೋಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ 13ನೇ ವಚನವು ವಿಷಯವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತದೆ: ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಪಾಪವು ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯದ್ದಲ್ಲ, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದದ್ದು — ಅವನು ನಂಬಿ ಕಾಯಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ನೀನು ಬುದ್ಧಿಹೀನಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ — ಸಮುವೇಲನು ಮುಂದಿನ ಪಾಪವನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ ಅವಿಧೇಯತ್ವವಲ್ಲ (15:23), ಬುದ್ಧಿಹೀನತೆ: ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಿತಕ್ಕೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಎಂಬುದು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಮಾತು; ಸೌಲನ ಮನೆತನವು ಶಾಶ್ವತ ರಾಜವಂಶವಾಗಬಹುದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಅರಸನು ಆ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಹಾ ಅಪರಾಧದಲ್ಲಲ್ಲ, ಒಂದು ತಾಳ್ಮೆಗೆಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು ಎಂದು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷೆಯು ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕದ್ದೋ ಎಂದು ಓದುಗರು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಪಠ್ಯದ ಉತ್ತರವೇನೆಂದರೆ, ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನೀತಿಯ (10:25) ಕೆಳಗಿದ್ದ ಅರಸನನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಅವನು ಅನನುಕೂಲವಾದ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗುವನೋ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆಯೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಾತನ್ನು ಮೀರುವ ಅರಸನು ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವನು. ಅಧ್ಯಾಯ 15 ಇದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಆ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮಾದರಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತನಗೆ ಒಪ್ಪುವ ಪುರುಷ — ದಾವೀದನ ಹೆಸರು ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ, ಅವನು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಯೆಹೋವನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪೌಲನು ಅಂತಿಯೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನ ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವನು (ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 13:22). ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದರ ಅರ್ಥ, ಹೃದಯವು ದೇವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ, ದೇವರೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸೀಮಿತವಾಗಿ, ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಕ್ಕಂತಲ್ಲ, ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ: ಮುಂದಿನ ಅರಸನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ, ಯೆಹೋವನ ಆಯ್ಕೆ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ನಾಯಕ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ — ಸೌಲನ ಅಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಅದೇ ವಿನೀತ ಬಿರುದು (9:16; 10:1; ಕನ್ನಡ IRV ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಎನ್ನುತ್ತದೆ). ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ತೀರ್ಪಿನ ನಂತರವೂ ಸೌಲನು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವನು; ದೇವರ ತೀರ್ಪು ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಇದು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯವು ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಮತ್ತು ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಗಿಲ್ಬೋವದ ವರೆಗೆ ಉಳಿದಿತ್ತು.

ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನಿಜವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ವಿವರಿಸಲು ನಿರೂಪಕನು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಆರಂಭಿಕ ಬಳಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಜೋಡಿಸುವ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು, ಯಾವ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯನೂ ಆಯುಧವನ್ನು ತಯಾರಿಸದಂತೆ, ಹರಿತಗೊಳಿಸಲೂ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ರೈತನು ತನ್ನ ನೇಗಿಲಿನ ಗುಳವನ್ನೂ ಕುಡುಗೋಲನ್ನೂ ಸರಿಮಾಡಿಸಲು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಹತ್ತಿರವೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು (ವ. 20), ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹಣ ತೆರಬೇಕಿತ್ತು. 21ನೇ ವಚನದ ಹರಿತ ಮಾಡುವ ಕಲ್ಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಒಂದು ಹೀಬ್ರು ಪದದ ಅನುವಾದ; ಈಗ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಬೆಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಪಕರಣಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಶುಲ್ಕ ಎಂಬಂತೆ. ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಶತ್ರುವು ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಲೋಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವರ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಕಂದಾಯ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಮಗೋಸ್ಕರ ಯುದ್ಧಮಾಡುವ (8:20) ಅರಸನನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಕೇಳಿಕೊಂಡದ್ದು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ. ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ ಇದೇ: ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ಕತ್ತಿಗಳಿರುವಾಗ (ವ. 22), ಯೋನಾತಾನನು ಕೈಗಳಿಂದಲೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದಲೂ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಯೆಹೋವನು ಬಹು ಜನರಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಜನರಿದ್ದರೂ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನು ಎನ್ನುವನು. ಮಿಕ್ಮಾಷಿನ ಕಣಿವೆಯನ್ನು (ವ. 23) ಅದನ್ನು ತುಂಬುವ ಸಾಹಸಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆರು ನೂರು ಜನರು (ವ. 15), ಎರಡು ಕತ್ತಿಗಳು. ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಸ್ವಹಸ್ತದಿಂದಲೇ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯುಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳದಂತೆ ಗಿದ್ಯೋನನ ಸೈನ್ಯವು ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು (ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು 7:2); ಸೌಲನ ಸೈನ್ಯವು ದೇವರ ಜರಡಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಭಯದಿಂದಲೂ ಶತ್ರುವಿನ ನೀತಿಯಿಂದಲೂ ಕುಗ್ಗಿದೆ, ಆದರೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಒಂದೇ — ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಯಾವ ಜಯವಾದರೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಯೆಹೋವನದೇ ಆಗಿರುವುದು. ಅಧ್ಯಾಯ 14ರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಓದುಗನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲೆಂದೇ ನಿರೂಪಕನು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆಯುಧವಿಲ್ಲದ ತನ್ನ ಆರು ನೂರು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅರಸನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ: ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಒಂದು ದಾಳಿಂಬೆ ವೃಕ್ಷದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ (14:2). 14ನೇ ವಚನದ ತೀರ್ಪು ಅವನನ್ನು ಇನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನೊಳಗೆ ಏನೋ ಆಗಲೇ ನಿಂತುಹೋಗಿದೆ. ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕಾವಲುದಂಡು ಮಿಕ್ಮಾಷಿನ ಕಣಿವೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ — ಶತ್ರು ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವವನು ಅರಸನಲ್ಲ, ಅರಸನ ಮಗನು.