సాయంత్రపు ట్రాఫిక్‌లో ఫ్లైఓవర్ మీద చిక్కుకుపోయి, నలువైపులా హారన్లు మోగుతుండగా, ఎవరో ఇప్పుడే మీకు వెన్నుపోటు పొడిచిన ఆఫీసు నుండి వచ్చిన సందేశాలతో ఫోను నిండిపోయినప్పుడు, చాలా మందికి ఈ కల్పన వచ్చి ఉంటుంది: కొండల్లో ఒక చిన్న ఇల్లు, సిగ్నల్ లేదు, ఎవరూ లేరు. వెళ్లిపోవడమే. కీర్తన 55లో ఆ కల్పన దాదాపు మాటకు మాట ఉంది — 'ఆహా, నాకు పావురపు రెక్కలు ఉంటే! నేను ఎగిరిపోయి విశ్రాంతి పొందుతాను.' కీర్తనకారుని చుట్టూ ఉన్న నగరం హింసతో, మోసంతో నిండి ఉంది; అతణ్ణి అత్యంత బాధపెట్టినవాడు శత్రువే కాదు. అతని స్నేహితుడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇశ్రాయేలు కథలో (మూడవ అంకం) యెరూషలేము దేవుని సమాధాన నగరంగా ఉండాలి; ఇక్కడ, తర్వాతి ప్రవక్తలు విలపించబోయేట్లు, దాని వీధులు అణచివేతతో నిండి ఉన్నాయి. కీర్తనలోని ద్రోహంలో దావీదు సలహాదారుడైన అహీతోపెలు అబ్షాలోము తిరుగుబాటులో చేరడపు నీడను, తర్వాత ఒక శిష్యుడు యేసుకు చేసిన ద్రోహాన్ని (నాలుగవ అంకం) పాఠకులు చాలా కాలంగా విన్నారు. దానిలో అత్యంత ప్రియమైన పంక్తి, 'నీ భారాన్ని యెహోవా మీద వేయి', 1 పేతురు పత్రిక 5:7లో ప్రతిధ్వనిస్తుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: హింసాత్మక సమాజం, మోసగించబడిన స్నేహం అనే రెట్టింపు దుఃఖానికి — పారిపోవాలనే కోరికతో సహా — స్వరం ఇవ్వడం; ఆ శక్తిని పట్టుదలగల ప్రార్థనలోకి, నమ్మకంలోకి మళ్లించడం.
- 55:1–8 — దేవా, నా మాట విను; నేను అశాంతితో, కలవరంతో ఉన్నాను. భయం, వణుకు అతణ్ణి ముంచెత్తుతాయి; తుఫానుకు దూరంగా అరణ్యానికి తప్పించుకుపోవడానికి పావురపు రెక్కల కోసం అతను ఆరాటపడతాడు.
- 55:9–15 — నగరం హింసతో, కలహంతో, అణచివేతతో నిండి ఉంది; దాని అంగడి వీధిలో మోసం ఉంది. ఇంకా దారుణం, అతణ్ణి నిందిస్తున్నవాడు శత్రువు కాదు, 'నా సమానుడు, నా సహచరుడు' — అతనితో కలిసి అతను దేవుని మందిరానికి నడిచాడు. అలాంటివారిని మరణం పట్టుకోవాలని, వారు సజీవంగానే పాతాళం (షెయోల్)లోకి దిగిపోవాలని అతను ప్రార్థిస్తాడు.
- 55:16–19 — అయితే నేను దేవునికి మొర్రపెడతాను, యెహోవా నన్ను రక్షిస్తాడు. సాయంత్రం, ఉదయం, మధ్యాహ్నం అతను ఫిర్యాదు చేస్తూ మూలుగుతాడు, దేవుడు వింటాడు; తనకు విరోధంగా జరిగిన యుద్ధం నుండి అతను ఏ హానీ లేకుండా విమోచించబడతాడు.
- 55:20–23 — ఆ స్నేహితుడు తన నిబంధనను భంగం చేశాడు — అతని మాటలు వెన్న కంటే మెత్తనివి, అతని హృదయంలో యుద్ధం; అతని మాటలు నూనె కంటే మృదువైనవి, అయినా అవి దూసిన కత్తులు. 'నీ భారాన్ని యెహోవా మీద వేయి, ఆయన నిన్ను ఆదుకుంటాడు.' హింసాత్ములు తమ ఆయుష్షులో సగం కూడా బ్రతకరు — 'అయితే నేను నిన్ను నమ్ముకుంటాను.'
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 55:22 · కాబట్టి ఏమిటి: తప్పించుకోవాలనే కోరిక ఇక్కడ ఖండించబడదు; అది ప్రార్థనగా చెప్పబడుతుంది. కొన్నిసార్లు వెళ్లిపోవడం జ్ఞానం, కొన్నిసార్లు అది సాధ్యం కాదు; కీర్తన రెండిటికీ చోటిస్తుంది. అది గట్టిగా పట్టుబట్టేది ఆ బరువును ఉంచడానికి ఒక చోటు — తిరస్కరణ కాదు, మన సొంత చేతితో పగ తీర్చుకోవడం కాదు, ఉదయం, మధ్యాహ్నం, రాత్రి వినే దేవుడు. 15వ వచనంలోని కఠినమైన శాపం ఆ నిజాయితీలో భాగంగా, పచ్చిగా, అలాగే విడిచిపెట్టబడింది.