జానపద గీతం ప్రయాణిస్తుంది. ఒక ఊరిలో పాడినప్పుడు, దానిలో నది గురించి ఒక పంక్తి ఉంటుంది; రెండు జిల్లాల అవతల అదే రాగం కరువు గురించిన పంక్తిని మోస్తుంది, ఎందుకంటే అక్కడి ప్రజలు అనుభవిస్తున్నది అదే. ఏ రూపమూ నకిలీదని ఎవరూ అనుకోరు. కీర్తన 53 అలాంటిదే. అది దాదాపు మాటకు మాట కీర్తన 14 — వేరే సంకలనంలో మళ్లీ ఉంచబడింది; అందులో దేవుడు యెహోవా అని కాక ఎలోహీం అని పిలవబడతాడు, ఒక వచనం గమనించదగినంతగా మారింది. దీనిని ఇక్కడ చదవడం, అది ఏమి చెబుతుందో మాత్రమే కాక, ఇశ్రాయేలు దీనిని రెండుసార్లు ఎందుకు పాడాలనుకుంది అని అడగడానికి ఒక అవకాశం.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇశ్రాయేలు కథలో (మూడవ అంకం) 'బుద్ధిహీనుడు' (నాబాల్) మేధావి అయిన నాస్తికుడు కాదు; దేవుడు చూడనట్లుగా జీవించేవాడు — 1 సమూయేలు 25లోని మొరటు ధనవంతుడైన నాబాలులా. కీర్తన ఆ ఆరోపణను విస్తరిస్తుంది: మేలు చేసేవాడు ఎవడూ లేడు, ఒక్కడూ లేడు. 'వారు' మాత్రమే కాదు, మానవాళి అంతటికీ విడుదల అవసరమని వాదించడానికి పౌలు ఈ పంక్తులను (కీర్తన 14/53 గ్రీకు అనువాదం నుండి) రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 3:10–12లో కూర్చుతాడు — సువార్త (నాలుగవ అంకం) జవాబిచ్చే సమస్య అదే.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఆచరణలోని దైవరాహిత్యాన్ని మానవ దుర్నీతికి మూలంగా బయటపెట్టడం; దేవుని ప్రజలను వేటాడేవారిని హెచ్చరించడం; ఆ కఠినమైన నిర్ధారణ అంతటినీ రక్షణ కోసమైన ప్రార్థనగా మార్చడం.
- 53:1 — 'దేవుడు లేడు' అని బుద్ధిహీనుడు తన హృదయంలో అనుకుంటాడు. ఇది వాదన కంటే ఎక్కువగా హృదయపు నిర్ణయం; దాని ఫలం దుర్నీతి, హేయమైన క్రియలు; మేలు చేసేవాడు ఎవడూ లేడు.
- 53:2–3 — ఎవరైనా గ్రహిస్తున్నారా, తనను వెదుకుతున్నారా అని చూడడానికి దేవుడు పరలోకం నుండి కిందికి చూస్తాడు. అందరూ తొలగిపోయారు, అందరూ కలిసి చెడిపోయారు — మేలు చేసేవాడు ఒక్కడూ లేడు.
- 53:4–5 — దుష్టులు ఎన్నడూ నేర్చుకోరా? వారు రొట్టె తిన్నట్లు దేవుని ప్రజలను తినివేస్తారు, ఆయనకు ప్రార్థన చేయరు. ఇక్కడ కీర్తన కీర్తన 14 నుండి వేరుపడుతుంది: 'భయం లేని చోట' వారు భయంతో కొట్టబడతారు, దాడి చేసేవాని ఎముకలను దేవుడు చెదరగొడతాడు, దేవుడు వారిని తిరస్కరించాడు కాబట్టి వారు సిగ్గుపరచబడతారు.
- 53:6 — సీయోను నుండి ఇశ్రాయేలుకు రక్షణ వస్తే ఎంత బాగుండును! దేవుడు తన ప్రజల స్థితిని పునరుద్ధరించినప్పుడు, యాకోబు ఆనందిస్తాడు, ఇశ్రాయేలు సంతోషిస్తుంది.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 53:1 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ కీర్తనలోని బుద్ధిహీనుడు అరుదుగా ఒక తత్వవేత్త; తరచుగా ఎవరూ చూడడం లేదన్నట్లు ప్రవర్తించే ఎవరైనా — మతపరమైన వ్యక్తులతో సహా. పాఠకులు కేవలం బయటి వైపు వేలు చూపడానికి కీర్తన అనుమతించదు: మేలు చేసేవాడు ఎవడూ లేడు. అది నిరాశాజనకంగా అనిపిస్తుంది, కానీ అది నిరీక్షణతో ముగుస్తుంది, ఎందుకంటే నిజమైన విడుదలకు చోటు కల్పించేది నిజాయితీగల నిర్ధారణే.